adj.

cf. ԱՆՀՊԱՐՏ.

Ճգնութիւն ճշմարիտ է, որ վասն Աստուծոյ գործի եւ բանիւք հարցն ... նա իսկ հոգեւոր է, եւ անհպարտանալի պահեալ լինիցի. (Կլիմաք.։)