Definitions containing the research ժ : 10000 Results

Ծրարեմ, եցի

va.

to envelop;
to pack;
to wrap up;
to roll;
— զվաճառս, to pack up;
զխրոխտ գագա թունս յամպս ծրարէին, they reared their proud heads to the skies;
որոյ գագաթն յամպս ծրարի, whose top cleaves the skies.

NBHL (1)

Զինչսն ագահութեամբ ծրարէ. (Լմբ. ժղ.։)


Ծրդիմ, եցայ

vn.

to stain, to soil or dirty oneself.


Ծփալից

adj.

wavering, undulating, agitated.


Ծփական, ի, աց

cf. Ծփալից.


Ծփամ, ացայ, ացի

vn.

cf. Ծփիմ;
— ընդ մէջ յուսոյ եւ երկիւղի, to fluctuate between hope & fear.

NBHL (1)

Ծփայր ի խորհուրդս իւր իբրեւ զծով։ Միտքն անկայուն է եւ մշտաշարժ, եւ անյագ ի ծփելոյ ի զանազան խորհուրդս. (Լմբ. սղ.։)


Ծփանք, նաց

s. fig. adv.

cf. Ծուփ;
surging of the sea;
wave, billow, swell;
trouble, care, perturbation;
— հերաց, hair floating in the breeze;
ի —նի, afloat;
in trouble;
ի —նի կալ, to waver, to fluctuate, to be agitated, billowy, vacillating.

NBHL (1)

Ի յոյժ յանդնդային ծփանացն։ Ալէկոծի անհնարին ծփանօք. (Պիտ.։)


Ծփեմ, եցի

va. fig.

to excite, create or produce a tempest;
to agitate, to trouble.


Ծփեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Ծփեմ.


Ծփիմ, եցայ

vn. fig.

to fluctuate, to ebb flow, to undulate;
to foam, to grow rough;
to be troubled, agitated, harassed;
to be undecided in purpose, to fluctuate, to waver.


Ծփին

cf. Ծփական.

NBHL (1)

զծփին եւ զշարժուն արարածս. (Կոչ. ՟Ե։)


Ծփումն, ման

s.

cf. Ծփանք.

NBHL (1)

Մեղաց ծփումն։ Յայսպիսի ծփմանէս, եւ այլն. (Լմբ. ժող. եւ Լմբ. սղ.։)


Ծօղակ

cf. Ծուղակ.

NBHL (1)

Անկանին ի ծօղակս դժոխոց. (Պրպմ. ՟Լ՟Է։)


Կագազարթոյց

adj.

contentious, quarrelsome, cavilling.


Կագիմ, եցայ

vn.

cf. Կագեմ.


Կազդուրացուցանեմ, ուցի

va. vn.

to strengthen, to corroborate, to sustain, to give strength to;
to repair, to restore to vigour good health, to re-establish;
to encourage, to give heart to;
to recover, to regain one's strength, to get well again, to be restored;
to take heart, to cheer up.

NBHL (1)

Զհիւանդացեալ ժողովուրդն կազդուրեցուանէր. (Խոսր.)


Կազդուրեմ, եցի

va.

cf. Կազդուրացուցանեմ.

NBHL (1)

Զհիւանդացեալ ժողովուրդն կազդուրեցուանէր. (Խոսր.)


Կազդուրեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Կազդուրացուցանեմ.

NBHL (1)

Զհիւանդացեալ ժողովուրդն կազդուրեցուանէր. (Խոսր.)


Կազմեմ, եցի

va.

to form, to mode, to fashion;
to construct, to erect, to build;
to furnish, to provide, to supply;
to fit up, to arrange, to set in order;
to adjust, to put in repair;
to adorn, to embellish;
to get ready, to prepaire;
to equip;
to arm;
գունդս —, to enrol soldiers;
— զկառս, to harness the horses;
պարս ուրախութեան —, to give a ball;
— գորս, to bind books.

NBHL (1)

Զիարդ կազմեցիս երիվարս։ Կազմէր՝ լինել զօրաժողով։ Կազմեցարո՛ւք։ Վառեալք եւ կազմեալք։ Ժողովուրդ կազմեալ.եւ այլն։


Կազմուած

cf. Կազմած.


Կազմութիւն, ութեան

s.

construction, organisation, order, arrangement, mechanism, constitution, formation, structure, composition;
preparation, equipment;
— մարմնոյ, oonstitution, temperament, complexion.


Կաթեցուցանեմ, ուցի

va.

to let fall drop by drop;
to distil.


Կաթիլ, թլոյ

s.

cf. Կաթ;
— առ —, drop by drop.


Կաթնաբեր

adj.

lactiferous, yielding milk.

NBHL (1)

Կաթնաբեր աղբիւրք ստեանցն տարաժամ ցամաքէին. (Ոսկ. մտթ.։)


Կաթնաջամբ

cf. Կաթնատու.


Կաթնարբու, ուի

adj.

babe, unweaned child, suckling.


Կաթնկեր

cf. Կաթնարբու.


Հակադրեմ, եցի

va.

to oppose.

NBHL (1)

Զըստ որակին դադարութիւն հակադրիցէ այնմ եւ այլն. (Արիստ. շարժ. ՟Բ։)


Հակակայ

adj.

opposite, contrary.

NBHL (1)

Ըստ քառից սեռից որակութեանց՝ ըստ խառնուածոց հակակայից շարժմանց. (Արծր. ՟Ա. 1։)


Հակակիր

adj.

antipathetic.

NBHL (1)

Ի սահմանս՝ հակակիրք միմեանց լինին բառք եւ իրք. քանզի յորժամ սահման առաւելու բառիւք՝ նուազեն իրք (ամփոփեալք յուրոյն տեսակ). (Սահմ. ՟Դ։)


Հակակշիռ

s.

counterpoise;
— գոլ, to counterbalance.

NBHL (1)

Այր հաւատարիմ՝ ոսկւոյ եւ արծաթոյ հակակշիռ գոլ արժանագոյն, ի դժուարագոյն հակառակութեանն ճողոպրելով. (Պղատ. օրին. ՟Ա։)


Հակաճառեմ, եցի

vn.

to contradict, to dispute, to debate.


Հակաճառութիւն, ութեան

s.

contradiction, controversy, dispute, discussion;
dialectics;
ոգի հակաճառութեան, spirit of contradiction.

NBHL (1)

Այսպիսում առն եթէ ոք հռետորաբար կամեսցի ըստ արժանն հակաճառութիւն ինչ (առնել). (Մագ. ՟Խ՟Գ։)


Հակամէտ

adj.

leaning, inclined;
prone, bent, disposed;
— ի չարն, prone to evil, inclined to mischief.

NBHL (1)

ἁντίρροπος in contrariam partem vergens. Հակամիտեալ. ոյր մէան է հակեալ ի մի կողմն. յօժար. բերեալ.


Հակամիտիմ, եցայ

vn.

to lean, to incline, to be prone to, to feel inclined or disposed for, to lean to the side of, to have an inclination to.

NBHL (2)

Իշխանականաւն հակամիտեցին յոր եւ կամեցան. (Լմբ. ժղ.։)

ἁντιρρέπω in contrariam partem vergo, praepondero, propensus sum. Հակամէտ լինել. ի մի կողմն կամ ի հակառակ կողմն միտել. յօժարիլ. կուսակից լինել. բերիլ.


Հակամիտութիւն, ութեան

s.

decline, inclination, proneness, tendency, propensity, disposition;
idiopathy.

NBHL (1)

ῤοπή, ἁντιροπία propensio, praeponderatio. Հակամիտելն. բերումն. յօժարութիւն.


Հակառակ, աց

adj. prep. adv. adv. fig.

contrary, opposite;
adversary, hostile, unfavourable, inimical;
discordant;
incompatible;
against, contrary to;
opposite, facing, in front of;
զնորին —ն, նմին or նորին —, ի —էն, ընդ —ն, on the contrary, on the wrong side;
against the grain, in a contrary sense, backwards;
ամենեւին իսկ —, directly or diametrically opposite, quite the reverse;
— ուղիղ մտաց, in spite of sense and reason;
— կամաց նորա, against his will or grain, in spite of him;
forcibly;
— կալ, to stand, remain, stay or stop in the face of, in front;
to oppose, to withstand, to resist, to make head against, to cope with;
— լինել, to be contrary, to oppose;
ընդ —ս լինել միմեանց, to be at variance;
—, ի —ն or ընդ —ս ելանել, մտանել, ընթանալ, լինել, to oppose, to form an opposition to, to rise up or against, to go against, to run counter, to withstand, to counteract, to thwart, to cross;
ընդ —ս ելանել, cf. Հակամտեմ.

NBHL (2)

Հակառակօքն զհակառակսն բժշկէր. (Ածաբ. ի կիպր.։ եւ Շ. մտթ.։)

Հակառակ իմ է։ Հակառակ յիսուսի։ Հակառակ ժողովրդեանն։ Ո՞վ իցէ մեր հակառակ, եւ այլն։


Հակառակաբանութիւն, ութեան

s.

contradiction;
antilogy, antiphrasis.

NBHL (1)

Եւ Ընդդիմութիւն կամ դժուարութիւն՝ որ փակի ի բանս. կամ Հակասութիւն.


Հակառակադասութիւն, ութեան

s.

contraposition.

NBHL (1)

Մի՛ կարծեր այժմ ա՛րս ըստ առ կանայս հակառակադասութեան ասացեալ. (Փիլ. տեսիլ աբր.։)


Հակառակադեղ

s.

counter-poison, antidote.

NBHL (1)

Իբրեւ մահկանացու դեղոց (այսինքն մահաբեր թունից) բժշկութիւն՝ հակառակադեղ զբանս զայս գտցեն. (Փիլ. սամփս.։)


Հակառակադրութիւն, ութեան

s.

cf. Հակադրութիւն.

NBHL (2)

Անուանեաց զդրախտն փափկութիւն՝ ըստ հակառակադրութեան ցաւագին եւ դժնդակ կենացն։ Անծանր ըստ առ ծանր հակառակադրութեան. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Զի՞նչ է զոր կամից այժմ հակառակադրութիւնս այս (յասելն, ոչ ոք, եւ ամենեքեան). (Եփր. աւետար.։)


Հակառակածնոյց

adj.

peace-breaking, seditious, factious.


Հակառակակայ

cf. Հակակայ.

NBHL (1)

Իժն ի վեր համբարձեալ զագին՝ շարժէ զայն պատրելով. զի իբր առ հակառակակայ կենդանի պատրեալ ձգեսցի. (Փիլ. լիւս.։)


Հակառակամարտ, ից

adj. s.

opponent, adversary, antagonist;
contest, resistance;
combat, conflict.

NBHL (2)

Տեւել պարտ եւ արժան է առաքինաբար ի հարուածս հակառակամարտացն. (Բրս. գոհ.։)

Հակառակամարտ ցանկութեան է կրօնաւորութիւն եւ ատակ ժուժկալութիւն. (Փիլ. քհ.։)


Հակառակայորդոր

cf. Հակառակածնոյց.


Հակառակասէր

adj.

quarrelsome, mischief-making, meddlesome, seditious, mutinous, litigious;
— միտք, spirit of contradiction, of contrariety.

NBHL (1)

Զհակառակասէր զսատանայ անուն ժառանգեաց։ Հակառակասէր աստուածամարտն ի վայր կործանեալ։ Որ զհակառակասէր եւ զդժնդակ վարս ուղղէ. (Ագաթ.։ Յճխ. ՟Զ. եւ ՟Ե։)


Հակառակատիպ

adj.

contrary, adverse, opposite.

NBHL (1)

Երեւումն ծագման լուսոյ արեգական արդարութեան հակառակատիպ գոլով եւ ընդդիմահար դիցն պաշտամանց։ Ներհակասէրն հակառակատիպ պարտաւորեալ՝ զպարտուցն իւրոց հատոյց զտոյժս. (Անան. եկեղ։)


Հակառակեցուցանեմ, ուցի

va.

to stir up, to excite.

NBHL (1)

Զմիտս մեր հակառակեցուցեալ՝ ի բաց մերժել (իրաւամբք ի հրեշտակաց) զնիւթեղէն ախտաւորութիւնսն. (Դիոն. երկն.։)


Հակառակոսոխ լինիմ

sv.

cf. Հակառակեմ.

NBHL (1)

Դառնալ ի բամբասանս առ վրէժխնդրութեան հակառակոսոխ լինել. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Հակառակորդ, աց

s.

adversary, antagonist, rival, enemy;
demon.


Հակառակութիւն, ութեան

s.

contrariety, opposition, resistance, hostility, adversity;
contestation, dispute, quarrel, contest;
combat, conflict;
— յուղել զիմեքէ, to strive for;
— կրել, to experience adversities;
եղեւ — մէջ նոցա, a dispute arose between them;
—ի ներքս անկեալ, in consequence of disagreement;
— ձիոց, horse-racing.

NBHL (1)

Չարիս խորհել հակառակութեամբ։ Հակառակութեամբ հակառակ կացից նմա։ Զատելութիւն գրգռէ հակառակութիւն։ Երկոքին արքն, որոց հակառակութիւնն իցէ։ Ի հակառակութիւն ապստամբութեան։ Ո՛վ գայցէ ընդ քեզ ի հակառակութիւն։ Հա՛ն զժանտն յատենէ, եւ ելցէ ընդ նմա հակառակութիւն.եւ այլն։