adj.

Որոյ բարձր են ուղէշք. բարձրաձաղկ. ճղերը բարձր.

Ծառ բարձրուղէշ եւ պտղաւէտեալ. (Երզն. լս.։)

Յայգւոյն փշալից յայտնեցաւ որթն բարձրուղէշ. (Ոսկիփոր.։)