s.

height, hill, eminence, summit, top, ridge, hillock;
promontory, cape;

adj.

hight, elevated

ԲԱՐՁՐԱՒԱՆԴ կամ ԲԱՐՁԱՒԱՆԴ. cf. ԲԱՐՁՐԱՒԱՆԴԱԿ.

Հուր եկեալ զբարձաւանդ նորա այրեաց. (ՃՃ.։)

Խճաքարք՝ որ ի բարձրաւանդի կայցեն, առաջի հողմոց ոչ մնայցեն. (Սիր. ՟Ի՟Բ. 21.) յն. μετέωρος sublimis, excelsus

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Բարձրաւանդակ, աց

Voir tout