hoar-frost, rime, frost;
իջանել եղեման, to drizzle.
πάχνη, πάγος (որ եւ սառն). pruina Ցօղ ձմերայնոյ սառուցեալ. եղէմ.
Եղեամն է ցօղ թերասառոյց. (Արիստ. աշխ.։)
Ուստի՞ ելանիցէ եղեամն։ Զեղեամն ո՞ ծնաւ յերկինս. (Յոբ. ՟Լ՟Ը. 24. 29։)
Իբրեւ զսարդիոստայն, եւ զեղեամն ի մրրկէ հալեալ մանրի. (Իմ. ՟Ե. 15։)
Հար կարկտիւ զայգիս նոցա, եւ զթզենիս նոցա եղեմամբ. (Սղ. ՟Հ՟Է. 47։)
Սպիտակ իբրեւ զեղեամն. (Ել. ՟Ժ՟Զ. 14։)
Իսկ (Յոբ. ՟Լ՟Է. 18.)
Զօրացուցանել իբրեւ զտեսիլ եղեման». թնթերցի՛ր, զեղման. որպէս եւ ի հին ձեռ. գտանի, զեղեման. յն. վերհեղման. համաձայն եբր։
Ռամկական է գրելն.
Ձիւն եւ եղեմն, զի դրացի է օդոյ. (Վրդն. ծն.։)
• , ն հլ. (սեռ. եղեման, գրծ. եղե-մամբ) «եղեամ» ՍԳր., որից՝ եղեմնախառն Եփր. թգ. 376, եղեմնախար Ագաթ. եղեմ-նարկու Խոր., եղեմնապատ Թէոփ. խ. մկ. Մաշտ., եղեմնածին Պտրգ. 251. Մ. մաշտ. 212 բ. Ճշ. 198 բ. գաւառաակն ձև է եղեմն Յճխ. էջ 74, Վրդն. ծն.։
• Հիւնք. յն. ἡλιος «արև» բառից։-Bugge, Btrg. 30 հին ձևը համարում է *եղեւամն, որ կազմուած է դնում -մն մասնիկով՝ *եղևա-<հնխ. geleva-ար-մատականից. հմմտ. լտ. gelu «սառնա-մանիք». հհիւս. kala «սառիլ», kaldr «ցուրտ» ևն. պատահական է կիւրին. elivuը «ցրտիլ»։ Patrubány, ՀԱ, 1905, 318 յն, ἐλεῖν, ἐλέσϑαι «առնել, ձեռք առնել», հիռլ. šellaim «առնել», իբր թէ «վնասել»։
• ԳԱՌ.-Առհասարակ գործածւում է թրք. բառը (ղրավ, խռաղի, qəraγə). նոր բառ է եղմակալել Ղզ. «եղեամով պատուիլ»։-Հմշ. եղիմ «տանիքներից կախուած սառոյցի երկար լուլայ»։