adj. s.

widow;
widower.

adj. s.

χήρα. vidua Կին՝ որոյ այր մեռեալ իցէ. որբեւարի. տուլ. պիյվէ.

Այրիք կոչին միայնացեալքն յառնէ. (Շ. բարձր.։)

Նի՛ստ այրի ի տան հօր։ Եղիցի կին նորա այրի։ Եղիցին կանայք ձեր այրիք։ Կին մի այրի եմ ես, մեռաւ այր իմ։ Որդի կնոջ այրւոյ։ Որբոց եւ այրեաց։ Աւանդք այրեաց։ Զայրիս պատուեա՛, որ ստոյգ այրիքն իցեն (նուիրեալք Աստուծոյ յետ մեռանելոյ առն). այլ ի մանկամարդաց այրեացն հրաժարեա՛. եւ այլն։

Զի՞նչ ողորմելիք քան զայրի յառնէ մնացեալ. (Սարգ. յկ. ՟Ե։)

Նմանութեամբ ասի.

Այլ անմահ սուրբ փեսայիդ այրի հոգի իմ պաղատի։ Զայրի եղեալ ի քէն հոգիս մեղօք. (Շար.։)

Այրի եկեղեցի, այս ինքն անառաջնորդ. (Լմբ. պտրգ.։)

Ոչ եղեւ այրի Իսրայէլ եւ Յուդա յԱստուծոյ իւրեանց. (Երեմ. ԾԱ. 5։)

ԱՅՐԻ ասի եւ այր անկին մնացեալ՝ յետ մեռանելոյ ամուսնոյն. χῆρος. viduus. տուլ էր, էրմէլ.

Ամուրեացն անկանայցդ, այս ինքն որ այրիք լեալ են արք եւ կանայք. (Եփր. ՟ա. կոր.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Այրիանամ, ացայ

Այրիութիւն, ութեան

Դառնախայրի

Երախայրիք, րեաց

Երեխայրիք

Երեքսայրի

Երկսայրի

Թանձրամայրի

Իշավայրի, րւոյ, րեաց

Խայրի, րւոյ, րեաց

Ծայրինք

Հայրիկ

Մայրի, րւոյ, րեաց

Մայրիկ

Միասայրի

Միասայրիկ

Մոշավայրի

Նախերախայրիք

Վայրի

Վայրիկ մի

Voir tout