Արմիոն

• «նայի արագաստ». բառիս հա-մար ՆՀԲ գտել է միայն մի վկայութիւն, այն է Լծ. նար. իե՝ իբրև թռչարան բառի բացա-տրութիւնը. սրանից դուրս գտել եմ 11 ուրիշ անկախ վկայութիւն. Հասեալ ի նաւահան-ռեստ՝ արմիոն նաւին խոնարհի. կամ նաւա-վարք թևօք! վարեն զնաւն և կամ հողմն լնու զարմիոնն և վարէ զնաւն. Հոգին սուրբ իբր զհողմն լնու զարմիոն մտաց մերոց և վարէ զմեզ ի նաւահանգիստն երկնից. Տաթև. ձմ. խա, ճխթ. Լորամարգի նստեալ ի վերայ ջուրց՝ զմի ի թևոցն տարածէ իբրև զարմիոն Գիրք առաք. 297 բ. տե՛ս և Տաթև. ամ. 508-9, 511, Ոսկիփ. 400. Առաք. լծ. սահմ. 316։

• = Յն, ἐρμενον «նաւի առագաստները, չուանները ևն» (άραρισϰω «շինել, կազմել» բայից)։

• Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։ Չունի Հիւբշման։