adj.

Յետին պանդուխտ. առաւելեալ ի վիճակի պանդխտութեան.

Նժդեհք եւ պանդուխտք էին յերկրի, եւ քան զպանդուխտսն պանդխտագոյն. (Սարգ. ՟գ. յհ.։)