adj.

sure, certain, indubitable;

adv.

cf. Անկասկածելի.

adj.

ἁνυπότος, ἁνυπονόητος. non suspicans, incurious. Որ չունի զկասկած. որ ոչն խիթայ. աներկիւղ. յապահովացեալ, եւ անպատրաստ. կասկած չունեցօղ. իշքիլսիզ. շիւպհէսիզ. վազիֆէսի օլմայան.

Յաշտ արարեալ վերագունին՝ անկասկած լինիցի. (Եզնիկ.։)

Զի անկասկած լիցի ի մտանելն առ նա եւ յելանելն. (Յհ. կթ.։)

Անկասկածք յապականողէ. (Անյաղթ բարձր.։)

Ոչ ինչ խիթացեալ զգուշացաւ անկասկած լինէր. (Բուզ. ՟Գ. 20։)

Վաղվաղակի եկն եհաս ի վերայ իբրեւ անկասկածից. (Ոսկ. ես.։)

Կամ ուր չիք ինչ կասկած. անվտանգ. անքոյթ. ապահով. էմին. սաքին. ἁνενδοίαστος, ἁνυπόπτευτος. non dubitatus, non suspectus.

Զի տանէն անկասկած եւ անյերկուանալի գաղութ բնակափոխութեանն. (Փիլ. իմաստն.։)

Յանկասկած տեղի հեռացուցեալ. (Փարպ.։)

Զանկասկած կենաց օգնութիւն։ Յանկասկած յապահովութեան. (Պիտ.։)

adv.

ԱՆԿԱՍԿԱԾ. ՅԱՆԿԱՍԿԱԾԻ. ՅԱՆԿԱՍԿԱԾՍ. ἁνυπόπτως, μετὰ ἁσφαλείας. sine suspicione, tuto. Առանց կասկածելոյ կամ կասկածանաց. աներկիւղաբար. յապահովս. առանց վախի. գօրգուսուզ.

Ընդ համատարածն անցանիցէ անկասկած. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 7։)

Անկասկած ի դուրս ելեալ ի քաղաքէն. (Լաստ. ՟Ժ՟Զ։)

Յանկասկածի եղեալ առանձին ի բազմութենէ՝ զիւր չարութիւնն ցուցանէ. (Նեղոս.։)

Յանհոգս եւ յանկասկածի կէին. (Լաստ. ՟Ժ՟Ե։)

Հաբէլ պարզաբար եւ յանկասկածս երթայր զհետ եղբայրասպանի. (Դիոն. թղթ.։)

Որպէս ի Հռոմ տան անկեալ պնդեալ յանկասկածս. (Փարպ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անկասկածաբար

Անկասկածելի

Յանկասկածի

Յանկասկածս

Voir tout