s.

peculiarity;
propriety;
solitude.

s.

Սեպհական վիճակ. որոշումն.

Իւրաքանչիւր տանց առանձնականութեանց, եւ դաշանց. (Խոր. ՟Ա. 2։)

Եւ Առանձնութիւն. միայնակեցութիւն.

Գովէին զառանձնականութիւնն, որ եղիայի եւ յովհաննու նման գործէ. (Վրք. հց.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif առանձնականութիւն առանձնականութիւնք
accusatif առանձնականութիւն առանձնականութիւնս
génitif առանձնականութեան առանձնականութեանց
locatif առանձնականութեան առանձնականութիւնս
datif առանձնականութեան առանձնականութեանց
ablatif առանձնականութենէ առանձնականութեանց
instrumental առանձնականութեամբ առանձնականութեամբք

Étymologie