adj.

Որ չանկանի ի հաշիւ. անհամար. անթիւ. հիսպսըզ.

Անհաշիւ բազմութիւն. (Գէ. ես.։)

(Շարժեցան յանհաշիւ կռիւս.) (Պտմ. աղեքս.։)

Étymologie