s.

cf. Դափիւն.

s.

ԴԱՓԻՒՆ ԴԱՓՈՒՄՆ. χορός strepitus Շչիւն շառաչիւն իբրեւ զձայն թմբաց. եւ Դոփիւն. դրնդիւն. ձայն ամբոխի. եւ Մեծաբանութիւն.

Թատերք եւ հանդէսք նուագաց, կոփիւնք եւ դափիւնք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։)

Թնդիւն դափման. (Մագ. ՟Հ՟Ա։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif դափումն դափմունք
accusatif դափումն դափմունս
génitif դափման դափմանց
locatif դափման դափմունս
datif դափման դափմանց
ablatif դափմանէ դափմանց
instrumental դափմամբ դափմամբք

Étymologie