Definitions containing the research ճ : 10000 Results

Պտղալից

adj.

full of or loaded with fruits, rich, fertile, prolific.

NBHL (2)

Սէր սուրբ ձիթենի պտղալից է ի սրտի բարեխորհին. ճխ. ՟Ժ՟Ա։)

Վարք աստուածահաճոյ կենաց հանդերձ բարեպաշտութեամբ պտղալից զարդարտին. (Կանոն.։)


Պտղախայծ

adj.

ripe, dark or deep coloured, spotted, speckled.

NBHL (1)

Որոյ պտուղք են խայծեալ, եւ խիտ կամ հոծեալ, գունագոյն ուռճացեալ պտղովք. յն. πυκάζων, -ζούσα իբր condensus.


Պտղախայծութիւն, ութեան

s.

the beginning to ripen, dark or deep colour of fruits.

NBHL (1)

Խայծիլն պտղոց, կամ ուռճանալն պտղովք.


Պտղածնութիւն, ութեան

s.

cf. Պտղաբերութիւն.

NBHL (2)

թէ ի բաց հանցես յաստուծոյ զգոլն հայր, ի բաց բառնաս յաստուծայնոյն բնութէան զպտղածնութիւնն ... Արդ ճանաչումն կատարելութեան նորա է պտղածնութիւն. (Կիւրղ. գանձ.։)

Զաւանդ արծաթոյ տէրն իւրոյ տալ ի տրապիզիաս, որով կրկնակքն յաճախեն պտղածնութիւնք. (Սկեւռ. ի լմբ.։)


Պտղահատ

adj.

fruit gathering.

NBHL (1)

Պտղահատ ոք տանէր ի տաճարն խաղող սկտեղբ, եւ կամ այլ միրգ. (Մխ. ապար.։)


Պտղաւէտութիւն, ութեան

s.

abundance of fruits;
fertility.

NBHL (1)

Պանծայր ձիթենի յարազուարճութիւն եւ ի պտղաւետութիւն. (Մխ. առակ.։)


Պտղաւոր

cf. Պտղալից.


Պտղաւորեմ, եցի

va.

cf. Պտղաւէտեմ.

NBHL (2)

ἑγκαρπόω, ἑκκαρπόω, -ομαι fructuosum reddo, fructum colligo. Պտղաւոր առնել. պտղաւետել. բարգաւաճ կացուցանել.

Ծաղկեալք յուսով, եւ պտղաւորեալք ճշմարիտ սիրովն աստուծոյ. (Կիր. ՟ը. խհ.։)


Պտղիմ, եցայ

vn.

to germoliate;
*to imbibe.


Պտուտակ, աց

s.

screw;
windlass, hand winch;
wheel and axle;
*whirligig;
— խոր or — մայր, hollow or female screw;
screw-box, nut;
— մանրաչափական, micrometrical screw;
— վերակոչ, nut-screw;
— օդահան, ventilating screw;
— արքիմեդեայ, Archimedes' screw, spiral pump;
— հոլանտացի, Dutch screw-pump;
— անվախճան or — անեզր, endless or perpetual screw, worm, creeper, conveyer.


Պտուտեմ, եցի

va.

cf. Պտուտիմ.


Պտռեմ, եցի

va.

to excavate, to hollow or dig out;
to seek for, to investigate.


Պրակ, աց

s.

wood, thicket, grove, bush;
work, writing;
chapter, paragraph or article;
— թղթոյ, ream of paper;
— կտաւոց, չուխայից, entire piece of linen or woollen cloth, bale, pack;
—ք ուսման, lesson;
acts;
—ք առաքելոց, the Acts of the Apostles.

NBHL (1)

Պրակք ինչ մանրոստք որ կոչին երկինք. եւ սկսանի ոգորել երէն ընդ երկին պրակքն ... Զգո՛յշ լեր՝ գուցէ խաղասցէս եւ ոգորեսցես ընդ երկին պրակունս, ընդ սակաւ ինչ վաճառս, ընդ հանդերձս. եւ այլն. (Եպիփ. բարոյ.։)


Պրակագեղ

adj.

wooded, planted with trees, bushy, leafy.

NBHL (1)

εὑθαλής virens. Զարդարեալ գեղեցիկ պրակօք անտառաց. տնկախիտ. սաղարթագեղ. դալարազուարճ.


Պրակսաւթոյք

s.

apocryphal books on the Apostles.

NBHL (2)

Թերեւս նոքին իսկ այնոքիկ գրեցին զպրակսաւաթայսգ, որ խառնեալ եւ գրեալ են ի ճշմատրութէան եւ ի ստութէան։ Եւ ի նոցանէ իսկ (յաշակերտաց բարգեծանու) գրեցան պրակսաւթոյքն. (Եփր. ՟բ. կոր. եւ Եփր. ՟գ. կոր.։)

Թերեւս նոքին իսկ այնոքիկ գրեցին զպրակսաւաթայսգ, որ խառնեալ եւ գրեալ են ի ճշմատրութէան եւ ի ստութէան։ Եւ ի նոցանէ իսկ (յաշակերտաց բարգեծանու) գրեցան պրակսաւթոյքն. (Եփր. ՟բ. կոր. եւ Եփր. ՟գ. կոր.։)


Պրաստ, ի

cf. Պրաստին.

NBHL (1)

Լինէր ընդ պրաստն եւսեբեայ անցանել։ Խորհեցաւ հանգչել ի մարդճակի պրաստին եւսեբեայ՝ որ կոչէր եւխայիդա. (ՃՃ.։)


Պրծանիմ, ծայ

vn.

to escape, to evade, to break, slip or get away or off;
— յուշոյ, to escape the memory, to be forgotten;
— ի ձեռաց, to escape from, to slip from between the fingers, to be lost.

NBHL (2)

συμφεύγω, διαφεύγω, ἁπαλλάγομαι , λύτρουμαι fugio, effugio, evito, effluo, dimittor, redimor. որ եւ ՓՐԾԱՆԻԼ, ՓՐԹԱՆԻԼ .Զերծանիլ. ճողոպրիլ. խոյս տալ. ելանել ի ձեռաց. պրծիլ, խալըսիլ.

Ի թշնամեա՞ց ճողոպրեցար, եթէ ի դանէ պրծեար (կամ պրծար)։ Պրծանէին ամենայն արդարքն, զոր կլեալ էր մահու. (Կոչ. ՟Ծ՟Դ։)


Պրկանք

s.

tie, bond, ligament.


Պրկեմ, եցի

va.

to bind, to strain, to tighten, to tie tight, to pinion;
to stretch, to lengthen out;
cf. Յօն.

NBHL (1)

Առանց կապանաց՝ աներկիւղ խորհրդով որ ոչ յողդողդի, պրկեալ էր առ աստուած ռաղօթս եւ ի խնդրուածս։ Ի կոճեղ մտանէին եւ պրկեալ լինէին զծակովքն յերկոսին ոտսն. (Եւս. պտմ. ՟Ը. 7 եւ 1։)


Պրկոց, աց

s.

instrument of torture, rack.


Պրօնագործ

s.

weaver of goat's hair.

NBHL (1)

Որ գործէ զպրօն։ Է եւ մականուն կոստանդին կաթողիկոսի կատուկեցւոյ կամ սսեցւոյ. թէրեւս որպէս ռմկ. թիֆտիկ էրիյիճի, կամ շալճի, սօֆճի, պօյաճի.


Ջալոտ, ից

s.

cudgel, club;
whip-thong;
kerbatch, knout.

NBHL (1)

(լծ. հյ. ջլուտ, եւ ջայլ՝ իբր խուրձ կամ բազմութիւնն գաւազանաց ի մի տրցակ. եւ թ. ջալը ). Բիր. քուք. կարիճ. արջառաջիլ, եւ գաւազան դանից.


Ջախումն, ման

s.

fracture, breakage.

NBHL (1)

Եհար, եւ ցրուեաց զուղեղն. (եւ այսպիսի ջախմամբ վախճանեցաւ։ Ջախմամբ անդամոց) (մարտիրոսաց). (Խոր. ՟Բ. 43։ Շ. տաղ.։)


Ջախջախեմ, եցի

va.

to crush or breakup totally, to pound, to triturate.

NBHL (1)

ՋԱԽՋԱԽԵՄ կամ ՋԱՂՋԱԽԵՄ. συντρίβω contero θλάω, συνθλάω contundo, confringo ἑκκλάω defringo, quatio. Ջախել իսպառ կամ չարաչար. փշրել. մանրել. խորտակել. բեկեանել. կոտրել, կոտրտել. ճաթեցնել.


Ջախջախիւն

cf. Ջախջախանք.


Ջախջախումն, ման

s.

cf. Ջախջախիւն.


Ջահաբորբոք

adj.

burning or shining like a torch.

NBHL (1)

Բորբոքեալ իբրեւ զջահ. լուսաբորբոք. բոցաճաճանչ.


Ջահազգեաց, եցից

adj.

bearing or carrying light, luminous, splendid.

NBHL (2)

Ուրա՛խ լեր բերկրեալ՝ ջահազգեաց կոյս, անշէջ ճառագայթ, պայծառացեալ քան զարեգակն։ Կուսանք իմաստունք՝ մշտավառ լուսով ջահազգեաց՝ ծագեն յարեւմտից. (Եպիփ. ի կոյսն.։ Խոր. հռիփս.։)

Գնայի ընդ ոմն ջահազգեաց՝ ընդ ճանապարհ, ընդ որ ոչ էին ընթացեալ։ Տես զիս դարձեալ ընդ նա, որ ջահազգեստն էր. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Ջահազգեստ, ից

cf. Ջահազգեաց.

NBHL (2)

Ուրա՛խ լեր բերկրեալ՝ ջահազգեաց կոյս, անշէջ ճառագայթ, պայծառացեալ քան զարեգակն։ Կուսանք իմաստունք՝ մշտավառ լուսով ջահազգեաց՝ ծագեն յարեւմտից. (Եպիփ. ի կոյսն.։ Խոր. հռիփս.։)

Գնայի ընդ ոմն ջահազգեաց՝ ընդ ճանապարհ, ընդ որ ոչ էին ընթացեալ։ Տես զիս դարձեալ ընդ նա, որ ջահազգեստն էր. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Ջահալուսութիւն, ութեան

s.

cf. Ջահալուցութիւն.

NBHL (1)

Բորբոքեալ բոցափայլ ջահալուսութեամբ։ Առատաբոց ջահալուսութիւնք յոգանթիւ ճրագարանացն. (Անան. եկեղ։)


Ջահալուցութիւն, ութեան

s.

torch-light;
bonfire.

NBHL (1)

Բորբոքեալ բոցափայլ ջահալուսութեամբ։ Առատաբոց ջահալուսութիւնք յոգանթիւ ճրագարանացն. (Անան. եկեղ։)


Ջահակիր

adj. s.

carrying a lamp or a torch. lamp-bearer, torch-bearer.

NBHL (1)

Զկարապետն տուընջեան՝ զառաւօտն յովհաննէս՝ սպանմամբ ելոյց, զգեղեցկապէս ջահակիրն, զճրագն հաւատոց. (Բաբիղ. յհ. մկ.։)


Ջահանամ

vn.

to blaze, to shine.

NBHL (1)

Մինդ յեօթնեակ բերանոյ ... ճրագացն տեսանողին ջահացեալ. (Նար. մծբ.։)


Ջահավառ

adj.

blazing, refulgent.

NBHL (1)

Բանն ջահավառ՝ ամփոփեալ զճառագայթս աստուածութեան լուսոյ։ Կանթեղաբորբոք ջահավառ զամբարանշոյլ լուսով փայլեցոյց։ Դպիրքն ջահավառ լապտերօք. (Ճ. ՟Գ.։ Նար. խչ.։ Մաշտ.։)


Ջահացուցանեմ, ուցի

va.

to shine like a torch, to irradiate.

NBHL (1)

Լուսաւորիք զիւերանց լոյսն՝ յակնարկել ճառագայթից նորա՝ ի մէջ արարածոց նորա ջահացուցանեն. (Ագաթ.։)


Ջահաւոր

adj.

shining, luminous, brilliant.

NBHL (1)

Աւետիխ եւ փառք ժողովրդեանն իսրայէլի, եւ ճառագայթարձակ պայծառութեամբ ջահաւոր ի դէմս հեթանոսաց։ Եկեալ փութանակի՝ տեսին ջահաւոր զաստղն յայրին. (Ոսկ. ես.։ Լմբ. վերափոխ.։)


Ջահաւորեմ, եցի

va.

to illuminate, to enlighten, to render luminous.

NBHL (1)

Արեգակն արդարութեան արփիահրաշ ճառագայթիւք զստորինս ջահաւորեաց։ Լերինք պայծառացեալ ջահաւորին։ Լուսին զմթին գիշերն ջահաւորէ. (Զքր. կթ.։)


Ջահեմ, եցի

va.

to shine like a torch, to blaze, to flash, to glitter.


Ջահընկալ, աց

adj. s.

flambeau carrying;
acolyte.

NBHL (2)

Զարեգակն ունիս արագագոյն ընթացիւք զամենայն օրն ջահընկալ քեզ ճառագայթիւք. (Բրս. պհ.։)

ՋԱՀԸՆԿԱԼ. գ. ἁκόλουθος acolythus. Պաշտոնեայ եկեղեցւոյ՝ լուցիչ ճրագաց, եւ բարձեալ ունօղ զմոմեղէն ի ժամուն. ռմկ. ակօլիտ. յն. ագօ՛լլութօս. այսինքն հետեւակ՝ իբր արբանեակ սարկաւագաց։


Ջահընկալութիւն, ութեան

s.

state of an acolyte, acolyteship.


Ջայլ, ից

s.

multitude, crowd, quantity;
company of mourners or weepers;
repeated bursts of weeping, wailing.

NBHL (3)

Մկրտութիւն՝ վախճանելոց աջողակ պատան, քան զշիրիմ՝ մեծ վայելչականագոյն, քան զջայլին պար՝ բարեպաշտագոյն. (Ածաբ. մկրտ.։)

Երամք կանանց ճչօղ ջայլից՝ շուրջանակի զնա պարէին. (Ուռպ. ողբ.։)

Ասել եւ զեռակլեան սոճին, որ ջայլեացն օդից բիւրուց եօթեանց կաթամբ սնասէր։ Բանս ոչ կամի զքեզ (զալեւսդ) ջջնի յորջորել. վասն զի ջատագով ջայլեաց՝ գաղափար հարանցն կոչի. (Մագ. ՟Ժ՟Ա. եւ ՟Ձ՟Գ։)


Ջան, ից

s.

diligence, care, study, work;
զուր —, labour lost, labour in vain;
— դնել, տանել, յանձին ունել cf. Ջանամ.

NBHL (3)

Այս ջան է առ առաջի իմ, մինչեւ մտից ի սրբութիւն աստուծոյ։ Ամենայն բան ջանիւ։ Վասն բազմացն հաճութեան ջան յանձն առաք։ Եւ անդ լինէր ոչ սակաւ ջան եւ վտանգ խռովութեան քաղաքին։ Յիշէր եղբարք, զվաստակն մեր եւ զջան.եւ այլն։

Մշակել ի ջանս բարեպաշտութեան։ Առ այս՝ ջան ի մտի կայցէ վերակացուին։ Որ ինչ իմաստութեան ջանք, փոյթ յանձին կալան։ Ոչինչ մնայ յիմ (կամ յիմմէ) ջանից՝ պատմել քեզ զամենայն. ճխ. ՟Ղ. ՟Ի՟Գ։ Խոր. ՟Ա. 1։ ՟Բ. 3։)

Եւ մեր զայս ջան յանձին կալեալ՝ անկեալ ի վաճառականութիւն բանից։ Արդ ջան յանձին կտլեալ մտանել ի պատմագիր բանիցս խորութիւն. (Ագաթ.։)


Ջանակից լինիմ

sv.

to study, to labour in company.


Ջանամ, ացայ, ացի, նա՛, ացի՛ր

vn.

to exert oneself, to endeavour, to study, to be diligent, to hasten, to take care, to do one's possible;
to take pains, to labour, to weary, to exhaust.

NBHL (1)

κοπιάω, πονέω laboro, fatigor πειράω conor, nitor, tento, experior ἁγωνίζομαι certo եւ այլն. Ջան դնել. փոյթ տանել. դուն գործել. աշխատիլ. ճգնիլ. փորձ փորձել. տքնիլ. նկրտիլ. մրցիլ.


Ջասմ

s. adj.

chimera;
chimerical.

NBHL (1)

Նոյն ընդ արաբ. ճէսմ, ճիւսմ. իբր Եղջերուաքաղ անդոյ. ուրուական. իսմի վար՝ ճիսմի եօգ.


Ջատագովեմ, եցի

va.

to defend, to sustain, to plead, to excuse, to justify;
— զանձն, to defend, justify or excuse oneself.

NBHL (1)

Բարիոք ջատագովեցեր ի ձեռն ճոռոմաբան ամբարհաւաճութեանդ քո. (Ճ. ՟Բ.։)


Ջատագովութիւն, ութեան

s.

apology, defence, protection, justification, excuse, pleading.

NBHL (1)

Եթէ չմիաբանցի արդիւնքն բանիցն, ապա ի զուր է ջատագովութիւնս։ Բարի են մեզ ջատագովութիւնքն՝ որոց աստ արարք ողորմութիւն։ Զարմանալի ջատագովութիւն ջատագովութիւն տացէ ի վերայ ճշմարտին ... Զջատագովութիւնդ կեղծաւորելով՝ կարծիս արդարութեան զանձամբ կամիք արկանել. (Սեբեր. ՟Ը։ Ոսկ. ննջ.։ Իսիւք.։)


Ջատուկ, տկաց

s. fig.

conjurer, sorcerer, wizard;
divineress, sorceress, witch, enchantress;
vixen, scold.

NBHL (1)

(լծ. թ. պ. ճատու, ճադիւ ). γόης praestigiator, incantator, -trix;
saga, strix. Կիւս. կախարդ. դիւթ. վհուկ. խաբեպատիր (այր կամ կին).


Ջարդեմ, եցի

va.

to cut or break in pieces, to undo, to break, to shatter, to smash;
to kill.

NBHL (1)

ἑκκόπτω, ἑκλικμάω exscindo, excutio եւ այլն. Ջախել. կոտորել. խորտակել. մանրել. փշրել. կոճոպել. կոտրտել, ճարդել, ջարդուբուրդ ընել.


Ջեռացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Ջեռուցանեմ.