s.

testament, will.

Other definitions containing this entry

Տիաթիկ

cf. Դիաթիկ.


Voir tout

s.

Բառ յն. տիաթի՛գի. διαθήκη testamentum Կտակ. անդարձագիր.

Իշխանութիւն ունի առնել դիաթիկ։ Ի գրելն զդիաթիկն։ Առանց դիաթկի։ Դիաթկով. եւ այլն. (Մխ. դտ.։)

Ասորիք թարգմանեցին զդիաթիկ, զմանկութիւն տեառն. (Սամ. երէց. ՟Շ՟Ձ՟Ը.) իմա՛, սուտ կտակարան։

Étymologie