adj.

crowned, adorned with a crown.

Other definitions containing this entry

Թագազարդեան

cf. Թագազարդ.


Voir tout

adj. adv.

Թագիւ զարդարեալ. պսակաւոր. թագաւոր.

Եւ եղեւ միահեծան թագազարդ. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)

Զի թագազարդ տեսանելոյ (զմիածինդ) ակնունէիր ի ծննդենէ. (Սկեւռ. աղ.։)

Զգերիսն թագազարդ պսակեալ. (Տօնակ.։)

Եւ իբր Թագաւորական, արքունի.

Ի թագազարդ գահից, յիշխանական պատուոց. (Սկեւռ. լմբ.։)

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Թագազարդեան

Թագազարդեմ, եցի

Voir tout