ԱՌԱՒԵԼԱՆԱՄ ԱՌԱՒԵԼԱՆԻՄ πλεονεκτέω. supero, plus habeo. cf. ԱՌԱՒԵԼՈՒՄ, չ.

Առաւելանայ ամենեւին բանն՝ քան զոր ի զաւակէն դաւթի. (Պրպմ. ՟Լ՟Թ։)

Զի առաւելասցի կսկիծն եւ սուգն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)

Զուգիւ թուովն առաւելու, եւ առաւելանի։ Մէջ ծայրիցն զուգամասանցն առաւելաւ, եւ առաւելանի. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—անամ, ացայ

Voix Médio-Passive

Indicatif
Présent
ես առաւելանամ
դու առաւելանաս
նա առաւելանայ
մեք առաւելանամք
դուք առաւելանայք
նոքա առաւելանան
Imparfait
ես առաւելանայի
դու առաւելանայիր
նա առաւելանայր
մեք առաւելանայաք
դուք առաւելանայիք
նոքա առաւելանային
Aoriste
ես առաւելացայ
դու առաւելացար
նա առաւելացաւ
մեք առաւելացաք
դուք առաւելացայք
նոքա առաւելացան
Subjonctif
Présent
ես առաւելանայցեմ
դու առաւելանայցես
նա առաւելանայցէ
մեք առաւելանայցեմք
դուք առաւելանայցէք
նոքա առաւելանայցեն
Aoriste
ես առաւելացայց
դու առաւելասցիս
նա առաւելասցի
մեք առաւելասցուք
դուք առաւելասջիք
նոքա առաւելասցին
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ առաւելանար
դուք մի՛ առաւելանայք
Impératif
դու առաւելացի՛ր
դուք առաւելացարո՛ւք
Exhortatif (thème du passé)
դու առաւելասջի՛ր
դուք առաւելասջի՛ք

Étymologie