Definitions containing the research ձ : 10000 Results

Հարսնածու, աց

s.

paranymph, match-maker.

NBHL (1)

Զի դու ձեսայ ես երկնային, ես հարսնածու մաքուր հարսին. (Շ. խոստ.։)


Հարսնարան, աց

s. fig.

marriage-place;
bride-chamber;
talamus, nuptial-bed;
Holy Church, etc.

NBHL (3)

νυμφών domus nuptiarum, et sponsi sponsaeque thalamus. Բնակարան հարսին եւ փեսայի. տուն հարսանեաց. եւ Առագաստ. ասի եւ Փեսայարան. ըստ հոմաձայնութեան յն. նիմֆօն, ռմկ. հարսնեց տուն. եւ հարսի փեսի խուցը.

Աստուածային սքանչելեօքն զուարճացոյց զհարսնարանն՝ զջուրն ի գինի փոխարկելով. (Ճշ. ձ։ եւ Մաշտ.։)

Ոչ հարսնարանին խնճոյիւք, այլ փեսային անձկութեամբ մաշիմ. (Նար. ՟Ժ՟Բ։)


Հարսնացու

s.

marriageable girl.

NBHL (1)

Օրիորդ հարդերձեալ հարսն լինել։ (Վրդն. երգ.։ Կանոն.։)


Հարսնացուցանեմ, ուցի

va.

to marry, to join in wedlock, to give or take in marriage.

NBHL (1)

Բոլորովիմք զանձն քո հարսնացո՛ քրիստոսի. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ)


Հարսնաւէր

s.

bridesmaid;
paranymph.

NBHL (1)

Հարսնածու. մերձաւոր հարսին. հարսնքուր. եւ Փեսաւէր. արուսպէր.


Հարսնութիւն, ութեան

s.

marriage, wedding;
wedlock;
ածել հարսնութեան, to marry, to wed, to espouse;
գնալ ումեք ի հարսնութեան, to be married.

NBHL (2)

Խնդրեցի ածել ինձ հարսնութեան. (Իմ. ՟Ը. 2։)

Յորժամ առն թագաւորի հաճոյ լինիցի ի հարսնութիւն, եւ չգտանիցէ հանդերձս արժանիս հարսնութեան յիւրմէ ուրոյն կազմել. (Ոսկ. ես.։)


Հարսնուհի

s.

bride, spouse.

NBHL (1)

Ե՛կ իմ սիրելի, ե՛կ մերձաւոր իմ հարսնուհի։ Ե՛կ հարսնուհի ի լերանց ընծուց. (Նար. տաղ.։)


Հարստաբուռն

adj.

strong in number, powerful, numerous.

NBHL (1)

Մեծաձեռն. բազմաձեռն, կամ բուռն զօրութեամբ.


Հարստակող

adj.

long-sided, heavy-flanked, robust, stout, vigorous.

NBHL (1)

Զթանձրամարմինսն եւ զհարստակողսն. (Լաստ. ՟Ժ՟Ը։)


Հարստահարեմ, եցի

va.

to oppress, to subdue by violence, to vex, to molest, to crush, to overburden, to surcharge, to extort, to maltreat;
— զիւր կամս, to persist doggedly, to be obstinately resolved, to be stubborn.

NBHL (1)

Նախանձն յարոյց զկորխ եւ զդադան ի վերայ մովսեսի, եւ ո՛չ թէ հարստահարեցան ի նմանէ. (Լմբ. ժղ.։)


Հարստահարութիւն, ութեան

s.

oppression, violence, vexation, exaction, extortion.

NBHL (1)

Հարստահարութեամբ բազմաւ ընդարձակել զսահմանս, կամ ընդ իւրեւ զոք հնազանդեցուցանել. (Յհ. կթ.։)


Հարստայոյս

adj.

hopeful.

NBHL (1)

Արձան յիշատակի հարստայոյս արդեանցն իւրոց. (Ուռպ.։)


Հարստանամ, ացայ

vn.

to become powerful, to be predominant, to domineer, to lord it, to rule over, to reign;
to get or grow rich, to prosper, to thrive;
to abound;
— զբարեպաշտութիւն, to be rich in piety, to be very pious.

NBHL (1)

πλουτέω, δυναστεύω ditesco, dominor, impero. Մեծանալ, ճոխանալ. զօրանալ. իշխել. տիրել. բռնակալել. հարուստնալ, մեծնալ, ափ ձգել, տիրել.


Հարստացուցանեմ, ուցի

va.

to make potent or glorious;
to strengthen, to brace, to fortify;
to make rich, to enrich.

NBHL (1)

Հարստացոյց ի փառթամութիւն անապական գանձուցն. (Պրոկղ. յոսկ.։)


Հարստացուցիչ, չի, չաց

adj.

enriching.

NBHL (1)

Տե՛ս ինձ զաղքատին տուն հարստացուցչին զերկինս. (Պրպմ. ձ։)


Հարստի

adj.

corpulent, big-bellied;
strong-limbed or large-limbed.

NBHL (2)

Եւ էր սմբատ մարմնով հարստի, եւ յոյժ թանձր. (Լաստ. ՟Բ։)

Կին ոմն յազգէ արշակունեաց անձամբ խարստի (կամ հարստի) եւ խոշորագեղ. (Խոր. ՟Բ. 34։)


Հարստութիւն, ութեան

s.

dynasty;
power, sway, rule, domination;
riches, wealth, opulence, fortune;
abundance.

NBHL (2)

Ի տեառնէ տուաւ մեզ հարստութիւն, եւ իշխանութիւն ի բարձրելոյն.

Ի ձեռին քում է զօրութիւն եւ հարստութիւն։ Յաղագս ամենայն թագաւորութեան եւ հարստութեան նորա. (Իմ. ՟Զ. 4։ ՟Ա. Մնաց. ՟Ի՟Թ. 12. եւ 30։)


Հարցաբանեմ, եցի

va.

cf. Հարցանեմ.

NBHL (1)

Նոր անդրէն ի նոյն հարցաբանեալ վեհիցն. (զի՞ այդ վէրք ի ձեռս քո. Նար. տաղ.։)


Հարցագիտութիւն, ութեան

s.

inquisitiveness.

NBHL (2)

Հարցումն առ ի գիտելոյ եւ փորձելոյ.

Փորձպետին հարցագիտութիւն. (Թէոդոր. մայրագ.։)


Հարցական, ի, աց

adj.

interrogative;
magical;
— կէտ, note of interrogation.

NBHL (2)

Իբր հարցական դնելով զբանն։ Հարցական դնէ զբանս, եւ պատասխանէ այսպէս. (Շ. բարձր.։ Լմբ. առակ. եւ Լմբ. սղ.։)

Կոչեաց նոյն ժամայն, ո՞ւր ես, հարցական. այսինքն հարցանելով. (Գանձ.։)


Հարցանեմ, հարցի

va.

to ask, to inquire, to interrogate, to question;
— ի տեառնէ, to consult the Lord;
— զողջունէ ուրուք, to ask news of, or about some one;
— զումեքէ ի խաղաղութիւն, to salute with gentle words;
— զոք բանիւք բազմօք, to overload with questions.

NBHL (1)

ἑρωτάω, πυνθάνομαι, ἑξετάζω interrogo, sciscitor. Հայցել զտեղեկութիւն. խնդրել զլուծումն բանի կամ զհրաման կամ զպատգամ. յուզել խուզել. փորձել զբերան այլոյ. որոնել. հետաքննել. հետազօտել. քննել յատենի. հարցընել.


Հարցասիրութիւն, ութեան

s.

desire of knowledge, of information, of learning;
inquisitiveness.

NBHL (2)

Սէր հարցման. բանասիրութիւն. հետաքրքրութիւն. հարցասէր եւ բանասէր անձն.

Հարցասիրութեամբ խնդրէ մարգարէս ուսանել եւ վասն ձիթենեացն. (Լմբ. զքր.։)


Հարցաքնին լինիմ

sv.

cf. Հարցաքննեմ.

NBHL (2)

Աւելորդ է ուրեմն հարցաքնին լինել։ Առաջի՛ կայ հարցաքնին լինել. (Պրպմ. ձ։)

Բերիլ ի հարցաքնին իրացն եղիցի. իմա՛ իբր գոյակ. ի հարցաքննութիւն. որպէս դնի եւ յայլ ձ։)


Հարցաքննեմ, եցի

va.

to question, to examine.

NBHL (2)

περιεργάζομαι exploro, exquiro. Հարցանելով քննել. հարցափորձել. հարցանել.

Հարցաքննեաց արսենիոս զծեր ոմն վասն մտածութեան։ Հարցաքննեցաւ աբբայ նեսթորիոս յաբբայ պիմենէ, կամ աբբայն մովսէս յումեմնէ զինուորէ. (Վրք. հց. ձ։)


Հարցաքննութիւն, ութեան

s.

examination;
interrogation.

NBHL (1)

ἑξέτασις inquisitio. Հարցմամբ քննութիւն. հարց եւ քնին. հարցափորձ յատենի, եւ հետազօտութիւն. խնդիր.


Հարցկութիւն, ութեան

s.

divination;
—ս առնել, to divine, to prognosticate.

NBHL (1)

Ի ձեռն ապողոնի հարցկութիւնս առնէին. (Նոննոս.։)


Հարցն, ցին, ցիցն

s.

the Song of the Three Children.

NBHL (1)

Եւ մտեալ յեկեղեցին՝ սկսանին զփոքր հարցն (որ եւ Հարցնափառ ասի), հանդերձ գործովքն. (Մաշտ. հին.։)


Հարցնափառ

s.

certain short Armenian canticles or hymns so called.

NBHL (1)

ՀԱՐՑՆԱՓԱՌ որ եւ ՓՈՔՐ ՀԱՐՑ կոչի. Փառ, եւ փառեր հարցիցն. որ են ի հին ժամագիրս կամ յերգարանս որպէս համառօտ շարականք ի տեղի այժմու ընդարձակ հարցներոյն. զոր օրինակ.


Հարցուած, ոց

s.

demand, interrogation, question;
—ս առնել, մտտուցանել, to ask or address questions, to question.

NBHL (2)

ՀԱՐՑՈՒԱԾ ἑρώτημα, ἑπερώτημα interrogatio, quaestio. որ եւ ՀԱՐՑ. Հարցումն. բանն հարցեալ. խնդիր պատասխանւոյ. հետաքննութիւն. քննութիւն յատենի. հարցափորձ.

Սանձահարին հարցուածովք. (Եզնիկ.։)


Հարցութիւն, ութեան

s.

demand;
divination.

NBHL (1)

Ինձ այսպէս թուի, թէ այս եւ զառ ի մեռելոցն հարցութիւնս նշանակէ. (Ոսկ. ես.։)


Հարցուկ, ցկաց

s.

soothsayer, conjurer;
sorceress;
այս —, spirit of divination, Pythoness.

NBHL (2)

μάντις vates, hariolus, ariolus. Սուտ պատգամախօս. գուշակ. որ հարցանէ զդիս ի դիմաց խնդրողաց գիտել զբախտս եւ զապագայս. ըղձապատում. իղձ. հմայօղ. կախարդ. դիւթ. վհուկ.

ՀԱՐՑՈՒԿ. ա.գ. Հարցական, կամ նշանական հարցական ձայնի.


Հարցումն, ման

s.

cf. Հարցուած.

NBHL (1)

Հարցումդ ոչ բաւականապէս երեւի ինձ արարեալ. (Բրս. հց.։)


Հացադիր

s.

bread-basket;
shepherd's scrip, pouch, bag, satchel.

NBHL (1)

Աման դնելոյ զհաց. զամբիւղ կամ սփրիդ հացի. cf. ՓԻՒՐՏԱՆ ՀԱՑԻ։ (Վրք. հց. ձ։)


Հացալից

adj.

abounding in bread, in victuals;
sated.

NBHL (1)

Էաք հացալիցք եւ փափկացեալ։ Քանի՛ վարձկանք իցեն ի տան հօր իմոյ հացալիցք. (Երեմ. ՟Խ՟Դ. 17։ Ղկ. ՟Ժ՟Ե. 17։)


Հացամոլ

adj.

abounding in bread or in corn, producing much corn.

NBHL (1)

Յամին երկրորդի զմնացեալն. թուի ինձ եթէ հացամոլ իմն լինելոց էր, զի այնչափ բերիցէ երկիրն, զի եւ երկրորդական եւս բաւական լինիցի. (Ոսկ. ես.։)


Հացաշատ

cf. Հացամոլ.

NBHL (1)

Թուի ինձ թէ հացաշատ իմն լինելոց էր տարին, զի երկրորդ տարւոյն բաւական լիցի. (Գէ. ես.։)


Հացիկ, ցկան

s.

roll, small loaf;
morsel of bread.

NBHL (1)

Զաւուրն հացիկն ... հացկունք. (Վրք. հց. ձ՞։)


Հացհամեմ, ի

s.

anise, dill;
fenugreek.

NBHL (1)

Ի շողն լեսած հացհամեմ ի վերայ ձիւթին ցանեն՝ որ փակչի։ Հացհամեմ աղընցած եւ ծեծած. (Վստկ.։)


Հաւադէտ, դիտաց

s.

augur, diviner by augury;
— լինել, to augur, to divine by -.

NBHL (1)

οἱωνοσκόπος augur, auspex. կամ բայիւ ὁρνιθοσκοπέω ex inspectis avibus auguror, auspicor. (գրի վրիպակաւ եւ հաւագէտ) Դիտօղ զհաւս, զթռիչս եւ զկեր նոցա՝ առ ի հմայել. ուստի ՀԱՒԱԴԷՏ ԼԻՆԵԼ՝ է Հմայել ի ձեռն հաւուց կամ թռչնոց.


Հաւադիտութիւն, ութեան

s.

cf. Հաւադիւթականն.

NBHL (1)

Ըղձութիւնք եւ հաւադիտութիւնք (կամ հաւագիտութիւնք) եւ երազք ընդունայն են. (Սիր. ՟Լ՟Ա. 5։)


Հաւալուսն, լսան

s.

pelican;
onocrotalus.

NBHL (1)

Ասեն զհաւալսան որդեսէր, մինչ չերթալ ի բունոյն բերել որս. եւ ի նեղել ձագուցն՝ սպանանէ կտցով, եւ ապա հանէ արիւն ի լանջացն, եւ առնու ջուր ի բերանն, եւ սրսկէ, եւ պակէ, յետ երեք աւուր, եւ կենդանանան. (Վրդն. սղ.։)


Հաւախօս, ի

s. adv.

cock-crowing;
cockcrow, day-break;
ի — ի, at cockcrowing, at the peep or break of day.

NBHL (1)

ἁλεκτοροφωνία gallicinium. Խօսելն հաւու. ժամ ձայն տալոյ աքաղաղին՝ մօտ ի մերկանալ առաւօտու.


Հաւահմայ

s.

cf. Հաւադէտ.

NBHL (3)

οἱωνόμαντις augur, auspex. Հմայօղ ի ձեռն հաւուց. հաւադէտ. հաւահարց.

ՀԱՒԱՀՄԱՅՔ յից. գ. ՀԱՒԱՀՄԱՅՈՒԹԻՒՆ. οἱώνισμα, οἱωνισμός, οἱωνομαντεία augurium, haruspicium, hariolatio. Հմայելն ի ձեռն հաւուց. հաւադիւթականն արուեստ.

Կիւսից ձերոց, եւ հաւահմայից ձերոց. (Երեմ. ՟Ի՟Է. 9. յն. հաւահմայութեանց։)


Հաւահմայութիւն, ութեան

s.

augury, presage.

NBHL (2)

ՀԱՒԱՀՄԱՅՔ ՀԱՒԱՀՄԱՅՈՒԹԻՒՆ. οἱώνισμα, οἱωνισμός, οἱωνομαντεία augurium, haruspicium, hariolatio. Հմայելն ի ձեռն հաւուց. հաւադիւթականն արուեստ.

Կիւսից ձերոց, եւ հաւահմայից ձերոց. (Երեմ. ՟Ի՟Է. 9. յն. հաւահմայութեանց։)


Հաւանաբար

adv.

consentingly, willingly.

NBHL (1)

Եւ ի հաւանութիւն ածելով. թախանձելով. կամ Հաւանելի եւ լսելի լինելով.


Հաւանագոյն

adj.

likely, probable;
persuasive.

NBHL (1)

εὑπειθέστερος, προσετικώτερος obsequentior, diligentior. Առաւել հաւան. դիւահաւան. անսացօղ. միաբան. ձայնակից.


Հաւանական, ի, աց

adj.

persuasible, likely, probable, plausible;
— է, չէ —, it is likely;
unlikely.

NBHL (4)

Հաւանական միտս դարձի ստանալ։ Ոչ երբէք հաւանական միտս ի հնազանդութեան սակի ստացեալ. (Յհ. կթ.։)

Միաձայնեալ ժողովուրդն՝ զամէնն եւ զհաւանականն ասիցեն. (Խոսր. որպէս թէ զայոն. (զի եւ արմատն Հաւան ձայնիս, երեւի այո՛. հա՛)։)

Շարակարգելով զբանս հաւանականս ի սակս իմ ասելով՝ լցուցին զականջս ձեր. (Պղատ. սոկր.։)

Ա՛յլ ի նոյն՝ հաւանական (ցուցումն). (Կիւրղ. գանձ.։)


Հաւանեմ, եցի

va. vn.

cf. Հաւանեցուցանեմ;
cf. Հաւանիմ.

NBHL (4)

Ոչ այնպէս զօրութիւն եւ քաջութիւն անձինն կարեն հաւանել զլսողն. (Ոսկ. ես.։)

Հաւանեսցո՛ւք զանձինս, եթէ մեղաք. (Ոսկ. եբր.։)

Հաւանեա՛ (կամ հաւանեցո՛) զնա ի ձեռն թղթոց. (Վրք. ոսկ.։)

ՀԱՒԱՆԵՄ. չ. որպէս Հաւանիլ. յանձն առնուլ.


Հաւանեցուցանեմ, ուցի

va.

to persuade, to induce to believe, to convince;
to advise, to induce to do.

NBHL (2)

Ի ձեռն այսորիկ հաւանեցուցանեմ զձեզ խոնարհ լինել. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 24։)

Զառաքինի անձն ոչ ոք կարէ հաւանեցուցանել գործել ազնպատշաճս։ Եւ զի՞նչ հաւանեցոյց զնոսա յայս։ Հաւանեցոյց ընդ ինքեամբ. (Շ. մտթ.։)


Հաւանիմ, եցայ

vn.

to be persuaded, convinced;
to acquiesce, to hear, to consent, to agree, to condescend;
to accept, to admit, to approve;
չ-, to disapprove;
որպէս —եալ եմ, as I believe, as I think;
որ լռէ՝ —ի, silence gives consent;
—իմ, —իմ ընդ այս, I agree to it.

NBHL (3)

πείθομαι, πείσομαι persuadeor, confido συνθέλω consentio եւ այլն. (Արմատն է Այո՛. հա՛. թ. էվվէթ. լծ. ընդ Հաւատ. եւ Դաւան. եւ այլն) Հաւան լինել. ի հաւան գալ. անսալ. հաւատս ընծայել. համոզիլ. ամոքիլ. յօժարիլ. հաճիլ. անսալ. լաւ վարկանիլ. ընտրել. յանձն առնուլ. զիջանիլ. կամակից կամ համախոհ լինել. հաւնիլ, տեղիք տալ.

Հաւանին տեսլեամբն, թէ բարւոք են երեւելիքս։ Ստիպեաց զնա առնուլ, եւ ոչ հաւանեցաւ։ Հաւանեցան նմա։ Որ ընդ նմայն հաւանեալ էին։ Մի՛ հաւանիցիս նմա, եւ մի՛ լուիցես նմա։ Հաւանեալ մեզ՝ լե՛ր ընդ մեզ։ Մի՛ հաւանիցիս ընդ անիրաւի լինել վկայ անիրաւ։ Ճշմարտութեանն չհաւանել, եւ այլն։ Ես՝ ո՛վ արք աթենացիք, համբուրելով սիրեմ զձեզ, բայց հաւանիմ աստուծոյ մանաւանդ՝ քան եթէ զձեզ. (Պղատ. սոկր.։)

Հաւանել միմեանց երկիւղիւ տեառն։ Հաւանեալ ամենեցուն ի կամս առաջնորդին։ Զառաջնորդն դիւաց հանդերձ իւր հաւանելովքն. (Յճխ. ՟Ի՟Գ. եւ ՟Ժ։)