adj.

undivided, inseparable.

adj.

Անբաժանելի.

Անբաժան Սուրբ Երրորդութիւն. (Փարպ.։)

Անսովոր է վարել իբր անմասն. զուրկ. ըստ յն. ἅμοιρος եւ ἁμοιρέω

Մեռեալ լինի մասն՝ ինքնակամ շնչոյն անբաժան եղեալ. (Նիւս. կազմ. ԼԲ։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անբաժանաբար

Անբաժանելի, լւոյ

Անբաժանութիւն, ութեան

Voir tout