Your research : 933 Results for գ

Entries' title containing գ : 6130 Results

Ռազմագիտական, ի, աց

adj.

strategical.


Ռազմագիտութիւն, ութեան

s.

strategy.


Ռմբաձիգ

s.

grenadier;
— լինել, to bombard.


Ռմբաձգութիւն, ութեան

s.

bombardment.


Ռնգախօս, ից

s.

snuffler.


Ռնգախօսեմ, եցի

vn.

to snuffle, to speak through the nose.


Ռնգախօսութիւն, ութեան

s.

snuffling, nasitas.


Ռնգական, ի, աց

adj.

nasal.


Ռնգաձայն

adj.

snuffling, having a nasal twang.


Ռնգավար լինիմ

sv.

to scent, to smell.


Ռնգեղջիւր

s.

rhinoceros.


Ռնգունք, գանց

s.

nostrils;
cf. Ընդաղոտ.


Ռունգն, ռնգան

s. pl.

nose;
cf. Ռնգունք.

• , ն հլ. (ռնգան, ռնգամբ) «քիթ» Շար. աւելի գործածական է յգ. ոնգունք (սեռ. ռնգանց կամ յետնաբար ռնգաց) «քիթ. կամ մանաւանդ՝ քթի ծակերը» ՍԳր. Փիլ. Եղիշ. Յհ. իմ. նմանութեամբ՝ «դռան փեղկ» Նար. խչ. 380. «ծխնի» ՀԲ. (գրուած է նաև ռընգունք, ըռնգունք, ըռընգունք, ռունգք)։ Որից արծռունգն Պորփ. Արծր. արծռնգնու-թիւն Պորփ. Մխ. ապար. ռնգավար լինել «այս ու այն կողմ հոտոտել» Փիլ. լիւս-ռնգեղջիւր «մեծ մի անասուն» Խոր. աշխ. Վանակ. հց. (թրգմ. յն. ῥινόxερος հոմանիշից, որ է ֆր. rhinocéros), շնռունգն «շան քթով» (իբր անարգական ածական) Ոսկ. մտթ. ղ. որից և Բրս. մրկ. 87. երկուսն էլ գրուած (դ յաւելուածով) շնդռունգն կամ շնդռունդն, որ Վարդանեան ՀԱ 1921, 360 ուղղում է այս-պէս. կարծում եմ սակայն որ դ յաւելուածը ո՛չ թէ սխալ գրչութեան արդիւնքն է, այլ nր> ndr ձայնաբանական օրէնքի։ Նոր բառեր են ռնգաձայն, ոնգախօս, ռնգական, ռնգային։

• ՆՀԲ յն. ῥιν, ῥινες «քիթ»։ Windisch. 16 յն. ῥίν, ῥὸγχος,Gosche 24. փռիւգ. δροῦγγος «քիթ» և յն. ῥύγχος։ Lag. Urgesch. 674 սանս. nāsā, զնդ. դչnha, լտ. nasus «քիթ»։ Նոյն, Ges. Abhd. 263 միայն զնդ. ձևի հետ։ Այս բոլորը մերժում է Lag. Arm. Stud. § 1919։ Ս. Մուրատ-եան, Մասիս 1883 սեպ. 26=ՆՀԲ։ Mül-ler SWAW 136 (1897), էջ 34, Armen. VI, թիւ. 55 յն. ῥυγχος ձևի հետ։ Հիւնք. յն. ῥίς, ῥίν և լտ. ringor «ունչս առնել»։ Bloomfield, Amer. Journal of Philol. 12, 9-10 իրար է միացրել մասնիկի համար ռունգն, ակն, ունկն, արմուկն, մուկն, ոտն, ձեռն և ատամն բառերը. որոնք ութն էլ ներկայացնում են մարմ-նի զանազան մասերը և մասնիկով էլ իրար են յարմարուած։ Բառիս վրայ խօ-սում և վերի համեմատութիւնը պաշտ-պանում է Oshoff SA 2, 114-115։ Karst, Յուշարձան 419 թրք. burun «քիթ» բառի հետ։ Macler, Rev. ét. arm. 1, 270 շնռունգն բառը մեկնում է շէն+ դռուն «թռչուն»+դնէ կամ շուն+դռուն +դնէ (անիմանալի բաներ!)։

• = Արաբ. [arabic word] rub՝ «քառորդ», որ ծագում է ընդհանուր սեմական «չորս» արմատից. հմմտ. եբր. [hebrew word] arba', արամ. [hebrew word] arba, ասոր. [syriac word] arba', արաբ. [arabic word] ar-ba', եթովպ. [other alphabet] O arba', ասուր. arba'u, բոլորն էլ «չորս»։-Հիւբշ. 275

ԳՒՌ-Նո՞յն է Ագլ. ռունգ «կտուրի եզեր-քը»։


Սագաշէն

s. adj.

goose's foot;
triangular.


Սագունակ

cf. Այսգունակ.


Սալազոյգ

s.

basket-maker.


Սակաւագէտ

adj.

furnished with but little knowledge.


Սակաւագիծ

adj.

in few lines, short.


Սակաւագին

adj.

low priced, cheap.


Սակաւագնաց

adj.

used by but few passengers.


Սակաւագնի

adv.

cheaply.


Սակաւագոյ

adj.

brief, short.


Սահմանագլուխ, գլխոց

s.

frontiers, confines, boundary line, bounds, limits.


Սահմանագոչ

adj.

resounding or murmuring from shore to shore.


Սաղարթագեղ

adj.

adored with leaves, leafy;
— որթ, vine adorned with leafy branches.


Սաղմոսանուագ

cf. Սաղմոսասաց.


Սաղմոսերգ, աց

cf. Սաղմոսերգու.


Սաղմոսերգեաց

cf. Սաղմոսերգու.


Սաղմոսերգիչ

cf. Սաղմոսերգու.


Սաղմոսերգող

cf. Սաղմոսերգու.


Սաղմոսերգու, աց

s.

psalmist, psalm-signer.


Սաղմոսերգեմ

va.

to sin psalms, to praise.


Սաղմոսերգութիւն, ութեան

s.

psalm-singing, psalmody.


Սաղմոսողոգ

s.

psalm-singer, clerk.

• (ի-ա հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց կայ միայն սեռ. -ի) «սաղմոսասաց, փոխ-առաց դպիր» Կանոն. Յհ. իմ. ատ. էջ 22, որից սաղմոսողոգութիւն Եւագր. 74, Լմբ. մատ. էջ 139, Վրք. հց. Բ. 554։

• = Յն. φαλμολόγος «սաղմոսասաց» բա-ռից, որ կազմուած է φαλμός «սաղմոս» և λόγος «բան, խօսք» բառերից։ (Չունի Ba-illy, բայց գիտէ Sophocles էջ 1178ա)։-Աճ.

• ՆՀԲ «ի բայէս ոգել, յն. λέγω կամ աղաղակել, յն. ὄλολώζω, լտ. ululo»։


Սաղմոսողոգութիւն, ութեան

s.

psalm-singer's office.


Սայլագործ, աց

s.

cartwright, wheelwright.


Տիրագէտ

adj.

knowing the Lord.


Տիրագիծ

cf. Տիրագիր.


Տիրագիր

adj.

written or traced by God.


Տիրագլուխ

adj. adv.

independent, free;
as a master, independently, assolutely, freely.


Տիրագոյն

cf. Բուն.


Տիրագունդ

adj.

levied, assembled by the nobles.


Տիրանարգ

adj.

despising one's master.


Տիրանենգ

adj.

plotting against one's master.


Տիրապարգեւ

cf. Տիրաձիր.


Տիրաւորագոյն

adj.

first, chief, highest, great est.


Տխրագին

adj. adv.

sad, melancholy;
sadly, sorrowfully.


Տխրերանգ

adj.

sad-coloured, brown, black.


Տղմագին

adj.

mixed with mud, muddy;
brown.


Տնագիտականն

s.

oecomancy, divination by domestic accidents.


Definitions containing the research գ : 3889 Results