Definitions containing the research ժ : 10000 Results

Հարճ, ից

s.

concubine.


Հարուած, ոց

s. fig. mus.

blow, knock, beating, striking, percussion;
bastinado;
slash, cut, wound;
bruise, contusion;
sore;
scourge, blow, chastening, tribulation, misfortune;
repulse, rout, defeat, overthrow, considerable loss;
—ք, — paean;
—ք եգիպտոսի, the plagues of Egypt;
օրհասաբար —, mortal blow;
—ս ածել, to give many blows, to cudgel, to chastise;
հարկանել ի —ս մեծամեծս, to make great slaughter, havoc, carnage, butchery.

NBHL (3)

πληγή, μάστιξ, πτῶσις, σύντριμμα plaga, percussio, flagellum, caedes δῆγμα morsus θραῦσις vulnus եւ այլն. Հարումն, եւ վնասն ի հարմանէ, ըստ ամենայն նշանակութեան Հարկանելոյ. որպէս բախումն. ծեծ. գան. կոտորած. սպանութիւն. պատիժ. տանջանք. խայթուած. վէրք. եւ այլն.

Ձայն հարուածոյ, ձայն շարժման անուոյ։ Զհարուածս ցաւոց։ Զանհնարին հարուածսն։ Հարուածովք կամակորօձիցն։ Զոմանս մարախոյ եւ մկանց կոտորեցին հարուածք։ Հար զնոսա հարուածս մեծամեծս։ Տալով տաջիք նմա զհարուածոցն (փոխարէնս).եւ այլն։

Հարին բազում հարուածս ի զօրէն յունաց։ Եհար զծառն հարուածս եօթն։ Հարուած գանին, կամ օձի։ Վիրացն հարուածք։ Հարուածք բեւեռաց, նետից։ Շփել խորգով զհարուածսն։ Հարուած անբժշկական. եւ այլն։


Հարուածեմ, եցի

va.

to beat, to strike;
to cudgel, to cane;
to chastise, to punish.

NBHL (1)

Հարուածով տանջել. հարկանել. պատժել.


Հարուկ

s.

forge-scales of iron or copper.

NBHL (1)

Անուն երաժշտական խազի՝ նման հարհարի կամ փշոյ։ (Ոսկիփոր.։)


Հարում, րի

va.

to beat, to strike;
to drive in, to thrust, to push;
to toss, to shake, to agitate;
— զատամունս, to set the teeth on edge;
ձու —, to beat eggs.

NBHL (1)

Տո՛ւր աղեղամբ ինձ հըզօրին, հարուլ զսիրտ բելիարին։ Հըզօր տո՛ւր ինձ լինել ուժգին, եւ ի դիմի հարուլ չարին (այսինքն հարկանիլ). (Յիսուս որդի.։)


Հարումն, ման

s.

blow, beating.


Հարսանեակ, եկաց

s.

bridesman, one of the wedding-party.

NBHL (1)

Առին վրէժ ի հարսանեկաց անտի. (Նախ. ՟ա. մակ.։)


Հարսնազգեաց

cf. Հարսնազգեստ.

NBHL (1)

Սեղեխք ախտիցն ապականեցին զհարսնազգեստ հոգիսն՝ որ ի մեզ։ Իմաստուն կուսանքն հարսնազգեստ զարդարեալ՝ արժանացան ի կոչումն փեսային. (Լծ. կոչ.։)


Հարսնազգեստ

adj.

dressed like a bride.

NBHL (1)

Սեղեխք ախտիցն ապականեցին զհարսնազգեստ հոգիսն՝ որ ի մեզ։ Իմաստուն կուսանքն հարսնազգեստ զարդարեալ՝ արժանացան ի կոչումն փեսային. (Լծ. կոչ.։)


Հարսնական, ի, աց

cf. Հարսանեկան.

NBHL (2)

Զհարսնական զարդն ոչ յարդարեցէք. (Ոսկ. ի ՟ժ. կուսանս.։)

Այն իսկ օրինացն, որ առ հարսնական երաժիշտս են, եւ ըմպել արբեցութեամբ ոչ վայել է. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)


Հարսնանամ, ացայ

vn.

to become a bride, to marry, to wed, to be or get married.


Հարսնարան, աց

s. fig.

marriage-place;
bride-chamber;
talamus, nuptial-bed;
Holy Church, etc.


Հարսնացուցանեմ, ուցի

va.

to marry, to join in wedlock, to give or take in marriage.

NBHL (1)

Վասն մովսէսի, պօղոսի եւ այլն, ասի, զժողովուրդ կամ զեկեղեցին Հարսնացուցանէր աստուծոյ. հարսնացոյց քրիստոսի. (Լմբ. ովս. եւ Լմբ. սղ.։)


Հարսնութիւն, ութեան

s.

marriage, wedding;
wedlock;
ածել հարսնութեան, to marry, to wed, to espouse;
գնալ ումեք ի հարսնութեան, to be married.

NBHL (1)

Յորժամ առն թագաւորի հաճոյ լինիցի ի հարսնութիւն, եւ չգտանիցէ հանդերձս արժանիս հարսնութեան յիւրմէ ուրոյն կազմել. (Ոսկ. ես.։)


Հարստակող

adj.

long-sided, heavy-flanked, robust, stout, vigorous.

NBHL (3)

Հարուստ կողիւք. ուժեղակ. լայն միջով. թիկնաւէտ. քաջալանջ. բուռն. զօրաւոր. կարշնեղ.

Հարստակող գոլ զըմբիշ մարտիկն (ասեմք) փոխանակ հզօրի։ Զոյժն ոմանք կող կոչեն. յորմէ եւ զըմբիշ զմարտիկ հարստակող զուժգինն կոչեն. (Փիլ. այլաբ. եւ Փիլ. լին.։ յորմէ եւ Վրդն. ծն.։)

Հարստակողն առոգութիւնն։ Հարստակողն ուժոյ. (Պիտ.։)


Հարստահարեմ, եցի

va.

to oppress, to subdue by violence, to vex, to molest, to crush, to overburden, to surcharge, to extort, to maltreat;
— զիւր կամս, to persist doggedly, to be obstinately resolved, to be stubborn.

NBHL (3)

καταδυναστεύω opprimo. Հարստութեամբ ուժոյ հարկանել, նուաճել. բռնաբար յաղթահարել. ընկճել. կեղեքել. անիրաւիլ. բռնանալ. նեղել. ճնշել. ճգնել. նկուն առնել.

Նախանձն յարոյց զկորխ եւ զդադան ի վերայ մովսեսի, եւ ո՛չ թէ հարստահարեցան ի նմանէ. (Լմբ. ժղ.։)

ՀԱՐՍՏԱՀԱՐԵԼ. Ուժգին հարմամբ հարուստ մի ի խորս մխել. հարստել. վարսել. եւ Պնդել. յամառիլ.


Հարստահարութիւն, ութեան

s.

oppression, violence, vexation, exaction, extortion.

NBHL (1)

τυρρανίς, -ίδος tyrannis, -idis եւ oppressio. Հարստահարելն, իլն. գոռոզութիւն. բռնութիւն. բռնաւորութիւն. ուժենութիւն.


Հարստայեղց

adj.

very mighty;
very rich, opulent.

NBHL (1)

Հարուստ իրօք զեղեալ. երեւելի մարմնով, ուժով, ընչիւք. եւ կամ անցեալ ըստ չափ զեղխութեան.


Հարստացուցանեմ, ուցի

va.

to make potent or glorious;
to strengthen, to brace, to fortify;
to make rich, to enrich.


Հարստացուցիչ, չի, չաց

adj.

enriching.

NBHL (1)

Այժմ ասեր հարուստ է, եւ հարստացուցիչ. քանզի ասեր հարստութիւն թարգմանի. (Ճ. ՟Բ. վրք. աբդլ. մսեհ.։)


Հարստի

adj.

corpulent, big-bellied;
strong-limbed or large-limbed.

NBHL (1)

Եւ էր սմբատ մարմնով հարստի, եւ յոյժ թանձր. (Լաստ. ՟Բ։)


Հարստութիւն, ութեան

s.

dynasty;
power, sway, rule, domination;
riches, wealth, opulence, fortune;
abundance.


Հարցական, ի, աց

adj.

interrogative;
magical;
— կէտ, note of interrogation.

NBHL (1)

Կոչեաց նոյն ժամայն, ո՞ւր ես, հարցական. այսինքն հարցանելով. (Գանձ.։)


Հարցասէր

adj.

asking, questioning or seeking after, eager to learn, desirous of information;
inquisitive.


Հարցասիրութիւն, ութեան

s.

desire of knowledge, of information, of learning;
inquisitiveness.

NBHL (1)

Երկրորդեմք այժմ քո հարցասիրութեանդ։ Ի քումմէ հարցասիրութենէ. (Խոր. ՟Ա. 8. 31։)


Հարցափորձութիւն, ութեան

s.

cf. Հարցափորձ.

NBHL (1)

Ոչ ժողովք իրաց ինչ հարձափորձութեան. (Ոսկ. ես.։)


Հարցաքննեմ, եցի

va.

to question, to examine.

NBHL (1)

Զարուեստ բժշկութեան հարցաքննէին. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 11։)


Հարցաքննութիւն, ութեան

s.

examination;
interrogation.


Հարցնափառ

s.

certain short Armenian canticles or hymns so called.

NBHL (1)

ՀԱՐՑՆԱՓԱՌ որ եւ ՓՈՔՐ ՀԱՐՑ կոչի. Փառ, եւ փառեր հարցիցն. որ են ի հին ժամագիրս կամ յերգարանս որպէս համառօտ շարականք ի տեղի այժմու ընդարձակ հարցներոյն. զոր օրինակ.


Հարցուկ, ցկաց

s.

soothsayer, conjurer;
sorceress;
այս —, spirit of divination, Pythoness.


Հարցումն, ման

s.

cf. Հարցուած.

NBHL (2)

Զանզգայաբար հարցմամբն ծիծաղելով։ Հարցման արժանի էիր, եւ պատուհասի. (Փարպ.։)

Բանս ի հարցումն անկանի. (Լմբ. ժղ.։)


Հացագործ

cf. Հացարար.


Հացադեղ

s. bot.

ammi, bishop's-weed.

NBHL (1)

ՀԱՑԱԴԵՂ կամ ՀԱՑԻ ԴԵՂ. (որ վրիպակաւ գրի եւ Հասիդեղ. եւ շփոթի ընդ այլ խոտ՝ որ կոչի Հազի դեղ)։ ի բառս Գաղիանոսի, եւ ի Բժշկարան. եւ ի Հին բռ. վարի որպէս Համեմ, կամ հացհամեմ. որ եւ կոչի Ունդ նանխմի, այսինքն սերմն անանխոյ։ որպէս յն. ամոմի, կամ ամմի. ἅμμι, ἁμομίς եւ այլն.


Հացալից

adj.

abounding in bread, in victuals;
sated.


Հացակից, կցի, կցաց

s.

messmate;
guest;
fellow-boarder, table-companion;
— լինել, to eat together.

NBHL (1)

Ընդ հացակից գազանն, ընդ աթոռակից ժանտն. (Սարգ. ՟ա. պետր. ՟Ե։)


Հացահատ

adj.

abstaining from bread.

NBHL (1)

Որ հատեալ է, այսինքն հրաժարեալ ի հացէ. հաց չուտօղ.


Հացանոց

cf. Հացարարոց.


Հացարար, աց

s.

baker, bread-maker.

NBHL (1)

Զհացարարսն պատժեաց. (Սոկր.։)


Հացարարոց, աց

s.

baker's shop;
bake-house;
— զօրաց, army bakery.


Հացերէց, րիցու

s.

president of the wedding banquet;
bridesman, paranymph.


Հացիկ, ցկան

s.

roll, small loaf;
morsel of bread.


Հացկատակ, աց

s.

parasite, spunger, trencher-friend, toad-eater.

NBHL (1)

Վատք, հացկատակք, եւ գինեսէրք. (Նախ. ժող.։)


Հացկերոյթ, ութի

s.

cf. Հացկերութիւն.

NBHL (1)

Սովորութիւն էր, յորժամ մեռանէր ոք՝ հացկերոյթ առնել. (Կիւրղ. օրին.։)


Հացկերութիւն, ութեան

s.

good cheer;
banquet, feast;
կոչել ի —, to invite to dinner.

NBHL (1)

Սովորութիւն էր, յորժամ մեռանէր ոք՝ հացկերոյթ առնել. (Կիւրղ. օրին.։)


Հացհամեմ, ի

s.

anise, dill;
fenugreek.

NBHL (2)

ἅνηθον anethum. Արջնդեղ. սեւ գնտիկ, սեւ սոնիճ։ ժշկարան.։)

կամ ըստ Բժշկարանի.


Հաւադէտ, դիտաց

s.

augur, diviner by augury;
— լինել, to augur, to divine by -.


Հաւադիւթականն

s.

augurial science.

NBHL (1)

Հաւադիւթականն է, յորժամ երբէք այս ինչ հաւու կամ այլ ինչ, յառաջ կամ զկնի՝ ընդ աջմէ կամ ընդ ահեկէ երեւելով, ասիցեմք՝ թէ զայս ինչ նշանակէ. (Նոննոս.։)


Հաւալուսն, լսան

s.

pelican;
onocrotalus.


Հաւախօս, ի

s. adv.

cock-crowing;
cockcrow, day-break;
ի — ի, at cockcrowing, at the peep or break of day.

NBHL (1)

ἁλεκτοροφωνία gallicinium. Խօսելն հաւու. ժամ ձայն տալոյ աքաղաղին՝ մօտ ի մերկանալ առաւօտու.


Հաւահալած

s.

scare-crow.

NBHL (2)

ՀԱՒԱՀԱԼԱԾ որ գրի եւ ՀԱՒԱԼԱԾ. Այն ինչ՝ որ հալածէ զհաւս. որպէս խրտուիլակ, գործի հողմաշարժ, կամ թռչուն վանդակաւ պահեալ առընթեր մրգապահաց՝ ի խրտուցանել զօդաթռիչ թռչունս.

Բարկութեան ախտն գազանաբարոյ՝ արագաշարժ ի յաղաղակելն, եւ իբրեւ զհաւահալածն մրգապահաց, որ մինչչեւ օդոյն ինչ շարժեալ՝ եւ նա սկսանի կարկաջել. (Մանդ. ՟Ժ՟Գ։ Ճ. ՟Գ.։)