Definitions containing the research ժ : 10000 Results

Ճողքեմ, եցի

va.

to tear;
to haul, to drag or draw along.

NBHL (1)

Այնպէս ձգեցին եւ ճողքեցին ընդ ապառաժ տեղիսն քարշելով, զի ամենեւին խայծ ոչ մնաց ի մարմինս երանելեացն. (Եղիշ. ՟Ը։)


Հեծանաձգութիւն, ութեան

s. mech.

order or position of rafters;
woodwork, frame-work;
shaft, thill.


Հեծանիմ, հեծայ

vn.

to mount, to ride;
— ի կառս, ի ձի, to mount or enter a carriage or vehicle;
to ride, to mount on horseback;
— ի նաւ, to go on shipboard, to embark;
անհամետ —, to ride bare-back;
յորս —, to go a hunting or shooting;
զհետ —, to chase, to give chase to, to persecute, to set off in pursuit of, to pursue;
յաւար —, to plunder, to pillage, to sack;
ապրեցաւ հեծեալ ձիով, he fled on horseback;
cf. Կառք.

NBHL (2)

Կազմեա՛ ինձ էշ, եւ հեծայց ի նա։ Հեծաւ յէու, եւ գնաց։ Հեծան իւրաքանչիւր ի ջորւոջ իւրում։ Զերիվարն՝ յորում արքայ հեծանէր։ Հեծեալք յերիվարս։ Հեծանէին յերեսուն եւ երկու յովանակս։ Զփարաւոն՝ որ զհետ հեծանէր ժողովրդեան քո բազում զօրօք՝ կառօք եւ երիվարօք. յն. զհետ մտանէր կամ պնդէր. (եւ այլն։)

Ստացեալ երիվարս երագեն նոցա հեծանելովն։ Եւ թագաւորքն հեծեալ (իբր յեցեալ) ի զօրութիւն իշխանութեանն՝ չարչարէին զնոսա. (Լմբ. ժղ.։) cf. ՀԵԾԵԱՄ։


Հեծանոց, աց

s.

winnowing-fan;
hay rake.

NBHL (2)

(որպէս թէ Հոսանոց) որ եւ ՀՈՍԻՉ. ռմկ. հայելի. պ. հիղէ, հիճ. թ. էափա. πτύων ventilabrum, pala, furca. Գործի փայտեղէն ժանեւոր, կամ թիաձեւ գոգաւոր, որով ի կալս հոսեն զցորեանն՝ տալով հողմոյ, զի յարդքն եւ մղեղք ի բաց վարեսցին.

Բրիչ եւ հեծանոց ունիցի. (Յն. մի բառ, երկժանի. Ոսկ. յհ. ՟Ա. 45։)


Հեծելազօր, ու, աց

s.

cavalry, horse-soldiers, horse;
horseman.

NBHL (1)

Եւ էր հեծելազօրն կարի յոյժ։ Եհան զամենայն զհեծելազօրն։ Զհեծելազօրս աղեղնաւորս։ Հեծելազօրքն վառեալք.եւ այլն։


Հեծեծանք

s.

heavy sighs, groaning, complaint.

NBHL (1)

Եթէ սրտի մտօք դարձցին հեծեծանօք, արժան լիցին օրինաց. (Կանոն.։)


Հեծեծելի, լւոյ, լեաց

adj.

lamentable, deplorable.

NBHL (1)

στενακτός gemebundus, lamentabilis. Արժանի հեծութեան. աւաղելի. ողբալի.


Հեծեծեմ, եցի

vn.

to groan, to lament, to sigh for, to fill the air with sighing.

NBHL (1)

στενάζω gemo, ingemisco. Հեծել ստէպ, եւ ուժգին. յոգւոց հանել կամ ելանել. հաչել հառաչել. ... Տե՛ս (Ես. ՟Ի՟Ա. 2։ Երեմ. ՟Ի՟Բ. 23։ Եզեկ. ՟Ի՟Ա. 6։ Յոբ. ՟Թ. 27։ ՟Ժ՟Ը. 20։ ՟Ի՟Դ. 12։ ՟Լ. 25։)


Հեծեծումն, ման

s.

cf. Հեծեծանք.

NBHL (1)

Զայսպիսի հինինումն ժողով տրտմութեան առնեմք՝ հեծեծումն զնա եւ շոգոլի կոչելով. (Նիւս. կազմ.։)


Հեծեմ, եցի

vn.

cf. Հեծեծեմ.

NBHL (1)

Մռնչէ եւ հեծէ ընդ զբաղանքն. (Լմբ. ժղ.։)


Հեծութիւն, ութեան

s.

groaning, lamentation, complaint, woes.


Հեծուցանեմ, ուցի

va.

to make mount, to put on.

NBHL (1)

Հեծուցեալ ի վերայ իւրոյ նժուգի՝ ապրեցուցանէր. (Փարպ.։)


Հեկեկամ, ացի

vn.

to sob, to sigh, to groan.


Հեկեկանք, նաց

s.

sobs crying, mockery.


Հեղգագնաց

adj. adv.

slow, slothful;
slowly, with tardy steps.

NBHL (1)

Հեղգ ի գնացս. յամրաշարժ. յոյլ դանդաղ.


Հեղգամ, ացայ

vn.

cf. Հեղգանամ.

NBHL (2)

ՀԵՂԳԱՄ ῤᾳθυμέω, ἁμελέω, ὐστερέω desideo, segniter ago, negligo եւ այլն. որ եւ ՀԵՂԳԱՆԱԼ. Պղերգանալ. ծուլանալ. դանդաղիլ. յուլանալ. կասիլ. անտես առնել. ծուլնալ, տնտնալ, ծանտր շարժիլ, անհոգ ըլլալ.

Ընդէ՞ր բնաւ յետին ժամանակօքս եկն այցելութիւն առնել փրկութեանս մերոյ՝ հեղգացեալ զառաջին ժամանակօքն։ Զմերոյ փրկութեան, զոր չէ պարտ հեղգալ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 7. 17։)


Հեղգանք

s.

cf. Հեղգութիւն.


Հեղգութիւն, ութեան

s.

idleness, laziness, supineness, slowness, tardiness, listlessness, negligence, lukewarmness, indifference.

NBHL (1)

ՀԵՂԳՈՒԹԻՒՆ. βραδύτης tarditas. Յամրութիւն. ծանրաշարժութիւն.


Հեղեղ, աց

s.

torrent, flood, inundation, overflow;
— ջուրց, deluge;
— հրոյ, torrent of flame;
— մարդկան, throng of people, crowd, immense concourse;
—ս արտասուց իջուցանել, to shed a flood of tears;
հոսէին արսուք իբրեւ զ—, tears ran down in torrents.


Հեղեղասաստ

adj.

punishing with a deluge.

NBHL (2)

Սաստիչ կամ պատժօղ սաստիկ հեղեղաւ.

Հեղեղասաստ ծովապատիժ բարկութեամբ ողողեալ սղբեաց. (Ագաթ.։)


Հեղեղատ, ից, աց

s.

torrent, ravine.

NBHL (1)

χειμάρρος, -ους torrens. Ջրանցք՝ որոյ հեղեղն է ընդհատեալ, կամ զոր հատանէ անցանէ հեղեղն. տեղի ուղխից, եւ ուղխ. գետ առժամանակեայ ի յորդելոյ անձրեւաց իջելոց ի լերանց ի ձոր անդր. վտակ, եւ ձոր.


Հեղեղատեմ, եցի

va.

cf. Հեղեղեմ.


Հեղեղեմ, եցի

va.

to inundate, to submerge, to cover with water;
to overflow, to lay under water;
to hurl or fling down, to precipitate.


Հեղեղումն, ման

s.

effusion.

NBHL (1)

Արտասուաց հեղեղմունք (կամ հեղմունք) հանին ամենայն ժողովքն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Զ։)


Հեղինակ, աց

cf. Առաջնորդ;
cf. Գտակ;
cf. Մատենագիր.

NBHL (2)

Վարկանի արժանաւորս իւրում առնել մերձաւորութեան զհեղինակսն ի բարեպաշտութիւն. (Պիտ.։)

Հովիւք եւ հեղինակք ժողովրդոց. (Սարկ. քհ.։)


Հեղձամղձուկ

adj.

suffocated, choked, oppressed, agitated, disquieted, grievous, anxious;
suffocating, stifling;
— օդ կամ ջերմութիւն, sultry weather or heat;
— հազ, a stifling cough;
hooping cough;
— ձայնիւ, in a stifled voice;
— ի վշտացն, loaded with grief;
woe-begone;
— արտասունք, repressed tears;
— առնել, to stifle, to choke;
to smother, to suffocate;
to drown;
— լինել ի բարկութէնէ, to be half choked with rage or anger;
— լինէր սիրտ իմ, my heart was ready to break, was oppressed with grief;
cf. Հառաչանք.

NBHL (1)

Զկէսն գետավէժ արարեալ՝ հեղձամղձուկ առնէին. (Փարպ.։)


Հեղձանախանձ

adj.

very envious, dying of envy.


Հեղձիմ, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.


Հեղձնում, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.


Հեղձում, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.


Հեղձանիմ, ձայ

vn.

to choke, to be suffocated, stifled, drowned.


Հեղձուցիկ

adj.

cf. Հեղձիկ.


Հեղձումն, ման

s.

suffocation;
choking;
pressure.

NBHL (1)

Մի կերակուր ոմանց բաղձանս բերէ եւ յօժարութիւն, եւ նոյն այլոյ ումեմն հեղձումն եւ պակումն. (Կլիմաք.։)


Հեղձուցանեմ, ուցի

va.

to suffocate, to choke, to strangle, to drown;
to oppress.

NBHL (1)

Յորժամ գայր առիւծ կամ արջ, ի գիրկս ունէի, եւ հեղձուցանէի զնա. (Նչ. եզեկ.։)


Հեղձուցիչ, չի, չաց

adj.

suffocating, choking.


Հեղում, ղի

va.

to pour, to pour out, to empty, to pour forth, to shed;
to diffuse, to scatter, to disperse, to spread;
— զանձն առաջին տեառն, to pour out one's soul before the Lord;
— զսիրտ իւր առաջի ուրուք, to open one's heart, to unbosom oneself to;
— զբարկութիւն, զսրտմտութիւն իւր ի վերայ ուրուք, to give vent to anger, to discharge one's wrath upon;
— կռոց նուէրս, to pour out libations to idols;
— արիւն բազում, արեան ճապաղիս —, to cause immense bloodshed, to shed torrents of blood;
արտօսր —, to shed tears;
— զարիւն իւր, to shed one's blood.

NBHL (3)

Զսիրտ իմ անսահման հեղի յուրախութիւն. (Լմբ. ժղ.։)

Զպատիժս կապանաց հեղէ՛ք ի վերայ նորա. (Երզն. մտթ.։)

Զպարիսպն եհեղ (երիքովի). (Լմբ. ժղ.։)


Հեղում, հեղայ

vn.

to be poured out, to flow, to spread;
to be shed, scattered, diffused;
to rush, to fall;
to burst;
հեղաւ ամենայն փոր նորա, all his bowels gushed out;
անկաւ հեղաւ զկնի կռոցն, he followed idols;
հեղեալ ցասմամբ, very angrily, wrathfully.

NBHL (3)

Զսիրտ իմ անսահման հեղի յուրախութիւն. (Լմբ. ժղ.։)

Զպատիժս կապանաց հեղէ՛ք ի վերայ նորա. (Երզն. մտթ.։)

Զպարիսպն եհեղ (երիքովի). (Լմբ. ժղ.։)


Հեղումն, ման

s.

outpouring, spreading abroad;
effusion, dispersion.

NBHL (1)

Որ եւ զնոցին (հրեշտակաց) շարժումն լուսաւորէ՝ առ նոսին աստուծոյ հեղմամբ. (Լմբ. իմ.։)


Հեղուսեմ, սի

va.

cf. Բեւեռեմ;
to write, to compose.

NBHL (2)

Յորժամ կայր հեղուսեալ տ խաչին, զերկինս շարժեաց, եւ զերկիրս դողացոյց. (Պիտառ.։)

Զօդեմք ... հիւսն պատկանաւոր, վասն ոչ զայնոսիկ այժմ ուրեմն զկնի հեղուսելով զբանս. (Խոր. ՟Ա. 31։)


Հեղք, ղից

s.

cottage, hut.

NBHL (1)

Յորժամ պտուղն քաղի, հեղքն անպիտանանայ։ Առաջնորդաց վերակացութիւն հեղք եւ պահապան է ի վերայ ժողովրդեան զանազան պտղոց։ Մնաց հեղք վերակացութեանն ունայն եւ թափուր ի գործոյն. (Լմբ. սղ.։)


Հենգն, ի

s. adv.

jeer, scoff, taunt;
mockery, jeering, irony, derision;
rivalry, strife, contest;
spite;
ընդ —, ընդ —գս, ironically, derisively, tauntingly;
against, in dispite of, in contempt of, in defiance of;
ընդ — ելանել, ի — արկանել, to scoff at, to laugh at, to ridicule, to quiz, to deride, to taunt, to jeer at;
կալ ի — ի or ի — ոջ, to do in spite of, to despite, to object to, to dispute or wrangle;
to vie with.

NBHL (1)

Առ սովաւ լռեցին, եւ առ նովաւ ի հենգնի կային հալածել (յն. հակառակ պնդէին, կամ ջանային)։ Լաւութեանն չկարեն յաղթել, թէպէտեւ բազում անգամ կայցեն ի հենգնոջ (յն. յաղթասիրեսցեն)։ Յորժամ ընդ հենգս (յն. ընդդէմ) թշնամեացն աղօթս մատուցանիցեմք, ուստի՞ ակնուցիմք յուսոյ փրկութեան. (Ոսկ. մ. 4. եւ 9։ ՟Ա. 19։)


Հեշտաբար

adv.

easily, commodiously, with pleasure, willingly.

NBHL (2)

ἠδέως suaviter, libenter. Հաճութեամբ. ախորժելով. կամակար. մտադիւր. քաղցրութեամբ. եւ Հեշտեաւ. դիւրաւ.

Յայնժամ յաւէտ եւ հեշտաբար հայրական խնամածութեամբ մերձ կոչել առ ինքն. (Ճ. ՟Ա.։)


Հեշտալի, լւոյ, լեաց

cf. Հեշտալից.

NBHL (2)

Նա է՝ որ զտարժանելիսն հեշտալիս առնէ. (Խոսր. պտրգ.։)

Պա՛րտ է քան զհեշտալիս զգայութեանց գեր ի վերոյ ամբառնալ զմիտս. (Նախ. ժող.։)


Հեշտալիր

cf. Հեշտալից.

NBHL (1)

Որպէս Լի հեշտիւ. եւ Հեշտալի. կարի ախորժական. դիւրիչ. եւ Դիւրին.


Հեշտալուր

adj.

tractable, docile;
mild, complaisant, condescending.

NBHL (2)

(ն) Հեշտիւ լսօղ. ախորժելով ունկն դնօղ. դիւրալուր. քաղցրալուր.

(կ) ՀԵՇՏԱԼՈՒՐ. ա. (կ) Հեշտիւ լսելի. ախորժ լսելեաց. ախորժալուր. եւ Դիւրիմաց.


Հեշտական, ի, աց

adj. s.

easy;
delicious, delightful, pleasing;
—ք, pleasures, delights.


Հեշտականութիւն, ութեան

s.

convenience, ease, leisure;
pleasure, amusement, sport;
voluptuousness.


Հեշտանամ, ացայ

vn.

to delight, to rejoice, to amuse, enjoy or divert oneself, to take pleasure or delight in, to lead a voluptuous life, to live in the midst of luxury, to give oneself up to amusement.

NBHL (1)

ἤδομαι delector, gaudeo. Հեշտալեօք զուարճանալ. փափկանալ. գրգիլ. հաճիլ. ախորժել. բարեկրիլ. բերկրիլ. խնդալ.


Հեշտասուն

adj.

delicate, soft, effeminate;
— գրգարան, paradise of delights.

NBHL (1)

Ահա ոչ ախորժելի ելք ի հեշտասուն գրգարանէ. այսինքն ի դրախտէն փափկութեան. (Պիտ.։)


Հեշտացուցանեմ, ուցի

va.

to make easy, to facilitate;
to rejoice, to divert, to cheer;
to delight, to please, to charm.

NBHL (1)

Այսու հեշտացոյց զնոսա, եւ յօժարամիտս արար. (Բրսղ. մրկ.։)