adv.

cf. Կամովին.

cf. ԿԱՄԱՒՈՐԱԲԱՐ.

Կամաւորապէս կրել, կամ յանձն առնուլ բերել. (Յհ. իմ. երեւ.։ Շար.։ Շ. մտթ.։)

Կամաւորապէս անձնամատն. (Նար. ՟Ի՟Բ։)