adj.

natural, innate;
— յօժարութիւն, temper, inclination.

Other definitions containing this entry

Բնանամ, ացայ

cf. Բնաւորիմ.


Չբնակաւոր

cf. Չբնաւոր.


Քաղցր, ցու, քաղցունք, ունց

— or —ցունս, sweetly, softy, gently, pleasantly, nicely;
— հայեցուածք, mild, looking;
բնաւորութիւն, good temperedness;
— բարք, gentle manners;
— յիշատակ, pleasing remembrance;
— է տեսանել, it is pleasant to see;
— է նեաց, it is a pleasure for them to;
— է ինձ, I should like;
— էր մեզ տեսանել, we saw with pleasure.


Voir tout

adj.

φυσικός, ἕμφυτος naturalis, a natura insitus Բնական. բնիկ. ընդաբոյս. սեպհական. տնկակից.

Չէ՛ բնաւոր ցանկութիւնն արծաթասիրութեան։ Վախճան լինիցի ի ցաւոց ինչ բնաւորաց. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. ես.։)

Բնաւոր էիցս ընդ էին ճշմարտի. (Համամ առակ.։)

Յորժամ թիւրեսցին շունչք հողմոցն յընտանի եւ ի բնաւոր ճանապարհացն. (Սարկ. շարժ.։)

Իւրական եւ բնաւոր առաքինութեամբք։ Ի բնաւորսն ունակութիւնս. (Գր. հր.։)

Տէր զօրութեանց վերնոցն, եւ ամենայն երկրի. եւ այս ըստ արարչութեանն եւ բնաւոր տէրութեանն. (Սկեւռ. ես.։)

adj.

ԲՆԱՒՈՐ ա. Ի բնէ փորեալ. փորածոյ ըստ ինքեան.

Ի մէ՛ջ անտառախիտ ծառոց այր բնափոր եղեալ յարարչէն, եւ ոչ յումեքէ. (Եպիփ. ծն.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif բնաւոր բնաւորք
accusatif բնաւոր բնաւորս
génitif բնաւորի բնաւորաց
locatif բնաւորի բնաւորս
datif բնաւորի բնաւորաց
ablatif բնաւորէ բնաւորաց
instrumental բնաւորաւ բնաւորաւք

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Բնաւորեմ, եցի

Բնաւորիմ, եցայ

Բնաւորութիւն, ութեան

Նախաբնաւորիմ

Չբնաւոր

Սկզբնաւոր

Սկզբնաւորեմ, եցի

Սկզբնաւորութիւն, ութեան

Voir tout