Definitions containing the research ընդ : 8753 Results

Սնակուշտ, կշտի

s.

side, loin, flank.

NBHL (2)

ψοά lumbus. (որք թարգմանին եւ Զիստ). Սին եւ անոսկր մասն կշտի. ստորին մասն միջաց կամ կողից, որ միանայ ընդ ոսկերս զստին առ երիկամամբք.

եհար զնա աբեններ նիզակաւն ընդ սնակուշտն, եւ ել նիզակն ընդ զիստ նորա (յն. յետս կոյս (։ Եհար (սրով զաբեններ) ընդ սնակուշտն, եւ մեռաւ ՟Բ. (Թագ. ՟Բ. 23։ ՟Գ. 27։ ՟Ի. 10։)


Սնանիմ, սնայ

vn.

to be nourished, fed, maintained;
to be brought up, reared, educated, instructed.

NBHL (2)

Ի մանկութենէ ընդ այս խրատս սնեալ. (Փիլ. լիւս.։)

Ծնեալքն բնութեամբ սիրեն զծնողսն, եւ սնեալքն զդայեակսն. (Շ. ընդհանր.։)


Սնավաստակ

adj.

working uselessly, loosing one's labour.

NBHL (2)

κενόσπουδος rebus inanibus studens եւ բայիւ κενοδοκέω laborem inutilem suscipio. Որ ի սնոտիս վաստակի. ի դերեւ ելեալ ի վաստացոց. եւ Յոր ինչ լինի ի զուր աշխատիլ. ընդունայնավաստակ. փուճ աշխատօղ կամ աշխատած.

Ի սնավաստակ գործոց։ Ի սնավաստակ աշխատութենէ։ Սնավաստակ տքնութիւնս կամ տքնութեամբ։ որով եւ զվարձսն սնավաստակ աշխատութեան հատուցաւ նոցին։ Ի սնավաստակ աշխատութենէ կռապաշտութեանն զերծեալք։ Սնավաստակ եւ ընդունայն եղեւ աշխատութիւնս իմ առ քեզ. (Ագաթ.։ Յհ. կթ.։ Անուն. եկեղ։ Գէ. ես.։ Մաշկ.։)


Սնավաստակութիւն, ութեան

s.

labour in vain, labour lost.


Սնար, ի, ից

cf. Սնարք.

NBHL (2)

Եդ ի սնարս իւր։ Եւ ահա ի սնարից նորա նկանակ հաճարոյ եւ կուժ ջրոյ։ Մատեաւ առ քանուն գահոյիցն, որ էր ընդ սնարսն հողոփեռնեայ։ Մի ի սնարից, եւ մի յանոտից։ Առ զգեղարդդ ի սնարից դորա։ Եդին ընդ սնարս դարեհի։ Գահաւորակ արար, եւ զսնարսն ոսկեղէնս.եւ այլն։

Կանգնի ընդ սնարիւք ննջեցելոյն։ Գայ առ սնարիցն ննջեցելոյն. (Մաշտ. ջահկ.։)


Սնարք, րից

s.

side of the head, head;
pillow, bolster;
ի —ս լերին, on the mountain-top;
ընդ —ս, ի —ից, at the side of;
ի —ս նորա, at his pillow;
ընդ —ս գահոյիցն, at the bed's head.


Սնափառութիւն, ութեան

s.

avidity of vain or false glory, pride, ambition, vanity, self-conceitedness, foppishness.

NBHL (2)

Փախչել յամենայն ի սնափառութեան օրինակէ։ Մի ինչ ըստ գրգռութեան, եւ կամ սնափառութեան։ կարծեմ սնափառութիւն լինել, որ յընդունայն իրս խնդրէ զփառս. եւ փառասիրութիւն՝ որ առնէ իրս փութոյ. (Բրս. հց.։)

Սնափառութեանն (ընդդէմ դնել) զանփառութիւնն։ Բաժանէ սնափառութեամբ յեղբարցն. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)


Սնդու

cf. Սնդոյ.

NBHL (1)

Ածի ընդ մէջ քո բեհեզ, եւ արկի զքեւ սնդուս. (Եզնիկ. ՟Ժ՟Զ. 10։)


Սնդոն, ի

s.

sindon, Tyrian stuff, cloth, linen;
sheet;
table-cloth;
cf. Մարմնակալ.

NBHL (1)

Ցոյց ինձ ինձ զոտս քո. եւ հիւանդն ի բաց առեալ զսընդոնն՝ եցոյց նմա. (Վրք. հց. ձ։)


Սննդակից, կցի, կցաց

adj. s.

nursed, bred or brought up together, coetaneous;
familiar, friend, comrade, fellow.

NBHL (2)

σύντροφος, συνέκτροφος simuls nutritus, una educatus, familiaris ὀμοδίαιτος mensae socius. Համասուն. ի միասին սնեալ կամ դաստիարակեալ. դայեկորդի, ընտանի. ընդաբոյս. եւ Սեղանակից.

Խորհեցաւ ընդ մանկտի սննդակիցսն իւր. (՟Բ. Մնաց. ՟Ժ. 18։)


Սնոտի, տւոյ, տւոց, տեաց

adj.

useless, vain, futile, frivolous, worthless;
chimerical, idle.

NBHL (2)

κενός (լծ. ընդ սին). διάκενος, μάταιος vacuus, inanis, vanus, futilis ἁδηλότος incertus. Սին. ունայն. եւ Ընդունայն. անհաւաստի. չնչին. պարապ, փուճ.

Զժամանակս գործոյ յընդունայնս ծախեն, եւ սնոտեաց հետեւին. (Երզն. մտթ.։)


Սնոտիախօս

adj.

cf. Ընդունայնաբան.


Սնոտիասէր

adj.

fond of futilities, running after vanity, occupied with trifles.

NBHL (1)

Ոչ հաւանեալ աղաւաղել զփրկութիւն ընդ սնոտիասէր կենացս, որով կատարեցան։ Կիսակտուր կենօք վճարեալ զսնոտիասէր կեանս վախճանեցաւ. (Յհ. կթ.։)


Սնոտիմ, եցայ

vn.

to become vain;
to be reduced to nothing.

NBHL (1)

ματαιόομαι vanus reddor. Սնոտի լինել. ընդունայնանալ. փճանալ.


Սնունդ, սննդեան

s. mech. fig.

nutrition, nourishment, alimentation;
nutriment, aliment, food, maintenance, subsistence;
feeding;
nurture, instruction, education;
տեղի սննդեան որբոց, orphan-house.


Սնուցանեմ, ուցի

va.

to nourish, to feed, to maintain;
to foster, to instruct, to breed, to bring up.

NBHL (1)

Զիարդ սնուցանիցէ իմաստութեամբ զնորագոյն տունկսն։ Ու՞ր իցեն արդեօք սնուցանօղքն քո (առաքինութիւնք). (Շ. ընդհանր.։ Վրք. հց. ՟Ի՟Բ։)


Սող

s. adj.

crawling;
creeping;
cringing;
ի — or —ս, creepingly, on all fours.

NBHL (1)

Խոցեալք կարեւէրք, մերթ ի սող, եւ մերթ ի յանձն քարշութեամբ (ընդ երկիր՝) հասաք առ միմեանս. (Փարպ.։ Տեսցես վիշապս սողս առ քեզ. Պտմ. աղեքս.։)


Սողամ, ացայ, ացի

vn.

cf. Սողիմ;
cf. Սողոսկիմ.

NBHL (1)

տապանն (սրբոյն) սողաց ինքնին, եւ ել ընդ դուռն եկեղեցւոյն. (Տէր Իսրայէլ. մարտ. ՟Դ.։)


Սողոմոնական

cf. Սողոմոնեան.

NBHL (1)

հիացեալ ընդ քո սողոմոնական իմաստութիւնդ. (Արշ.։)


Սողոմոնեան

adj.

Solomonic.

NBHL (1)

հիացեալ ընդ քո սողոմոնական իմաստութիւնդ. (Արշ.։)


Սողոսկիմ, եցայ

vn.

to crawl often, to creep, to meander, to wind, to go trailing along;
to be introduced or brought in;
cf. Սողմիմ.

NBHL (1)

Սողոսկեալք յաստուծոյ գիտութենէ դաշնաւորեացն ընդ սատանայի։ Առ սակաւ սակաւ ի հեշտութիւն սողոսկելովն։ Ի հեղդութենէ եւ յինքնահաճութենէ սողոսկի յանհանճարութիւն եւ յախտս. (Լմբ. իմ. եւ Լմբ. յանառակն եւ Լմբ. առակ.։)


Սողոսկումն, ման

s.

insinuation, introduction;
cf. Սողոպումն.


Ջրամղահոս

s.

conduct, canal.

NBHL (1)

Ջրմուղ, ջրանցք, ընդ որ մղեալ հոսի ջուրն.


Ջրատեսակ

adj.

water-like.

NBHL (1)

Սպանդատեսակաւն եւ ջրատեսակաւն զճաշակումն հիւթոյն ընդունի։ Եթէ ջրատեսակ իցէ՝ իբր զխոնաւուտ. (Նիւս. բն.։)


Ջրատուն

cf. Ջրամբար.

NBHL (1)

Տուն եւ տեղի կամ ընդունարան ջրոյ, ջրամբարք. գուբ. հոր.


Ջրարբի, բւոյ, բեաց

adj.

irrigated, full of water;
aquatic;
pervious, spungy.

NBHL (1)

Միւս եւս ծառ, որ կոչի միւրիկէ, որ ջրարբին եւ ոստին է. զի ընդ ջրարբիս՝ ջրարբի է, եւ ընդ ոստինս ոստին համարի. (Վեցօր. ՟Ե։)


Ջրբուղխ, բղխաց

s.

fountain;
water-spout;
basin.

NBHL (1)

Կախեցին ի վերայ ջրբղխին ի քեբրոն։ Անցի ընդ դուռն աղբերն առ ջրբխօք թագաւորին։ Ի մէջ դրանն ջրբղխին (կամ ջրբըղխեացն)։ Մինչեւ ի դուռն ջրբղխացն. (՟Բ. Թագ. ՟Ղ. 12։ Նեեմ. ՟Բ. 14։ ՟Գ. 31։ ՟Ժ՟Բ. 39։)


Ջրգողութիւն, ութեան

s.

dropsy;
— որովայնի, ascites, common dropsy;
— գլխոյ, hydrocephalus;
- աչաց, hydrophthalmia;
— պորաց, hydrophalus;
— սրտակրանաց, hydrocardy;
— փամփշափ, hydrocele;
— կրծից, hydrothorax;
— ականջաց, hydrotite.

NBHL (1)

ὔδερος, ὔδρωψ, ὐδερίασις hydrops, hydropisis, aqua intercus. որպէս թէ գողութիւն ջրոյ. Ախտ՝ որ գոյաւորէ ընդ մորթով զջուր օտար, ուռուցանէ զհիւանդն իբրեւ զտիկ, եւ տայ պասքիլ ի ծարաւոյ.


Ջրեմ, եցի

va.

to destroy, to efface;
to cancel, to expiate, to absolve;
to water.

NBHL (1)

Ոչ ջրեսցէ զուխտն մեր՝ որ ընդ մահուն. (Գէ. ես.։)


Ջրըմպութիւն, ութեան

s.

drinking water only, teetotalism;
watering;
water-drinking.


Ջրի

adj.

aqueous, liquid;
insipid, tasteless.

NBHL (1)

Իբրեւ կրպակաւորք ջուր ընդ գինի խառնէին, ընդ օրինացն ստուգութիւն զիւրեանց խորթ զցուրտ եւ զջրի իմաստս. (Գէ. ես.։)


Ջրիկ

s.

drop of water.


Ջրխոտ

s.

water-radish;
cf. Ջրկոտեմն.

NBHL (1)

Նոյն ընդ ջրկոտիմն.


Ջրխոց

s.

hydroderme, anasarca.

NBHL (1)

Ախտ մարմնոյ, որպէս ազդ ջրգողութեան, յորժամ ընդ մորթով սփռի ջուր շարաւոտ.


Ջրհոր, ոց

s.

well;
cistern;
— արգեղեան, Artesian-well;
— ծծիչ, absorbing or draining well, bog, cesspool.

NBHL (1)

φρέαρ puteus λάκκος fovea. Հոր ջրոյ. գուբ. խորք կամ փոս. ընդունարան ջրոյ. հոր.


Ջրմխեմ, եցի

va. mar.

to plunge into water, to submerge, to drown;
— զնաւ, to launch.

NBHL (1)

Ոչ զիջեալսն ի ջուր, այլ զնոսա՝ որ ի վերն նստիցին, եւ՛ս չար քան զնոսա՝ որ ընդ տիղմն գայցեն, ջրմխէ։ Զի մի՛ ջրմխիցի նաւ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 7։ Ոսկ. ՟ա. թես. ՟Գ։)


Ջրմուղ, մղաց, ից

s.

water-pipe, conduit, aqueduct.

NBHL (1)

ὐδραγωγός aquaeductus διώρυξ fossa κολυμβήθρα piscina. Անցք ջրոյ. առու կամ խողովակ ընդ երկրաւ՝ ընդ որ մղեալ գնայ ջուրն. եւ Ջրբուղխ. աւազան. եւ վտակ.


Ջրողող

adj.

inundated.


Ջրուոր, աց

adj.

drawing water;
water-carrying.

NBHL (1)

Նստոյց զուղտսն արտաքոյ քաղաքին առ ջրհօրոյ ջրոցն՝ ընդ երեկս, յորժամ ջրուորն ելանէր. (Ծն. ՟Ի՟Դ. 11.) յն. αἰ ὐδρευόμεναι ջուր հանօղ (աղջկունք)։


Ջրվէժ

s.

water-fall;
cf. Քարաւազ.

NBHL (1)

Անուն տեղւոյ՝ ընդ որ վիժի ջուրն ի բարձանց. քարավազ.


Ռ (ra)

s.

the twenty eighth letter of the alphabet and the twenty second of the consonants;
thousand, thousandth;
It is sometimes confounded with the letter ր;
When used as an initial it generally indicates foreign words.

NBHL (2)

Ռ. Լծորդ է ընդ ր. որպէս Ձմեռն, ձմերան. մրմռալ, կամ մռմռալ. ջեռնուլ, ջերանիլ. ռաբբի, րաբունի. եւ այլն.

ռայն ըռամիկ՝ արանց հանուրց, ոչ նախանձել՝ խրատէ վարուց։ Ռայն՝ ռահիւհանէ զքեզ ի բարձունս գընալ հոգւով ընդ իմաստունս. (Շ. այբուբ.։)


Ռահ

s.

way, road;
— գործել, հորդել, to travel, to go on a journey.

NBHL (1)

Օձն մահաշունչ՝ գարշապարին սպասող, ջախեալ ի սրբոյն (գրիգորի) լուսաւորիչ ռահից։ Ռահ աշտիճանաց ի վիրապին եդեալ՝ հանել ընդ նոսին զհայաստանեաց ազինս. (Շ. տաղ.։)


Ռետին, տնի, իւ

s.

resin, rosin, cedar-resin, colophony;
— բեւեկն, pine-resin;
— կենաց, balm of life.

NBHL (1)

Առեալ ընդ իւր յընչից իւրոց, եւ ծալեալ ծրարեալ՝ ռետին ետ ցաղջիկն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)


Ռմբաւոր

s.

halberdier.

NBHL (1)

Միթէ ռընբաւո՞րս ունէր ընդ իւր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 17։)


Ռոշնութիւն, ութեան

s.

artlessness, ingenuousness, simplicity, candour, sincerity.

NBHL (1)

Անգործութեանն (ընդդէմ բերել) զգործասիրութիւնն, մեղմեխութեան՝ ըզռոշնութիւն, յարատութեան՝ զհամեստութիւնն. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)


Ս (sé)

s.

the twenty ninth letter of the alphabet and the twenty third of the consonants;
two thousand, two thousandth.

NBHL (2)

Լծորդ է ըստ տեղւոյն եւ ընդ շ. զոր օրինակ, աստուճ կամ աշտուճ. աստիճան, աշտիճան. սիմովն, շմալովն. սամարացի, շամրտացի. եւ այլն։

Ս. Առ հին գրիչս՝ լույս գաւառական հնչման երբեմն շփոթի ընդ զ. գրելով՝ Զգալ, իբր Սգալ (Սըգալ, սուգ առնուլ). կամ գրելով Սգալ, եւ իմանալով Զգալ (ըմբռնել զգայութեամբ)։


Սաբեկ, այ

s. fig.

thicket;
pardon.

NBHL (1)

σαβέκ sabec. Բառ եբր. սապէգ. որ մեկնի՝ թաւ ոստալից, թուփ, կամ վանդակաձեւ. կամ ուղիղ, կանգուն, եւ կամ թողութիւն (որպէս լա՛մա սաբաք թանի. ընդէ՞ր թողեր զիս). Անուն անծանոթ տնկոյ.


Սագ, աց

s.

goose;
արու —, gander;
ձագ —ի, gosling;
— վայրի, gannet, soland goose, anser bassanus;
— շչէ, the goose cackles.

NBHL (1)

Զարմասցուք դարձեալ ընդ հսկեցօղ ազգն սագաց. (Վեցօր. ՟Ը։)


Սադա

cf. Սադդայ.

NBHL (1)

ՍԱԴԱ կամ ՍԱԴԴԱՅ. Բառ եբր. նոյնընդ լտ. սադ եւ հձ. Շատ. լծ. ընդ հյ. կաթն, եւ թ. սիւտ (որպէս եւ ստինք՝ ըստ եբր. սատ կամ շատ ). Վարի ի սուրբ գիրս որպէս Առատ. բաւական. ամենաբաւական. ամենագութ.


Սալարիմ, եցայ

vn.

to take refuge, to hide oneself.

NBHL (2)

Եզեկիէլ պատմէ զքերովբէիցն զթեւսն տարածեալ ի վերայ գլխոց եւ բովանդակ անձանցն. զի որպէս ի սասկիկ յահէ ընդ թեւօք ասէ սալարէին. (Խոսր. պտրգ.։)

Փաքեաւ ադոնիա, օգնականացն զգեցեալ զամօթ՝ սալարեալք ընդ սեղանովն թաքչէին. (Փարպ.։)