Definitions containing the research ապա : 7027 Results

Գոյակից, կցի, կցաց

adj.

of the same nature;
consubstantial, coexistent.

NBHL (1)

Որդի աստուծոյ, որ առաքեցեր զհոգիդ սուրբ զգոյակից քո զհանգիտապատիւ. (Սարկ. աղ.։)


Գոյացութիւն, ութեան

s.

substance;
reality;
essence, being, creature.

NBHL (1)

Մի կատարեալ անհաս գոյացութիւն եւ մի անձն եւ մի քրիստոս. (Մխ. ապար.։)


Գոյաւոր, աց

adj.

existing, extant;
rich, opulent, wealthy.

NBHL (1)

Յորժամ ագահութիւն բազում ինչ յաճախէ գոյաւորացն, ապա եւ յառաջնոցն եւս արկանէ. (Ոսկ. ես.։)


Գոյշ

adv.

God preserve us from it, God forbid;
take care.

NBHL (1)

Գուշ՝ գուցէ լսի. ըստ այնմ, գուցէ մոլորիցիմք ի ճանապարհացն աստուծոյ. (Երզն. քեր.։)


Գոնեայ

conj.

at least, above all things, however;
only, yet.

NBHL (2)

Եւ որպէս Թերեւս. ապաքէն. իսկ. անգամ. պէլքի, հէլէ, պիլէ եւ այլն. (որպէս եւ ի յն. կայ հոմաձայնութիւն).

Եւ ոչ գոնեա թէ սակաւ բանիւք աշխատացոյց զսենեկապանսն՝ որ չոքանն. (Եփր. թագ.։)


Գոնջութիւն, ութեան

s.

scurf


Գոչիւն

s.

clamour, great cry, crash, noise, voice, exclamation;
hue and cry, uproar;
bellowing, roar.

NBHL (1)

Զգոչիւնն հանապազ մեք լսեմք. (Եզնիկ.։)


Դժուարագնալի

adj.

difficult to walk, rough, rugged

NBHL (1)

Դժուարագնաց ճանապարհ, վայրք. (Պտմ. աղեքս.։ Փիլ.։ Ասող.։)


Դժուարագնաց

cf. Դժուարագնալի.

NBHL (1)

Դժուարագնաց ճանապարհ, վայրք. (Պտմ. աղեքս.։ Փիլ.։ Ասող.։)


Դժուարադէպ

adj.

rare, extraordinary, that happens with difficulty.

NBHL (1)

Որ դժուարաւ, կամ չարաչար դիպի։ cf. Դժուարապատահ.


Դժուարաժայռ

adj.

steep;
rough, rugged.

NBHL (1)

Ունօղ զժայռս դժուարինս. ապառաժուտ.


Դժուարալոյծ

adj.

difficult to be untied or explained.

NBHL (1)

Դժուարալոյծ կապանք, կնճիռն, խարդախութիւնք, հնարաւորութիւնք. (Նոննոս.։ Գէ. ես.։ Վանակ. յոբ.։ Մաքս. եկեղ.։)


Դժուարահաճ

adj.

discontented, disgusted, weary;
disgusting, unpleasant, disagreeable, tiresome.

NBHL (1)

Եթէ թշնամի դէպ լիցի գոլ, զդժուարահաճելի զոգւոցն զախտ յառաջագոյն զեկուցանէ (աչք)։ Դժուարահաճոյ այնոցիկ՝ որ զյապահով հանդարտութիւնն սիրեցին, դրակցութիւնքն։ Վասն որոյ եւ ծառայքն նմա դժուարահաճոյք եւ խռովարարք էին. (Փիլ.։)


Դժուարաճառ

adj.

difficult to explain, difficult, obscure.

NBHL (1)

Դժուարապատում. դժուարաթարգմանելի.


Դժուարամարտիկ

cf. Դժուարակռիւ.

NBHL (1)

Դժուարամարտիկս ընդդէմ դեղոցն պատրաստեն զճաշակս յապականութիւն. (Ոսկ. ապաշխ. ՟Ե։)


Դժուարավայր

adj.

rough, rugged;
steep.

NBHL (1)

Ճանապարհորդն տեսանէ հարթահատ դաշտս, եւ դժուարավայրս լերանց. (Ճ. ՟Թ.։)


Դժուարափուտ

adj.

rotting with difficulty.

NBHL (1)

Նիւթն (տապանակի) դժուարափուտ եւ դժուարապատկանելի դէպ եղեւ լինել. (Փիլ. ել.։)


Դժուարաքակ

cf. Դժուարարձակ.

NBHL (1)

δυσκαθαίρετος qui aegre destrui vel vinci potest, δυσδιάλυτος vix dissolubilis Զոր դժուարին է քակել. որում դժուար է քակտիլ, տապալիլ. եւ Դժուարալոյծ օրինակաւ. անխզելի.


Դժուարիմ, եցայ

vn.

to be angry, enraged, vexed, offended;
to have trouble or difficulty.

NBHL (1)

Նա՝ որ ոչ հարկանի, ընդ վայրապար հարումն օդոյն դժուարի։ Զքրիստոս բժշկել մի՛ դժուարեսցուք. (Լմբ. ատ.։)


Դժուարուտ

adj.

rugged, impracticable, rude, rough.

NBHL (1)

Ուր են դժուարք լերանց, ճանապարհաց. ապառաժուտ. դժուարին.


Դժրանք

cf. Դրժանք.

NBHL (1)

Բնութիւնս մեր ոսկեղէն ոմն էր. ապա ի դժրանաց չարին աղտեղեցաւ. (Իգն.։)


Դժրիչ

adj. s.

cheat, infidel, perfidious, disloyal, traitorous.

NBHL (1)

Ճանապարհորդէին զդժրող ճանապարհն. (Վրք. ոսկ.։)


Դժրող

cf. Դժրիչ.

NBHL (1)

Ճանապարհորդէին զդժրող ճանապարհն. (Վրք. ոսկ.։)


Դիազարդ, աց

s.

that dresses a dead body.


Դիազարդութիւն, ութեան

s.

act of dressing a dead body;
act of embalming;
burial

NBHL (1)

Դիազարդելն, եւ իլն. դիապատութիւն. թաղումն.


Դիաթաւալ

adj.

dead, killed, stretched on the ground;
— կացուցանել, — յերկիր կործանել, to overturn, to throw down dead bodies, to strike stiff to the ground.

NBHL (1)

ԴԻԱԹԱՒԱԼ կամ ԴԻԹԱՒԱԼ. Իբրու դի թաւալեալ, տապալեալ, տապաստ արկեալ ի դաշտի. վարի ընդ բայի, որպէս Տապաստ արկանել կամ անկանիլ. καταστρωννύω, -νυμι humi sterno, consterno, -or, πίπτω cado գետինը փռել, փռուիլ.


Դիակնանամ, ացայ

vn.

to become a corpse, to die.

NBHL (1)

Տապաստ անկեալ դիակնացան. (Փարպ.։)


Դիակոյտ, կուտի

s.

heap of corpses.

NBHL (1)

Գէշ եղեալ եւ դիակոյտ ապականութեամբ. (Վրդն. ծն.։)


Դիեմ, եցի

va.

to suck, to suck milk from the breast.

NBHL (1)

Ծնաւ ի կուսէ, եւ խնամածութեամբ պահպանեալ՝ դիեցաւ կաթամբ ի նմանէ. (Մխ. ապար.։)


Դիզանամ, ացայ

vn.

to gather;
to rise;
— հերաց, to bristle up, to stand.

NBHL (1)

Ճենճերն ի տապակէ անտի ելեալ դիզացեալ ծառանայր. (՟Բ. Մակ. ՟Է. 5։)


Դիզեմ, եցի

va.

cf. Դիզանեմ.

NBHL (2)

Բարդեա՛ եւ դիզեա՛ անձինդ մեղապարտի բամբասանս յոքունս. (Նար. ՟Խ՟Ե։)

Ի վերայ անձանց ձերոց զայդչափ բազում մահապարտութիւնն դիզեալ կուտեցէք. (Փարպ.։)


Դիզում, զի

va.

cf. Դիզեմ.

NBHL (2)

Բարդեա՛ եւ դիզեա՛ անձինդ մեղապարտի բամբասանս յոքունս. (Նար. ՟Խ՟Ե։)

Ի վերայ անձանց ձերոց զայդչափ բազում մահապարտութիւնն դիզեալ կուտեցէք. (Փարպ.։)


Դիմագրաւութիւն, ութեան

s.

boldness, courage, assurance.

NBHL (1)

Ասել ընդ նահատակին (դաւթի), որ զայս դիմագրաւութիւն առ բարին ունէր միշտ, թէ վասն քո մեռանիմք զօրհանապազ։ Դիմագրաւութիւն զօրեղ եւ անհերքելի. (Նար. կ.։ Նար. ՟Հ՟Ա։)


Դիմադարձ, աց

adj.

that resists, opposes;
contumacious, disobedient, contrary.

NBHL (1)

Աստուծոյ դիմադարձ լինիս։ Ընդ բարեգործսն նայեա՛ց, եւ մի ընդ դիմադարձսն։ Որ քեզ դիմադարձիդ ետ, ո՞չ ապաքէն եւս առաւել պօղոսի տայր. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. փիլիպ.։)


Դիմադրութիւն, ութեան

s.

antiperistasis;
cf. Դիմադարձութիւն.

NBHL (1)

Տնապանութիւնն ըստ ընտանութեան դիմադրութիւն վայրագութեան է. (Փիլ. լին.։)


Դիմակ, աց

s.

facet;
face, visage, presence;
sort, manner, fashion;
mask;
—ս արկանել, to mask, to put a mask on the face;
բառնալ զ—, to unmask;
— —, several, in several ways or manners.

NBHL (1)

Յետ խաղուցն անցանելոյ, յետ կերպարանելոյն յաչս տեսողացն, յետ տաղաւարիս (թատրոնի), ապա քակտին դիմակքն, եւ երեւի ճշմարտութիւն. (Մաշկ.։)


Դիմամարտ

adj. s.

opponent, contrary, enemy, adversary.

NBHL (1)

Դիմամարտ գոլով սրբոցն ընդ կռապարիշտ պաշտամունս. (Շար.։)


Դիմեմ, եցի

vn.

to run, to fall upon one, to run to, to rush, to dart;
to have recourse, to apply.

NBHL (1)

ԴԻՄԵՄ կամ ԴԻՄԻՄ. Ապաւինիլ. ապաստան լինել. անկանել առ.


Դիպաւոր

adj.

suitable, proper, fit.


Դիպուած, ոց

s.

chance, accession, accident, adventure, event, incident, luck, hazard, lot;
contingency.

NBHL (1)

Ըստ հին դիպուածոյն։ Զապադայիցն դիպուածս. (Նար.։)


Դիպումն, ման

s.

accident, occurrence, chance;
meeting, rencounter;
collision.

NBHL (1)

Ըստ դիպմանց իմն ի ճանապարհի. (Յհ. կթ.։)


Դիտաւոր, աց

s.

sentinel, sentry.

NBHL (1)

Ոչ ուղղիչ նաւին ի թիկանց, եւ ոչ յառաջապահ դիտաւորք. (Ոսկ. ես.։)


Դիտեմ, եցի

vn.

to consider, to look, to observe, to remark, to recognise, to see, to stare;
to leer;
to spy, to watch;
to examine, to study;
to speculate, to contemplate;
to consult;
to look, to aim;
to aim at, to tend;
to expect, to mean, to intend.

NBHL (1)

Դիտէր զճանապարհն։ Աչք տեառն դիտեն զբարիս եւ զչարս։ Յամենայն շաւիղս նորա դիտէ։ Դիտեա՛ ճանապարհ, պնդեա՛ զմէջ։ Ի հեռաստանէ դիտեն աչք իւր։ Մի՛ զանձանց եւեթ դիտել, այլ իւրաքանչիւր ոք զընկերին։ Դիտել զայնպիսիսն։ Ոչ դիտեմք զերեւելիսս, այլ զաներեւոյթսն.եւ այլն։


Դիր, դրից

s.

position, situation, posture;
state, place, figure, seat;
system;
theme;
application;
tomb, sepulchre;
— օճառի, bar, stick of soap;
— գրոց;
size of a book;
— եւ տար առնեմ, to scatter, to disperse.

NBHL (2)

ԴԻՐ. Գերեզման. շիրիմ. տապան սրբազան.

Ցուցին զտեղին՝ ըզդիր տապանին. (Գանձ.։)


Դիւաբնակ

adj.

where demons dwell.

NBHL (1)

Դիմեցին ի դիւաբնակ անապատն։ Դիւաբնակն բագնաց, կամ կաղաղանաց։ Զմեհեանս դիւաբնակ. (Կաղանկտ.։ Անան. եկեղ.։ Լաստ. ՟Ժ՟Է։ Վրդն. օրին.։)


Դիւամոլ

adj.

devoted to the worship of the devil.

NBHL (1)

Դիւամոլ կռապաշտութիւն. (ՃՃ.։)


Դիւրագայթ

adj.

decayed, fragile, weak, slippery.

NBHL (1)

Դիւրագայթ բնութիւն, կամ իմացուած, կամ ճանապարհ. (Խոսր.։ Վրդն. ղեւտ.։ Լմբ. սղ.։)


Դիւրագայթոտ

cf. Դիւրագայթ.

NBHL (1)

Դիւրագայթ բնութիւն, կամ իմացուած, կամ ճանապարհ. (Խոսր.։ Վրդն. ղեւտ.։ Լմբ. սղ.։)


Դիւրագթելի

cf. Դիւրագայթ.

NBHL (1)

Դիւրագայթ բնութիւն, կամ իմացուած, կամ ճանապարհ. (Խոսր.։ Վրդն. ղեւտ.։ Լմբ. սղ.։)


Դիւրագիւտ

adj.

common, ordinary;
easy to be found or understood;
— լինել, to be found easily.

NBHL (2)

Դիւրաւ գտանելի. դիւրապատրաստ. եւ Դիւրիմաց, (յն. դիւրաւ ստանալի, կամ ուսանելի), եւ այլն.

Ո՛վ ապաշխարութիւն՝ համեղ պտուղ անուշաճաշակ եւ դիւրագիւտ. (Բրս. ապաշխ.։)