ձ.

cf. ԱԽՏԱԿՑԵՄ, cf. ԱԽՏԱՆԱԼ. լի լինել ախտիւք.

Ախտակցեալ հոգի՝ եւ ո՛չ միոյ խորհրդակցի հնազանդի. (Ճ. ՟Գ.։ Լաւ եւս է ընթեռնուլ՝ ախտացեալ։)

Étymologie