Definitions containing the research չ : 10000 Results

Կացրդական, ի, աց

adj.

concerning to general assemblies, or to solemn festivals, solemn, festive, pompous;
demonstrative (style).

NBHL (1)

Ի ղամպարափայլ կացրդական ըստ բոլոր պարագայեալ ամի։ Ի հաւուր կացրդական, տօնի հասեալըն տէրունեան. (Մագ. ՟Ա. ՟Ժ՟Դ. եւ Մագ. ոտ. խչ.։)


Կաւածեփ

adj.

covered with clay.

NBHL (1)

Ըզկաւածեփ կոյրն սորա չէր տեսեալ. (Եղիշ. խաչել.։)


Կաւանամ, ացայ

vn.

to change into lute or mud.

NBHL (1)

Ոչ նահանջի բան մեր ծպտեալ եւ ծրարեալ, կամ ի ծամելիս կաւացեալ (թերեւս բամբասանօք). (Մագ. ՟Կ՟Թ։)


Կաւարծաթ

s.

argil mixed with silver.

NBHL (1)

նիւթ կաւեղէն արծաթափայլ, որպէս ապակի, բիւրեղ, կամ ազգ ինչ հանքաց նման նոցին.


Կափատեմ, եցի

va.

to tear in pieces.

NBHL (1)

Որ ծանրն է քան զամենայն չարիս մարդասպանութեանն, գրեթէ ատամամբ կափատեն զխողխողեալսն. (Մեկն. ղեւտ.։)


Կափաւոր

s.

mace-bearer, beadle, verger.

NBHL (1)

Որ ունի եւ վարէ զգործի կափիչ, կամ կոփիչ, որպէս ուռն, լախտ. եւ այլն.


Կափումն, ման

s.

closing theeyes;
glueing, pasting;
creaking;
gnashing or grinding the teeth.

NBHL (5)

Ի կափման աչացս՝ հայեցուած սրտիս մի՛ ստուերասցի. (Նար. ՟Ղ՟Ա։)

Կափիւնս տալով կափուցեալ զաչս իբր զխլուրդս. (Մագ. լ։)

որպէս կապչելն, մածուցումն. փակչիլը. կպչիլը. եափըշմասը, պիթիշմէսի.

որպէս Կափկափումն, բաբախիւն. ճայթիւն. կըճըրտը, չաթըրտը.

Ո՛չ կափիւն լայնալիճ աղեղանց. (Պիտ.։)


Կափուցումն, ման

s.

act of covering.

NBHL (2)

Եւ ոչ տեսութեանն ժամանեցի, եւ աչացն կափուցման. (Խոր. ՟Գ. 68։)

Եւ ոչ կափուցմանց աչաց նոցա արժանի գտան. (Յհ. կթ. (զի եւ կափուցանելն զաչս վախճանելոյն՝ կարեւոր սիրելեացն է)։)


Կաքաւեմ, եցի

vn. fig.

to dance, to skip;
to bound;
to laugh at, to deride;
cf. Կռիւ.

NBHL (1)

Օր կաքաւելոյ յայտ է թէ այն էր, զոր ի ժամ չարչարանաց նորա կաքաւէին, եւ այպանելով նախատէին. (Լմբ. զքր.։)


Կաքաւութիւն, ութեան

s.

cf. Կաքաւք.

NBHL (2)

Ոչ գոյ անդ կաքաւութիւն, այլ՝ երկիւղ. (Մաշկ.։)

Ի տրոփումն կաթելոյ կաքաւման ոտին. (Նար. խչ.։)


Կաքաւումն, ման

s.

cf. Կաքաւք.

NBHL (2)

Ոչ գոյ անդ կաքաւութիւն, այլ՝ երկիւղ. (Մաշկ.։)

Ի տրոփումն կաթելոյ կաքաւման ոտին. (Նար. խչ.։)


Կբնիմ, եցայ

vn.

to cling to, to crawl on the ground.

NBHL (1)

Իբր նոյն ընդ Կափչիլ. կբչիլ, փակչիլ.


Կեղ, ոց

s.

ulcer;
sore, wound.

NBHL (4)

ἔλκος որ եւ κήλη, κηλίς ulcus, ulcera (լծ. թ. քէլ ). Խաղաւարտ կեղեւաւոր. պալար եռացեալ. խոց եւ խոյլ կամ սպի ի վեր երեւեալ ի մարմնի. cf. ԿԵՂԱՆԿ, cf. ԿԵՂԱՑԱՒ, եւ cf. ՔԱՂՑԿԵՂ. խոց. չիպան. էարա, տիւմպէլ, քեր։ (Ել. ՟Թ. 9=11։ Օր. ՟Ի՟Ը. 27. 35։ Ղեւտ. ՟Ժ՟Գ. 18=23։ Յոբ. ՟Բ. 7։)

Մի՛ լիցուք այլոց բժիշկք՝ չարաչար կեղօք լցեալ քս. (Սարգ. յկ. ՟Բ։)

Գտանել տանջանաց աստ չարաչար կեղօք՝ ընդ հուր եւ ընդ ջուր անցին. (Տաղ.։)

Ի չարութեանն կեղս խառնեալք. (Ոսկ. փիլիպ. յն. կեղեալք. ἠλκωμένοι.)


Կեղակարծելի

cf. Կեղակարծ.

NBHL (1)

Որպէս ճշմարտիւ, եւ ո՛չ կեղակարծելի. (Անյաղթ բարձր.։)


Կեղակարծեմ, եցի

vn.

to doubt, to have doubts about;
to suspect, to surmise, to distrust.

NBHL (2)

Եւ զի այլ է (միտքն) քան զզգայութիւնս, ոչ զոք կարծեմ յիմաստնոցն կեղակարծել. (Նիւս. կազմ.։)

Ապա թէ կեղակարծես, զօրինակէ բուռն հար։ Իսկ եթէ կեղակարծես առ ի սոյն հաւատ, ե՛կ եւ այլն։ Մինչեւ ի գալուստն քրիստոսի մարդիկ կեղակարծէին ի փրկութենէ. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. սղ. (ուր լինի ընթեռնուլ, կեղակարծ ես, էին։))


Կեղակարծիք, ծեաց

s.

doubt, misgiving, uncertainty, suspicion, mistrust.

NBHL (1)

Ո՛չ ջրով միայն. այսինքն՝ զի թէ ի մկրտութիւնն միայն էր վկայութիւնն, գոյր ինչ կեղակարծիք. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ձ՟Է։)


Կեղակարծութիւն, ութեան

s.

cf. Կեղակարծիք.

NBHL (1)

Ո՛չ ջրով միայն. այսինքն՝ զի թէ ի մկրտութիւնն միայն էր վկայութիւնն, գոյր ինչ կեղակարծիք. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ձ՟Է։)


Կեղանկ

s.

gangrene or fistula (of ureter).

NBHL (1)

ἔλκος եւ այլն. ulcera որպէս gangrena, fistula. ազգ կեղոյ յերաստանս կամ յառականս՝ փտեցուցիչ անդամոց. (իբր մաթիա)


Կեղեմ, եցի

va. fig.

to wound, to hurt;
to embitter, to gall, to ulcerate, to vex, to torment.

NBHL (2)

Որպէս թէ Կեղով տանջել, կամ կեղեքել, եւ նեղել յոյժ. լլկել. եւ իբրու խեղդել եւ քաղել զոգին. չարչրկել. ... որպէս ἐλκόω ulcero, exulcero.

Եւ այնպէս չարալլուկ կտտանօք կեղէին զկեանս նոցա. (տպ. կեղեքէին. Սարգ. յկ. ՟Ժ։)


Կեղերջական, ի, աց

adj.

plaintive.

NBHL (1)

Կեղերջական տրտունջ տոչորեալ սրտի։ Զհօրէն իւր գրէր բանս կեղերջականս։ Բազում տարակուսանս եւ կեղերջականս։ Ոչ անտեղի գտանէ զկեղեջականս՝ որք ի նմանէ ասացեալք յաղագս հալածչաց իւրոց. (Մագ. ՟Հ՟Ը. եւ ՟Դ. ՟Ի՟Ե։)


Կեղեւանք, նաց

s.

scale;
shell;
cf. Կեղեւ.

NBHL (2)

λεπίς, λέπος squama, lamina. Կեղեւք, թեփք, կամ թիթղունք իրաց. քոս. (ռրպէս չորացեալ կեղեւք բորոյ)

Անկան յաչաց նորա իբրեւ կեղեւանք. (Գծ. ՟Թ. 18։)


Կեղեւեմ, եցի

va.

to bark;
to peel, to pare;
to shell;
to scale.

NBHL (1)

Տուբիթայ կեղեւել զլուսն յաչաց նորա։ Կեղեւեցան եւ անկան լուսունքն յաչաց նորա. (Տոբ. ՟Գ. 25։ ՟Ժ՟Ա. 14։)


Կեղեքեմ, եցի

va. fig.

to excoriate, to scratch;
to tear, to rend, to lacerate, to flay, to wound;
to afflict, to vex, to harass, to oppress;
— զսիրտ, to rend, to harrow, to break the heart;
— զմիմեանս, to tear each other;
to revile or malign each other;
— զկէրս to rip up old sores, to open wounds afresh.

NBHL (5)

Կեղեքել եւ քանցել զբեկեալն, զգիշատեալն։ Ցտեալն կեղեքէ չարաչար զամենայն մարմին. (Ճ. ՟Ա.։ Մանդ. ՟Ի՟Գ։ Արծր. ՟Բ. 6։ Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ա։ Եփր. պհ.։ Խոսր.։ Նար.։ Լմբ.։)

Գանեաց արջառաջղօք, մինչեւ կեղեքեցաւ ամենայն մարմինն. (Ճ. ՟Բ.։)

համբերեալ գելարանաց եւ հալուածոց, մինչ զի առ հասարակ կեղեքեալ լինէին մարմինք նոցա. (Յհ. կթ.։)

Զկեղեքեալն եւ զբրդգզեալն ոչ յանձանձեցէք. (Խոսր.։)

Անմեղ գառինք, որք ի գայլոցն պատառողաց ոչ կեղեքեցան. (Սարգ. յկ. ՟Ե։)


Կեղեքումն, ման

s.

tearing, rending, laceration;
violence, vexation, oppression.

NBHL (2)

Կեղեքումն առաջին չարեաց. (Մամբր.։)

Ճանաչել ցայնչափ կեղեքումն, որ ածեն ի վերայ նորա ցաւքն. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ղ՟Է։)


Կեղծաւոր, աց

adj. s.

double-faced, double-dealing, dissembling;
hypocrite, dissembler.

NBHL (1)

Որ ունի եւ վարէ կեղծիս լաւութեան արտաքուստ՝ հակառակ ներքին չար խորհրդոց եւ բարուց իւրոց. խաբեբայ. սուտակասպաս, խարդախ. նենգաւոր. եւ Ո՛չ պարզ, այլ իբր բազմակողի՝ խաբեական. պատիր. սուտ.


Կեղծաւորաբար

adv.

hypocritically, dissemblingly, like a hypocrite.

NBHL (1)

Առ երեսս ոչ կերպարանեսցի, եւ կեղծաւորաբար ոչ անհաւատեսցէ. (Նար. ՟Զ։)


Կեղծաւորեմ, եցի

va.

cf. Կեղծաւորանամ.

NBHL (2)

Զոր ձեւացայն առ անքուսայ զխելագարութիւնն եւ դանդաչմամբ կեղծաւորեցի. (Բրս. սղ.։)

Ոչխարազգեստ գայլք կեղծաւորեն զբարեկամութիւն։ Պատրանօք կաղծաւորեն զիւրեանս. (Համամ առակ.։)


Կեղծաւորիմ, եցայ

vn.

cf. Կեղծաւորանամ.

NBHL (1)

Կեղծաւորիմ արդար։ Ոչ կեղծաւորեցայց քննողին. (Նար. ՟Հ՟Ա. ՟Հ՟Բ։)


Կեղծաւորութիւն, ութեան

s.

hypocrisy, dissimulation, duplicity, pretenoe, fiction, imposture, falsehood;
— ի բարեպաշտութեան, bigotry, affected devotion, false piety, cant.

NBHL (1)

Իբրեւ զնորք իմն առ աչս մարդկան, եւի կեղծաւորութիւն կարծեաց զմեծ խորհուրդն երեւեցուցանեն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 10։)


Կեղծեմ, եցի

vn.

to feign, to dissemble, to mask, to disguise, to hide, to conceal, to cloak, to cover;
to counterfeit, to simulate;
to pretend, to forge, to invent;
չ— ինչ, to conceal nothing, to deal all fair & above-board;
խօթութիւն —, to sham illness, to play the invalid;
մեռանել —, to counterfeit death.


Կեղծիք, ծեաց

s. adv.

dissimulation, feint, sham, fiction, counterfeit, forgery, fable, idle fancy, crotchet, fantasy, chimera;
կեղծեօք, fictitiously.

NBHL (2)

Սիրով կոչեցի զնոսա, եւ առանց կեղծեաց։ Ստութիւն եւ դաւաճանութիւն կեղծեացն սատանայի. (Լմբ. ովս. եւ Լմբ. սղ.։)

Կեղծիւք եւ դաւող խոստմամբ։ Ճշմարտութեամբ կարդան առ նա, եւ ոչ կեղծիւք. (Սամ. երէց.։ Վրդն. սղ.։)


Կեմ, ոյ, ով

s.

grass-rope;
rush-mat.

NBHL (2)

ԿԵՄ (որ եւ ԿԵԱՄ) Հիւուած պրտուեղէն, խոտեղէն, որպէս չուան, որ եւ ասի Սիրայ.

Մոյգս անգամ ոչ ագանէր, այլ զամառն հեսկով պատէր (զոտըս), եւ զձմեռն կեմով. (Բուզ. ՟Զ. 8։)


Կենագործ

adj.

vivifying.

NBHL (1)

Գայ ի կենսագործ չարչարանս. (Զքր. կթ.։)


Կենագործակ

cf. Կենագործ.

NBHL (1)

Գայ ի կենսագործ չարչարանս. (Զքր. կթ.։)


Կենազրաւ

adj.

murderous, killing, mortal, deadly, lethal.

NBHL (1)

զրաւօղ ի կենաց. մահացուցիչ.


Կենակցութիւն, ութեան

s.

living together, company, society, cohabitation;
intimacy, conversation;
matrimony;
այնպիսի սերտ եղեւ ինձ — ընդ..., my life was so bound up with that of...

NBHL (1)

Ո՛չ եւ ուրախութեանցս խափանէր կենակցութիւն. (Պիտ.։)


Կենասէր

adj.

life-loving.

NBHL (1)

Զանգիտեալ խուսափէի, եթէ կենասէր լեալ էի. (Կոչ. ՟Ժ՟Գ։)


Կենարար, աց

adj. s. bot.

vivifying, vivifical;
Saviour, Redeemer;
chamœdrys

NBHL (3)

ζωοποιός, ζωοποιοῦν vivificus, -cans σωτήρ Servator, salvator, salutaris եւ այլն. որ եւ ԿԵՆԴԱՆԱՐԱՐ. Կենագործ. անմահացուցիչ. փրկիչ. փրկարար. կենսատու. կենսառիթ. կեցուցիչ. յարուցիչ.

Խաչիւդ քո կենարարաւ։ Կենարար իջմամբ բանին հօր ի յարգանդ կուսին. (Շար.։)

Արարչին կենարար արուեստիւք։ Կենարար երանութեամբքն։ Ի կենարար խրատսն. (Յճխ.։)


Կենդակ, աց

s.

constellation, sign of the zodiac.

NBHL (2)

Որ ի վերայ լանջացն երկոտասան ակունքն ... առ ի ցոյցս կենդանակին. քանզի եւ նա յերկոտասանից ի մի վայր եկեալ գոյանայ կենդանացն։ Իւրաքանչիւր ումեք (ի ՟Ժ՟Բ նահատակաց) կենդակ մի բաշխել, եւ այլն. (Փիլ. քհ. եւ Փիլ. ել.։)

Ի խոյն կոչեցեալ դարձցի կենդակ. (Պիտ.։)


Կենդանաբեր, աց

adj. s.

life-bringing, vital, vivifying;
zodiac.

NBHL (3)

Զկենդանաբեր տապանին զփայտն. (Թէոդոր. խչ.։)

Գլուխ կենդանաբերին կոչեն զխոյն։ Կենդանաբերն եղեալ գոյացաւ երկոտասան կենդանաց։ Ըստ կենդանաբերն ի դուրս ելեալ արեգակն՝ գնայ ընդ ծիրսն. (Փիլ. ել. եւ Փիլ. նխ.։)

Մերթ եւս՝ Իւրաքանչիւր կենդանակերպ.


Կենդանաբոյս, բուսոց

s.

animal-plant;
cf. Կառաբոյս.

NBHL (5)

ζωόφυτον, -τα zoophytum, -ta;
mediae naturae inter animalia et plantas. Կենդանաբոյս. որ է ընդ մէջ բուսոց եւ շնչաւոր կենդանեաց.

ասեն ոմանք. թէ զիա՛րդ շնչականն սեռ ելով՝ յերիս բաժանեցաւ՜ ի կենդանին, ի կենդանաբոյսն, ի բոյս. (Սահմ. ՟Ժ՟Բ։)

Ոչ միայն բոյսք եւ կենդանաբոյսք, կամ կենդանիք. (Մագ. ՟Ժ՟Բ։)

ԿԵՆԴԱՆԱԲՈՅՍ. ա.գ. Կենդանի կամ առոյգ բոյս՝ տունկ. փայտ խաչի.

Սպասաւորէ պտղով՝ կենդանաբոյս, ի գողգոթայ տունըդ կանգնեալ. (Մագ. ՟Բ. եւ Մագ. ոտ. խչ.։)


Կենդանագործեմ, եցի

va.

cf. Կենագործեմ.

NBHL (2)

Յարուցանէ զմեռեալս, եւ կենդանագործէ։ Զինքեամբ կենդանանագործեալսն։ Խաչեալ՝ ապրեցուցանէր, եւ մեռեալ՝ կենդանագործէր. (Աթ. ՟Ա. ՟Բ. ՟Է։)

Որ զվարդապետ եւ զօգտակար անձն սպանանէ, ոչ մի այր սպանանէ, այլ այնքան, որքան կենդանի էր կարէր կենդանագործել (նա) ի ձեռն բանին. (Բաղիշ. ի յհ. մկ.։)


Կենդանագրեմ, եցի

va.

to take or paint a portrait, to paint;
to pourtray, to depict, to paint;
to imprint, to figure.

NBHL (3)

Կենդանագրեա՛ բարեխնամ քոյինաստեղծ պատկերիս փչումն կրկին. (Նար. ՟Ձ՟Բ։)

Է տեասնել ի միտսն զբանն, եւ ի բանին զմիտսն. եւ զերկաքանչիւրսն զնոսա յերկաքանչիւրումն կենդանագրեալ. (Կիւրղ. գանձ.։)

Աղօթք սրբոցն կենդանագրեալք ցուցանեն որպէս առաջի աչաց՝ որում աղերսենն. (Լծ. ածաբ.։)


Կենդանագրութիւն, ութեան

s.

painting;
zoo-graphy.

NBHL (3)

Ոչ կարաց տալ նմին ընդ կենդանագրութեանն եւ կեանս. (Լմբ. իմ.։)

Կենդանագրութիւն մարդոյ զփրկաչաւ շուրջ դիցեն. (Առ որս. ՟Թ։)

Եբեր զկենդանագրութիւն փրկչական պատկերին. (Խոր. ՟Ը. 29։)


Կենդանախարոյկ

adj.

burning another alive;
burnt alive.

NBHL (3)

ζωοπύρος ardens, vitalis. Կենդանւոյն խարուկիչ կամ բոցակիզօղ, եւ բոցակիզեալ. Արծարծ եւ կենդանի.

Հուր՝ նորոգիչ կենդանախարոյկ զօրութեամբն. (Դիոն. երկն.։)

Կենդանախարոյկ լուսով, կամ կայծակմամբ, կամ ջերմութեամբ. (Անան. եկեղ.։ Նար. ՟Լ՟Գ։ Նչ. եզեկ.։)


Կենդանախարուկեմ

vn.

to burn alive.

NBHL (3)

Այլեւ լուսին, զոր աղօտ ջահ անօրինեաց արարիչն՝ իշխան լինել գիշերոյ, յարեգականն փայլմանէ կենդանախարուկեալ. (Լմբ. սղ.։)

Հրոյն բնաւորեալ է սրբել զնիւթս. նոյնպէս եւ նոքա կենդանախարուկեալք կոչին. (Շ. բարձր.։)

Կենդանախարուկիլ ախորժելով զորս յաստուածն են վերագրեալք, եւ ոչ ցրտանալ. (Մեկն. ղեւտ.։)


Կենդանածին, ծնաց

adj.

viviparous, mammiferous.

NBHL (2)

Խելամուտ առնել զորդիսն իսրայէլի ի մէջ ուտելեացն կենդանծնաց եւ ի մէջ չուտելեացն անասնոց. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Ա. 47։)

Զերկիր ի վերայ ոչնչի սերտէ, եւ զկենդանածինս նորա զերկունս՝ անեղծս պահէ. (Դիոն. ածայ.։)


Կենդանածնական, ի, աց

adj.

prolific, procreating.

NBHL (2)

Որ ինչ հայի ի ծնունդ կենդանւոյ. ծնողական. ծննդական.

Զփանէս (չաստուածն) ի ներքս ածէ, զոր ասեն վերատեսուչ կենդանածնական զօրութեան. (Նոննոս.։)


Կենդանածնեմ, եցի

va. fig.

to litter or bring forth;
to breed, to give rise to;
to vivify, to give life to.

NBHL (3)

Հոգի անեղ, որ ի վերայ ջուրցն շրջելով՝ արարչագործէիր եւ կենդանածնէիր զգոյակքս ամենայն. (Խոսր.։)

Որ ստեղծ զբնաւս, եւ կենդանածնէ զամենայն։ Զարտաշնչեցեալ մարմինս կրկին կենդանածնես։ Կենդանածնին մահացեալք. (Նար. ՟Հ՟Ե. ՟Կ՟Գ. ՟Խ՟Զ։)

Կենդանածնիլ թռչնոց եւ ձկանց ի ջուրցն. (Լաստ. ընթերց.։)


Կենդանածնութիւն, ութեան

s.

birth, bringing forth.

NBHL (1)

Ժանտացուցիչ (ՃՃԻ), որ յապականացուէ իմիքէ կենդանածնութեանց զբնութիւնն ունի. (Նիւս. երգ.։)