adj.

obstinate, headstrong, insolent.

adj.

պ. տեժխիմ. Չարաբարոյ. անզգամ. ապառում. անոպայ. ժանտ. դժնեայ.

Վասն դժխեմ մտաց նորա։ Ո՛ դժխեմ եւ դժուարամիտ. (Մծբ. ՟Ժ՟Գ։)

Իբրու զի ոչ ոք յղեաց զնա, ինքն դժխեմ (կամ դշխեմ) կամօք մատուցեալ առ քահանայապետն, եւ այլն. (Ոսկ. գծ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Դժխեմութիւն, ութեան

Voir tout