s.

ἁσχήμον, ἁσχημοσύνη. indecorum, turpitudo. Պակասութիւն ձեւոյ. անշքութիւն. տձեւութիւն. տգեղութիւն. խայտառակութիւն. անշնորքութիւն, խաղքութիւն. պիչիմսիզլիք, պէդլիք.

Ոսկին յանձեւութենէ եկն ի ձեւ. (ՃՃ.։)

Զանձեւութեանցն քաղաքաց ածեն վանդումն։ Յանձեւութեանս՝ այդու ձեւով որսասցի ի ձէնջ փրկութիւն. (Պիտ.։)

Արար նոցա պատմուճանս մաշկեղէնս, քանզի յանձեւութեանն ծածկոյթ բաւական է, ամփոփել զմեր զանձեւութիւնն, եւ բուժիչ լինել յօդոցն վնասակարութենէ։ Յանձեւութիւն ստգտեցելոցն զայն հրամայեմք. (Բրս. հց. եւ Բրս. արբեց.։)

Մերկ մարմնով չհանդուրժէ կալ առաջի բազում տեսողաց սակս ամօթոյ անձեւութեանն։ Արժանաւոր ամօթոյ քան զամենայն անձեւութիւնս մարմնոյ. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Թ։)

Փորձեսցես նովաւ, եւ ի վերայ ածելով ծածկեսցես զանձեւութիւնն քո. (Փիլ. այլաբ.։)

Ներգործութիւն որովայնամոլութեան՝ ... Նոյի անձեւութիւն, Ղովտայ մեղադրութիւն։ Չարութիւն է անձեւութիւն դիւական՝ ի ճշմարտութենէ մեկնեալ. (Կլիմաք.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անձեւութիւն անձեւութիւնք
accusatif անձեւութիւն անձեւութիւնս
génitif անձեւութեան անձեւութեանց
locatif անձեւութեան անձեւութիւնս
datif անձեւութեան անձեւութեանց
ablatif անձեւութենէ անձեւութեանց
instrumental անձեւութեամբ անձեւութեամբք

Étymologie