Entries' title containing ամ : 4033 Results

Տրամաբանեմ, եցի

See full entry →
NBHL (9)

ՏՐԱՄԱԲԱՆԵՄ ՏՐԱՄԱԲԱՆԻՄ. ըստ յն. διαλέγομαι, διαλογίζομαι, λογιστεύω ratiocinor, disputo, verba facio, dissero. Որպէս տրամաբան կամ բանական խորհել եւ խօսել. ձեռնարկել. ճառել. օրինօք վիճաբանել. տրամախօսել. խօսակցել.

Ի տրամաբանելն երեւին չորք այսոքիկ հնարք։ Հարկաւոր է տրամաբանողացն վարիլ հակակայիւք. իսկ զոչս հակակայիցն գիտօղս անհնար է տրամաբանել. (Անյաղթ պորփ. եւ Անյաղթ ստորոգ.։)

Զառաջինն ըստ բնութեանն տրամաբանէ ... ըստ միաւորութեանն տրամաբանեցան. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Բանս ճշմարիտս դրուատեալ տրամաբանեաց. (Պրպմ.)

Տրամաբանել գովեստ գոհութեան։ Զսուրբն դատեալ, հարցափորձ եղեալ, եւ տրամաբանեալ. (Գանձ.։)

Մարդասիրաբար տրամաբանելով՝ խոստմամբ կըակղացուցանելով զարդարն. (Նիւս. թէոդոր.։)

Քաղաքն՝ յաղագս որոյ այժմ տրամաբանեմք. (յն. խօսիմք) (Պղատ. օրին. ՟Դ։)

Ո՛չ ինչս իսկ առնլով՝ տրամաբանիմ, եւ ոչ առնլով՝ ոչ տրամաբանել։ Սակաւ ժամանակ տրամաբանեցաք ընդ միմեանս. (Պղատ. սոկր.։)

Հեզաբար թերեւս տրամաբանեցայց վասն եղելոյ այժմիկ իրողութեանս. (անդ։)


Տրփամ

See full entry →
NBHL (2)

ՏՐՓԱՄ կամ ՏՐՓԻՄ. cf. ՏՌՓԱՄ.

Մոլեկան ցանկութեամբ տրփողաց։ Որ անբիծ հաւատոյս են տրփողք. (Ագաթ.։ Պրպմ. ձ։)


Տօթաժամ, ու

See full entry →
NBHL (3)

Ժամ տօթոյ. միջօրեայ տապագին. յն. տօթ. καῦμα aestus.

Մտին ի տօթագին ժամու աւուրն ի տուն. (՟Բ. Թագ. ՟Դ. 5։)

Նստէր ի տօթաժամու աւուրն ընդ կաղնեաւն։ Ելին ի տօթաժամու առ սուրբսն։ Ել ի խրճթէն ի հասարակ աւուր ի տօթաժամու (կամ ի տօթոյ ժամու). (Եւս. պտմ. ՟Ա. 2։ Ճ. ՟Ա.։ Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Րախանամ, ացայ

See full entry →
NBHL (1)

Րախանայ այսօր երկինք։ Րախացեալ տեսլեամբ լուսոյն դասք առաքելոցն. (Շ. տաղ.։)


Փետրամօրուս

See full entry →
NBHL (1)

Եւ ագաղաղք փետրամօրուսք. (Խոր. աշխարհ.։)


Փղձկամ, ացայ

See full entry →
NBHL (9)

ՓՂՁԿԱՄ ՓՂՁԿԻՄ. ἁλγέω, ἁδημονέω doleo, angor animo, crucior, affligor θυμόομαι irascor. եւ այլն. գրի եւ ՓՂԾԿԻՄ. սաստկականն Մղձկելոյ. Նեղսրտութեամբ շարժիլ մաղձի. Հեղձամղձուկ լինել՝ ճնշմամբ սրտի, մինչեւ ճնշել եւ արտօսր յաչաց. ճմլիլ սրտի. զայրանալ. սիրտը ելլալ՝ լեցուիլ՝ փշշիլ, լալը գալ, խղդղդիլ.

Հոգացեալ յարաժամ տրտմէր, փղձկացեալ յանձն իւր։ Որ արտասուեմքս փղձկալով. (Փարպ.։)

Հեղձամղձուկ եղեալ փղձկիմ (կամ վտանգիմ ) կարօտութեամբ մերոյ հօրն. (Խոր. ՟Գ. 68։)

Յամենայնի ասէ նեղիմք, այլ ոչ փղձկիմք։ Փղձկեալ լինի արտասուօք առ մեղուցեալսն. (Ոսկ. ես. եւ Ոսկ. ՟բ. կոր.։)

Այլ նա ոչ եւս նեղասրտութեամբ փղձկէր ըստ մանկական տիոց. (Յհ. կթ.։)

Ի փղձկել (կամ փղծկել ) գթոյն՝ զառուս արտասուաց արձակեսցուք։ Խանդակաթ սիրովն փղձկի յարտասուս։ Պատատեալ ի ցանկութենէ սրտի՝ փղձկիս. (Լմբ. պտրգ. Լմբ. սղ. Լմբ. առակ.։)

Եւ զի չարութեամբ փղձկեալք էին, բերանն վկայեաց. (Երզն. մտթ.։)

Զպարզեալ գինին վաճառեցաք, եւ հեղձեալ փղձկիմք (կամ փղծկիմք ) ի դառնութենէ մրրոյն. (Նեղոս.։)

Եգիպտացին զգիշերն ամենայն փղձկէր (կամ փղծկէր, այսինքն մղձկէր ) ի խորհրդոցն. (Վրք. հց. ՟Ղ։)


Քսանամեակ

See full entry →
NBHL (3)

ՔՍԱՆԱՄԵԱԿ կամ ՔՍԱՆԵՄԵԱԿ. εἱκοσαετία vicennalis, tempus viginti annorum . Քսաներորդ ամ իշխանութեան կայսեր, թագաւորի եւ այլն. յորում լինէր նաւակատիք ուրախութեան, որպէս եւ ի տասներորդ եւ երեսներորդ ամի, եւ այլն.

Ուստի մինչեւ ցկոստանդիանոսի քսանմեակն լինին ամք ՟Յ։ Ի ինգետասաներորդ ամէն տիբերեայ ցքսաամեակն կոստանդիանոսի յաղթողի սեբաստեան ամք ՟Յ. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Յաղթօղն կոստանդիանոս զքսանեմեակն ի նիկոմիդացւոց քաղաքին կատարեաց։ Ճշմարտ թուօղն ժամանակաց եւսեբի պամփիլեայ աւարտաբանէ ի քսանեմեակն ոստանդիանոսի. (Խոր. ՟Բ. 85։ Ասող. ՟Ա. 1։)


Definitions containing the research ամ : 10000 Results

Արժանապատիւ

See full entry →

adj.

worthy of honour, honourable, that deserves respect, respectable.

NBHL (1)

Ուրախացիէր արժանապատիւ սիրով մարիամ կոյս. (Թէոդոր. կուս.։)


Արժանապէս

See full entry →

adv.

worthily.

NBHL (3)

ἁξίως, ἑπαξίως, προσηκόντως, ἡκότως digne, rite, convenienter, merito Որպէս եւ արժանն է. ըստ արժանեաց. ըստ արժանի. օրինօք. պատուով. ըստ պատշաճի. վայելչապէս. իրաւամբք.

Արժանապէս (կամ արժանաւորապէս ասել. կամ թարգմանեալ, կամ միաբանել, կամ շնորհել, կամ շրջել ընդ հրեշտակս. (Դիոն.։ Աթ.։ Փիլ.։ Կոչ.։)

Արժանապէս առաքել, կամ հանել, մատնել, բարեհամբաւել։ վերաքարողել, գանձել. (Խոր. ՟Գ. 57։ Նար.։)


Արժանացուցանեմ, ուցի

See full entry →

va.

to make worthy.

NBHL (3)

ἁξιόω dignor, dignum existimo Տալ արժանանալ. արժանի առնել կամ կացուցանել կամ համարել. արժանաւորել. եւ Վարձ կամ գին հատանել.

Ամենայն որ զինքն արժանացոյց մաքրութեամբն, պսակեսցի. (Անյաղթ բարձր.։)

Նախ իսկ յուստերացն զոր արժանացուցանէ (կամ արժանացուցանէ) լինել ժառանգորդ, գրիցէ (զկտակն)։ Որչափ եւ գնոյ արժանացուցանէ զվաճառեալ. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Ա։)


Արժանաւոր, աց

See full entry →

adj.

that deserves, worthy, just, meritorious.

NBHL (10)

ἅξιος. dignus. Արժանի. որպէս անձն՝ անարատ վարուք, որ ունի արժանիս առաւել վարձուց, պատուոյ, կամ պատժոյ. եւ իր՝ որում անկ է եւ դիպող գովեստ կամ պարսաւ. լայըգլը, էրզանի, լայըգ, միւսթահագգ.

Ոչ չարակնեմ ընդ արժանիս. եւ արժանաւոր ո՞ ոք իցէ, բայց եթէ այն՝ որ ինձ եւ իմոյ կամացս հետեւեսցի։ Ի վերայարանց արժանաւորաց եւ սրբոց։ Արժանաւորացն մահ՝ այլոյ կենաց սկիզբն է։ Վասն միոյ արդարոյ եւ արժանաւորի բազում մարդիկ ապրին ազգակցութեամբ. (Փիլ.։)

Արժանաւորք եղիցուք գոհութեամբ փառաւորել զքեզ։ Որում արժանաւորք եղիցուք հանդիպել ամպովք։ (Պտգ։ Ժմ.։)

Գովութեան արժանաւոր։ Թշնամանաց արժանաւոր։ Արժանաւորք ի զարմանալ։ Արժանաւոր գտեալ մեծամեծ սքանչելեաց. (Պիտ.։)

Յարժանաւոր ժամանակի. (Եփր. աւետար.։)

Զայս ամենայն արժանաւոր իրաւամբք եդեալ է մեր յառաջ քան զճառս պատմութեանս. (Եւս. պտմ. ՟Ա 3։)

արժանաւոր փարթասութեամբ վախճանեալ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)

Արժանաւոր պատիւ, կամ ազատութիւն, պաշտպանութիւն, բարեբանութիւն։ Զարժանաւոր պարտ սիրոյհ հատուցանել։ Դարձուցանել ղարժանաւոր դարձուածս աշխատութեանն։ Ոչ արտաքոյ արժանաւորին է այս բան։ Այլ եւ այլս քան զորժանաւորն դէպ եղեւ կրել վարուց հետեւմունս. (Պիտ.։)

Արժանւոր ըստ քեզ բամբասանս. (Նար. ՟Թ։)

Անեղծից չէր արժանաւոր ամօթ կամ մեկութիւն. (Եփր. ծն.։)


Արժանաւորեմ, եցի

See full entry →

va.

to deserve, to render worthy;
to obtain, to procure.

NBHL (4)

Իւր հանգստեանն արժանաւորեսցէ զամենեսեան. (Ագաթ.։)

Արժանաւորեա՛ զմեզ յամենայն ժամ օրհնել։ Արժանաւորեա՛ զմեզ Տէրն եւ այլն. (Ժմ.։)

Եւ ἁξιόω dignum enseo, dignor Արժանաւոր կամ արժան համարել.

Զիա՞րդ զարարիչն գոլ ոչ արժանաւորեսցէ, որոց ոչ հրաժարէ ի նախախնամութենէ։ Ասեն, թէ ոչ արժանաւորեաց՝ փոքունց լինել արարիչ. (Կիւրղ. գանձ.։)


Արժանաւորիմ, եցայ

See full entry →

vn.

to be worthy, to merit.

NBHL (2)

ἁξιόομαι mereor, mereo Արժանաւոր կամ արժանի լինել, գտանիլ. եւ Ընդունել ըստ արդեանց վաստակոց.

(Վերին դասք) քան զամենայն՝ հրեշտակական մականունութիւնն լաւագո՛յն արժանաւորին՝ վասն նախ ի նոսա լինելոյ աստուծպտականին լուսափայլութեանն. (Դիոն. երկն ՟Դ։)


Արժանաւորութիւն, ութեան

See full entry →

s.

dignity, merit.

NBHL (3)

Պատրաստագոյնք արժանաւորութեամբ. (Ագաթ.։)

Բարուցն արժանաւորութիւն ի մարդկանէ կորեաւ յողդողդմամբ խորհրդոց. (Փիլ. նխ. ՟Ա։)

Շնորհօք ի մկրտութեանն ընկալաք զպատկերին արժանաւորութիւն. (Կամրջ.։)


Արժանեմ, եցի

See full entry →

va.

— արժան, to coin, to mint;
to stamp, to impress.

NBHL (1)

ԱՐԺԱՆԵԼ ԶԱՐԺԱՆՍՆ. Կնքել զկնիք ի դրամս, եւ զարժողութիւն նոցին որոշել նովին.


Արժանք

See full entry →

s. pl.

dignity, merit;
coin, stamp.

NBHL (2)

Ներէր թէպէտ եւ մեղացն արժանք յայնմհետէ իսկ պահանջէին զպարտիսն. (Ոսկ. ես.։) cf. Արժան։ Եւ իբր Արժեցուցիչ կնիք դրամոյ. տե՛ս ի բայն ԱՐԺԱՆԵԼ։

Ոչ յոլովագոյն գին հատանել ջանասցեն, այլ իբրու պարզագոյն ի նոյն արժանսն հրամայիցէ տալ այնմ՝ որ պայմանեալ իցէ. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Ա։)


Արժեմ, եցի

See full entry →

vn.

to cost, to amount, to stand in;
to be worth;
հաւասար —, to be equivalent.

NBHL (3)

ἅξιος, ἁνθάξιος εἱμι valeo, pretium exaequo Ըստ արժանւոյն կամ արժողութեամբ լնուլ զտեղի գնոյն. հաւասարիլ ըստ կամ ըստ յարգի. աժել. պ. էրզիդէն

Որ զամենայն արժէր, յաղագս ամենեցունցն մեռեալ։ Ոչ ուրեմն արժէր զամենեսին, եթէ էր մարդ սոսկ. (Պրպմ. լ.։)

Ճշմարտութեամբ՝ Աստուած (միայն) իմաստուն ... մարդկային իմաստութիւնս՝ սուղ ինչ եւ ո՛չ մի ինչ արժէ. (Պղատ. ոսկ։) cf. ԱՐԺԱՆ Է։


Արի, րեաց

See full entry →

adj.

valiant, valorous, courageous, manly, strong, bold, intrepid, brave;
Արիք, the Persians.

NBHL (4)

(լծ. ընդ այր, արու, եւ առաքինի. եւ յառնել, արի՛, թ. է՛ր, էրփէկ. եւ յն. ա՛րիս, արէս չԱստուած մարտի. իսկ ա՛րի. ա՛րիստօս. լաւ, ամենալաւ, եւ քաջ). ἁνδρεῖος fortis, ἅριστος optimus vel egregius (sicut Mars), strenuus, γενναῖος generosus Քաջ. հզօր. անմեղկելի. կորովի. իբր կանգուն յոտս, եւ տոկուն իբրեւ զայր. քաջասիրտ.

Յարւոյն արամազդայ. (Ագաթ.։)

Զմեծ արին սամփսովն. (Բրս. պհ.։)

Նիզակն արի. (Խոր. ՟Ա 10. կամ ըստ Մագ. ՟Ծ՟Ը.)


Արիաբար

See full entry →

adv.

valiantly, valorously, courageously, manly, bravely, strongly, vigorously;
resolutely, generously, magnanimously.

NBHL (3)

Քաջաբար. քաջութեամբ.

Արիաբար ընդդէմ կալ, վարժիլ, կամ յաղթել, շահատակել, ելանել. (Պիտ.։ Յհ. կթ.։ Նար. ՟Ձ՟Բ։)

Արիաբար մրցմամբ. (Յհ. կթ.։)


Արիական, ի, աց

See full entry →

adj.

masculine, manly, strong;
valiant, courageous;
— ազդ, the Persian nation.

NBHL (3)

արիական քաջութիւն, կամ մրցմունք, ընթացք, մահ. (Յհ. կթ.։ Նար. ՟Հ՟Ա։ Շար.։)

Արիական արք, կամ քաջ սպառազէնք։ Քաջապինդ արիական. (Մագ. ՟Ժ՟Է։ Շար.։ Տօնակ.։)

ԱՐԻԱԿԱՆՆ. գ. իբր Արիութիւն, կամ արիական մասն հոգւոյ. իբր նոյն եւ ոչ նոյն ընդ ցասմնականին կամ սրտմտականին.


Արիութիւն, ութեան

See full entry →

s.

valour, courage, bravery, boldness, firmness, steadiness.

NBHL (7)

Յաղագս արիութեան եւ զանգիտութեան։ Ի ձեռն ամենայն չորիցն նոյն հանդիպի, արիութեամբ եւ ողջախոհութեամբ եւ արդարութեամբ եւ խոհեմութեամբ. (Պղատ. օրին. ՟Ա եւ ՟Ժ՟Բ։)

Արիութիւն է առաքինութիւն ցասմնատեսակին։ Արիութիւն (կամ արութեան) է հեղգ գոլ առ զարհուրանսն երկեղիցն, որ մահ սպառնայ. (Արիստ. առաք.։)

Յաղագս համբերութեան եւ արիութեան ասէ տէր, եղիցին գօտիք ձեր պնդեալք ընդ մէջս. եւ առաքեալն, առէ՛ք զզրահս հոդւոյն, եւ կացէ՛ք հաստատունս եւ անշարժս. (Վրք. հց. ՟Ա։)

Զարդարեալ գոյ բարկութիւն արիութեամբ. (Սահմ. ՟Ժ։)

Պիտոյ բազում իմաստութիւն եւ արիութիւն։ Ընդդէմ կալ գազանին արիուըեամբ (յն. (արիաբար). Ոսկ. յհ. ՟Բ. 14։)

Կամ Քաջութիւն. զօրութիւն. եւ Գործ քաջութեան.

Սպառազէն արիութեամբ։ Զառանց օրինի արիութիւնսն. Բազկի նոցա արիութիւն. (Նար. ՟Լ՟Ա. ՟Խ՟Զ. եւ Նար. խչ.։)


Արիւնազանգ

See full entry →

adj.

bloody

NBHL (3)

ԱՐԻՒՆԱԶԱՆԳ կամ ԱՐԻՒՆԱԶԱՆԿ. որ եւ ԱՐԵՆԱԶԱՆԳ. Արեամբ զանգեալ. արիւնաշաղախ.

Տեսանեմ զծաղկատարփակս պատմուճան արիւնազանգ ոռոգմամբ. (Պիտ.։)

Որ դիմեալ գայ յեդոմայ արիւնազանկ կարմրութեամբն ի բոսորայ. (Լմբ. հանգ.։)


Արիւնալից

See full entry →

adj.

full of blood.

NBHL (1)

Լցեալ արեամբ.


Արիւնախանձ

See full entry →

adj.

bloody, bloodthirsty, sanguinary, cruel, that delights in shedding human blood;
that loves blood.

NBHL (1)

ԱՐԻՒՆԱԽԱՆՁ կամ ԱՐԻՒՆԱԽԱՆԾ. Խանձեալ մոլեալ ի հեղումն եւ յարբումն արեան. արուն ծծօղ՝ խմօղ, արունկզակ.


Արիւնախառն

See full entry →

adj.

bloody, mixed with blood.

NBHL (1)

Արիւնախառա միս, կամ ջուր, կամ մարմինն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ. ՟Ի՟Զ։ ՃՃ.։)


Արիւնակալ, աց

See full entry →

s.

vessel to hold blood, cup of libation.

NBHL (1)

θυΐσκη mortriolum կամ ըստ եբր. քաֆ acerra Անօթ զոհից, որպէս ընդունարան արեան ի ձեւ սանդի կամ անկանի. ըստ այլոց՝ տուփ կամ խնկաման.


Արիւնահան

See full entry →

adj. s.

sanguinary;
murderous, bloodshedder.

NBHL (1)

Որ հանէ զարիւն յանձնէ՝ կամ յայլոց՝ վիրաւորելով, սպանանելով. արուն հանօղ.


Արիւնահեղ

See full entry →

cf. Արիւնահան.


Արիւնահեղութիւն, ութեան

See full entry →

s.

bloodshed, slaughter, massacre, carnage, bloodiness.

NBHL (1)

Աւազակն զամենայն վարս իւր յարիւնահեղութեան ծախեաց. (Ճ. ՟Ժ.։)


Արիւնայեղցութիւն, ութեան

See full entry →

s.

abundance of blood.

NBHL (2)

Առատութիւն կամ լիութիւն արեան.

Արիւնայեղութեամբն զբոլորն լնլով կենդանիս ուժեղագոյնս գործէ. (Պիտ.։)


Արիւնաներկ

See full entry →

adj.

coloured with blood.

NBHL (2)

Ներկեալ կամ գունեալ արեամբ. արիւնազանգ, եւ արիւնագոյն.

Արիւնաներկ շրթամբք, կամ հանդերձիւք. (Խոր. հռիփս.։ Գանձրն.։)


Արիւնանշան

See full entry →

adj.

marked with blood.

NBHL (1)

Լուսաւոր խաւարամած արիւնանշան. (Ագաթ.։)


Արիւնասակաւ

See full entry →

adj.

who has little blood.

NBHL (1)

Ոյր սակաւ է արիւնն, կամ նուզեալ.


Արիւնացայտ

See full entry →

adj.

who emits blood, bloody.

NBHL (2)

ԱՐԻՒՆԱՑԱՅԹ ԱՐԻՒՆԱՑԱՅՏ. ἠμάγμενος cruore aspersus Որ ցայտէ կամ երեւի ցայտել յիւրմէ զարիւն. արիւնազանգ.

Զվերամբարձ բագնին արիւնացայտ լինել. (Անան. եկեղ։)


Արիւնեմ, եցի

See full entry →

va.

to bleed.

NBHL (2)

Արեամբ շաղախել՝ ներկել. արունոտել.

Զհերն խզել, կամ զճակատն հարկանել, զերեսն արիւնել. (Երզն. խրատ.։)


Արիւնընծայ

See full entry →

adj.

offered with the blood.

NBHL (2)

Արեամբ հանդերձ ընծայեալ. խառն ընդ արեան նուիրական.

Արիւնընծայ ... աղերսիցն յարգմամբ. (Նար. ՟Ձ՟Բ։)


Արիւնոռոգ

See full entry →

adj.

watered with blood.

NBHL (2)

Արեամբ ոռոգիչ, եւ ոռոգեալ. արիւնաշաղախ.

Առ իմէ՞ շախես զընդհանրատարած բնակութիւն արիւնոռոգդ ոռոգմամբ. (Պիտ.։)


Արիւնոտ

See full entry →

adj.

sanguine, full of blood.

NBHL (3)

Հանդերձ արիւնոտ. (Լմբ. համբ.։)

Խնդրեաց զտէգն արիւնոտ, եւ համբուրեաց. (Վրդն.)

Դառնամազձքն բարկացկոտք լինին, եւ արիւնոտքն ցանկասէրք. (Լմբ. առակ.։)


Արիւնռուշտ

See full entry →

adj.

bloody, full of blood;
sanguinary, bloodthirsty.

NBHL (6)

ԱՐԻՒՆԸՌՈՒՇՏ կամ ԱՐԻՒՆՌՈՒՇՏ. ὔφαιμος sanguine suffusus, rubescens, sanguineus Շառագոյն. արիւներանգ. մթագոյն. տժգոյն արեամբ ներկեալ.

(Աչք ի բարկութե) շառագոյն արիւըռուշտ լինին։ Արիւնըռուշտ աչօք հայելով (շան ի թշնամին՝) փրփրով բերանն լի. (Փիլ. իմաստն. եւ Փիլ. լիւս.։)

Կամ Արիւնաշաղախ.

Եղնգամբք իբրեւ երկաթի քերչօք արիւնռուշտ առնէին. (Վրք. ոսկ.։)

Զարիւնռուշտ մամոնայսն անդր ի ներքս խճողէր. (ՃՃ.) իմա՛, զարեամբ այլոց շաղախեալս յանիրաւութենէ։

ԱՐԻՒՆԸՌՈՒՇՏ. իբր Արիւնախանձ, կամ արիւնաշաղախ, ներկեալ յարենէ այլոց.


Արծաթ, ոյ

See full entry →

s.

silver;
coin, money, species;
—ոյ տալ, վաճառել, to sell for ready money;
քերել զ—, to take or wear the silver off;
անօթ —ոյ, a silver vase.

NBHL (5)

Ոչ էր համարեալ արծաթ յաւուրս սաղովմոնի՝ թէ իցէ ինչ։ Զի է տեղի արծաթոյ, ուստի լինի։ Իբրեւ զարծաթ զտեալ։ Անփորձ արծաթ։ Արծաթ խոտան։ Անօթս արծաթոյ (այսինքն արծաթեղէն).եւ այլն։

Ետոն յուդիթայ զամենայն արծաթ խորանին եւ զգահոյսն։ Զիա՞րդ գողանայք ի տանէ տեառն քո արծաթ կամ ոսկի։ Գործել զոսկին եւ զարծաթ։ Զգարշելիս նոցա եւ զկուռս՝ զփայտն եւ զքար եւ զարծաթ.եւ այլն։

ԱՐԾԱԹ. Դրամ արծաթի. ճերմակ ստակ.

Որ սիրէ զարծաթ, ոչ յագեսցի արծաթով։ Արծաթոյ լուիցէ ամենայն ինչ, (այսինքն արծծաթով վճարի) Ժղ. (՟Ե 9։ ՟Ժ 16։)

Օրինակ քաջապէս հնազանդութեանն կենդանի արծաթն մեզ լինիցի, որ ի ներքոյ ամենեցուն գլորի, եւ յամենայն աղտոյ մարմնոյ անկցորդ. (Կլիմաք.։)


Արծաթագործ, աց

See full entry →

s. adj.

silver-smith;
silver.


Արծաթազօծ

See full entry →

adj.

silvered.

NBHL (2)

Օծեալ կամ պատեալ արծաթով.

Յոսկի գահոյս հրամայիցէ հանգչել, եւ ի սենեակս արծաթազօծս. (Ոսկ. մ. ՟Ա 20։)


Արծաթահանք, հանաց

See full entry →

s. pl.

mine of silver.

NBHL (1)

ἁργυροποκεῖον argenti officina Հանք կամ բովք, ուստի արծաթն հատանի կամ ելանէ.


Արծաթաձոյլ, ձուլից

See full entry →

s. adj.

melter of silver, silversmith;
melted or mado with silver;
that is entirely of silver.

NBHL (2)

ἁργυροχόος argentarius Որ հալէ եւ ձուլէ զարծաթ. արծաթագործ. արծաթ կամ արծթէ բան թափօղ.

ԱՐԾԱԹԱՁՈՅԼ. Ձուլեալ յարծաթոյ. արծաթի. արծթէ թափծու կամ շինած.


Արծաթապատ

See full entry →

adj.

silvered.

NBHL (2)

περιαργυρόμενος, καρταργυρώμενος եւ այլն. argento obductus Արծաթի թիթղամբ պատեալ. արծաթով զարդարեալ. արծթով պատած. կիւմիշ իլէ գափլը.

Դրամբք արծաթապատս մի՛ առնիցես. (Ոսկ. եփես. ՟Ժ՟Գ։)


Արծաթառու

See full entry →

adj.

that has received or borrowed money.

NBHL (2)

ԱՐԾԱԹԱՌ եւ ԱՐԾԱԹԱՌՈՒ Առօղ զարծաթ կամ զդրամս յայլմէ.

ԱՐԾԱԹԱՌ եւ ԱՐԾԱԹԱՌՈՒ Առօղ զարծաթ կամ զդրամս յայլմէ.


Արծաթավաճառ, աց

See full entry →

s.

silversmith, who sells silver-plate;
money-changer.

NBHL (1)

ἁργυροπράτης nummularius Որ վաճառէ զարծաթի դրամս. այն է լոմայափոխ, սեղանաւոր.


Արծաթեղէն, ղինի, նաց

See full entry →

adj. s.

silvery, made of silver;
silver plate.

NBHL (1)

Ոչ ապականացու արծաթեղինօք. (՟Ա. Պետ. ՟Ա 18.) իմա՛, դրամովք, ընչիւք։


Արծաթեմ, եցի

See full entry →

va.

to silver.

NBHL (1)

Առաւել ոռկ. որ եւ արծթել. Արծաթով պատել կամ օծանել.


Արծաթի, թեաց

See full entry →

adj. s.

silvery, made of silver;
silver-coin.

NBHL (2)

Ոմն պղնձի, ոմն արծաթի։ Արծաթի եղջիւր, կամ կանթեղք. (Ագաթ.։)

Կշռեցին նմա երեսուն արծաթի. (Մտթ. ՟Ի՟Զ. 15։) յն. արծաթիս, իմա՛ դրամս, դահեկանս։


Արծաթսիրութիւն, ութեան

See full entry →

s.

love of money, avarice.

NBHL (3)

Արմատ ամենայն չարեաց արծաթսիրութիւն է. (՟Ա. Տիմ. ՟Զ 10։)

Արծաթսիրութիւնն ոչ ի բազումն, այլ ի կամս սիրողին դատեսցի. (Վրք. հց. ՟Բ։)

Արծաթսիրութեամբն մոլեալ յուդաս. (Շար.։)


Արծարծանեմ, ծի

See full entry →

va.

to stir, to poke, to blow the fire;
to incense, to animate, to irritate;
to revive, to renovate, to renew.

NBHL (4)

ԱՐԾԱՐԾԱՆԵՄ ԱՐԾԱՐԾԵՄ. ἁναζωπυρέω exsuscito, ἕξω πύροω excito, accendo, φυσάω sufflo, spiro Իբրու Արթնացուցանել կամ զարթուցանել ստիպաւ. այն է Կրկին վերսին բորբոքել զառկայծեալ հուրն՝ փչմամբ կամ փքովք. հրահրել, վառել.

Հուրն՝ որ երբեմն արհամարհեցաւն եւ շիջաւ, սկսաւ վերստին արծարծիլ զճառագայթս ճրագի. (Զքր. կթ.։)

Նմանութեամբ՝ որպէս Վառ ի վառ նորոգել, շարժել. գրգռել. զօրացուցանել. կազդուրել. ստէպ ի կիր արկանել. վերանորոգել. եւ պայծառացուցանել զիրս ո՛ր եւ է օրինակաւ, իբրու զարթուցանելով ի թուլութենէ կամ ի թմրութենէ, եւ այլն։

Զքեզ իմով իսկ առասութեամբք արծարծեմք։ Ի կենդանութիւն դարձեալ զիս արծարծեաց։ Սոքա արծարծեցին զկարգ եւ զօրէնսդրութիւն մեծին սահակայ. (Մագ.։)


Արծարծիչ

See full entry →

adj.

kindler.

NBHL (1)

Որ արծարծէ (ըստ ամենայն առման).


Արծարծումն, ման

See full entry →

s.

rekindling.

NBHL (3)

Արծարծելն, եւ իլն (ըստ ամենայն նշ)

Արծարծումն լուսաւորութեան։ Զլուսոյն արծարծման պէտս։ Արծարծմամբ լաւագունիցն հասից յառաջին ծայր կատարելութեանն. (Պիտ.։)

Խունկն յետոյ արծարծմամբն ի բուրումն փոխադրեցաւ. (Կլիմաք.։)


Արծիւ

See full entry →

cf. Արծուի.

NBHL (1)

Արծիւ սրաթեւ։ Քաջութիւն կամ տեսութիւն արծուի. (Մագ. ՟Լ՟Ի. ՟Ծ՟Ե։ Նար. յովէդ.։ Լմբ. սղ.։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)


Արծնեմ, եցի

See full entry →

va.

to enamel.

NBHL (1)

Որպէս թէ Արթնացուցանել կամ արծարծանել փայլմամբ կամ պայծառ գունով. փայլեցուցանել հրով.


Բարեգթութիւն, ութեան

See full entry →

s.

benignity, clemency, mercy.

NBHL (6)

Լսէ պատասխանի բարեգթութեամբ գորովոյ. (Արշ.։)

Ցո՛յց զսքանչելիս քո բարեգթութեամբդ լցեր.

Որ զթիւ սրբոց քոց բարեգթութեամբդ լցեր.

Որ զթիւ սրբոց քոց բարեգթութեամբդ լցեր.

Որ զթիւ սրբոց քոց բարեգթութեամբդ լցեր. (Շար.։)

Բարեգթութեամբ առ թշնամիսն՝ զբարեգթութիւնն Քրիստոսի ստանալ. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Է։)