Definitions containing the research կար : 8188 Results

Օժանդակութիւն, ութեան

s.

aid, succour, assistance, support, protection.

NBHL (1)

Գլուխն միայն առանց բոլոր անձին անդամոց օժանդակութեան՝ ո՛չ է կարօղ ներգործութիւնս ինչ կատարել. (Շ. թղթ.։)


Օժընդակ

s.

cf. Օժանդակ;
courier, runner.

NBHL (1)

Զկարող բարեխօսութիւննմարիամայ օժընդակ եւ ջատագով առնումք սրբասացութեանն. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Օժիտ, ժտից, ժտաց

s.

marriage-portion, dowry, endowment;
gift, present.

NBHL (1)

Զբանիցն օժիտս ըստ կարողութեան մերում ընծայեցուցաք. (Ճ. ՟Ե.։)


Օծումն, ման

s.

cf. Օծութիւն.

NBHL (1)

Ոչ որպէս աստուծոյ օծման կարօտ գոլով, եւ ոչ դարձեալ օծմանն առանց աստուծոյ եղելոյ, այլ աստուծոյ զօծումն մատուցեալ, եւ այլն. (Աթ. Դ։)


Օձաթոյն

adj.

poisonous as an asp.

NBHL (1)

Զչար եւ զօձութիւն եւ զարեանարբու գազան։ Յաղագս օձաթոյն եւ կարճախայթոց հեշտ ցանկութեանց. (Մեսր. երէց.։ Վրդն. ել.։)


Օձախառն

adj.

infected with serpents.

NBHL (1)

Վասն կարակում տղմին, օձախառն բնակութեան, եւ խորութեան (վիրապին). (Ագաթ.։)


Օձամարտ, ից

adj. s.

inimical to serpents;
ophiomacus;
ichneumon.

NBHL (1)

Արդ օձամարտու զխրնտս բարուցն հակառակ կարգեա՛. (Փիլ. այլաբ.։)


Օձուտ

adj.

swarming or infested with serpents.

NBHL (1)

Ի բաց կայ օձուտ հեշտ ցանկութիւնն։ Վնասակար իրք է օձուտ հեշտ ցանկութիւնն. (Փիլ. այլաբ.։)


Օձտեմ, եցի

va. vn.

to divide, to disunite, to separate, to detach, to sever, to part, to distract, to divert from;
to dissipate, to disperse, to scatter;
to sow discord or strife;
to tear, to lacerate;
to be divided, dissipated, to dissent.

NBHL (1)

Զգլուխ առաքելոցն ըմբռնեցին, որով աւելի իմն կարծէին զայլսն զարհուրեցուցանել եւ օցտել (կամ ոցտել) ի միմեանց. (Ոսկ. գծ.։)


Օ՜շ

int.

would to God ! Please God ! God grant it !

NBHL (1)

Ասայիճ. վասաճ. որ է օշ։ (Օշակ. վաշախ. Գաղիան.։ Բժշկարան.։)


Օշակ, ի

s.

gum ammoniac, ammoniacum.

NBHL (1)

Ասայիճ. վասաճ. որ է օշ։ (Օշակ. վաշախ. Գաղիան.։ Բժշկարան.։)


Օշարակ, աց

s.

syrup, sherbet.

NBHL (1)

Արբուցից ձեզ ի գինւոյ իւղագործաց, յօշարակէ նռնենեաց իմոց. (Երգ. ՟Ը. 2։ Նար. անդ։ եւ Խոսրովիկ.։ Բժշկարան.։ ստէպ։)


Օշինդր, դրի

s.

worm-wood, absinth.

NBHL (1)

ՕՇԻՆԴՐ որ եւ ՕՇԻՆՏՐ, կամ ԱՒՇԻՆԴՐ. եւս եւ ԱՓՍԻՆԴ, ԱՓՍՆԴԻՆ. ἁψίνθιον, ἅψινθος absinthium. Խոտ դառն յոյժ, այլ օգտակար ի դեղ. ափսինդ.


Օշնան, ի

s.

kali, glass-wort, soap-wort.

NBHL (1)

Ոշիան, որ է օշնան. որ է շօղան. (Բժշկարան.։)


Օսոխ

cf. Ոսոխ.

NBHL (1)

Առ օսոխն յաղթասիրութեամբն զօգտակարն անտե՞ս արար. (Բրս. յուդիտ.։)


Օտարաձեւ

adj.

odd-shaped.

NBHL (1)

Փոխեալ զձեւ կարգին ... եւ օտարաձեւ զգեցեալ. (Ոսկիփոր.։)


Օտարացեղութիւն, ութեան

s.

heterogeneousness.

NBHL (1)

Օտարացեղութեան տալով կարծիս. (Խոսրովիկ.։)


Օտարացուցանեմ, ուցի

va.

to alienate, to estrange;
to alienate from affection, to disaffect, to avert, to turn aside or away, to detach, to wean;
— յիւրմէ աշխարհէ, to send from home, to remove, to send abroad, to expatriate.

NBHL (1)

Կարի օտարացուցանեն զայս կարծիս։ Լեառն ասել զխաչս՝ չօրարացուցանէ ի բանէս։ Ոչ օտարացուցին զսոյն (գիրս իմաստութեան) ի սողոմոնէ. (Իգն.։ Շ. բարձր.։ Լմբ. իմ.։)


Օտարափառ

adj.

heterodox, heretical.

NBHL (2)

ἐτερόδοξος heterodoxus, qui alterius est opinionis, sectae. Այլափառ. ոյր կարծիք ի հաւատս է օտար եւ մոլոր.

Զի թէ օտարափառք ոմանք՝ ըստ կարծեաց իւրեանց անարտումք նման, սակայն մեծ եւ անմխիթարելի պատիժ կայ առաջի նոցա. (Մեկն. ղեւտ.։)


Օտարոտի, ոտւոյ, տւոց

adj.

strange foreign, alien;
new, strange, extravagant;
diverse, different.

NBHL (1)

Զնոր կտակարանս օտարոտի համարի ի հնոյն։ Խլեալ զօտարոտի բոյսս։ Ճանաչել զօտարոտի խառնուածն. (Եզնիկ. ։ Յճխ. ՟Ժ՟Ա։ Յհ. իմ. երեւ.։) ասի եւ Օտարոտի կարծիք, տեղիք, գործք. սէր, աչք, եւ այլն։


Օտարութիւն, ութեան

s.

condition of a strange;
alienation, estrangement, separation;
unlikeness, difference;
strangeness, extravagancy;
elimination, proscription;
absence, pilgrimage;
abroad, foreign lands.

NBHL (2)

Նոյնութիւն իրացն կարծիցես, եւ կամ գուցէ դարձեալ օտարութիւն մուծանիցես. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 13։)

Վասն անուանն քրիստոսի ընտծեմ գնալ յօտարութիւն։ Արտաքին տեսիլն կարի ողորմելի էր յօտարութեանն։ Շկոթակ արարի զնա յայնչափ օտարութիւն հեռաւոր։ Զի տանէն գաղութ բնակափոխութեանն, զօտարութիւնսն ստէպ բտէպ. (Փարպ.։ Եղիշ. ՟Բ. եւ ՟Ը։ Փիլ. իմաստն.։)


Օրաթիւ, թուի

s.

days work;
day of the month.

NBHL (1)

ἑφημερία functio per certas vices statutis diebus. որ եւ ՕՐԱՄՈՒՏՔ. Պաշտօն հանապազորդեան, զոր կատարեն պաշտօնեայք մի մի օր յեօթնեկի, կամ ի սահմանեալ աւուրս ամսոյ. օր ըստ օրէ պաշտամունք. դասակարգ աւուրց.


Օրահմայք

s.

ephemancy.

NBHL (1)

Իբր Օրահմայութիւն. հմայք՝ խարանօք աւուրց. Յաստեղագիտութիւնս, յօրահմայս, ի լուսնախտիրս։ Յօրահմայս ամբարշտել։ Ընդէ՞ր յօրահմայս եւ ի խտիրս անկանիս. ի՞ւ վնասակար է շաբաթն եւ չորեքշաբթին. (Մանդ. ՟Ի՟Զ։)


Օրամուտք, մտից

s.

daily service.

NBHL (1)

ἑφημερία diurnae vices. օրաթիւ օր ըստ օրէ կարգաւ մուտք ի պաշտօն.


Օրաս

s.

halo.

NBHL (1)

ՕՐԱՍ որ գրի ԱՒՐԱՍ. Բառ յն. օ՛րասիս. ὄορασις . լուսոյ նշոյլ. աղօտ շողիւն իբրեւ բակ երեւելի աստեաց. որպէս եւ լոյս ճագի յանդիման տկար աչաց.


Օրաւորակ

s.

ephemereuta, hebdomadary.


Օրէնսդիր, դրաց

s.

law-giver, law-maker, legislator;
cf. Օրէնսդրական.

NBHL (1)

Ընդ պահոց երկարութիւնս կարճամտաբար տաղտապին, եւ րէնսդրացն մեղադիր լինին. (Լծ. կոչ.։)


Օրընթրիք

s.

dinner bespoke for a certain day;
days earning's or wages.

NBHL (1)

Ընթրիք սեպհական աւուրց ինչ խրախութեան. խրախճան. խնջոյք. կամ սեղան յերկարեալ ուտելեօք եւ ըմպելեօք զօրն ողջոյն.


Օրինադիր, դրաց

cf. Օրէնսդիր.

NBHL (1)

Յորժամ կամեցաւ զնա օրինադիր առնել ազգաց։ Հրեշտակք, եւ օրինագիրք, ու հնոյն իսրայէլի՜ Օրինադրի ոչ կարօտանային երբէք օրինադրաց. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)


Օրինադրեմ, եցի

va.

to establish, to give laws;
to ordain, to decree, to enact, to emanate, to prescribe.

NBHL (2)

νομοθετέω legem sive leges fero. որ եւ ՕՐԷՆՍԴԻՐ ԼԻՆԵԼ. Օրէնս դնել կամ տալ, եւ կարգել՝ սահմանել օրէնս եւ կանոնս որ է օրինակաւ.

Զարտաքոյ բնութեանսմեզ զիա՞րդ օրինադրէր։ Օրինադրէ ոչ կեալ յայրարատ ի բնակութիւս արքայի։ Զօրինադրեալ ժամս գիշերոյն կարծէին երկայնագոյն քան զայլօրինադրեն։ (Խոր. ՟Բ. 21։ Փարպ.։ Խոսր.։)


Օրինակ, աց

s. gr. prep. adv.

example, model, exemplar, original;
transcript, copy;
idea, shadow, image;
drawing, design, plan, project, representation;
form, manner, way, sort, figure;
sample, pattern, specimen;
paradigm;
as, in imitation of, after the fashion of, by way of, like...;
զայս —, զայս ձեւ օրինակի, զ— զայս, ըստ սմին օրինակի, — զայս, պէս զայս —, in this manner or way, thus, so;
զայն —, զնոյն —, ըստ նմին օրինակի, in that way, in the same way, likewise;
զոր —, օրինակի աղագաւ, — իմն, for example, for instance;
— իմն, let us say, we will suppose;
ըստ —ի, after the manner of, according to the example of, in imitation of, like;
սովին օրինակաւ, like that, in that way;
աստուածահրաշ օրինակաւ, in a divine way;
որով օրինակալ եւ է or իցէ, in whatever way it may be;
բարի՝ չար՝ քնաղ՝ գեղեցիկ —, good, bad, rare, fine example;
— տալ, to give or set the example;
— առաջի ընծայել, to indicate as an example;
— առնուլ, to take for example or for model, to follow;
— զանձն ընծայեցուցանել, կացուցանել, to shew or set oneself an example of;
—աւ իւրով քաջալերել, to encourage by one's example;
— եկաց թագաւորաց, he was the model of kings.

NBHL (2)

ՕՐԻՆԱԿ. αἵνιγμα, ἁντίτυπος, εἷδος aenigma, species, forma. Ստուերագիր. նկարագիր. առակ. նմանութիւն.

ԶՈՐ ՕՐԻՆԱԿ. ὀν τρόπον quemadmodum, sicut. Տե՛ս ի կարգի տառիդ Զ։


Օրինակեմ, եցի

va.

to copy, to transcribe;
to figure, to trace, to delineate, to represent, to show;
to give or present as example or model.

NBHL (4)

ὐποδείκνυμι subjudico, monstro, praemonstro ὐποτυπόω designo, onformo, delineo. Օրինակ տալ, եւ առնու. ցուցանել կամ նկարել եւ գաղափարել յինքեան.

Մանաւանդ՝ նախանկարել. նշանակել. երեւեցուցանել զօրինակ ինչ. յայտ առնել տպաւորաբար. նմանեցուցանել. յօրինակ բերել. Զմշտնջենաւոր քահանայութիւնդ քո օրինակեաց։ Ոմն օրինակէր զիջանել նորա որպէս զանձրեւ։ Ձմեռն զդժնեայ վդառնութիւն դժոխոցն գաղափարեալ օրինակէ։ Որ ի կեանս վերադարձի բնութեանս դարձմամբ յորդանանու օրինակեցեր ... Ձողաբարձնպատակ օրինակեալ քառաթեւ սուրբ խաչին. եփր։ (Զքր. կթ.։ շար։)

Որպէս օրինակէ եսայի վասն հոգեւորին զերկրաւոր մշակութիւն։ Զնա կարճաց օրինակեաց։ Զգերիչս ի հողմ, եւ զնոսա ի խռիւ օրինակէ Խոսր.։ (Նար.։ ՟Կ՟Ե։ Մխ. երեմ.։)

Յօրինակելն փո՛յթ լեր ի գիր, ի կէտ, եւ այլն։ Զսակաւ յիշատակարանս՝ ի գիրսն, զոր նորոգիցէք, օրինակել. (Յիշատ. ստէպ։)


Օրինապահ, աց

adj.

fulfilling, observing or keeping the law.


Օրինաւոր, աց

adj. s.

legal, legitimate, lawful, permitted, conformable to the law or to custom;
legal, juridical, canonical;
valid, efficacious, in due form;
legist, doctor in law;
— ցուցանել, կացուցանել, to legitimate, to authorize, to sanction.

NBHL (2)

Ոչ այլ ինչ է մաքսաւորութիւնն, ոչ եթէ ամօթ լրբութիւն. օրինաւոր (կարծեցեալ) մեղք, դէմք ագահութեան. (Ոսկ. ապաշխ. ՟Բ։)

Առանց օրինաց՝ իբր օրինաւորք կարծեցուցանելով զանձինս. (Մխ. երեմ.։)


Օրինաւորեմ, եցի

va.

to legalize, to legitimate.

NBHL (1)

τυπόω administro. Ըստ օրինի կարգել. կարգաւորել. օրինադրել. եւ Յօրինել. օրինակել. տպաւորել.


Օրինաւորութիւն, ութեան

s.

legality, legitimity;
legalization, authentication.

NBHL (1)

νόμισις, νόμισμα mos receptus, ritus, consuetudo. Օրէնք եւ կարգ.


Օրինեմ, եցի

va.

cf. Օրինադրեմ.

NBHL (1)

νομίζω lege sancio. Օրէնս դնել. օրինադրել. եւ ըստ հելլենաբանութեան. Օրէն համարել. լաւ վարկանել. կարծել. puto, existimo, arbitror.


Օրհաս, ի, աւ

s.

extremity, last moment, agony, death;
fate, destiny, fatality;
— մահու, the point of death, deaths-door;
յ— իւր ճեպել, to run to one's ruin;
ժամանէ յ— վախճանին, his last hour is at hand.

NBHL (1)

ՕՐՀԱՍ μόρος, μοῖρα mors, fatum. որ եւ ՕՐԱՀԱՍ. Օր վախճանի ի վերայ հասեալ. մահ. եւ ըստ հեթանոսաց՝ Վախճան ճակատագրեալ կամ ախտարական. պատահարք մահու. մահ տանջանօք կամ անկարծ.


Օրհասական, ի, աց

adj.

in the pangs of death, at the last gasp, dying, expiring;
cf. Օրհասաբեր.

NBHL (1)

εἰμαρμένος fatalis. Որ ինչ հայի օրհաս. վախճանական. մահառիթ. յեղակարծ.


Օրհնութիւնաբեր

adj.

bringing bless-ing or benediction;
— ցուցակ, Ritual.


Ֆռանգ

cf. Փռանկ.

NBHL (1)

cf. ՖՌԱՆԿ, cf. ՖՐԱՆԿ, cf. ՓՌԱՆԿ, ի բռ. յտկ. ան։ Այլ գտանի դրոշմեալ եւ երբէմն ըստ կամի գրչաց՝ եւ ֆ տառիւ ի գիրս Մագիստր. Շ. Լմբ. Մխիթ. գոշ. Վրդն. եւ հետագայից. որպէս եւ ի լուսանցս օրինակաց սուրբ գրոց առ կիլիկեցւովք դնի սկիզբն լատին գլխակարգութեանց գրովս ֆ. այսինքն ըստ Ֆռանկաց, իմա՛ լատինացւոց։


Ազատիչ, չի, չաց

NBHL (1)

Ազատեցուցիչ. ազատարար. փրկիչ, փրկարար.


Ազդութիւն, ութեան

NBHL (1)

Առ ի յայտնի եւ հաւաստագոյն ազդութիւն, որպէս կարծեմ, յոյժ եւ յանմտէն. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)


Ախորժումն, ման

NBHL (1)

Ի վնասակարացն փախուստ, եւ ախորժումն այնոցիկ՝ որ յօգուտ են։ Զապականիչ ախորժմունս ցանկացեալ. (Փիլ.։)


Ախտաժէտ, ի, աց

NBHL (1)

Ուր օդն իցէ վնասակար, անառողջ.


Ախտաժետութիւն, ութեան

NBHL (1)

Ի մարմնանալն զամենայն հիւանդութիւնս եւ ախտաժետութիւնս ելոյծ։ Իբրեւ ախտաժետութիւնք իմն հասարակաց։ Ցաւս անբժշկելիս, եւ պէսպէս ախտաժետութիւնս։ Խորշակասուն պտղովք մատուցանեն ախտաժետութիւն ճաշակողացն ... Բերեն ախտաժետութիւնս։ Զախտաժետութիւնս հոգւոյ եւ մարմնոյ։ Կշռով բաժանէ իւրաքանչիւրումն զօգտակարն, զառողջութիւն եւ զախտաժետութիւն. (Աստուած ազգ. ՟Ժ՟Գ։ Ածաբ. աղքատ.։ Մանդ. ՟Ի՟Ա։ Պիտ.։ Շ. թղթ.։)


Ակն, ական, կունք, կանք

NBHL (2)

որպէս ակնկալութիւն. յոյս. կարծիք. կասկած. իւմիտ.

Ակն գահանակ։ ականս սարդիոնս, եւ ականս գրոյ։ ականց պատուականաց։ սարդիոն ակամբք։ իբրեւ զվէմ շափիղայ ական։ յականց շափիղայ։ իբրեւ զտեսիլ ական կարկեհանի։ զամենայն ականս պատուականս. եւ այլն։


Ահեկիք, կեաց

NBHL (1)

Զոր միանգամ կարծես աջոյ կողման, զայսոսիկ նա կարծէ ահեկեայս։ Զո՞ր արդեօք կող. զահեկեա՞յն, թէ զաջոյն։ Զահեկեայ զարմունկնն ի դուրս կորզեալ. (Փիլ.։)


Աղբիս

NBHL (1)

Տկարացեալ դնէր յաղբիսն. (Ճ. ՟Ժ.։)


Աղէկիզութիւն, ութեան

NBHL (1)

ԱՂԷԿԻԶՈՒԹԻՒՆ կամ ԱՂԵԿԻԶՈՒԹԻՒՆ Սրտցաւութիւն. մորմոքումն. կարեկցութիւն. գորով. գութ. կսկիծ.