Entries' title containing ա : 10000 results

Եղեգնաշամբ, ից

s.

reedy fen;
place planted with canes.

· Calfa

NBHL (2)

Ուր կան շամբք եղեգանց. եղեգնուտ.

Յեղեգնաշամբ վայրին երթեալ. (Շ. վիպ.։)


Եղեգնապուրակ, աց

cf. Եղեգնաշամբ.

· Calfa

NBHL (2)

ԵՂԵԳՆԱՊՈՒՐԱԿ կամ ԵՂԵԳՆԱՊՐԱԿ. Եղեգնուտ վայր. շամբք.

Մօրից եւ եղեգնապուրակաց (կամ եղեգնապրակաց). (Խոր. ՟Բ. 21։)


Եղեգնացուպ

s.

walking stick, cane.

· Calfa

NBHL (2)

Ցուպ եղեգնեայ. եղեգէ գաւազան.

Ետ զեղեգնացուպն. եւ բացեալ ընթերցան. (Հ=Յ. օգոստ. ՟Գ.։)


Եղեգնափող, ի

s.

pipe, flute.

· Calfa


Եղեգնափրփուր

s.

species of acquatic vegetation found in stagnant pools.

· Calfa


Եղեգնեայ

adj.

made of cane;
— գաւազան, cane, stick made of cane.

· Calfa

NBHL (3)

Ցուպ, կամ գաւազան եղեգնեայ. (՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Ը. 21։ Ես. ՟Լ՟Զ. 6։ Եզեկ. ՟Ի՟Թ. 6։)

Եղեգնեայ գաւազանաւ գանեալ (ի գլուխն). (Խոսր. պտրգ.։)

καλάμινος arundineus Յեղեբանէ կազմեալ, եղեգնաշէն. եղեգէ՛.


Եղեմնախառն

adj.

loaded with hoar frost, frosty.

· Calfa

NBHL (2)

Խառն ընդ եղեման.

Եղեմնախառն ցուրտ. (Եփր. թագ.։)


Եղեմնախար

adj.

drizzled, spoilt by drizzling rain.

· Calfa

NBHL (2)

Խարեալ յեղեմանց. եղեմէ էրած խահրած

Ձիւնաթաղք, եղեմնախարք, խստութեամբ հարեալք. (Ագաթ.։)


Եղեմնապատ

adj.

covered with drizzling rain.

· Calfa

NBHL (4)

Պատեալ եղեմամբք. եղեմի տակ ծածկուած.

Հատն ցորենոյ եղեմնապատ. (Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։)

Եղեմնապատ եւ ձիւնաթաղեալ պահին ամենայն արմատք. (Մաշտ.։)

Եղեմնապատ՝ սառմամբ լինին. (Շ. եդես.։)


Եղեմնարկու

adj.

that casts, produces drizzling rain.

· Calfa

NBHL (2)

Արկօղ կամ բերօղ զեղեամն.

Օդք եղեմնարկուք։ Յեղեմնարկու օդոց։ Եղեմնարկու հողմն կամ սառնամանիք. (Խոր. ՟Գ. 68։ Ճ. ՟Ա.։ Սիսիան.։ Ճշ.։)


Եղենգնաքար

cf. Եղնգնաքար.

· Calfa

NBHL (1)

cf. եղնգնաքար։


Եղեռնագործ

adj.

flagitious, wicked, rascally.

· Calfa

NBHL (5)

Չարագործ. չարեացապարտ (մանննաւանդ դեւն).

Չարին ... բանսարկուին ... հանապազորդեան եղեռնագործին ... դժնդակ դիւին. (Նար. ՟Ղ՟Ա։)

Զի մի եղեռնագործն մոլորեցուսցէ զնոսա։ Յորժամ տեսանէ եղեռնագործն, եւ այլն. (Լմբ. ստիպ. եւ Լմբ. սղ.։)

Եղեռնագործ եւ կոյր եւ ամուլ՝ արտօրէն չարեօք յղփացեալ որպէս զսոդոմ եւ զգոմոր. (Երզն. աղօթ.։)

Եղեռնագործ. չարագործ՝ որ լալոյ արժանի գործ գործէ. (Լծ. նար. (զի եւ եղերականն ծագի յեղեռանէ)։)


Եղեռնագործութիւն, ութեան

s.

villany, wick-edness, heinous crime.

· Calfa

NBHL (3)

Չարագործութիւն.

Հետեւանք եղեռնագործութեան՝ պարսաւ. (Սկեւռ. աղօթ.։)

Փայտ, խոտ, եւ եղէգն զեղեռնագործութեան բերէ զնշանակ. (Գր. հր.։)


Եղեռնական, ի, աց

adj.

flagitious, wicked, rascally;
bad, malicious;
enormous, atrocious.

· Calfa

NBHL (7)

Չար. չարագործ. թշուառական.

Զհատուցանելն եղեռնականացն. (Նար. ՟Խ՟Ե.)

Եղեռնականք. լալոյ արժանի գործ»)։

Եղեռնական՝ թշուառս անձին. (Յիսուս որդի.։)

Հայցեա՛ զթողութիւն ... սխալանաց եղեռնականիս. (Սկեւռ. աղօթ.։)

Եղեռնական չարիք, եւ սովորական յանցանք իմ. (Մարաթ.։)

Եղեռնական բարք. (Յիշատ.։)


Եղեռնային, յնոյ, ոց

adj.

cf. Եղեռնական.

· Calfa

NBHL (5)

ԵՂԵՌՆԱՅԻՆ ԵՂԵՌՆԱՒՈՐ. ἁθλιώτατος miserrimus ὁλέθριος nocivus, exitiosus Չար. ժանտ. դժնեայ. թշուառական. վնասակար. կորստական. սատակչական.

Ի կորեանց առիւծուց անձնական օձս եղեռնային. (Նար. ՟Բ։)

Իսկ եղեռնային հուր հերձուածողին (արիոսի՝) հրդեհեաց բնաւին. (Գանձ.։)

Ա՛յ թշուառ ... գո՛նէ արդ առ վաղիւ պատրաստեսցես եղեռնաւոր թշուառական ազգին հրէից։ Փղապետն այսպէս յանկարծ ժամանակի յեղեռնաւոր պատուհասէն մազապուր ելանէր։ Ուր համարեցան զեղեռնաւոր սատակումն անձանց իւրեանց կատարել. (՟Գ. Մակ. ՟Ե. 21. 19։ ՟Զ. 21։)

Ի շարժել եղեռնաւոր չարեացն։ Ծովու խռովութեանց նմանեցուցանելով զեղեռնաւոր չարիս. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա. եւ ՟Ժ՟Զ։)


Եղեռնաւոր, աց

cf. Եղեռնական.

· Calfa

NBHL (5)

Ի կորեանց առիւծուց անձնական օձս եղեռնային. (Նար. ՟Բ։)

Իսկ եղեռնային հուր հերձուածողին (արիոսի՝) հրդեհեաց բնաւին. (Գանձ.։)

Ա՛յ թշուառ ... գո՛նէ արդ առ վաղիւ պատրաստեսցես եղեռնաւոր թշուառական ազգին հրէից։ Փղապետն այսպէս յանկարծ ժամանակի յեղեռնաւոր պատուհասէն մազապուր ելանէր։ Ուր համարեցան զեղեռնաւոր սատակումն անձանց իւրեանց կատարել. (՟Գ. Մակ. ՟Ե. 21. 19։ ՟Զ. 21։)

Ի շարժել եղեռնաւոր չարեացն։ Ծովու խռովութեանց նմանեցուցանելով զեղեռնաւոր չարիս. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա. եւ ՟Ժ՟Զ։)

ԵՂԵՌՆԱՅԻՆ ԵՂԵՌՆԱՒՈՐ. ἁθλιώτατος miserrimus ὁλέθριος nocivus, exitiosus Չար. ժանտ. դժնեայ. թշուառական. վնասակար. կորստական. սատակչական.


Եղերական, ի, աց

adj.

mournful, dismal, dreary;
lamentable, plaintive;
tragic;
— կատակերգութիւն, tragi-comedy;
— վախճան, մահ, tragic end or death;
— տեսիլ, tragic, sad spetacle, tragedy.

· Calfa

NBHL (5)

(լծ. հյ. եղեռն, եղերք. յն. է՛լէղօս, որ է ողբերգութիւն։) Իբր Ողբալի. եւ Ողբերգական. եւ Եղեռնական.

Տաժանեալք եղերական սգովն ի ձեռն փայտին դառնութեան. (Թէոդոր. խչ.։)

Եւ ո՛չ եղերականք ջայլից ... կանանց լալականք. (Նար. ՟Կ՟Ը։)

Հնչեցեալ յականջս եղերական թշուառս անձին. (Սկեւռ. աղ.։)

Կային աննըւազ, բաց ի միոյն եղերական անձին, անձին եղկելոյ տարամերժեալ ի բաղանիս յընթացս. (Շ. տաղ. քառասնից։)


Եղերամայր

s.

weeper, mourner.

· Calfa

NBHL (5)

ԵՂԵՐԱՄԱՅՐ որ եւ ԵՂԱՐԱՄԱՅՐ. որպէս թէ ողբացօղ մայր. այսինքն Կին ողբերգակ. լալական. լալկան.

Զեղերամայր կանայս ձայնակից ինքեանց կոչէին. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)

Որ թէ ամենայն բանակք անմահից եղերամայրս լինիցին, չեն բաւական իմ անբաւանդակելի կորստեանս. (Բենիկ.։)

Ո՛չ եթէ զեղերամայր առընթեր ածէր բանիւք պաճուճելովք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։)

Եղերամայր. ժողով լալեաց, կամ ձայնարկուաց կռուոյ»։


Եղերգակ

adj.

elegiac.

· Calfa


Եղերգական

cf. Եղերգակ.

· Calfa


Եղեւնափայտ, ի

s.

cedar;
cedar woed;
fir-tree;
fir-wood.

· Calfa

NBHL (4)

Եղեւնափայտ, նոճի. (Հին բռ.։ Տե՛ս եւ մայրք։)

Զեղեւնափայտս լիբանանու. (Դատ. ՟Թ. 15։)

Յեղեւնափայտէն՝ որ ի լիբանան։ Յօրինուածովք եղեւնափայտից. (՟Գ. Թագ. ՟Դ. ՟Զ. եւ այլն։)

κέδρος cedrus Ծառն, եւ փայտն՝ այսինքն տախտակն Եղեւին ծառոյ, ըստ որում մայր փայտ. ազգ նոճի. սէրվի ազատ. եբր. էրզ.


Եղեւնափայտեայ

adj.

cedrine.

· Calfa

NBHL (3)

Տուն կամ սեղան եղեւնափայտեայ։ Սեանցն եղեւնափայտից (այսինքն եղեւնափայտեայց կամ փայտէից)։ Տախտակս եղեւնափայտեայս (կամ մայրս). (՟Բ. Թագ. ՟Է. 7։ ՟Գ. Թագ. ՟Զ. 20։ ՟Է. 2։ Երգ. ՟Ը. ՟Թ։)

Փայտ եղեւնեայ։ Փայտիւն եղեւնեաւ (կամ եղեւնով, այսինքն եղեւնւով)։ Ուռք եղեւնեայք։ Ղեւտ. (՟Դ. 4։ եւ 52։ ՟Գ. Թագ. ՟Ե. 2։)

ԵՂԵՒՆԱՓԱՅՏԵԱՅ ԵՂԵՒՆԵԱՅ ԵՂԵՒՆԻ. κέδρινος cedrinus Կազմեալն ի փայտից եղեւին ծառոյ. մայր փայտէ.


Եղեւնեայ, էի, ից

cf. Եղեւնափայտեայ.

· Calfa

NBHL (3)

Տուն կամ սեղան եղեւնափայտեայ։ Սեանցն եղեւնափայտից (այսինքն եղեւնափայտեայց կամ փայտէից)։ Տախտակս եղեւնափայտեայս (կամ մայրս). (՟Բ. Թագ. ՟Է. 7։ ՟Գ. Թագ. ՟Զ. 20։ ՟Է. 2։ Երգ. ՟Ը. ՟Թ։)

Փայտ եղեւնեայ։ Փայտիւն եղեւնեաւ (կամ եղեւնով, այսինքն եղեւնւով)։ Ուռք եղեւնեայք։ Ղեւտ. (՟Դ. 4։ եւ 52։ ՟Գ. Թագ. ՟Ե. 2։)

ԵՂԵՒՆԱՓԱՅՏԵԱՅ ԵՂԵՒՆԵԱՅ ԵՂԵՒՆԻ. κέδρινος cedrinus Կազմեալն ի փայտից եղեւին ծառոյ. մայր փայտէ.


Եղէգնաշաքար

s.

sugar-cane.

· Calfa


Եղիսական

s.

Elysian fields.

· Calfa


Եղիւսեան դաշտք

s.

cf. Եղիսական.

· Calfa


Եղծագործ

adj.

ruinous, corruptive, destructive, noxious.

· Calfa

NBHL (4)

Որ ինչ եղծումն գործէ. վնասակար. աւերիչ. խանգարիչ. ապականիչ.

Ընդ ազգի ազգի եղծագործն ապականութեամբ արկին զանձինս. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Զեղծագործ ապականութիւնն քակէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 19։)

Եղծագործ սովորութեանց. (Յհ. իմ. ատ.։)


Եղծագործիմ, եցայ

vn.

to fall, to ruin, to decay, to crumble, to be destroyed by time or accident.

· Calfa


Եղծագործութիւն, ութեան

s.

wicked action, iniquity.

· Calfa


Եղծական, ի, աց

adj.

corruptible;
fragile;
that may be effaced.

· Calfa

NBHL (4)

Եղծանելի. եղծանուտ. ապականացու. անցաւոր. մահկանացու.

Առ մարդ ոք եղծական։ Առ գիրն եղծական, եւ առ հոգին մնացական. (Նար. ՟Ծ՟Ա. եւ Նար. մծբ.։)

Թէ զանեղծականսն խնդրիցեմք, եղծականքս յորդառատ գայցեն մեզ. (Ոսկ. եփես.։)

Մահու վայր՝ ի քեզ ինքեան ի բնութեանդ բունեալ, ի ձեռն երծական կերակրոյդ ընդ քեզ սնեալ. (Անյաղթ հց. իմ.։)


Եղծանելի, լւոյ, լեաց

cf. Եղծական.

· Calfa

NBHL (1)

Մարմին եղծանելի։ Եղծանելի աստուած (չաստուած), մարդ, պսակ. (Իմաստ. ՟Թ. 15։ ՟Ժ՟Դ. 9։ Հռ. ՟Ա. 23։ ՟Ա. Կոր. ՟Թ. 25։)


Եղծանեմ, եղծի

va.

to corrupt, to spoil;
to vitiate, to destroy, to ruin, to undo, to efface;
to erase, to scratch out;
to disfigure;
to abolish, to abrogate, to annul, to cancel;
to disconcert, to put out of tune, to disorder;
to overthrow;
to waste;
to notch, to mar, to choke, to bruise;
to cross out;
— զկեանս ի ճշմարտութենէ, to deprive one's self of, to shut one's ears to the truth.

· Calfa

NBHL (6)

φθείρω, διαφθείρω, ἁνατρέπω , ἁφανίζω, ἁλλοιόω, καταβάλλω, καταλύω corrumpo, everto, dissolvo եւ այլն. ասի եւ իբր ռմկ. Եղծել, Եղծնուլ (հակառակն ստեղծանելոյ). Ապականել. աւերել, լուծանել. խանգարել. կորուսանել. ջնջել. ի բաց բառնալ. աւրել, խանկրել, փճացնել.

Գուցէ եղծանիցեմ զժառանգութիւն իմ։ Մի՛ եղծցես զանուն իմ ի տանէ հօր իմոյ։ Կազմելով կամէր տէր եղծանել զնոսա։ Եղծանելով եղծցես զնոսա։ Յո՛ր կողմ եւ դարձցի ամպարիշտն, եղծանի։ Եղծաւ գեղ կանանց։ Գոյն երեսաց քոց մի՛ եղծցի։ Մի՛ եղծանիցի հրաման մարաց եւ պարսից.եւ այլն։

Եղծանելով զգիր պարտեաց. (Յհ. կթ.։)

Ոչ եղծանես, այլ գրես։ Գրիմ, եւ իսկոյն եղծանիմ։ Զգրեալս եղծի։ Զգովեստն առ աստուած եղծի։ Եղծայ, զեղծայ. (Նար.։)

ԵՂԾԱՆԵԼ. ըստ հռետորաց է Ընդ վայր հարկանել, հերքել, ատելի առնել զբանս այլոց, կամ զգովելի կարծեցեալս.

Եղծանելի՛ է ո՛չ զյոյժ հաւաստին, եւ ո՛չ զյաւէտ կարելին, այլ որ զմիջին բնութիւնն ունի։ Եւ եղծանելով՝ պարտ է նախ առաջին սուղ ինչ բամբասանս ասել իրացն ասողին. (Պիտ.։)


Եղծանիմ, եղծայ

vn.

to corrupt, to spoil, to destroy;
to disfigure.

· Calfa


Եղծանուտ

adj.

cf. Եղծական.

· Calfa

NBHL (2)

cf. եղծական.

Գալոց է միւսանգամ ի նորոգումն եղծանուտ բնութեանս մերում. (Լմբ. հանգ.։)


Եղծուած, ոց

s.

corruption, depravity, decay;
destruction, exstinction;
blot, erasure;
abolition, abrogation;
յ— դնել, յ— ապականութեան դնել, — հասուցանել, to destroy, to ruin, to annihilate;
յ— աւերանաց բերիլ, յ— դնիլ, մատնիլ, to waste one's self, to throw one's self away, to consume one's self, to wear one's self out;
to faint.

· Calfa

NBHL (2)

Եղծումն ապականութիւն.

Յամենայն վնասակարութենէ փախչել, եւ ի յորդանց, եւ ի ցեղոյ, եւ ի ժամանակեայ եղծուածոյ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 27։)


Եղկական, ի, աց

adj.

plaintive, mournful.

· Calfa

NBHL (6)

(ի բառէս Եղո՛ւկ). Աւաղական. ողբական.

Եղկականն. (վա՛յ, աւաղ. Թր. քեր.։)

Զտառքս դամբանական եւ եղկական՝ ուժգնակի վերծանեալ. (Մագ. ՟Զ։)

Վա՛յ բառդ՝ եղկական լսի. (Երզն. մտթ.։)

ԵՂԿԱԿԱՆ. իբր Եղկելի, կամ ցաւագին.

Մուրանաս եղկականդ անձամբ. (Երզն. քեր.։)


Եղկանամ, ացայ

vn.

to cool, to become tepid.

· Calfa


Եղկացուցանեմ, ուցի

va.

to make tepid.

· Calfa

NBHL (2)

Եղկ կամ գաղջ կացուցանել. մեղմել զցրտութիւն.

Զպաղումն լճին եղկացուցիք. (Շար.։)


Եղձանամ, ացայ

vn.

to implore, to beseech, to conjure.

· Calfa

NBHL (2)

ἑντυγχάνω (յորմէ ἑντευξόμενος ). postulo, adiens precor Իղձ եւ աղերս առաջի արկանել.

Աղերս վասն մեղաց արկանել, ընդ յանցանացն եղձանալ, ի հաշտութիւն ածել զտէրն. (Ոսկ. ՟ա. տիմ.։)


Եղնգնաքար, աց

s.

onyx, sardonyx.

· Calfa

NBHL (4)

ԵՂՆԳՆԱՔԱՐ ὁνύχιον onychinus lapis, jaspis σαρδόνυξ sardonicus գրի եւ ԵՂԵՆԳՆԱՔԱՐ, եՂԵԳՆԱՔԱՐ, փոխանակ գրելոյ Եղընգնաքար. ասի եւ ԵՂՈՒՆԳՆ. Քար պատուական ի գոյն եղընգանց մարդոյ. ... տե՛ս եւ յասպիս.

Զոսկեքարն, զբիւրեղն, զեղընգնաքարն. (Եզեկ. ՟Ի՟Ը. 13։)

Հինգերորդն եղենգնաքար. (Յայտ. ՟Ի՟Ա. 20։)

Ղիւնգիրոն, որ է եղենգնաքար. (Տօնակ.։)


Եղնգնեայ քար

cf. Եղնգնաքար.

· Calfa

NBHL (3)

ԵՂՆԳՆԵԱՅ որ գրի եւ ԵՂԵՆԳՆԵԱՅ. cf. ԵՂՆԳՆԱՔԱՐ. որպէս յն. օնի՛խիօն, այսինքն եղնգնային. Տօնակ.

ուր եւ ասի.

Այլ է իսկ, զի զքարն կճեայ՝ եղենգնեայս կոչեն վասն սպիտակութեանն»։


Եղջերագեղ

adj.

horned, having fine horns.

· Calfa

NBHL (1)

Զգիր եղջերագեղ վրիժակացն. (Պիտ.։)


Եղջերախէժ

s.

gutta-percha.

· Calfa


Եղջերակնճիթ

s.

rhinoceros.

· Calfa

NBHL (2)

ԵՂՋԵՐԱԿՆՃԻԹ կամ եՂՋԻՒՐԱԿՆՃԻԹ. Որոյ կնճիթն է պինդ՝ նման եղջեր.

Փիղք սպիտակք եւ եղջերակնճիթք. (Խոր. աշխարհ.։)


Եղջերաւոր, աց

adj.

horned.

· Calfa

NBHL (3)

Եհաս ի խոյն եղջերաւոր. (Դան. ՟Ը. 6։)

Նմանութեամբ, Ունօղ զմահիկ եղջերաձեւ.

Որպէս զլուսին եղջերաւոր. (Շիր.։)


Եղջերեայ, եաւ, եայց

adj. s.

horny, corneous;
trumpet, horn.

· Calfa

NBHL (7)

ԵՂՋԵՐԵԱՅ (կամ ԵՂՋԵՐԻ, կամ ԵՂՋԵՐ) ԵՂՋԵՐՈՅ (իբր եղջերւոյ կամ եղջերէի). ա. κεράτινος corneus, ex cornu factus. գ. κερατένη buccina. Կազմեալն յեղջերէ. եղջուրէ շինած .... վարի իբր Փող եղջերեայ. եղջիւր փչելի. որ եւ ասի ԵՂՋԵՐ ՓՈՂ, իբր եղջերափող. եբր. շօֆար. յորմէ ի մեզ Շեփոր, կամ շիփորայ.

Եօթն փող եղջերեայ։ Հարկանէին զփողս եղջերեայս. (Յես. ՟Զ, 4. 13։)

Եհար փող եղջերեաւն. (Դատ. ՟Զ. 36։ եւ ՟Գ. Թագ. ՟Ա. 34։ եւ ՟Դ. Թագ. ՟Թ. 13։)

Փող եհար եղջերաւ. (՟Բ. Թագ. ՟Ի. 1։)

Զձայն եղջեր փողոյ։ Ի ձայն եղջեր փողոյ». յն. եղջերեայ փողոյ. (Նեեմ. ՟Դ. 20. եւ ՟Ժ՟Բ. 27։ Սղ. ՟Ղ՟Է. 6։)

Գերագոյն քան զերիքովին փողն եղջերեայ. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)

Կռածոյ փող, եւ եղջիւրէ փող». իմա՛ իբր ռմկ. կամ որպէս բարդ՝ եղջիւրեփող։


Եղջերուաքաղ, ից

s.

chimsera, fabulous monster.

· Calfa

NBHL (6)

Յիրողութեանցն ոմանք անգոյք են, որպէս եղջերուաքաղն, եւ արալէզն. (Սահմ. ՟Ա։)

Եղջերուաքաղդ նշանակէ իմն. բայց չեւ եւս ճշմարիտ ինչ կամ սուտ, եթէ ոչ զգոլն կամ զոչն գոլ առդիցէ. (Պերիարմ.։)

Մակամտածէ ոք յիւրում տրամախոհութեանն զեղջերուաքաղն, զոր բնութիւն ոչ եստեղծ ... Իմացաւ կենդանի ինչ յեղջերուէ եւ ի քաղէ, զոր բնութիւն ոչ գիտէ. (Անյաղթ պորփ.։)

Եղջերուաքաղն. ասեն ոմանք, թէ գոյ կենդանի՝ որ յեղջերուէ եւ ի քաղէ (կամ ի քօշէ) է. կամ կէսն եղջերուի, եւ կէս քաղի (կամ քօշի), բայց ո՛չ է. (Լծ. սահմ.։)

χίμαιρα, τραγέλαφος chimaera, hircocervus որ եւ ՔԻմԵՌ. Մտացածին կենդանի անգոյ որպէս խառնուրդ եղջերուի եւ քաղի.

Սարգսի ուրումն ասելով կախարդի՝ էշ եւ սկունդ ունողի ... բայց առ մեզ յիշատակ այսպիսում սարգսի անգոյ է առաւել քան զեղջերուաքաղն անուանեալ. զի նա գոյութիւն թէեւ ոչ ունի, անուան պատահեցաւ. իսկ սարգիսս այս ո՛չ գոյութիւն ունի յազգս մեր, եւ ոչ անուն։ Վարկանել որպէս զհեթանոսական եղջիւրաքաղսն, զորոց ասեն անուանս միայն ունել, եւ գոյութիւնս ոչ. (Շ. թղթ.։)


Եղջիւրաբոյս

adj.

horned, cornigerous.

· Calfa

NBHL (2)

Յորոյ ի գլուխն եղջիւրք բուսանին. կոտոշ ունեցօղ.

Իւրաքանչիւր ոք ի սոցանէ (զոհելի չորքոտանեաց) եղջիւրաբոյս է. (Փիլ. ել.։)


Եմակ, աց

s.

dark or obscure place, valley, side.

· Calfa

NBHL (2)

Ո՛չ եմակք հովտաց, եւ ոչ ծործորք դժուարաց. (Նար. խ.։)

ԵՄԱԿ որ եւ ԾՄԱԿ, եւ ՇԵՄԱԿ. σκιώδης, -δει opacus, -um Վայր անարեւ ի լանջակողմն լերանց եւ բլրոց՝ կից հովտաց, մօտ ի ձորն. ըստ եբր. էմէգ. որ ի (Յես. ՟Է. 24.) գնի ի մեզ՝ ձոր աքովրայ. եւ ՟Ի 26. եմակ աքովրայ։


Ենթադրաբար

adv.

hypothetically.

· Calfa