to burn.
ԽԱՐՈՒԿԵԼ ԽԱՐՈՒԿԻԼ. (Ուստի Խարուկել) διάπυρος ignescens. Այրել եւ այրիլ իբր խարուկաւ. հիանա. վառիլ իբրեւ զխարոյկ. cf. ԽԱՐԱԿԵԼ, եւ cf. ԽՈՐՈՎԵՄ. կրակ կտրիլ.
Ի տէրդ ապաւինեալ՝ սրովբեապէս աստէն խարուկիմք. (Լմբ. պտրգ.։)
Յորմէ ըստ աստուածայինքն սերովբէք կիզիչք եւ ջեռուցիչք անուանեցան. (Դիոն. եկեղ.։)
Անձնատոչոր տօթով խարուկեալ. (Նար. կուս.։)
to be on fire.
cauterization.
Խարելն, իլն. տաղիլը. տաղելը.
Ի ձեռն հրացեալ երկաթոյն խարման. (Ճ. ՟Գ.։)
Ոչ կարօտանաս սպեղանեաց, ոչ հատման, ոչ խարման. (Նար. ՟Խ՟Գ։)
anchor-shaped.
buoy.
to fix, to establish, to found;
— զնաւն, to cast anchor;
— զյոյս իւր յիմն, to fix or anchor ones hopes on.
Հաստատել իբրեւ ի վերայ խարսխի կամ որպէս զ խարիսխ. անշարժ հաստատել. առկայացուցանել. կացուցանել. ամրացուցանել. սահմանել. կր. ամրանալ.
Հանդերձ մեսրոպաւ, զոր թողեալ խարսխեաց յեկեղեցւոջն. (Խոր. ՟Գ. 66։)
Թիւ երկոտասանից (լրտեսաց) խարսխեցաւ, զօրութիւն երկուցն կալաւ զտեղի. (Եղիշ. յես.։)
սիւն եւ նեցուկ նորին ամրոցի հաստատ պնդութեամբ դու խարսխեցար. (Նար. խչ.։)
Ի քրիստոս հաստատեալ խարսխեցան. (Լմբ. սղ.։)
Որք հաւատով յաստուած խարսխեալ. (Ի գիրս խոսր.։)
to be fixed, established, based, founded.
stallion, entire horse or ass.
• տե՛ս Հարուստ։
cf. ՀԱՐՍՏԻ. իբր մակդիր խոշոր իշոյ (որ է պրս. Խառ ).
Յասպաստանս էշս մեծամեծ՝ զոր կոչեն խարստիս, բուծանեն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
filing.
• , ի հլ. «խարտածի փշրտուք» Յհ. կթ. որից խարտել «խարտոցով մաշել, փըշ-րել». Ել. լբ. 20. Առակ. իէ. 17. Սեբեր. 97. Կոչ. 109. խարտածոյ «խարտելով շինուած» Ագաթ. խարտոց Փարպ. խարտուք «խար-տուած փոշին» (չունի ԱԲ) Առաք. պտմ. էջ 459 (տպ. խարդուք)։
• = Ասոր. [arabic word] ϰraς «մէջից կտրել, ձևել, քերել, փորել», եբր. [hebrew word] heret «փայտ տաշելու դուր, փորագրելու գրիչ (քանդակա-զործի)», արաբ. ❇ xart «ճախարակով յղկել», [arabic word] xarrāς «խառատ, հիւսն»։-Աճ,
• Հիւնք. պրս. քեարտիւ «խարտոցեալ, մանրեալ իր»։ Justi, Dict. Kurde 148
• սրա հետ է միացնում քրդ. [arabic word] xare «ciselé, մկրատուած կտորտանք»։ Թի-րեաքեան, Արիահայ բռ. 180 պրս. [arabic word] xurda «մանը» բառից։ Պատահական նմանութիւն ունի ասոր. [syriac word] gəral «քանդակել»։ Petersson IF 43 (1925), 75 հնխ. khrd-արմատից. հմմտ. սանս. khard «կծել», որի պարզականն է kher-«քերել»։
• ԳՒՌ.-Ախց. Կր. Ղրբ. խարտել, Երև, խա՛րդէլ, Ալշ. Մշ. Ջղ. Սլմ. խառտել, Գոր. խա՛ռտէլ, Սեբ. խառդէլ, Մկ. խառտիլ, Խրբ. խառդիլ, Տիգ. խmրդէլ, Ագլ. խա՛ռթիլ, Վն. խառտել, խառտոցել, Մրղ. խարտուից, խար-տուիցէլ, խարտուցէլ, Տփ. խարտուց, խար-տուքս, Ակն. խառդէօց։ Այստեղ են պատ-կանում նաև խարտ, խարտոց «յեսան, սրե-լու քար», խարտել «խօսքով վիրաւորել», խարտահարել «գեշ ակնարկով վիրաւորել, չարչարել», խարտ «մեղուի, կարիճի ևն խայթոց». -«սրել» իմաստի համար հմմտ. Եսագր. էջ 107 «Խարտեսցեն զայն և առա-ւել ևս սրբեսցեն» (ուր խարտել բայի համա-պատասխանն է յն. ἀϰόνωντες «սրել»)։
• ՓՈԽ.-Վրաց. ხარტი խարտի «կացին սրելու յեսան»։
Արմատ Խարտելոյ իբր Խարտուած. խարտուք .... կամ Խարտոց.
Ոսկի մանր խարտիւ աղացեալ. (Յհ. կթ.։)
filings
filed.
Որ ինչ լինի խարտելով. գործ խարտոցի. խարտած, խարտոցած.
Կոփածոյք, կռածոյք՝ խարտածոյք. (Ագաթ.։)
patron of living.
fair, light, flaxen;
fallow.
• (սեռ. -տեշի) «շէկ, դեղնա-կարմիր» Ղևտ. ժգ. 36. Ա. թագ. ժէ. 42. Եւս. քր. Ոսկ. կող. (նոր գրականում համարւում է շագանակագոյնի և շէկի մէջտեղը). գրուած է նաև խարտեշ, խարտէշ, հարտեաշ (Եպիփ կիպր.). ածանցման մէջ երևում է խարտեշ-կամ խարտիշ-ձևով. հներից ունինք խար-տեշանալ Ղևտ. ժգ. 30, 32. խարտեշագեղ Երզն. քեր. խարտեշագոյն Զքր. կթ. Տօնակ. խարտեշամուրուս Յայսմ. խարտեշութիւն Դամասկ. բայց յետին ռմկ. խարտիշուկ Շնորհ. առակ. և արդի գրականում՝ խար-տիշագոյն, խարտիշագեղ ևն։
ξανθός flavus πυρράκης rufus γλαυκός glaucus. որ եւ ԽԱՐՏԷՇ. Դեղին կարմիր. կարմիր բոցագոյն կամ հրափայլ. ոսկեգոյն, շեկ.
Պայծառն ընդ կարմրի եւ ընդ սպիտակի խառնեալ՝ խարտեաշ եղեւ. Շեկ ի խարտեշի եւ ի գոշի խառնմանէ լինի. դեղինն՝ սպիտակի ընդ խարտեշի խառնելով. (Պղատ. տիմ.։)
Վասն խարտեաշ մազոյն. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Գ. 36։)
Պատանեակ խարտեաշ, եւ աչօք գեղեցիկ. (՟Ա. Թագ. ՟Ժ՟Է. 42։)
Խարտեաշ եւ կարմրայտ. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Խարտեաշն (յայտ առնէ) զոսկետեսակն աստուածանմանութիւն. (Շ. հրեշտ.։)
Լոյս խարտեաշ (ի լուսինն յարեգակնէ). (Պիսիդ.։)
Ի խարտեաշ մաղձոյ։ Զխարտեաշն մաղձ։ Սկսաւ մաղձոյ, կամ խարտեշի. (Նիւս. բն.։)
Զանազան որակութիւնս ունին՝ զսպիտակն եւ զխարտեաշն եւ զսեաւն. (Սահմ. ՟Ժ։)
cf. Խարտեաշ.
cf. ԽԱՐՏԵԱՇ. Բիբս խարտեշս՝ մեղմս, քաղցրահայեացս, ցածունս. (Ոսկ. կող. ՟Ժ՟Բ։)
cf. Խարտեաշ.
Առաւել ծաղկէր հեր գլխոյն սպիտակն քան զխարտէշն. (Փարպ.։)
Մանուկ խարտէշ գեղեցկագին. (Յիսուս որդի.։)
Յորժամ խարտէշ մաղձն աճէ, տեսանէ հուր. (Բրսղ. մրկ.։)
to file.
ῤινέω limo καταλέω commolo, contero ὁξύνω acuo. Խարտոցաւ քերել, մաշել՝ փշրել, կամ մանրել, կամ սրել.
Խարտեաց զնա մանր, եւ ցանեաց զնա ի վերայ ջրոցն. (Ել. ՟Լ՟Բ. 20։)
Խարտոցովք խարտել, եւ կտրել. (Փարպ.։)
Երկաթ զերկաթ խարտէ (կամ սրէ). (Առակ. ՟Ի՟Է. 17։)
Մխեաց խարտեաց ընդ ամենայն մարդկութիւնս նետսչարին. (Կոչ. ՟Զ։)
Զնետնսատակիչ խարտեալ տանին ի սրտին. (Ճ. ՟Դ.։)
Ո՞ ոք այնպէս ամբարիշտ եւանօրէն կայցէ, եւ աստուածամարտ լեզուն խարտիցէ. (Սեբեր. ՟Ե։)
fair-complexioned;
— վարսք, fair-hair, golden-hair.
Խարտեաշգունով դեղաւոր.
Յիշեա՛ զխարտեշագեղ եւ զհոգենուագ մանուկն զդաւիթ. (Երզն. քեր.։)
Լայնաճակատ, խարտեշագեղ. (Աղթարք.։)
to become fair or flaxen.
ξανθίζομαι, ἑξανθίζω flavesco, floridis coloribus pingor. Խարտեաշ կամ շիկագոյն լինել.
Մազ աղուամազ խարտեշացեալ. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Գ. 30. 32։)
filer.
file.
ῤινή lima. Գործի խարտելոյ. երկաթ ատամնաւոր՝ որ մաշէ զայլ երկաթ.
Որ զդանակն հատանէ, խարտոց է. (Անյաղթ վերլծ. արիստ.։)
Խարտոցովք խարտել եւ կտրել։ Զորս ոչ կացին կտրել խարտոցովքն. (Փարպ.։)
shave-grass, rough horse-tail.
dab, burt, bret-fish.
cf. Խարտած.
cf. Խարտած.
act of filing.
couch, cot, bed;
plait, fold;
nap on cloth, down on fruit or plants;
— հանածոյից, stratum, layer, bed;
խաւ ի խաւ, խաւ ի խաւոյ, folded, plaited, doubled;
in folds, doubly.
• . ո հւ. «բարդ, շերտ». որից խաւ ի խաւ, խաւ ի խաւոյ «շերտ շերտ իրար վրայ բարդուած» Վեցօր. 97, 165. խաւել «կարգ կարգ, վրայէ վրայ, բարդ բարդ (կերակրի համար ասուած)» ԱԲ. խաւաքարտ «կար-տոն, մուխավա» (նոր գրականի մէջ)։ Ար-դեօք սրա հետ նո՞յն է
• (յետնաբար ո, ու հլ.) «աղուամազ, կերպասի վրայի բարակ թաւութիւնը, պտու-ղի վրայի բարակ աղուամազը» Շնորհ. առ Բժշ. խաւոտ (նոր գրականի մէջ)։
• = Բառիս հետ նոյն է ուտ. խա «բուրդ», որից խալու «բրդոտ» ևն։
• ՆՀԲ արմատ խաւար բառի, լծ. թրք qat «յարկ» և xav, hav, յորմէ xavlu, havlə։ Հիւնք. պրս. xaf «պատատանք, ծրարք, ծալք հանդերձից»։
• ԳՒՌ.-Ախց. Երև. Կր. Ղրբ. Մրղ. Ննխ. Պլ. Ռ. Սեբ. Տիգ. Տփ. խավ, Ագլ. Շմ. խօվ, Մշ. խաֆ «կերպասի խաւ»։
• ՓՈԽ.-Վրաց. ხაო խառ «բուրդի խաւ» ჩავოიანი խավոիանի, ხაოიანი խառիանի «խաւոտ, թաւ», թրք. ❇ xav «թաւութիւն ասուեաց, աղուամազ», ❇ xavlu (ռմկ. bavlu) «թաւոտ. 2. մի տեսակ բրդոտ երես-սրբիչ. 3. ղենջակ», սերբ. բուլգ. (թուրքերէ-նի միջոցով) havlija «խաւոտ, թաւ, բրդոտ», ուտ. խա «բուրդ»։
• , ո հլ. «բարակ սպիտակ երիզ, որ կրօնաւորների կնգուղի եզըն էր պատում» Վրք. հց. Մաշտ. Տաթև. ամ. 442-3 (Առանց խաւոյ, որ է սպիտակ ծիրն)։
• Նորագիւտ բառ, որ երևան հանեց Հացունի, Պատմ. տարազի, էջ 426 և 430։ ՆՀԲ գիտէ առաջին երկու վկայու-թիւնները, բայց հասկանում է «բրդի իլ։
(արմատ Խաւարի) Թաւ ինչ. մասն ի մասին վերայ. որ ինչ ստուերածս իմն ածէ՝ որպէս ծալք, ծածկոյթ, կրկնուած, կուղ. աղուամազ. աղօտ իմն մռայլ, մէգ. (լծ. թ. խաթ, գաթ. եւ խավ, հավ. յորմէ խավլու, հավլը. կամ տիւման, թիւյ)
Դնել կնկուղ առանց խաւոյ։ Առանց խաւոյ, որ նշանակէ զաստուծոյ պատուիրանին պահպանութիւնն ոչ մարմնով, այլոգւով. (Մաշտ.։)
Կնկուղն եղիցի առանց խաւու. (Վրք. հց. ձ։)
Ինք խաւ ի վեր մուշտակ ունէր. (Շ. առակ.։)
Դամոնն՝ որ զխաւ ունի, է առողջ. (Բժշկարան.։)
ԽԱՒ Ի ԽԱՒ. ԽԱՒ Ի ԽԱՒՈՑ. մ.ա. Կուղս կուղս. բարդ ի բարդ. բազմակուղի. գաթ գաթ, գաթմէր.
Յորժամ յաճախեալ բազմասցի մեղրն խաւ ի խաւ, մթեր առ մթեր։ Կէսքնմիակեղեւք են, եւ կէսքն խաւ ի խաւոյք. (Վեցօր. ՟Ը. եւ ՟Ե։)
darkness, obscurity;
grief, sorrow, affliction;
blindness, delusion, ignorance;
hell;
devil;
dark, obscure, gloomy, murky;
ընդ —, ի —ի, in the darkness, darkly;
խաւար աղջամուղջ, utter darkness;
խաւար շօշափելի, darkness that could be felt;
խաւար գիշերոյ, the shades of night;
— ******խաւար տգիտութեան, the darkness of ignorance;
ի խաւար դառնալ, to get or to grow dark, to become obscure;
ընդ խաւար գնալ, to walk in darkness, to be ignorant of;
բաժին խաւարին առնել, to condemn, to damn;
խաւար կալու զամենայն երկիր, darkness covered the whole earth;
cf. Ըմբռնիմ.
• . ի-ա հլ. «մութ, մթութիւն» ՍԳր. Ագաթ. Ոսկ. յհ. ա. 4. Վեցօր. Եզն. որից խաւարիլ ՍԳր. Վեցօր. խաւարին ՍԳր. Եզն. խաւարային Սղ. ժէ. 12. Իմ. ժէ. 17. Երն. (բոլորն էլ իբրև ոչ-ոսկեդարեան՝ ուղղելի խաւարին՝ ըստ Վարդանեան ՀԱ 1922, 474). խաւարաբանդարգել Սեբեր. էջ 38. խաւարա-զգած Ագաթ. Ոսկ. մ. ա. 20. խավարա-կեաց Վեցօր. 172. խաւարասէր Վեցօր. 172. խաւարուտ Ա. Եզր. դ. 24. Ոսկ. յհ. ա. 6. խաւարչուտ Ագաթ. Եզն. խաւարչտական Ա. գաթ. խաւարչտին Բ. պետ. ա. 19. Ոսկ. յհ. բ. 23. անխաւար Ագաթ. խաւարամածեալ (չունի ՆՀԲ) Ոսկ. բ. տիմ. 192 ևն։
• = Պազենդ. xvāwar, պրս. [arabic word] xavār, պհլ. x'āpar, հմմտ. նաև պհլ. ❇ x'arvarān, [arabic word] ︎ xorbaran, մանիք. պհլ. [hebrew word] xorparān (Salemann *AH 8, 92). բոլորն էլ նշանակում են «արև-մուտք». պարսիկ բառը կարող էր ունենալ նաև «մութ, խաւար» նշանակութիւնը. նշա-նակութեան զարգացման համար հմմտ. ա-րաբ. [arabic word] maγrəb «արևմուտք», որից Խարբերդի բարբառով մրղաբ «մութ, խա-ւար»։ Թէև Հիւբշման, էջ 159 դժուար է գըտ-նում այսպիսի հին և շատ գործածական մի բառ պարսկերէնից դնել փոխառեալ, բայց եթէ ընդունինք խաւարը իբրև կրօնական գաղափարի արտայայտութիւն, փոխառու-թիւնը այլ ևս տարօրինակ չի թուիլ։-Հիւբշ. էջ 159։
• ՆՀԲ խաւ «թաւութիւն» արմատից։ Lag. Urgesch. 955 և Spiegel BV 5, 400 պրս. xāvar բառի հետ։ Տէրվ. Altarm. 30 սանս. kšap «գիշեր», զնդ. xšap «գիշեր», պրս. [arabic word] šab, յն. φέσ-ας, ϰνεφας «մթութիւն». σϰέπω «ծածկել» բառերի հետ։ Թիրեաքեան, Պատկեր աշխ. գրակ. Ա 195 (յետոյ ՀԱ 1914, 58) և Հիւնք. պրս. խավէր։ Հ. Ա. Բագրատունի, Հայկ Դիւցազն, էջ 619 և
• Քերակ. զարգաց. 1408 իրար է կցում յն. χάος «քաոս», հյ. խաւ և խաւար։ Հիւբշ. 305 յիշում է ըստ Նէօլդէքէի ա-սոր. [syriac word] xabbārā «մթութիւն», որ սակայն հյ. պիտի տար *խանբար։ Pat-rubány ՀԱ 1908, 275 և LF 14. 57 հնեւ škeu «ծածկել» արմատից, ինչպէս և լտ. obscurus։ Թիրեաքեան, Արիահայ բռ. 49 պրս. [arabic word] xab «քուն» բա-ռից՝ -ար մասնիկով։ Պատահական նմանութիւն ունին սանս. kayara «մութ, խաւար, մթութիւն», գնչ. kivar «երեկոյ»։
• ԳՒՌ.-Ալշ. Ախց. Գոր. Երև. Խրբ. Կր. Ղրբ. Մկ. Մշ. Շմ. Ոզմ. Պլ. Սլմ. Սչ. Սեբ. Վն. Տփ. խավար, Հճ. խավօյ, իսկ Ասլ. խավար «Աւագ Ուր. գիշեր». -Մրղ. խավարում, Պլ. խավա-րում, խավարման քիշէր «Աւագ Ուր. երե-կոյ».-բայական ձևերից յիշենք Խրբ. Պլ. Շմ. Ռ. խավարիլ, Սչ. Վն. խավարել, Ադլ. խվա՛րիլ, Տփ. խա՛վրիլ, Գոր. Ղրբ. խվա՛րէլ։ Նոր բառեր են խաւարակալել, ափախաւար։
σκότος, σκοτεία tenebrae, obscuritas եւ ζόφος caligo. Պակասութիւն լուսոյ. մթութիւն. մութն. աղջամուղջ. նսեմութիւն. ստուեր. շուք. մութ.
Խաւար ի վերայ ադնդոց։ Մեկնեաց աստուած ի մէջ լուսոյն եւ ի մէջ խաւարին, եւ կոչեաց աստուած զլոյսն տիւ, եւ զխաւարն կոչեաց գիշեր։ Եղիցի խաւար ի վերայ երկրիդ եգիպտացւոց, խաւար շօշափել։ Լոյս մերժեալյերերաց խաւարի։ Լոյսն քո քեզ խաւար դիպեցաւ։ Աստուած իմ լոյս արա ինձ ի խաւարի։ Լոյսն ի խաւարի անդ լուսաւորէ, եւ խաւար նմա ոչեղեւ հասու։ Եթէ լոյսդ որ ի քեզ է, խաւար է, եւ այլն։ Խաւարն ոչ այլ ինչ է, քան եթէ օդ անլոյս, եւ ստուեր տեղեաց ինչ. (Վրդն. ծն.։)
ԽԱՒԱՐ. նմանութեամբ՝ Անմխիթար վիճակ դժոխոց, եւ կուրութիւն մտաց. մոլորութիւն. թաքնութիւն իրաց. սատանայ, եւ այլն.
Ելցեն, կամ հանե՛ք ի խաւարն արտաքին։ Մշտնջենաւոր կապանօք պահեաց ի խաւարի։ Որ անմիտն է, ընդ խաւար գնայ։ Ինքն յայտնէ զխորս եւ զգաղտնիս խաւարի։ Գիտէ որ կայ ի խաւարի։ Ամենայն որ հաւատայ յիս ի խաւարի մի՛ մնասցէ։ Որ ատեայ զեղբայր իւր, ի խաւարի է, եւ ընդ խաւար շրջի։ Խաւարն կուրացոյց զաչս նորա։ Ի բաց արասցուք զգործսն խաւարի։ Մի կցորդ լինիք անպտղութեան գործոցն խաւարի։ Փրկեաց զմեզ յիշխանութենէ խաւարի.եւ այլն։
Նետիւք գաղտնեաց մի՛ խոցեսցուք՝ ի խաւարէն, որ ի ծածուկ։ Խաւարկռապաշտութեանն, կամ անգիտութեան, կամ մեղաց. (Շար.։)
Խաւար սրտմտութեան, կամ բարկութեան, կամ խաբէութեան. (Նար.։)
Եւտիքէս զխաւար խաւարաւ բժշկել վարդապետէր. (Լմբ. ատ.։)
Մեղքն ինքնին գլխովին խաւար է. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 4։)
ԽԱՒԱՐ. Որ եւ է վիշտ անմխիթար. տխրութիւն. անզգայութիւն չար.
Աւուրք նորա խաւար եւ սուգ. (Ժղ. ՟Ե. 16։)
Սպան զհայրն քո խոսրով, եւ արար խաւար աշխարհիս հայոց. (Ագաթ.։)
Խաւար վշտաց. (Նար. ՟Թ։)
Գործել տամ զչարիս, եւ խաւարաւ եւ մթով լնում զկեանս նոցա. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)
ԽԱՒԱՐ. Զգածեալն խաւարաւ իւիք.
Միտք (արտաքնոց) առ սնապարծ դատարկաբանս սուր են, եւ առ վարդապետութիւն ճշմարիտ լուսոյն խաւար են. (Վեցօր. ՟Ը։)
Ո՛վ խաւարդ ի լուսազարմից։ Մեղաւ ծագմանդ ճառագայթից խաւարս մեղայ։ Դու լոյս ես եւ յոյս, եւ ես խաւար եւ յիմար. (Նար. ՟Ը. ՟Ի՟Է. ՟Ձ՟Գ։)
Ի ԽԱՒԱՐ ԴԱՌՆԱԼ. որպէս Խաւարիլ.
Արեգակն դարձցի ի խաւար. (Յովէլ. ՟բ. 31։)
Արեգակն ընդ ժամանակս ժամանակս ի խաւար դառնայ. (Եզնիկ.։)
ԽԱՒԱՐ. ա. որպէս Խաւարային. խաւարին. մու՛թ, պղտոր.
Սպառէր եւ մաշէր զխաւար խորհուրդս նոցա. (Եղիշ. ՟Բ։)
bringing darkness, tenebrous.
Գիշերն խաւարաբեր եւ օրակուլ սփռէր ծեծկէր զաշխարհ. (Սիսիան.։)
Բերօղ զխաւար. խաւարեցուցիչ. եւ Բերօղյինքեան զխաւար, խաւարամած.
Այս է խաւարաբեր ժամանակն հայցող. (Ասող. ՟Գ. 5։)
dwelling in obscurity, obscure, gloomy;
devils, demons.
ԽԱՒԱՐԱԲՆԱԿ ԽԱՒԱՐԱԲՆԱԿԵԱԼ. Բնակեալն ի խաւարի. եւ Ի բնէխաւարային.
Բաւարաբնակ եւ չարասէրն սատանայ. (Ոսկ. գծ.։)
Խաւարաբնակացն պատիրք։ Զլեգէոնն խաւարաբնակ. (Նար. ՟Կ՟Ե։ Զքր. կթ.։)
Մու՛տի խաւար (ո՛վ բանսարկու), փոխանակ խաւարաբնակ առնելոյզադամ. (Տօնակ.։)
Լուսաւորեացզխաւարաբնակեալ հեթանոսս. (ՃՃ.։)
Կամ Ուր Խաւարնբնակէ. Խաւարային. դժոխական.
Լուսաւորեաց զնստեալսն ի խաւարաբնակ տեղւոջ. (Թէոփիլ. պհ.։)
Յաղագս խաւարաբնակ արգելանի. (Շ. մտթ.։)
Մարմնովն ի գերեզմանի, եւ հոգւովն ի խաւարաբնակ արգեալս դժոխոց. (Գր. հր.։)
Խաւարաբնակ աղտեղութեանց աղտեղի տիղմ. (Խոր. վրդվռ.։)
dark, murky, dim.
ԽԱՒԱՐԱԲՈՐԲ կամ ԽԱՒԱՐԱԲՈՐԲՈՔ. Որոյ բորբն կամ բորբոքն եւ նշոյլն ոչինչ ընդհատ է ի խաւարէ. Աղօտ. մտուերամած. մթագին.
Լուսին յետ արեգական զնսեմ գիշերոյ զարդարէ, եւ առաքեալքն յետ քրիստոսի զերկիր խաւարաբորբ ի ճաճանչ լուսոյ ձգեցին. (Սարկ. տոմար.։)
Ի կաթոյրեւ ի խաւարաբորբոք անիձեալ օձին դառնութեան. (Թէոդոր. խչ.։)
walking in the darkness.
Որ գնայ ընդ խաւար, կամ ընդ մութն գիշերոյ.
Իգիշերի անկան յուղիս զառաջինն ընդ այլ խաւավարագնացն. (Սամ. երէց.։)
dark, gloomy, dismal, sad;
— լինել, to become darkened, or obscured;
— խափնուլ, to become blind.
Զգածեալ խաւարաւ. խաւարազգեաց. խաւարամած. խաւարեալ. խաւարային մթագտին. (իրօք կամ նմանութեամբ)
Զանդունդս համատարածս խաւարազգածս. (Ագաթ.։)
Խաւարազգած մութք. (Պիտ.։)
Խաւարազգած նսեմութեամբ կուրացան։ Խաւարազգած մտօք. (Յհ. կթ.։)
Խաւարազգաց (կամ խաւարազգեաց) վարուքանօրէնութեան. (Մանդ. ՟Դ։)
Զինչ պիտոյ է մարմնոյ առողջութիւն, եթէ աչքն խաւարազգած խափնուցուն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 20։)
(Լոյսդ անեղական) ամփոխեցար ի խաւարազգած մարմինս. (Բենիկ.։)
ԽԱՒԱՐԱԶԳԱԾ ԼԻՆԵԼ. Զգածիլ խաւարաւ. մթագնիլ. ընկղմիլ ի խաւար.
Յորժմ աչքն կուրանային, եւ այլ եւս անդամքն խաւարազգած լինէին. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 20։)
Պակասի ի նմանէ լոյս անմեղութեանն. խաւարազգած եղեալ՝ մերձ առ արեւմուտս նստի. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Ա։)
Վէմք՝ պատառելով, օդ՝ խաւարազգածն լինելով. (Սկեւռ. յար.։)
clothed in darkness, surrounded with gloom, darkling.
Խաւարազգեաց վանին (սատանայ). (Խոր. հռիփս.։)
Դեղք խաւարազգեաց իմոց փորձութեանց. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)
Ո՞վ ոք խաւարազգեաց վարուք անօրէնութեան զայլս, լուսաւորել ժպրհիցի. (Մանդ. ՟Ը.) (նոր ձ. խաւարազգած)։
Մեղաւորացն անձինք խաւարազգեցեալք եւ պատեալք ի մէջ լուսազարդեալ հրապարակացն երեւեսցին. (Մանդ. ՟Զ. կամ ՟Ժ՟Զ։)
Ի մէջ ապարասան խաւարազգեստ ազգիս. (Եղիշ. ՟Ը։)
Ոչ օծելոցն խաւարազգեստից. (Մաշտ.։)
Խաւարազգեստիս այսմիկ հանդիպիլ մարմնոյս. (Գանձ.։)
յետ ապականելոյ խաւարազգեստ (կամ խաւարզգեստ) մահուն. (Սեբեր. ՟Ժ։)
cf. Խաւարազգեաց.
Խաւարազգեաց վանին (սատանայ). (Խոր. հռիփս.։)
Դեղք խաւարազգեաց իմոց փորձութեանց. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)
Ո՞վ ոք խաւարազգեաց վարուք անօրէնութեան զայլս, լուսաւորել ժպրհիցի. (Մանդ. ՟Ը.) (նոր ձ. խաւարազգած)։
Մեղաւորացն անձինք խաւարազգեցեալք եւ պատեալք ի մէջ լուսազարդեալ հրապարակացն երեւեսցին. (Մանդ. ՟Զ. կամ ՟Ժ՟Զ։)
Ի մէջ ապարասան խաւարազգեստ ազգիս. (Եղիշ. ՟Ը։)
Ոչ օծելոցն խաւարազգեստից. (Մաշտ.։)
Խաւարազգեստիս այսմիկ հանդիպիլ մարմնոյս. (Գանձ.։)
յետ ապականելոյ խաւարազգեստ (կամ խաւարզգեստ) մահուն. (Սեբեր. ՟Ժ։)
ecliptic.
Իբր Խաւարեալ.
Յեկեղեցիսըն խաւարած՝ յայնժամ վառի լոյս կանթեղաց. (Շ. եդես.։)
Ամենայնն խաւարած մնան, մինչչեւ է դա լուսաւորեալ. (Լմբ. սղ.։)
cf. Խաւարաբնակ.
որ կեայ ի խաւարի. որ ընդ մութն շրջի.
Բու եւ հաւալուսն՝ խաւարասէրք, խաւարակեացք՝ գիշերայինք. (Վեցօր. ՟Ը։)
blinded by darkness.
that dissipates darkness;
plunged in obscurity.
կլանօղ եւ փարատիչ խաւարի.
Լոյսն համասփիւռ խաւարակուլ՝ օրաբեր։ Լոյսն խաւարակուլ ստուերահալած. (Ագաթ.։ Զքր. կթ.։)
Եւ Կլեալ ի խաւարէ. ընկղմեալ սուզեալ ի խորս խաւարի.
Արա՛ յամօթ զխաւարակուլ թշնամին. (Ճ. ՟Բ.։)
utterly dark.
կռեալ հոծեալ խաւարաւ.
Ընդ ցկուռ շաւիղն որդեգրութեան սատանայի. (Զենոբ.։)
chasing away darkness.
Հալածիչ փարատիչ խաւարի.
Հսկող հովիւ խաւարահալածք. (Շար.։)
Խաւարահալած տուընջեամբքն լինի. (Վեցօր. ՟Զ։)
Բարի եւ գեղեցիկ է լոյս խաւարահալած. (Վրդն. ծն.։)
surrounded with darkness, obscure, gloomy, dark.
Մածեալ կամ պատեալ խաւարաւ.
Լուսաւորք խաւարամած՝ արիւնանշան. (Ագաթ.։)
Ի նոցա խաւարամած տանջանացն. (Տօնակ.։)
Խաւարամած մեղք, կամխորհուրդ, կամ կուռք. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։ Սարգ. յկ. ՟Ժ։ Լծ. կոչ.։)
Ի խաւարամած իմնալի աչս ծագեա՛ զշնորհ. (Լմբ. սղ.։)
Զխաւարամած թանձրութիւնն քայքայեսցէ. (Երզն. լուս.։)
tortuous & tenebrous.
Մոլար վասն խաւարին գոլոյ. թիւր առ մթութեանն. կամ Որ մոլորութեամբ տանի ի խաւար.
Յուղարկիլ ընդ խաւարամոլար ճանապարհն, ուր լալ աչաց, եւ կրճել ատամանց է. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
cf. Խաւարագնաց.
Որ յածի ընդ (մոլորութեան).
Խաւարայած արեւելականքն՝ զրադաշտ եւ այլն. (Արծր. ՟Ա. 3։)
cf. Խաւարին.
Ընդ ջրոցն խաւարայնոց. (Արծր. ՟Դ. 4։)
σκοτινός tenebrosus, tenebricosus. որ եւ ԽԱՒԱՐԻՆ, ԽԱՒԱՐԱԿԱՆ. Մթին. նսեմ. ուր կայցէ խաւար եւ մթութիւն (իրօք կամ նմանութեամբ).
Խաւարային ջուրք մինչեւ յամպս օդոց. (Սղ. ՟Ժ՟Է. 12։)
Ընդ խաւարային տեղիս եւ ի վիհս. (Պիտ.։ Յհ. կթ.։)
Խաւարային մեղք, կամ խորհուրդք, ծնունդք, գնացք. (Յճխ. էժ։ Եղիշ. ՟Է։ Նար. ՟Լ՟Ը. ՟Ծ՟Ղ։)
Ի խաւարային ժամու (երեկոյիս) զխաւարային կերակուրս (մարմնաւորս) խաւարային մարմնոյս տացուք. (Եղիշ. միանձն.։)
Զխաւարարնյինսն կատարելով զծանակութիւնս. () այսինքն զմեղանչական կամ սատանայական Յհ. իմ. պաւլ.։
Խաւարային դրդչմամբ (կամ դրդջմամբ) եւ լկտի երգով. (Յհ. կթ.։)
Զխոտորնական հետոցն խաւարայնոց. (Նար. ՟Ի՟Ա։)
cf. Խաւարիմ.
Արեգականն լոյս քօղարկեալ՝ խաւարանայր միջօրէին. (Շար.։)
Բնաւորեցաւ տակաւին խաւարանալ վեհն ի վատթարէն. (Նիւս. երգ.։)
Որք աղտեղինն մեղօք, դարձեալ խաւարանան։ Խաւարանայ ոգին եւ սիրտն. (Ի գիրս. Խոսր.։)
loving obscurity or darkness.
φιλοσκότος tenebrarum amans. Սիրօղ խաւարի, կամ գիշերոյ, մեղաց, մոլորութեան, եւ գաղտնի գործոց չարութեան.
Բու եւ հաւալուսն խաւարասէրք. (Վեցօր. ՟Ը։)
Լուսին՝ գիշերագնաց, խաւարասէր, լուսատեաց. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)
Խաւարասէր որդիքն արեւելից։ Խաւարասէր թշնամին կենաց մերոց. (Եղիշ. ՟Գ. ՟Ը։)
Դեւք խաւարասէրք են. (Ի գիրս խոսր.։)
Զխաւարասիրացն փաղանդ։ Բարբարոս գնդից խաւարասիրացն հոգիք. (Նար. ՟Կ՟Ե. ՟Կ՟Թ. ՟Ղ՟Ա։)
Խաւարասէր խորհրդոց ոստիկանին. (Յհ. կթ.։)
Խաւարասէր կրօնիցդ, կամ աշխարհիս. (ՃՃ.։)
brought up in obscurity.
Սնեալ ի խաւարի.
Խաւարասնունդ հարց մանկունք լուսոյ. (Նար. ՟Ի՟Ե. եւ Նար. մծբ.։)
immersed in obscurity, buried in darkness.
Սուզեալ եւ ընկղմեալ ի խաւար.
Խոր խաւարասոյզ. (Վրք. հց. ՟Բ։)
accustomed to darkness.
Սովորեալ կամ ընտեալ խաւարի.
Խաւարասովոր գործոց մարդկան անօրինաց. (Ագաթ.։)
kept in obscurity, hidden;
that keeps in obscurity (tomb), sombre, obscure, black, dark.
Ի խաւարի արգելեալ փակեալ. եւ Ուր իցէ արգելան խաւարին.
Խաւարարգել ի տուէ, եւ անլոյս ի գիշերի. (Եղիշ. ՟Ը։)
Տայր տանել զնա ի վիրապն, կարծելով՝ եթէ ի խաւարարգել կեանսն հնազանդեսցի. (ՃՃ.։)
Խաւարառել շիրմին. (Նար. ՟Կ՟Ղ։)
powerless, impotent, weak, feeble, languid.
Անզօր. տկար.
Տզօր եւ կնատ զօրեղութեամբ հնարի խափանել. (Յհ. իմ. ատ.։)
hurling a javelin;
discobolus, quoit-player;
tilter;
— լինել, to joust, to tilt;
to play at quoits.
Որ ընկենու զտէգ կշռակի ճարտթարութեամբ. եւ խաղ տէգընկէց լինելոյ, կամ ձիգս առնելոյ քարամբք. ըստ յն. տի՛սգօս. δίσκος discus. որ է բոլորշի քար. որպէս տէգընկէց՝ ձայնատու ժամանակաւն. (՟Բ. Մակ. ՟Դ. 14։)
from God, on the Lord's side.
ՏԷՐՈՒՆՈՒՍՏ, Ի ՏԷՐՈՒՆՈՒՍՏ. Ի տէրունի կողմանէ. ի տէրունեան իրաց կամ ի տրոց.
Ոչ միայն ի տէրունուստ անտի զլացեալ, այլ ձեզ զանձինս մեր հնազանդեմք վասն նորա. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
depreciated;
undervalue.
Անարգ եւ չնչին ըստ գնոյն. ցած եւ կծծի յոյժ. ըստ յն. ամօթալի, կամ անամօթ.
Յռիժդ եւ ի տժգին վաճառականութիւնն հատեալ են։ Զփոխոցն եւ զտոկոսեացն, եւ զտուրեւառ փոխոցն, որ բազում տժգին վաճառականութեանն կրպակաց նման է. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 3. եւ 8։)
to depreciate, to underrate, to undervalue.
ՏԺԳՆԵԼ. Տժգին առնել. ռշգութեամբ ցածուցանել զգինն.
Չիք կալ ի վաճառի, եւ ոչ զգինս ինչ տժգնել, ոչ ի կապելանոց, եւ ո՛չ ի հանութս. (Ոսկ. ես.։)
discontent, malcontent, dissatisfied.
ՏԺԳՈՀ ԼԻՆԻՄ, ՏԺԳՈՀԻՄ, եցայ. Անգոհ գտանիլ. տրտնջել. բողոքել. ճժգոհալ, տռտռալ, մրմռալ.
Դադարեսցուք տժգոհ լինելով զբնութենէս։ Որքան տժգոհ նախախնամութենէն լինին. (Փիլ. նխ. ՟բ.։ Լմբ. պտրգ.։ Տօնակ.։)
Հալածեցայ, բայց տժգոհիմ ի գործակցաց չարախորհին. (Յիսուս որդի.։)
Դժգոհ. անգոհ. տրտնջօղ. եւ Տժգոհութեամբ. ճժգոհ.
Զի միւսն տժգոհաց է. (Ոսկ. կող.։)
Նա զմարմինն գոհութեամբ եւ զոյգ ետ, եւ դու մի՛ հացիդ տժգոհ թ անզոյգ տանիր. (Տօնակ.։)
to be discontented, displeased.
ՏԺԳՈՀ ԼԻՆԻՄ, ՏԺԳՈՀԻՄ. Անգոհ գտանիլ. տրտնջել. բողոքել. ճժգոհալ, տռտռալ, մրմռալ.
Դադարեսցուք տժգոհ լինելով զբնութենէս։ Որքան տժգոհ նախախնամութենէն լինին. (Փիլ. նխ. ՟բ.։ Լմբ. պտրգ.։ Տօնակ.։)
Հալածեցայ, բայց տժգոհիմ ի գործակցաց չարախորհին. (Յիսուս որդի.։)
colourless, discoloured, pale, wan, ghastly, leaden-hued, livid.
ՏԺԳՈՅՆ կամ ԴԺԳՈՅՆ. յորմէ. ՏԺԳՈՅՆՈՒԹԻՒՆ կամ ՏԺԳՈՒՆՈՒԹԻՒՆ. Գունաթափ կամ այլայլեալ գոյն տխուր.
Տժգոյնութիւն մարմնոյ, եւ աղքատութիւն ընչից. (Սարգ. յուդ. ՟Ա։)
to discolour, to cause to lose colour, to render pale, to tarnish.
μαραίνω macero. Այլայլել եւ աղաւաղել զգոյն. գունը աւրել.
Ցաւք հասանիցեն, եւ զգոյն տժգունիցեն, եւ զգեղն եղծանիցեն. (Ոսկ. եբր.։)
to lose colour, to fade, to become wan, to grow pale.
Ըստ որում զարծաթոյ է տեսանել զնիւթ, որ այնքան զնշոյլս արեգականն ոչ կարէ տանել, որչափ աղտովն է տժգունեալ. (Լմբ. պտրգ.։)
cf. Ռուփ.
ՏԻԲՍ կամ ՏԻԲ. Բառ ար. պ. տիպս, տիպիս. թ. բէքմէզ. Ռուպ՝ մանաւանդ արմաւենւոյ. զի եւ ի լտ. մեկնի, mel dactylis fluens. (Բժշկարան.։ եւ Հին բռ.։)
fore-arms, arms.
Զոսկի ապարանջանքն ի տիգսն արկանեն, այսինքն ի ծղիսն։
ραχίων brachium. Ծղիք. բազուկ. թեւ. գօլ.
Որ արմնկանց վերոյ ապարանջան ի տիգսն արկանեն. (Ոսկ. ես.)
Մի՛ զտիգս մերկանել (յն. մերկանալ), մի՛ զայտս ցտել։ Զտիգսն հատեալս (այսինքն ցտեալս ի վերայ մեռելոց), զերեսս պատառեալս. (Ոսկ. փիլիպ.։ Բուզ. ՟Ե. 31։)
Ի տգաց միայն զպարտատիկն աջոյ ձեռամբն առեալ. իմա՛ զձախոյ ծղիս՝ յոր արտաքոյ կամ ի ներքոյ փաթութեալ, պահէր զպարսատիկն. եւ կամ իմա՛ որպէս յն. այն է պահարան, կամ քսակ հանդերձին.
զի յարի առ նմին.
Եւ մախաղ ընզդ անութ, նոյնպէս եւ ցուպ յահեկում բերելով ձեռին։
ladyship;
Highness, Majesty.
Պատիւ տիկին եւ թագուհի գոլոյ. դշխոյութիւն.
Զմտաքա զմայր ի բաց արար ի տիկնութենէ (յն. ի տիկին գոլոյ)։ Զտիկնութիւն նորա (յն. թագաւորութիւն) տացէ կնոջ, որ լաւ եւս իցէ քան զնա. (՟Գ. Թագ. ՟Ժ՟Ե. 13։ Եսթ. ՟Ա. 19։)
Զի տարցին զնա կնութեան տրդատայ թագաւորին, եւ տիկնութեան հայոց։ Որ զտիկնութեանն քո թողեր զփառս. (Ագաթ.։ Շար.։)
Ի վերայ թողուլ նորա զտիկնութիւն ամենայն միջագետաց։ Ելոյծ ի կենցաղոյս սակս տիկնութեանն մախանաց. (Խոր. ՟Բ. 32։ ՟Գ. 24։)
moth, worm, wood-fret-ter, moth-worm;
ring-worm, herpes.
σής tinea. իտ. tignuola, tarma. լինի եւ ցեցեր՝ իբր ցեցք. յն. սիս կամ սէս. արաբ. սուս. պ. սիւբիւզէ. եբր. սաս եւ այլն. Որդն կամ ճճի փոքրիկ, որ ուտէ զհանդերձս անմերձս յօդոց. cf. ՈՒՏԻՃ, cf. ՄԷՑ.
Իբրեւ ցեց հանդերձի, եւ որդն փայտի։ Իբրեւ զցեց ի վերայ ձորձոց։ Իբրեւ ցասր՝ որ ուտիցի ի ցեցոյ։ Ցեց ոսկերաց՝ սիրտ հոգած։ Ապա թէ ոչ՝ եւ զիս ցեց կերիցէ.եւ այլն։
Թէպէտ ցեցք ոչ ուտեն զոսկին, սակայն գողք յափշտակեն. (Մէկն. Ղկ.։)
Արդ ի դժոխս իջցես ի խոր, քեզ անկողին մէցդ եւ ցեցեր. (Շ. եդես.։) ի բառս Գաղիանոսի գրի.
Երպիտոս, ցեց. արդ յն. էրբէտօս է սողուն, զեռուն. իսկ է՛րբիս, ախտ՝ որ սողի, իբր էրլանճըգ։ Այլ Ստեփ. լեհ. կամի ընթեռնուլ ցեց, եւ վերածէ ի յն. լտ. էրիֆի՛ա, իբրու խոտ ինչ եօթնաճղի, ծիրանի ծաղկամբ՝ մշտասերմն։
briar, bramble;
pimpernel, burnet;
smilax, rough bindweed;
cf. Գի;
ցրդոյ պտուղ, juniper-berries.
որ եւ ՑՐԴԻ, դւոյ կամ դոյ. στοιβή, στοιβάς stoeba, stiva եւ stipes, virgultum. (լծ. թ. չըրփը ). Նոճ վայրի՝ թփատեսակ փշատերեւ. եւ այլ եւս թուփք վայրի. ցրդի.
Յոյժ ի զտտ պահէր ցիրդն. (Խոր. ՟Գ. 45։)
Փոխանակ ցրդւոյն (կամ ցրդոյն) նոճ բուսցի, եւ փոխանակ դժնկին մուրտ ելցէ. (Ես. ՟Ծ՟Ե. 15։)
Ցրդի, ցրդիլ կամ ցրդել. (Գաղիան.) որպէս յն. ա՛րքիւդօս. ἅρκευθος juniperus. այն է գիհի, կամ բեւեկնի։
Ցրդոյ պտուղ, կամ ցրդւոյ պտուղ, կամ ցրդի պտուղ կոչի անդ ռամկական ձայնիւ ափուլ, աբհուլ կամ աբհոլ. որպէս յն. ἅρκευθις bacca juniperi maturitate nigrescens.
steer, bullock;
pn. Tzelig.
Ցուլ փոքրիկ. զուարակ. մականուն եդեալ մարդոյ.
Ամրամն այն անուանեալ, որ ստ ուժեղականութեան անձինն՝ ցլիկ ի բազմաց յորջորջիւր։ Ամրամն այն՝ ցլիկն յորջորջեալ. (Յհ. կթ.։)
miry, covered with mire.
(որպէս ռմկ. ցեխոտ, չամռոտ, աղտոտ)
Ցխոտ ձեռօք ի կերակւորս խղճես մերձենալ։ Զի՞նչ օգուտ է լուանալն, յորժամ դարձեալ ցխոտ լինիս. (Մանդ. ՟Ի՟Բ։)
Տես զիա՛րդ լինիցիս ամենեւին ցխոտ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 24։)
to soil oneself, to get dirty.
որպէս ռմկ. ցեխոտիլ. Տղմաշաղախ լինել.
Որ զանկեալն ի ցիխն յարուցանել կամի, ինքն ցխոտի. (Բրսղ. մրկ.։)
exultation, rejoicing, cheerfulness, blithesomeness, mirth, joy, exhilaration;
— զգենուլ, to be festive, joyous, gladsome, blithe.
ἁγαλλίαμα, ἁγαλλίασις, χαρά, χαρμοσύνη exultatio, laetitia, gaudium. Խնդութիւն մեծ. ուրախութիւն. բերկրութիւն. հրճուանք. կայտիռք. խայտալն. ձայն ուրախութեան. ուրախութիւն, ցնծում.
Ցնծութիւն է սրտի իմոյ։ Լցան բերանք մեր խնդութեամբ, եւ լեզուք մեր ցնծութեամբ։ Ի ձայն ցնծութեան ոստովանութեան։ Բլուրք ցնծութիւն զգեցցին։ Ուրախութիւն եւ ցնծութիւն։ Ցնծութեամբ եւ ուրախութեամբ։ Ձայն ուրախութեան եւ ձայն ցնծութեան։ Զամենայն տեղի զարդու զցնծութեան իւրոյ ելից ի գիսոյ հերաց իւրոց։ Ոստովք արմաւենեօք ի ցնծութիւն փողոյ եւ սրնգի։ Ցնծութիւն իմ, փրկեա՛ զիս.եւ այլն։
Ցնծութիւն արարծոց Քրիստոս այսօր արտասուի որպէս մեռեալ ի տրտմազգեցից. (Շար.։)
giddiness, delirium, raving, vertigo, frenzy, madness;
phantom, shadow, whimsical fancy, vision, illusion, imagination, fantasy, chimera;
— անդոհականք, անժպիտք, horrible visions, fantastic apparitions.
to cause giddiness, to induce to idle fancy, vagaries, day dreams, to building castles in the air, to creating oneself illusions, to running after chimeras or vain show, to seduce, to infatuate, to craze, to drive mad.
ՑՆՈՐԵՄ ՑՆՈՐԵՑՈՒՑԱՆԵՄ. ἑξίστημι de statu mentis dejicio եւ այլն. Տալ ցնորիլ. արկանել ի ցնորս. ցնդել ի սնոտիս. մոլորեցուցանել. յիմարեցուցանել.
Ջանայ ցնորել ցմիտս մարդկան ի ժամ աղօթիցն. (Խոսր.։)
Առ ուսմունս մոլորութիւն ի խելս մտացն անկանի, եւ ցնորեցուցանէ որպէս կատաղի։ Գան՝ պատմեն, եւ ի նմին ցնորեցուցանեն։ Կերպարանին ի հրեշտակս, եւ ցնորեցուցանեն զանմիտս։ Ընդ սնոտի զբաղմունս ցնորեցուցանէ. (Յճխ. ՟Դ։ Եւագր. ՟Ժ՟Բ։ Կանոն.։ Լմբ. սղ.։)
Զի մի՛ տարակոյս ի տարակոյսս կցեալ ցնորեցուցանեմք ինչ զձեզ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 6։)
Թմբրեցոյց զպահապանսն, եւ զդահիճսն ցնորեցոյց. (Հ. կիլիկ.։)
to be delirious, deranged or light-headed, to feel giddy, dizzy, to be crazy, to talk nonsense, to rave;
to be beside oneself, to wander, to run mad;
to create oneself illusions, to build castles in the air.
ἱλιγγιάω, μαίνομαι, ἑξίσταμαι vertigine laboro, insanio, furo, exstasim patior, obstupefio. Ի ցնորս անկանիլ. խանգարիլ երեւակայութեան. ծփիլ խելաց. ցնդիլ մտօք. բանդագուշել. յիմարիլ. մոլիլ. այլ յայլմէ ինել. ապշիլ. վրդովիլ. խելացնորիլ, խելքը տարտղնիլ կամ թռչիլ, իրմէ դուրս ելլալ.
Սողոմովն որքան առաւել տարրանայր ի խորսն, այնքան յաճախագոյն ցնորէր։ Դաւիթ ցնորի, եւ ո՞ ապրիցի. (Առ որս. ՟Է. ՟Ժ՟Ա։)
Ցնորէր, եւ յանհնարութիւն երթայր։ Ընդէ՞ր արդեօք յորժամ վասն հոգւոյն լսես, ցնորիս։ Ցնորեցաւ կինն առ ի խօսելն. (Ոսկ. յհ.։)
Զոր դուք ցնորեալ պաշտէք յափշութիւն մտաց ձերոց. (Ագաթ.։)
Ցնորեալ ի տրփական ցանկութենէ. (Խոր. ՟Ա. 14։)
Ի սոյն միտս ցնորեալ դանդաչէր։ Ցնորեալ մոլորիք զկնի նորին խրատուն։ Ոչ կարաց իմանալ ցնորեալն . (Եղիշ. ՟Ա. ՟Բ։)
Ոչ ամենայն թալանալ եւ ցնորել մարդկան ի դիւէ է. (Եզնիկ.։)
Անմտին՝ որ յագահութիւնս ցնորի։ Այսինքն՝ որ քան զնոսա լաւագոյնք էին, յայսպիսի իրս ինչ ոչ ցնորէին։ Արանց աշխարհականաց յայսպիսի ցնորս ցնորիլ թերեւս իցէ մարթ պատշաճի։ Ոչ թողու վասն նոցա մեծամեծ ինչ ցնորս ցնորիլ. (Նախ. ժող.։ Ոսկ. յհ.։)
Ողջամիտ են միտք, յորժամ ինչ զիւիք՝ որ յաշխարհի աստ են, ի ժամանակ աղօթիցն ոչ ցնորիցին։ Մի՛ զնովաւ զբաղեալ ցնորիցիս. (Եւագր.։)
Ահագին իմն խորոց հանդիպեալ իմաստութեան ընթերցուածոցն, ցնորեցայ ի խորհուրդս. (Արշ.։)
Մի՛ կարծիցես, եթէ փոփոխումն է հոգւոց մարդկան ի միմենաց մարմին, որպէս ոմանք ցնորեցան ասել. (Մեկն. ղկ.։)
Ցնորեցաւ խելքն, եւ հարաւ գլուխն ուժգին ի մարմարիոնեայ սալ. (Հ. կիլիկ.։)
wandering of mind, delirium, folly;
illusion;
distraction.
Ցնորումն առեալ արբեցութեան։ Ցնորմունք մտաց։ Ցնորմունք խորհրդին. (Մաշկ.։ Լմբ. սղ.։ Գանձ.։)
Տղայոց մտաց արդարեւ այսպիսի ցնորմունք։ Գիշերական ցնորմունք անվայելուչք. (Բրս. կրօն. եւ Բրս. հց.։)
to piece, to patch.
Կարկատել, կրկտել որպէս զցնցոտիս.
Ըստ ամաղութեան քո ըսթարումն ցնցոտեցից փաղպիական. (Մագ. ՟Ժ՟Զ։)
reflection, reflex, reverberation;
sparkling, flashing, lightening.
(լծ. հյ. ծաւալումն. յն. սէլա՛ս. ճաճանչ) Ցոլելն. ցոլացումն. ցայտումն. հոսանք. բորբոքումն. արծարծումն. ցնցուղ հրոյ, լուսոյ եւ այլն.
Մինչ ի սուրբ լերին՝ համբարձման տեղին՝ ցոլումն խաչին. (Գանձ.։)
Տիեզերածաւալ ցոլմամբ յայտնեալ երեւի. (Լմբ. սղ.։)
Աստեղաբորբոքմունք ցոլմանց՝ որ լինին։ Հրացայտ ցոլմունք (շանթք). (Փիլ. նխ. ՟բ.։ Յհ. կթ.։)
Ցոլմունք հրեղէնք (փայլատակունք)։ Զորոտմունս կարկտաբերս, զցաւագին ցոլմունս։ Շանթք կիզանօղք, ցոլմունք ահագինք, հոսանք հրեղէնք. (Շար.։ Նար. ՟Ղ՟Բ. եւ Նար. առաք.։)
cf. Ցօղուն.
Ի ցող ցորենոյ կերակրեաց եւ հաստատեաց յովսէփ զերկիրն եգիպտացւոց. եւ նա եղեւ եղեգն ջախջախ՝ նեցուկ եղբարցն յովսեփու. (Եփր. ծն.։)
cf. Ցուք.
Ձեղուն. յարկք. ծածկոյթ տան. մարդակ. ծածք. (ըստ յն. κέραμος . թ. քիրէմիտ. այն է կղմինտր՝ որ ծածկէ զտանիս. որպէս եւ լտ. tegula. լծ. ընդ թ. իբր թուզլա ).
Ելին ի տանիսն, եւ ի ցուոցն կախեցին զնա։ Զոր ի ցուոցն կախեալ իջուցին առաջի նորա. (Ղկ. ՟Է. 19։ Շ. թղթ.։)
humour, matter, pus, sanies.
ՑՈՒՄ կամ ՑՈՒՄՆ. ἱχώρ sanies. Նիւթ եւ հիւթ փուտ, որպէս շարաւ. երր նեխութիւն. (լծ. թ. սիւմիւք ).
Մեռեալք՝ յետ միոյ եւ երկուց աւուրց հոտին, եւ ցումն եւ թարախ եւ որդունս ծնանին. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 9։)
exposition;
indication;
demonstration, proof.
δείξις, ἑπίδειξις, ἕνδειξις ostensio, indicatio, monstratio, demonstratio, probatio, indicium, argumentum. Ցուցանելն, իլն. ցոյց. ցուցութիւն. ցուցակ. ցուցակութիւն. տարացոյց. ապացոյց.
Որպէս ցնորիւք ինչ ցուցումն արարեալ։ Գործարանականին մարմնոյ ցուցման։ Ցուցմամբ երեւեցելոյն ի ձեռն չարչարանացն եւ յարութեանն։ Մարդ ըստ մեզ տկարութեամբք, եւ Աստուած առ ի ցուցմանէ անմահութեանն. (Աթ. ՟Դ։)
Ի յայտնի ցուցումն աստուածութեան իւրոյ. (Նախ. ՟ժ՟բ. մարգ.։)
Նշան յերկնից ի ցուցումն աստուածութեան նորա չէր տեսեալ. (Շ. մտթ.։)
Աստուածասիրութեանն ցուցումն. (Յճխ. ՟Զ։)
Զի եւ ոչ մի շաւիղ կամ ցուցումն գոյ յասացեալսդ. (Խոր. ՟Ա. 21։)
Այդ իսկ է ցուցումն անմտութեանքո. (Ճ. ՟Ա.։)
Ունս համառօտ զասացելոցս ցուցումն. (Ճ. ՟Գ.։)
effeminate.
Ցոփ ոգւով. ցոփասիրտ. թու՝ամորթ.
Ցոփոգի մեղկութեամբն իգանան։ Ամենայն ցոփոգեացն եւ աղալեզուացն չեւ խօսք ի սրտին՝ երդումն ի լեզուն կալ պատրաստ։ Ցոփագեացն եւ աղալեզուացն, թէպէտեւ բիւր անգամ երդնուն, ոչ ոք հաւատայ. (Մանդ. ՟Դ. ՟Ժ՟Ե։)
profligacy, disorder, libertinism, licentiousness, debauchery, lewdness, scandalous behaviour.
ἁσυνθεσία praevaricatio եւ այլն. Ցոփ գոլն ի գնացս կամ ի բանս. թուլամորթութիւն. յողդողդութիւն. անառակութիւն. թեթեւութիւն.
Ետես զցոփութիւն նորա ուխտադրուժն յուդա։ Զհաստատեալ միտիս ի հրապոյրս ցոփութեան դարձուցանել ջանային. (Երեմ. ՟Գ. 7։ ՟Բ. Մակ. ՟Զ. 21։)
Առ պագշոտ յիմարութեան ցոփութեան բարոյիցն. (Ագաթ.։)
Զտեսիլ շռայլութեան ... եւ զամենայն ցոփութիւնս եւ զգոռոզութիւնս յանձանց թօթափել. (Յճխ. ՟Ժ՟Ը։)
Շրջել ցոփութեամբ ի զբճսանս եւ ի զօշաքաղութեան. (Եփր. պհ.։)
Եւ ոչ վայրապար ուրուք շրջել ցոփութեամբ. (Մանդ.։)
Ոչ ի տեսիլ բարւոյ ցոփութեան զչարս քողարկեցիցի. ոչ խենեշացայց ի զարդ օտարոտի. (Նար. ՟Հ՟Բ։)
Յիմարութիւն ցոփութեան բարոյիցն յայլանդակ միտս զնա փոխաբերէր։ Ի հրապոյրս ցոփութեան բերեալ ի բանից բանսարկութեանց ոմանց. (Յհ. կթ.։)
cf. Ցիռ.
Առաւել ռմկ. որպէս Ցիռ. էշ վայրի.
Ցռէշի կաթն. (Ոսկիփոր.։)
thick muzzled.
Որ ունի զցռուկ կամ զքիթ մեծ. դունչը խոշոր.
Ոչ մագլաւոր, ոչ կնճթեղ, ո՛չ ցռկեղ. (Վրդն. ծն.։)
to jut out, to project, to protrude;
to spout or rush out.
Իբրեւ զցռուկ երկայնիլ. ի դուրս բերիլ. ճապաղիլ. ցնդիլ. դէպ ի դուրս երկննալ, ցնցռկիլ, ցրցնքիլ.
Առաջն ցռկեալ (կամ ցիւռկեալ) յառաջ եկեալ լուսոյն, եւ զօրքն ընդ նմին. (Ագաթ.։)
Եւ իբրու ոչ փութանակի զօրէր զերծանել, բացանցութեանց սոցա յերկիւղէ ցռկեալ լուծական ըզորկաղութեամբ. այսինքն բացմամբ ծակտեաց թորեալ. (Մագ. ՟Կ՟Ա։)
to graze, to rub the skin off, to scratch, to bruise, to notch, to jag;
to make incisions, to cut;
to wrest, to extort, to carry off;
to scarify, to cup;
— զհերս, to tear out one's bair.
ՑՏԵՄ ՑՏԻՄ. κατατέμνω, -ομαι concido, disseco, -or ἑντομίδας ποιέω incisiones facio κάπτω, -ομαι lugeo ξαίνω rado, carmino, carpo, pecto διασπάζω divello. Ցաւատել (կամ ծուատել) զերեսս եւ ցայլ մարմինն՝ կոծելով. կտրատել, հերձոտել. պատառոտել. խզել, եւ փետել. ճղքրտել, բզըքտել, ծեծկուիլ՝ պատռտելով զինքը, արիւնոտել, փետտուիլ .... Տե՛ս եւ ՎԷՏՍ ՀԱՏԱՆԵԼ.
Մի՛ ցտիցէք (կամ մի՛ ցտիցիք), եւ մի՛ հարկանիցէք զճակատ ի վերայ մեռելոյ։ Մի՛ կոծեսցին, եկ մի՛ ցտեսցին, եւ մի՛ խզեսցին։ Ցտէին ըստ օրինի իւրեանց սրով եւ գեղարդեամբք մինչեւ ցհեղուլ արեան։ Ողբային յանկողինս իւրեանց, եւ ի վերայ ցորենոյ եւ գնիւոյ ցտէին։ Հերարձակ ցտեալք. (Օր. ՟Ժ՟Դ. 1։ Երեմ. ՟Ժ՟Զ. 6։ ՟Գ. Թագ. ՟Ժ՟Ը. 28։ Ովս. ՟Է. 14։ ՟Գ. Մակ. ՟Դ. 6։)
Ոչ ցտեցայց զմարմինս եղնգամբք. (Ածաբ. մակաբ.։)
Որ անյուսութեամբն լան եւ կոծին եւ ցտին զհրաժարեալսն յերկրէս. (Յճխ. ՟Ժ՟Բ։)
Եւ ոչ զայտս ցտել. (Մանդ. ՟Է։)
Ցտեալ կեղեքէ չարչար զամենայն մարմինն (այլոց). (Լմբ. սղ.։)
Եղնգամբք ցտէր զերեսս իւր։ Ցտեալ զհերս. (Ճ. ՟Ա.։)
Արտասուօք ցտէր զմորուսն, եւ բախէր զկուրծսն. (Վրք. հց. ձ։)
Ցտեցեր ցրուեցեր զբանակսն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 21։) այսինքն քայքայեցեր։
cf. Ցիրդ.
Պետրոս ննջէր ի մէջ երկուց զինուորաց, եւ եղիա ի ներքոյ ցրդենւոյն վասն չարչարելոյն յաքայաբէ. (Երզն. մտթ.։)
cf. Ցիրդ.
Պետրոս ննջէր ի մէջ երկուց զինուորաց, եւ եղիա ի ներքոյ ցրդենւոյն վասն չարչարելոյն յաքայաբէ. (Երզն. մտթ.։)
cf. Ցրուիչ;
divergent;
diffusive;
dispersive.
Ցրիչ եւ խայտառակիչ թագաւորին հրամանի. (Փարպ.)
Ցրիչ ցնորից, յեղանակիչ անրջոց. (Նար. ՟Ձ՟Դ։)
to disperse, to spread;
to be scattered or dispersed;
— մտաց, to divert one's attention or mind from;
— ընդ երեսս երկրի, to spread all over the world.
dispersor;
dispersing, dissipating.
Անիրաւացն ցրուիչ։ Ցրուիչ դիւաց. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։ Ճ. ՟Ա.։)
Մեզ մարտակից է, եւ նոցա ցրուիչ. (Լմբ. սղ.։)
Շատախօսութիւն է մտածութեան ցրուիչ. (Կլիմաք.։)
cf. Ցրումն.
Ժողովեաց զցրուութիւնս մեր. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
Հաւաքէ զնոսա ի ցըրւմանէ՝ բազաստուածութեան մոլորութենէ. (Վրդն. ծն.։)
catching cold.
Ցրտանալն. պաղ առնելը. (Վրդն. երգ.։)
cold.
Ցրտային. ցուրտ. ցրտագին. պաղ, պաղած, եւ մսած.
Հուր ջերմին եւ չորին, ջուր ցրտին եւ գիջին. օդ ջերմին է եւ գիջին, հող, ցրտին եւ չորին. (Լծ. ածաբ.։)
Յորովայնն ժողովեալ այտումն եւ ցրտին պղծութիւն. (Մեկն. ղեւտ.։)
Բնութեամբ ցրտին՝զօրէն ծովու։ Ունիմք (ի մարմնի) ցրտինս եւ ջերմինս. (Մագ. ՟Ծ՟Է։)
Բորբոքեցո՛ յանձն իմ ցրտին, զհոգիս ջեռո՛ սիրով քոյին. (Յիսուս որդի.։)
Ի չոր եւ ցուրտ բնութեան հողոյ՝ որ ստորացան, ցրտին եւ գէճ բնութիւն ջրոյ՝ որք խառնեցան ... ուստի աղբերք ցրտին բղխեն եւ սառնական. (Երզն. ոտ. երկն.։)
Աղքատս այս, եւս առաւել թէ Քրիստոս՝ այսպէս մերկ եւ ցրտին շրջի. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)
cold, coldness, frigidity, chilliness;
coolness.
Սարսռացեալք դողային վասն ցրտութեան ձմերայնոյն։ Ի ցրտութենէ ձմերայնոյն. (՟Ա. Եզր. ՟Թ. 6։ ՟Բ. Եզր. ՟Ծ. 9։)
Զկառս իմն լծեալ ի չորից երիվարաց զաշխարհս տեսանեմք, ի ցրտութենէ ձմերայնոյն. (՟Ա. Եզր. ՟Թ. 6։ ՟Բ. Եզր. ՟Ժ. 9։)
Զկառս իմն լծեալ ի չորից երիվարաց զաշխարհս տեսանեմք, ի ջերմութեան, ի ցրտութենէ, ի ցամաքութենէ, եւ ի խոնաւութենէ։ Իբրեւ գարնանային հարաւահողմն զձմերայնոյն ժամանակ ցրտութեան ի բաց մերկանայր. (Եզնիկ.։ Յհ. կթ.։)
rent, torn, tattered, in rags.
Որպէս թէ Ձրձեալ. պատառատուն. ցրցնքած.
Ունէր ցրցուն լիբիտոն, եւ կուրծք նորա ի բաց կային. (Վրք. հց. ձ։)
to rend, to tear or lacerate.
ՑՐՑՏԵԼ. ἔλκω traho, rapto, carpo, discerpo. Ձրձել. պատառոտել. կեղեքել. ցրել. քաշքշել պատռտել.
Կապեալ ոք եւ տանջեալ, եւ ի բազում գազանաց ցրցտեալ։ Ժանեօք ցրցտել (կամ ցըցտել) զիւր ոտս տեառն եւ զնորայն հօտի. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 15։ Մագ. ՟Ժ՟Ե։)
dispersion,
Ցրումն. եւ Տեղի ցրման. (որպէս լալօնք ի լալոյ)
Զանուն տեղւոյն՝ ուր բնակեցաւն, կոչէ ցրօնս. զի անդ զառաջինն սկիզբն եղեւ բաժանելոյ որդւոց նորա. (Խոր. ՟Ա. 5։)
Յոքնականք ի վերայ եզականացն ասացեալ. որգոյն, խոյարօնք, ցրօնք. (Թրակ. քեր.) (յն. աթենք, թեբայք)։
to thrust down, to drive in, to fix, to plant, to set up, to erect, to raise.
ἑμπήγνυμαι infigo. Ցի՛ց տնկել. եւ Իբրեւ զցից վարսել, հարստել, մխել, սեւեռել. տնկել. ցցել, խօթել, խրել.
Գեղարդն ցցեալ յերկիր։ Իբրեւ զձող ցցեալ ի վերայ լերին. (՟Ա. Թագ. ՟Ի՟Զ. 7։ Ես. ՟Լ. 17։)
Ձգեալ զտէգն՝ եհար զկուրծս նորա. (եւ ցցեալ՝ ի ներքս ոչ կարաց անցուցանել. Մամիկ.։)
Նա զինուն (նետիւ կնոջն) յաղթեալ՝ յիւր սիրտն ձգել ցցեաց։ Ոչ կարաց սատանայ ցցել զգեղեալ նետս իւր ի միտս նորա։ (Փիլ. սամփս.։)
Եղեգունս սրեալս ի ծայրս մատանացն ի ներքոյ ըզնգանց նոցա ցցեալ վարէին։ Յորժամ յոգին ոք զատամունսն ցցիցէ։ Զճիրանսն ի վերայ երկուց ուսոցն ցցեալ. (Եւս. պտմ. ՟Ը. 12։ Ոսկ. գաղ.։ Լմբ. սղ.։)
Այն՝ որ ցցեաց զտէգն իւր ի քամակ զամբրեայ. (Եփր. օրին.։)
Հմուտ մշակք այգւոյ ձողս մերձ ցցեն, եւ զորթն ի վեր կապեն, զի անվնաս պահեսցի պտուղն. այսպէս Աստուած օրինօքն ձողաբարձ արար զիմանալի այգին. (Գէ. ես.։)
Ցցեաց զգաւազանսն յերկիր։ Ցցեաց զգաւազանն իւր ի յեզրս գետոյն. (Հ. կիլիկ.։)
Ծառս գեղասաղարթս ... ցըցեալ ի գետինս գիրապարարս. (Նար. խչ.։)
shoot, sprout, germination.
ՑՑՈՒՈՒԹԻՒՆ կամ ՑՑՈՒԹԻՒՆ. ἕκφυσις pullulatio. Բողբոջումն. պտկումն.
Ծառոց ցըցութիւնք, պտղոց ժամանմունք. (Արիստ. աշխ.։)
to shooth forth, to sprout, to pullulate;
to be planted, set up;
— հերաց, to stand erect, on end, to bristle up.