Definitions containing the research բ : 10000 Results

Դեղնախունկ

s.

ochre;
yellow incense.


Դեղնդեղ

cf. Դեղնախունկ.


Դեղնոտ, աց

adj.

become yellow, grown pale.

NBHL (1)

ὡχρίος pallidus Որոյ դեղնութիւնն է ի բնէ, կամ տարացեալ.


Դեղնութիւն, ութեան

s.

yellow colour;
jaundice;
paleness.


Դեղնուց

s.

yolk of an egg.

NBHL (1)

Ձուի դեղնուց տո՛ւր. (Մխ. բժիշկ.։)


Դեմետր, ի

s.

earth, ground, soil.

NBHL (3)

Ոմանք զերկիր (պաշտեցին), եւ դեմետր յորջորջեցին. (Տօնակ.։ Շ. բարձր.։)

Զթանձրութիւն դեմետրի եհերձ. (Նար. մծբ.։)

Այլպէս իմն համբաւեն, եթէ դեմետէր երկրի ի թիկունս իցէ ... Եւ ոչ այսչափ միայն, եթէ դեմետէր թիկունք երկրի. (Ոսկ. ես.։)


Դենակորոյս

cf. Դենագարձ.

NBHL (1)

Յառաջ մատիք ո՛վ դենակորոյսք, եւ ուրացողք զհայրենի աստուածսն. (Զենոբ.։)


Դեռ, — եւս

adv.

still, yet, to this hour;
newly, recently.

NBHL (8)

Դեռ վասն ծննդեանն են բանք ասել ձեզ։ Բայց մեզ դեռ կայ պատմել ձեզ. (Ագաթ.։)

Դեռ իբր մարդոյ սպասէին նմա. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)

Որ դեռն շարժէ, եւ յանդիման կայ. (Փիլ. այլաբ.։)

Այն ինչ դեռ տէգ մուրուացն բուսանէր։ Ահա դեռ թուլացեալ մեղկի. (Փարպ.։)

Մարմնոյդ հասակդ առոյգ եւ գործասէր, մինչչեւ է ի դեռ ծերութեան հասեալ. (Լմբ. ժղ. ՟Ժ՟Բ. 1.) իմա՛ ի տարիս կամ ի տիս, ի ժամանակ։

ԴԵՌ ԵՒՍ (1՟0610) մ. ԴԵՌ ԵՒՍ. cf. Դեռ. Իբր Տակաւին. եւ Արդ իսկ. այն ինչ.

Դեռ եւս էին սրբեալ. (Յուդթ. ՟Դ. 2։)

Եւ յն. ոճով, իբր՝ Փոքր միւս եւս եւ. քիչ մնաց որ.


Դեռադեռ

adj. adv.

recent, new;
recently, newly.

NBHL (3)

Այն ինչ դեռադեռ ոգւոյն ի բաց մեկնեալ ի մարմնոյն. (Նիւս. կազմ.։)

Դեռադեռ ի մարցն բաժանեալ. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)

Դեռադեռ սկզբմամբք ի մատաղութեան բուսոյն. (Պիտ.։)


Դեռախօս

adj.

that has recently begun to speak.

NBHL (1)

Դեռախօս լեզուոյն գովութեամբ. (Խոսր.։)


Դեռածաղիկ

adj.

recently blossomed.

NBHL (1)

Իմածին դեռածաղիկն համբակի. (Պիտ.։)


Դեռածին

adj.

recently born or produced;
that has recently engendered.

NBHL (2)

Եւ իբր Արդ իսկ ծնօղ լեալ, կամ ծնեալ զզաւակ.

Դեռածին մայր. (Սկեւռ. ի լմբ.։)


Դեռակայ

adj.

present.

NBHL (2)

Զկանխաւ եղեալ հարցն յանցանք իբրեւ զդեռակայ ի մէջ առնու. (Լմբ. ովս.։)

Օրհնեալ ես փայտ սուրբ դեռակայ, որոյ խորհուրդն յառաջ խաղայ. (Շ. բարձր.։)


Դեռակիրթ

adj.

new, inexperienced.

NBHL (1)

Նորակիրթ. համբակ.


Դեռահասակ

adj.

young, junior.

NBHL (1)

Անուտելի կարծրութեամբ դեռահասակացն գոլով. (Սկեւռ. լմբ.։)


Դեռահաւակ

adj.

new, recently begun.

NBHL (1)

Նորահաւեալ. այն ինչ սկզբնաւորեալ. նոր սկսած.


Դեռահաւատ, ից

adj.

neophyte, newly converted to christianity.

NBHL (1)

Զի մի՛ ի պաշտօն դեռահաւատ բարբարոսացս առցի ազգաց. (Խոր. ՟Բ. 8։)


Դեռավարժ

cf. Դեռակիրթ.

NBHL (2)

Նորավարժ. համբակ, եւ որ ինչ ա՛նկ է նմին.

Կրկնեսցուք զդեռավարժ բանից մերոց ընթացս. (Տօնակ.։)


Դեռափթիթ

cf. Դեռաբոյս.


Դեռընտիր

s.

conscript, recruit.

NBHL (1)

τυρόν tyro, novellus Նորընտիր. համբակ ի զինուորութեան. նորեկ. նորակարգ. նորակերտ. եւ յն. բառիւ, տիւռիոն, տիւռոն։ (Նիւս. թէոդոր.։)


Դեսպանագնաց լինիմ

sv.

to go on an embassy.

NBHL (1)

ԴԵՍՊԱՆԱԳՆԱՑ ԼԻՆԵԼ. Գնալ դեսպանութեամբ.


Դեսպանութիւն, ութեան

s.

embassy, message;
legation;
nunciature.

NBHL (1)

Երթիցէ առ թագաւորն վաղէս դեսպանութեամբ. (Ուռհ.։)


Դերայ, ի

s.

antichrist;
priest.

NBHL (1)

ἁντί pro, contra, re Նախդիր բաղադրական, որ տայ նշանակել իբր Փոխանակ. ընդ. եւ Ընդդէմ։ (Թր. քեր.։)


Դերանդերձապետ

s.

vice-prefect;
treasurer.

NBHL (1)

Իսկ Հին բռ.


Դերանիկ

s.

first-born granted through a vow.

NBHL (1)

Յատուկ անուն կամ մականուն, կարծեալ Տէրունիք. եթէ չիցէ համառօտեալն բառիս Անդրանիկ.


Դերանուն, նուանց

s.

pronoun.

NBHL (2)

ἁντωνομία pronomen Փոխանուն. փոխանունութիւն. ձայն եդեալ փոխանակ անուան՝ հանդերձ որոշմամբ դիմաց. որպէս Ես, դու, նա, ինքն, այս, որ, եւ այլն. զամիր.

Դերանուամբն վարեցաւ (ինքն, կամ նա ասելով), նազաբանելով ըստ պիթագորականացն. (Վրդն. ծն.։)


Դերանունութիւն, ութեան

s.

antonomasia.

NBHL (4)

Դերանունութիւն է բառ փոխանակ անուան եդեալ. (Թր. քեր.։)

Ընդ անուամբ (անկանի), իբր թէ դերանունութիւն, եւ մակբայ. (Անյաղթ պերիարմ.։)

ԴԵՐԱՆՈՒՆՈՒԹԻՒՆ. Ըստ հռետորաց՝ ἁντωνομοσία pronominatio Դնելն զհասարակ անուն իբրեւ սեպհականեալ ումեք, կամ զյատուկն իբրեւ հասարակ.

Ոչինչ են պէտք դերանունութեամբ զայնոսիկ, յաղագս որոց բանս ընթանայր, նշանակել (այսինքն զթոնդրակեցի աղանդաւորս՝ պաւլիկեանս կոչել). զի համագործութիւն իրի յանդիմանակաց եղեալ՝ ոչ կարօտանայ անուանակոչութեան. (Յհ. իմ. պաւլ.)


Դերաքրիստոս, ի

s.

antichrist.

NBHL (1)

Որ անուամբ միայն որիշ են ի դերաքրիստոսէն. (Փոտ. առ աշոտ.։)


Դերեւանամ, ացայ

vn.

cf. Իդերեւ ելանեմ.

NBHL (3)

χερεύομαι incultus, fio, squalesco, ἑλάττομαι decrepo Ի դերեւ ելանել. յետնիլ յարդեանց կամ ի պտղոց. անբեր մնալ. խոպանանալ, իբր դերբուկ լինել.

ժառանգութիւնն անհոգացեալ՝ պղերգութեամբ դերեւանալ եւ նուազել. (Փիլ. տեսական.։)

Ի դերեւացեալն ամայի անդաստանաց։ Զդերեւացեալն անդաստանի յաջորդել անբերութիւն։ Զաշխարհս ամայի եւ դերեւացեալ։ Բոլորք ի վարժիցն երկարասիրութենէ յարմարապէս պայծառանան, եւ անվարժութեամբն դերեւանան. (Պիտ.։)


Դերեւանք, նաց

s. pl.

vanity, uselessness, privation, want.

NBHL (1)

Վարժօղքն (աշակերտաց) պղերգագոյնք՝ ի բարի յուսոյն միշտ լքուցանելով՝ ի դերեւանս զնոցա զառածեն զոգիս, ախմարագոյնս յոյժ գործելով։ Փարատել զտաղտկալի դերեւանս անգործութեան՝ յառաջադէմք ելով. (Պիտ.։)


Դերեւացուցանեմ, ուցի

va.

"cf. Դերեւ առնեմ."

NBHL (2)

Անտած խնամով զերէզն դերեւացուցանիցէ անդաստան։ Զամենիցն բարեկարգութիւն անհմտութեամբ դերեւեցուցանէ (կամ դերեւացուցանէ). (Պիտ.։)

Զքաջաբերուն անդս դերեւեցուցանել, հնարեալ ի վերայ նորա անսերութիւն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Դերեւեցուցանեմ, ուցի

va.

"cf. Դերեւ առնեմ."

NBHL (2)

Անտած խնամով զերէզն դերեւացուցանիցէ անդաստան։ Զամենիցն բարեկարգութիւն անհմտութեամբ դերեւեցուցանէ (կամ դերեւացուցանէ). (Պիտ.։)

Զքաջաբերուն անդս դերեւեցուցանել, հնարեալ ի վերայ նորա անսերութիւն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Դերեւիմ, եցայ

vn.

cf. Դերեւ լինիմ.

NBHL (1)

Թէ դոյզն դերեւ ի դարմանոյ։ Եթէ վնասակար խամութեամբն դերեւեսցի. (Պիտ.։)


Դերեւումն, ման

s.

cf. Դերեւանք.

NBHL (1)

Որում հետեւի փարթամութեան ընչից տանն դերեւումն։ Զտանն ի բարեփառութենէն զդերեւումն. (Պիտ.։)


Դէզադէզ

adj. adv.

much heaped up;
in great quantity.

NBHL (4)

Դիզեալ բարդեալ. դիզացեալ. դէզ դէզ.

Դէզադէզ բազմութիւն ջուրցն. (Ճ. ՟Թ.։)

Վերանան ջուրքն ի բարձունս վերինս դէզադէզ կուտակեալ. (Վեցօր. ՟Դ։)

Ջուրք դէզադէզ յեղեղմամբ կուտակեալ ծովանային. (Պրոկղ. յայտն.։)


Դէմք, դիմաց

s. pl.

aspect, sight, visage, front;
face, presence;
air, mien, countenance;
manner, fashion, form;
regard, consideration;
person, hypostasis;
բայից, the persons of verbs;
— գերանուանց, the persons of pronouns;
ի դիմաց, in front, before;
ասա նմա ի դիմաց իմոց, tell him from me;
ի դէմս ածել, to represent, to remonstrate;
to reproach, to object;
դեղնեալ or այլագունեալ՝ առոյգ տխուր՝ զուարթ ou զուարթատեսիլ՝ խոժոռ՝ խորշոմ —, pale, florid, sad, serene, severe, wrinlded, livid, disfigured countenance;
դիմիւ ելանել, to run up to one;
յամենայն դէմս, thoroughly.


Դէն

int.

bravo! o ! oh!


Դէպուղիղ

adv.

straight, directly.

NBHL (1)

Դէպուղիղ իմանայցեմք զմիտս գրելոցս։ Դէպուղիղ մտանել ի սկիզբն ճառիցս. (Սարգ. յկ. ՟Դ. Սարգ. ՟բ. պետ. յռջբ։)


Դըդըչիւն

cf. Դդըչիւն.

NBHL (1)

Գետն երասխ անցանէ ընդ խոխոմս ձիգս եւ նեղս, ահագին դընդըչմամբ իջանէ ի դաշտն. (Խոր. ՟Ա. 11։)


Դժար

cf. Դժուար.

NBHL (2)

Առաւել ռմկ. իբր Դժուար, եւ դժուարութիւն. (ըստ այլ եւ այլ գրչաց)

Իբրեւ ի դժար եղեւ (այսինքն ծանրացաւ հիւանդն, կամ եհաս ի հոգեվարս), յափշտակեցաւ. (Վրք. հց. ՟Դ։)


Դժգոհ, աց

adj.

discontented, dissatisfied.

NBHL (2)

Դժգոհ լինել զհարց եւ զեղբարց. (Եւագր. ՟Ի՟Ե։)

Յատուկ է փոքրահոգութեան՝ ողբալ յամենայնի, եւ դժգոհել. (Արիստ. առաք.։)


Դժխեմութիւն, ութեան

s.

obstinacy, stubbornness, insolence.

NBHL (4)

ԴԺԽԵՄՈՒԹԻՒՆ գրի եւ ԴԺԽԻՄՈՒԹԻՒՆ, ԴԺԽՄՈՒԹԻՒՆ. Չարաբարոյութիւն. անզգամութիւն. ժանտութիւն.

Համակ ընդ ձեզ նենգաւ է գնացեալ, երկմտութեամբ եւ դժխեմութեամբ. (Բուզ. ՟Ե. 35։)

Թէ միւսանգամ դժխիմութեամբ թագաւորել կամիցի. (Եփր. թագ.։)

Կացին մնացին ի նմին դժխմութեան. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Դժկամակ

cf. Դժկամ.

NBHL (5)

Եթէ տայցէք, մի՛ դժկամակ բանիւք. (Շ. ընդհանր.։)

Ընդէ՞ր դժկամակ եղեր վասն բանիս այսորիկ. Բ. Թագ. ՟Ժ՟Թ. 42։)

Դժկամակ լինիմ ընդ ասելս. այսինքն ակամայ ասեմ. (Սարգ. ՟բ. յհ. ՟Բ։)

Մի՛ դժկամակ լինիք ընդ նեղութիւնս. (Լմբ. սղ.։)

Յորժամ յայլոց լսիցեմք (զչարիս, եւ) դժկամակից լինիցիմք, չէ՛ այնուհետեւ խոնարհութիւն. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Է։)


Դժկամակեմ, եցի

vn.

to be angry, displeased, tired, to dislike, to grieve;
to disobey, to oppose.

NBHL (4)

Ընդէ՞ր դժկամակ եղեր վասն բանիս այսորիկ. Բ. Թագ. ՟Ժ՟Թ. 42։)

Դժկամակ լինիմ ընդ ասելս. այսինքն ակամայ ասեմ. (Սարգ. ՟բ. յհ. ՟Բ։)

Մի՛ դժկամակ լինիք ընդ նեղութիւնս. (Լմբ. սղ.։)

Յորժամ յայլոց լսիցեմք (զչարիս, եւ) դժկամակից լինիցիմք, չէ՛ այնուհետեւ խոնարհութիւն. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Է։)


Դժկամակից լինիմ

sv.

cf. Դժկամակեմ.

NBHL (4)

Ընդէ՞ր դժկամակ եղեր վասն բանիս այսորիկ. Բ. Թագ. ՟Ժ՟Թ. 42։)

Դժկամակ լինիմ ընդ ասելս. այսինքն ակամայ ասեմ. (Սարգ. ՟բ. յհ. ՟Բ։)

Մի՛ դժկամակ լինիք ընդ նեղութիւնս. (Լմբ. սղ.։)

Յորժամ յայլոց լսիցեմք (զչարիս, եւ) դժկամակից լինիցիմք, չէ՛ այնուհետեւ խոնարհութիւն. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Է։)


Դժկամակութիւն, ութեան

s.

disgust, aversion, dislike, distaste, vexation;
resistance.

NBHL (2)

Խիստ եւ ապառում դժկամակութեամբ. (Մծբ. ՟Ժ՟Ե։)

Դժկամակութեամբ լսել. (Սարգ. ՟բ. յհ. ՟Բ։)


Դժկերպութիւն, ութեան

s.

ugliness.

NBHL (1)

Զդժկերպութիւն պաճուճանօքն ծածկել. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)


Դժմիտ

adj.

malignant.

NBHL (2)

Ապաշնորհենին (մակբայ). (դժմի՛տ, ձառադէ՛մ. Թր. քեր. հյ.։)

Դժմիտ դաժանին, եւ վատին եւ յոռւոյն։ Դժմիտ ասեմք զմարմնոյս սողոսկուտ բնութիւնս։ Դժմիտքն կրաբերին ի չարէն. (Երզն. քեր.։)


Դժնահայեաց

adj.

that has a bad or malignant look or aspect;
haggard.


Դժնդակագոյն

adj.

very troublesome, very harsh, haughty, wicked.