irremediable, irreparable, incurable.
Որ չէ դարմանեալ. յետնեալ ի դարմանոյ. անխնամ. ոչ մշակեալ.
Խնամք Արարչին ոչ թողին անդարման զարարածս իւր. (Յճխ. ՟Թ։)
Մի անդարման լիցի տագնապեալն. (Նար. ՁԷ։)
Եթող զայգին՝ անգործ եւ անդարման. (Մծբ. ԺԸ։)
Իջանէր յանկարգ եւ յանդարման տեղիս Գողթան. (Կորիւն.։)
cf. Անդարման.
flock, herd, cattle;
fields, country.
• , սովորաբար յոգնակի գործա-ձուած՝ անդեայք (հոլովուած անդէոց, ան-դեայց, յետնաբար անդէից), որ և անդի (ւոյ, ւոց) «պաճար, արջառ, նախիր» ՍԳր. որից անդէորդ «եզնարած, նախրապան» Խոր. Ա-ծաբ. Նոր կիր. Երզն. մտթ. գրուած և անդիորդ Եւս. քր. (բայց անդէորդութիւն Եւս. քր.), ան-դեաորդ Նիւս. բն. անդւորդ, անդիւորդ Փիլ.։
• ՆՀԲ անդ «արտ» բառից, «իբր այն՝ որ ճարակի կամ պահին ի վայրս անդոց»։ Անդեղայ տե՛ս Դեղ։
ԱՆԴԵԱՅՔ, եայց. կամ ԱՆԴԻ, դւոյ, ւոց. եւ դիոյ, ոց ԱՆԴԵԱՅ ԱՆԴԵԱՅՔ. βοῦς. bos, armentum. Պաճար. արջառ. նախիր. ջոկ զուարակաց եւ երնջոց. (իբր այն՝ որ ճարակի կամ պահին ի վայրս անդոց.) եզ՝ կով, պախրէ. սըզըր, տավար. եբր. պաքար.
Յանդեայ ընթացաւ Աբրահամ։ Եղեն նորա խաշինք, անդեայք, եւ էշք։ Օրհնեսցէ զանդեայս արջառոց քոց, եւ զհօտս ոչխարաց քոց. եւ այլն։
Զերամակս ձիոց, եւ զդասակս անգէոց, եւ զհօտս ոչխարաց. (Յհ. կթ.։)
Լուաւ զձայն բարբառոյ խաշանց եւ անդեայց. (Մծբ. ԺԳ։)
Հօտք անդէից արօտականաց. (Լաստ. ԺԸ։)
Զուարակ մի յանդւոյ։ Դասակք անդւոց կամ անդիոց. եւ այլն. ի սուրբ գիրս, եւ առ այլ մատենագիրս։ Գրիչք եւ զհոլովս ԱՆԴ բառիդ շփոթեն ընդ ԱՆԴԵԱՅՆ. զոր օրինակ
Ի փշագետին անդւոց (այս ինքն անդոց) սահման դալարոյ։ Ժողովեցից ի պարարտութենէ անդիոց։ Անդւոց պտղաբերութիւն։ Զանդւոցն բարութիւն. եւ այլն։
unshaken, firm, resolute.
ԱՆԴԵԴԵՒ եւ ԱՆԴԵԴԵՒՈՒՆ. ἁκράδαντος. inconcusus, immotus. Որ ոչն դեդեւի. անդրդուելի. անշարժ. հաստատուն. դէփրէնմէզ. հարէքէթսիզ.
ՅԱստուած փութալով՝ հաստատուն եւ անդեդեւ ճանապարհ ուղիղ վարեն. (Փիլ. իմաստն.։)
Անդեդեւ մնան որպէս վէմ յեզր ծովու. (Երզն. մտթ.։)
Յանդեդեւուն մտաց առեալ մեք կապեցաք եւ այլն. (Յհ. իմ. պաւլ։)
cf. Անդեդեւ.
ԱՆԴԵԴԵՒ եւ ԱՆԴԵԴԵՒՈՒՆ. ἁκράδαντος. inconcusus, immotus. Որ ոչն դեդեւի. անդրդուելի. անշարժ. հաստատուն. դէփրէնմէզ, հարէքէթսիզ.
ՅԱստուած փութալով՝ հաստատուն եւ անդեդեւ ճանապարհ ուղիղ վարեն. (Փիլ. իմաստն.։)
Անդեդեւ մնան որպէս վէմ յեզր ծովու. (Երզն. մտթ.։)
Յանդեդեւուն մտաց առեալ մեք կապեցաք եւ այլն. (Յհ. իմ. պաւլ։)
antidote, counter-poison.
ԱՆԴԵՂԱՅ ԱՆԴԵՂԵԱՅ. ἁντίδοτον կամ ἁντίδοτος. antidotum, remedium veneni. Դեղթափ. դեղ ընդդէմ թունից կամ ցաւոց. փանզէհիր, փանզէհր, թիրեաք.
Զթոյնս մեղացն միշտ անդեղայ Քրիստոսի մահուն բժշկէ։ Անդեղայ՝ մահարար դեղոց, կամ մահու։ Խղճի մտաց մերոց անդեղայ. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. պտրգ.։)
Ի թիւնաւոր գազանաց եւ իժից քարբից անդեղայք ստեղծան յօգուտ եւ ի փրկութիւն մարդկան. (Կոչ. ՟Թ. 19։)
Անդեղայս ողջացուցիչս հոգւոյ. (Սարգ. յուդ. ՟Գ։)
Իբրեւ զանդեղեայ սաստիկ մաղձոյ. (Սեբեր. ՟Թ։)
Իբրեւ զանդեղեայ ետ զաւազանն. (Ոսկ. փիլիպ.։)
Մատուցանէին նմա թիւրակէս եւ անդեղեայս վասն ապրելոյ. (Բուզ. ՟Ե. 26։)
Ի ձեռն բազում անդեղեաց միաւորելոց առաւել ներգործեն զբժշկութիւն՝ քան միով. (Մխ. ապար.։)
cf. Անդեղայ.
there;
-, — առ մնին, — վաղվաղակի, — իսկ, — եւ անդ, on the spot, immediately, out of hand, without delay.
Անդ. ի նմին վայրի. ի յիշատակեալ տեղւոջ. հոն տեղը, նոյն տեղը. հոն տեղը, նոյն տեղը, անտէ, օրատա, օրասընտա. αὑτοῦ. ibi, ibidem կամ լոկ յօդիւ, ἑν τῶ եւ այլն.
Հաճոյ թուեցաւ Շիղայի մնալ անդէն։ Նստէր անդէն ի տան։ Այլ էր անդէն ի տեղւոջն եւ այլն. (յն. լոկ, ի տանն, ի տեղւոջն)։
Անդէն ի քաղաքին արգելուլ։ Անդէն շուրջ զքաղաքաւն էին. (Ագաթ.։)
Էին անդէն ի կարաւանին. (Եղիշ. ՟Բ։)
Անդէն զայն տեղեօք. (Փարպ.։)
Որ աստէն անգոսնեալ եմ, եւ անդէն ( ի հանդերձեալն) խայտառակեալ. (Նար. ԿԷ։)
ԱՆԴԷՆ, ԱՆԴԷՆ ԻՍԿ. ԱՆԴԷՆ ԵՒ ԱՆԴ, ԱՆԴԷՆ ԱՌ ՆՄԻՆ, ԱՆԴԷՆ ՎԱՂՎԱՂԱԿԻ. եւ այլն. ἑξαυτῆς, αὑτίκα, statim, illico, mox, continuo. Նոյն հետայն, վաղվաղակի. նոյն ժամայն. իսկ եւ իսկ. անյապաղ. զոյգ ընդ. համայն. իսկոյն, նոյն ատեն. հէման, ֆիլհալ, օլ տէմ, հէմանտէմ.
Եւ ահա անդէն երեք արք եկին։ Անդէն առեալ զօրականս՝ դիմեաց. (Գծ. ՟Ժ՟Ա. 11։ ԻԱ. 32։)
Անդէն գիշերայն ընթացեալ։ Անդէն ի նմին գիշերի եկին հասին. (Ագաթ.։)
Թէ սխալեսցի, անդէն վնասի։ Խուճապեալք՝ անդէն ի փախուստ դառնային. (Պիտ.։)
Բարդիմ, եւ անդէն տոչորիմ. (Նար. ՀԱ։)
Արդի եւս յերկրէ ի վեր բուսեալ՝ եւ անդէն առ կատարեալ գեղեցկութիւն հասեալ. (Նիւս. կազմ.։)
Անդէն իսկ ի ծնանիլն։ Անդէն իսկ սկսանին. (Պիտ.։)
Անդէն իսկ վաղվաղակի թողուն զհայրն իւրեանց։ Ո՛չ անդէն եւ անդ յանկարծաթափ. (Ագաթ.։)
Անդէն եւ անդ ծանեան. (Փարպ.։)
Անդէն եւ անդ իսկ վտանգեալ։ Անդէն եւ անդ վաղվաղակի սատակեալ լինէր. (Պիտ.։)
Եւ այս ամենայն անդէն եւ անդ առ նորուն ծննդեամբն։ Անդէն եւ անդ իբրեւ ել ի տաճարէ անտի, բժշկեաց զկոյրն. (Ոսկ. յհ.։)
Հարազատ եւ սիրելի որդի ստացեալ զսա միայն, անդէն առ նմին ունէր եւ զախտ գորովանացն. (Փիլ. իմաստն.։)
Անդէն վաղվաղակի պատուհաս ի վերայ հասանէր. (Ագաթ.։)
Անդէն առանց միոյ վաղվաղակի երկբայութեան պատուհասէր. (Պիտ.։)
Անդէն յանկարծակի պարփակեալ մառախղով. (Ագաթ.։)
Անդէն առձեռն պատրաստ՝ ի գործն յաջորդի. (Պիտ.։)
Անդէն իսկոյն՝ այսր անդր տարաբերին. (Նար. ՟Կ՟Թ։)
Կամ իբր անդստին. ի սկզբանէ. ի բնէ, կանխաւ.
Որ եւ անդէն իսկ ի նախնումն. (Պտրգ.։)
Անդէն ի սկզբանն ընծայեցոյց՝ զոր յետ անցելոյ յաւիտեանց կատարեաց։ Անդէն իսկ աթոռակից, անդէն ժառանգն, եւ ոչ եկամուտ ոք. (Ագաթ.։)
Կամ ի սկզբան անդ. արդէն. առաջուց. հէման պիրտէն.. ἑκ προοιμίων. initio.
Ոչ կամի անդէն սաստկութեամբ ի դիմի հարկանել, այլ առ սակաւ սակաւ աճեցեալ լեռնանայ. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
Կամ իբր անդրէն. վերստին. եինէ, թէքրար.
Դառնալոյ իսկ մեզ անդէն անվստահ եմ. (Փարպ.։)
Ճաշակեաց վհատութեամբ, եւ արգել անդէն տարակուսանօք։ Արշաւէ, եւ անդէն նահանջի ... Միմեանց պատահին, եւ անդէն ցրին. (Նար. ՀԷ. եւ Մծբ.։)
Անդէն եւ անդ զբանիւք եկեալ երեւէր. (Փիլ.) յն. նոյնաբանութիւն էր, կամ կրկնութիւն բանի ταυτολογία, repetitio ditorum։
herdsman, shepherd.
գրի եւ ԱՆԴԵԱՈՐԴ, ԱՆԴԻՈՐԴ, ԱՆԴՒՈՐԴ. βούκηλος. bubulcus. Հովիւ եւ պահապան անդեայց. եզնարած. նախիր արծօղ. սըղըրչօպանը.
Հովիւ եւ անդէորդ յարմարեցուցանեն փողս. (Ածաբ. նոր կիր.։)
Ի հովուավանս եւ յանդէորդս։ Զորդի հովուաց եւ զանդէորդաց. (Խոր. ՟Բ. 34. 35։)
Անդէորդաց է տարաժամ ճաշակել. (Երզն. մտթ.։)
bucolic.
herd.
Հովուութիւն անդէոց. սըզըր չօպանլըզը.
Ամեսինաս յանդէորդութիւնսն ընդ ցլու ոգորէր. (Եւս. քր. ՟Ա։)
indecent, unbecoming, unseasonable;
absurd, clumsy, extravagant, ridiculous;
յանդէպս, indecently, unbecomingly;
awkwardly, unseasonably.
Որ չէ ի դէպ. տարադէպ. անյարմար. անտեղի. անպատշաճ. անվայելուչ. տարաժամ. անհարկի, անշնորհք. միւնասիպէթսիզ. պէթ. ἅκαιρος, ἁσύμφορος, ἁσύμβατος եւ այլն. intempestivus, inconveniens եւ այլն.
Դու ես պատճառ նորա կորստեանն ի ձեռն անարժան եւ անդէպ առատութեան ... Յորժամ անդէպ, եւ յորժամ զդէպն ինչ խնդրիցեն ... Ո՛չ եթէ բարկանալն ինչ անօրէնութիւն իցէ, այլ յանդէպն ժամանակի։ Զանդէպ մտածութիւնն ի բաց կացոյց. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. յհ.։)
Այսպէս բաղկացուցանես զանդէպ բնութիւնսն. (Պիսիդ.։)
Դէպ ժամանակ այժմու կեանքս, եւ անդէպ՝ հանդերձեալքն. (Խոսր.։)
Զանդէպ քաջութիւնսն. (Նար. ԽԵ։)
Սէրս անդէպս ցուցանէր. (Լաստ. ԻԵ։)
Հաւատաց անդէպ բանին։ Լսեն անդէպ բանից. (Ոսկիփոր.։)
Լսելիք մեր առ ի զանդէպսն ախորժելով լսելոյ՝ են ի ցաւս։ Անդէպ խորհուրդք. (Մանդ. ԺԸ։ եւ ՟Ը։)
Աւելի՛ (է) ձեզ եւ անդէ՛պ՝ այլ մարզպան կացուցանել. (Փարպ.։)
ԱՆԴԷՊ. ՅԱՆԴԷՊՍ. մ. Ո՛չ ի դէպ. տարադէպ օրինակաւ. արտաքոյ կարգի. ըստ յն. ասի, արտաքոյ նպատակի կամ բանի կամ օրինի. տարաժամ, եւ այլն.
Ո՛չ վայրապար եւ անդէպ գովեալ. (Փիլ. իմաստն.։)
Նա չառնելով ստահակեաց, եւ դու անդէպն առնելով. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 20։)
Պահք են ցածուցանել եւ զլսելիսն յանդէպ լսելոյ. (Եփր. պհ.։)
Յանդէպն աճել լուսնի. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Անդէպ կերողք. (Մխ. առակ.։)
Պահակն վարել, յանդէպ վարել խուելով։ Անդէպս ինչ աղաչիցէ. (Ոսկ. մտթ.։)
Եղեալ շրջէր (Դաւիթ) ի վերայ տանեաց, յանխտիրս հայեցաւ, յանդէպս տեսանէր. (Կոչ. ՟Բ։)
complaisant, easy, gracious, condescending.
cf. Անդժուար.
inviolable;
that cannot be contravened or mistaken;
irrefragable.
irresistible;
irresistibly, beyond contradiction.
Որ ոչն դիմադարձի. անհակառակ. դէմ չիկեցօղ.
Անդիմադարձ իբր աղաւնին. (Յիսուս որդի.։)
Ընդունելութեան անդիմադարձ. (Փիլ. սամփս. (որ հայի եւ ի յաջորդդ)։)
cf. Անդուլ.
Անդլակի փառատրեն զէականն Աստուած. (Թէոդոր. Մայրագ.։)
Անդլակի յարակացոյց ի քարոզ ճշմարտութեանն՝ բան տեսողացն. (Յիշատ. ոսկ. յհ.։)
immovable, firm.
ԱՆԴՂՈՐԴԵԼԻ ԱՆԴՂՐԴԵԼԻ. Որ ոչ դղորդի. անդրդուելի. անսասան. անխախտելի. անշարժ. ամուր. գավի. դէփրէնմէզ.
Անդղորդելի (մնասցէ) հաւատս։ (Անդղրդելի Սիոն. ՃՃ.։)
Տանն են նշանակք վիմադրական՝ անդղրդելի։ Ի նոյն ինքն յեցեալ կայ կանգուն անդղրդելի. (Նար. մծբ.։)
cf. Անդղորդելի.
ԱՆԴՂՈՐԴԵԼԻ ԱՆԴՂՐԴԵԼԻ. Որ ոչ դղորդի. անդրդուելի. անսասան. անխախտելի. անշարժ. ամուր. գավի. դէփրէնմէզ.
Անդղորդելի (մնասցէ) հաւատս։ Անդղրդելի Սիոն. (ՃՃ.։)
Տանն են նշանակք վիմադրական՝ անդղրդելի։ Ի նոյն ինքն յեցեալ կայ կանգուն անդղրդելի. (Նար. մծբ.։)
dwelling in the abyss;
infernal;
spread over the abyss.
Բնակեալ յանդունդս կամ ի խորս աներեւոյթս.
Որ հալածեալ վանեաց զանդնդաբնակ խաւարն. (Զքր. կթ.։)
swallowed up in an abyss, sunk deeply;
to a great depth.
Լիր արկեալ մինչեւ յանդունդս. ի խորս յոյժ արկանելով. խիստ խորունկ դնելով.
Անդնդալիր հաստատեաց զհիմունս պատուարին. (Խոր. ՟Գ. 59։)
deep as an abyss, unfathomable.
Խոր իբրեւ զանդունդս. յոյժ խորին. փէք տէրին.
Անդնդախոր ձոր. (Շար.։ Վրդն. լս.։)
ԱՆԴՆԴԱԽՈՐՔ. Անդնդային խորք. կամ բնակիչք անդնդոց.
Յանդունդս անցուցանէր Պօղոս, զի զանդնդախորոց մոլորութիւնն ի վեր բերել մարթասցէ. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
cf. Անդնդային.
որ եւ ԱՆԴՆԴԱՅԻՆ. βύθιος, ἅβυσσος. profundus, fundo carens. Սեպհական անդնդոց. խորին յոյժ. անյատակ. համատարած, եւ գաղտնի. եւ դժոխային. տէրին վէ տիպսիզ.
Իջեալ ի բարձանց ի խորութիւն անդնդական ծովուցն. (Ագաթ.։)
Զայն ծովն զանդնդականն, որ շուրջ պատեալ է զերկրաւս. (այսպէս գրի յոմանց եւ յ Արիստ. աշխ. փոխանակ գրելոյ անդլանդական). (Լմբ. սղ. ՃԳ։)
Անդնդական գթութեամբն բանալ զխորհուրդ աւուրս. (Վանակ. տարեմտ.։)
Անկեալ ի վիհ գարշութեան մեղաց՝ անդնդականաց ապականութեանց։ Զանդնդականաց գործոց խոստովանեա՛ իբր ի յականջս Աստուծոյ արագ ժամանելոց. (Նար. ԻԸ. ԽԵ։)
dividing the abyss.
Որ հերձանէ զանդունդս, կամ պատառէ զխորս, եւ լնու իւրեւ.
Անդնդահերձ հեղեղ. (Սկեւռ. աղ.։)
sunk in an abyss;
very deep.
Անդնդական. անդնդային. խորին յոյժ. անբաւ.
Նաեւ ծով անդնդայեղց խորութեամբ բազմազան կերակրելն լուղակացն աճեցմամբ. (Պիտ.։)
very deep;
infernal, hellish.
Անդնդական. որ է ի խորս ջուրց. ծովային. խորին. եւ դժոխային. βύθιος.
Կոկորդիլոսն անդնդային. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)
Զվիշապն անդնդային. (Շար.։)
Զանդնդային խորսն պատառեցեր. (Ճշ.։)
Անդնդային մոլեգին ալեացն. (Ագաթ.։)
Անդնդային ծփանացն. (Պիտ.։)
Որք յանդնդային գնացսն (ծովու) յուսով ընչեղութեան առաքեն. (Նիւս. երգ.։)
Անդնդային տանջանօքն ի վիրապին. (Շար.։)
Յանհնարին գբի անդնդային. (Ագաթ.։)
Ի խորս մեղաց անդնդային։ Զանկեալս ի մեղս անդնդային. (Յիսուս որդի.։)
Երբեմն էի վերնային, եւ այժմ անդնդային։ Յաղթեաց անդնդոց եւ անդնդայնոց. (Նար. ԿԵ. եւ Նար. առաք.։)
belonging to the prince of hell;
prince of hell.
Սեպհական պետի անդնդոց կամ ծովու, որպիսի է լեւիաթան, եւ սատանայ.
Խաղայ անդնդապետականաւն ծովականաց սատանայ ընդ մերասեր ազգականութեանս. (Նար. մծբ.։)
making a deep vortex;
turning itself in the abyss.
Պտուտեալ յանդունդս ծովու. անդնդային.
Անդնդապտոյտ ալեաց, կամ կուտակմանց. (Ագաթ.։ եւ Արծր.։)
Յանդնդապտոյտ յորձանս ծովու. (ՃՃ.։)
Անդնդապտոյտ կորստեամբ սատակիւր. (Անան. եկեղ։)
Անդնդապտոյտ լինելոյ բոլոր շնչականաց. (Յհ. կթ.։)
Ի մէջ անդնդապտոյտ ջրեղէն լերանց։ Անդնդապտոյտ խորոցն հերձիչ. (Տօնակ.։)
Նսեմութիւն անդնդապտոյտ կենցաղոյս. (Բենիկ.։)
plunged, submerged, precipitated in an abyss;
engulfed;
— լինել, to plunge, to engulf, to sink to the bottom;
— առնել, to submerge, to precipitate, to sink.
Սուզեալ յանդունդս. ծովահեղձ.
Եգիպտացին անդնդասոյզ լինէր. (Նիւս. կուս.։)
Հոյլք խաւարային անդնդասոյզ այսոցն. (Անան. եկեղ։)
Անդնդասոյզ կորստեամբ բառնալ. (Պիտ.։)
Անդնդասոյզ կորնչին. (Շար.։)
cf. Անդնդասոյզ.
cf. Անդնդասոյզ.
Վիժեալ կամ վիժմամբ յանդունդս.
Անդնդավիժակ ընկղմելութեամբ. (ՃՃ.։)
fortified by a deep trench;
very deep.
vexatious, grievous;
melancholy.
պրս. էնտիւհ. Հոգ. վարանք. մտմտուք. թասա. յորմէ ԱՆԴՈՀԱԿԱՆ, ԱՆԴՈՀԻՄ։
Յայսմ քաղաքի՝ մեծ եւ հոյակապ, եւ անդոհ, եւ թագաւորական, (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 10.) թէպէտեւ մարթ էր իմանալ՝ բազմահոգ, այլ ստոյգ երեւի ընթեռնուլ ԱՆԴ՝ ՈՒՐ. զի եւ յն. է՝ էնթա. այս ինքն աստ, անդ, ուր։
Նռան շարաբ, որ օգտէ անդոհի՝ որ ի մարդոյ սիրտ ընկնի։ Փորանցի եւ վերաբերութեան եւ անդոհի օգտէ. (Բժշկարան.։)
cf. Անդոհ.
Վարանական. տատամսելի. վրդովիչ. տխրական. մտմտուք բերօղ, վախ ձգօղ. ֆէսֆեսելի, թասալը.
Երազք այնպիսեացն՝ անդոհականք եւ զարհուրեցուցիչք. (Սարգ.։)
Զարհուրի տեսանելով ձեւս անդոհականս. (Մաշկ.։)
melancholy, grief.
unshaken, firm.
ἁτρεμής. intremulus. Որ ոչն դողդոջէ. անսասան. անշարժ. անխռով. անդորրական. անփոփոխ. ասլա դէփրէնմէզ՝ թեզայիւր պուլմազ.
Աննիւթիւք եւ անդողդոջիւք աչօք ի ներքս ընկալեալ. (Դիոն. երկն.։)
Յաւիտեան ասեմք զանդողդոջն զայն եւ համանգամայն զկեանսն եւ զանբաւն. (Մաքս. անդ։)
Առանց դողդոջելոյ. անշարժաբար. հանդարտիկ.
Անդողդոջ խաղաղացեալ ի մարմնի զգայութեանց։ Քուն է ախտ՝ անդողդոջ խաղաղանալ ի մարմնի զգայութեանց. (Նիւս. կազմ.։ Վահր. երրորդ.։)
cf. Անդորր.
summit of a mountain, peak.
• (-անաց) «ժայռ, սուր քարեր, սեպք, արտևանք լերանց». հին քերականնե-րից առնելով ունի միայն ՀՀԲ, որից էլ ՓԲ։ Այս բառը գիտէ ՆՀԲ իբր գասառական բառ և գրում է անդորգանք «ափափայք և ժայռք լե-րին մօտ ի գագաթն». նոյնը կրկնում է խոռն բառի տակ. չունի ԱԲ։
quiet, still, tranquil, calm, mild, peaceable;
easy, convenient, comfortable;
— or յանդորրու, peaceably, in tranquillity;
comfortably, at ease;
— առնել, յ— հանել, to calm, to quiet, to soften, to appease, to comfort.
cf. ԱՆԴՈՐՐՈՒԹԻՒՆ. եւ ԴԻՒՐՈՒԹԻՒՆ. πλατυσμός, εὑρυχωρία. dilatatio, latitudo. կէնիշլիք.
Ի նեղութեան ինձ անդորր արարեր։ Անդորր արար սրտի իմոյ։ Եհան զիս յանդորր։ Լուաւ ինձ յանդորր։ Գնայի ես յանդորրու. (Սղ.։)
Ի նեղութեան եւ յանդորրու. (Յճխ. ՟Ա։)
Յանդորր հանել. (Եղիշ. ՟Բ։)
Յայսմ նեղութենէ գայ վաղնջուցն անդորր. (Պիտ.։)
Արա՛ ինձ անդորր ի մեղացս աշխատութեանց. (Նար. հ։)
Չի՛ք անդորր ի բերիլն ընդ երկիր։ Անդորր եւ մխիթարութիւն եղեւ։ Անդորր եւ հանգիստ են մեզ ամենայն նեղութիւնքն։ Չէ՛ յանդորր, այլ ի մահուն երկիւղէ խռովեալ. (Լմբ. սղ.։)
Ամենայն ուրեք շարամանեալ լինէին իրողութիւնքն ի նեղութենէ եւ յանդորրու (այս ինքն յանդորրէ, յանդորրութենէ). (Ոսկ. գծ.։)
Կամ որպէս ընդարձակ, յընդարձակի. յարձակ. εὑρύχωρον. spaciosum, amplum.
Կացուցեր յանդորրու զոտս իմ։ Արածեսցէ զնոսա տէր իբրեւ զգառն յանդորրու։ Ի տեղւոջ պարարտութեան եւ յանդորրու. (Սղ. Լ. 9։ Ովս. ՟Դ. 16։ Ես. Լ. 23։ Իսկ Ոսկ. ապաշխ.)
Յորժամ կառավարն արթուն է, կառացն անդորր է։ յն. կառքն բարւոք վարի։
πλατύς, εὑρύχωρος. latus, spaciosus, amplus. Լայն եւ արձակ. ընդարձակ. դիւր եւ հանգիստ. կէնիշ, պօլ, վասիյէ.
Այս ծով մեծ եւ անդորր։ Յոյժ անդորր են ինձ պատուիրանք քո. (Սղ. ՃԳ. 25։ ՃԺԸ. 96։)
Ի մեծն եւ յանդորր ծովուն. (Վեցօր. ՟Է։)
Անդորր եղիցի ինձ բանտն բարկութեան. (Նար. ԿԵ։)
Անդորր լինել մտացն ի զբաղանաց. (Լմբ. սղ.։)
Անդորր դադար, կամ հանգիստ. (Վրք. հց.։ Նար. Լմբ.։)
receipt, discharge, quittance.
possessing a tranquil mind, calm, of a peaceable disposition;
magnanimous.
Անդորր մտօք. անխռով.
Սէր՝ անդորրամիտ. (Մծբ. ԺԹ։)
to compose one's self;
to be easy, to be comfortable.
Ընդարձակիլ տեղւոյ, եւ ոգւոյ. կէնիշլէնմէք.
Երբեմն ըստ նեղ գնացից ի պարանոցս՝ դարձեալ անդորրացեալ լայնութեամբ. (Արիստ. աշխ.։)
Անդորրանայր եւ հանդարտէր. (Վրք. հց. ԻԶ։)
to calm, to pacify;
to comfort, to soften, to alleviate.
Անդորր առնել զոք կամ ումեք. դիւրել.
Զիա՛րդ ուսուցանես ինձ, թէ անդորրացո՛ աղքատաց. (Մծբ. ԺԹ։)
cf. Անդորրացուցանեմ.
Զտարակուսեալսն փրկեցէ՛ք, եւ նեղելոց անդորրեցէ՛ք. (Շ. ոտ. Շ. հրեշտ.։)
կր. եւ ձ. կր. եւ ձ. իբր անդորրանալ.
Ծովքն ընդարձակեցան անդորրեցան, զի բաւական իցեն ընդունել զայլ ջուրս. (Եփր. ծն.։)
Զի անդորրեսցի կապանաւոր նեղութեանն տարակուսանք. (Պիտ.։)
Թագաւորութիւնս մեր անդորրեցաւ յամենայն վրդովմանց։ Փափագմամբ յուսոյ անդորրեցարո՛ւք (կամ անդորրացարուք). (ՃՃ.։)
Զրկեալ ի փղշտացւոցն, եւ ապա անդորրեալ. (Նախ. ծն.։)
Ամենեցուն բնակչաց աշխարհիս անդորրեալ՝ յանհոգս եւ յապահովս լինել. (Արծր. ՟Դ. 11։)
cf. Անդորրացուցանեմ.
Ճգնութեամբ իւրով անդորրեցոյց զմեզ. (Մծբ. ԺԹ։)
cf. Անդորրանամ.
quieting, calming, tranquillising.
Որ անդորր առնէ. ընդարձակիչ. դիւրիչ.
Եթէ լայնես նեղութեանս, անդորրիչ ես. (Նար. ՀԶ։)
Նեղութիւնք նորա անդորրիչք են մեր. (Եփր. համաբ.։)
Անդորրիչ վտանգելոց. (Յճխ.։)
Աշխատելոց անդորրիչ. (Ղեւոնդ.։)
Անդորրիչ խռովելոց. (Նար. ԼԲ։)
tranquillity, calm, repose;
ease, comfort.
ԱՆԴՈՐՐՈՒԹԻՒՆ որ եւ ԱՆԴՈՐՐ, գ. (լծ. հյ. համայն դիւր. կամ թ. տարսըզ, տարլըգսըզ.). εὑρυχωρία dilatatio եւ εὑδία. tranquillitas. Ընդարձակութիւն տեղւոյ, եւ ոգւոյ. դիւրութիւն սրտի. հանդարտութիւն. խաղաղութիւն. կենիշլիք, ասուտելիք, կեօնիւլ խօշլուզու, րահաթլըգ.
Կոչեաց զանուն նորա անդորրութիւն. ասէ, զի այժմ ընդարձակեաց մեզ տէր. (Ծն. ՟Ի՟Զ. 22։)
Ի նեղութեան մեծ անդորրութիւն մեզ ընդարձակեաց. (Նար. մծբ.։)
Վասն անդորրութեան օդոցն՝ որ եղեւ նոցա, եւ հասին ի նաւահանգիստ. (Ածազգ. ՟Ա։)
Բնակեցուցանէ յանդորրութեան սպառուածի փլածին մեծի լերինն. (Խոր. ՟Ա. 24։)
Մի՛ փոխեսցեն զխաղաղութիւնն եւ զանդորրութիւնն ի դառնութիւն։ Անցցուք ընդ անդորրութիւնս անքնինս, որ կայ եւ պահի պահողացն. (Յճխ. ՟Է. ՟Թ։)
Անդորրութիւն կենաց հանգստեան։ Առ վտանգն՝ անդորրութիւնն։ Անձինն անդորրութիւն. (Նար.։)
Ետ նոցա ընդ հոգեւոր խաղաղութեանն եւ զմարմնոց անդորրութիւն։ Այս անդորրութիւնս արար վկայիցն զհուրն եւ զսուրն խաղալիկ. (Լմբ. ատ. եւ) (Լմբ. սղ.։)
assiduous, continual;
assiduously, continually, incessantly.
Որ ոչ դղայ. չունօղ զդուլ եւ զդադար. անխոնջ. անհանդարտ. անընդհատ ի շարժման. եւ անդադար. հանապազորդ. դադար չունեցօղ.
Թռչունք անդուլք. (Արշ. ՟Դ։)
Անդուլ շրջաբերութեամբ անհանգիստ մնալով։ Անդուլ լինելով զցայգ եւ զցերեկ. (Արծր. ՟Դ. 7։ ՟Գ. 12։)
Զանդուլ հոգւոյն զշարժմունս. (Խոր. ՟Ա. 1։)
Զանդուլ հինից արշաւանս։ Անդուլ միամտութիւն ծառայութեան. (Յհ. կթ.։)
Անդուլ խոնջին. (Խոսր.։)
Անդուլ եւ անդադար զգրգռումն աղմկին ի վերայ յաճախեալ. (Յհ. կթ.։)
Փութա՛ ասէ վարժիլ անդուլ. (Շ. այբուբ.։)
Անդուլ դատիչ։ Անդուլ գոչմամբ պատմեսցի։ Անդուլ պատմողիս. (Նար.։)
abyss, gulf;
precipice;
the infernal regions, hell, tartar.
ԱՆԴՈՒՆԴՔ. դուն ուրեք եզակի՝ ԱՆԴՈՒՆԴ. ἅβυσσος, βυθός. abyssus, fundus, profunditas. Խորք. վիհ. իբր անյատակ խորութիւն. ալք. խորին վայրք. դժոխք. որպէս խորք ծովու կամ ջուրց. ծով. տէրեա տէրինլիյի.
Խաւար ի վերայ անդնդոց։ Աղբիւրք անդնդոց։ Ընկլան յանդունդս իբրեւ զվէմս։ Ծփէաք ի հանդրին անդունդս։ Յանդունդս տառապեցայ։ Անդունդք խորոց, եւ այլն։
Եւ զի՞նչ իցէ մեկնութիւն անդնդոցն, այլ ջուրքն բազումք ծովացեալք. (Վեցօր. ՟Ա։)
Յայտնէ եւ անուն անդընդոց զնիւթոյն անբաւութիւն. (Նիւս. բն.։)
Երբեմն կայուն անդունդս է, եւ երբեմն շարժուն. (Պիտ.։)
Հասեալ յատակս անդնդոց. (Նար. ԻԵ։)
Որպէս խորք երկրի, կամ ո՛ր եւ է իրաց. տիպ, տէրինլիք.
Ընդ անդունդս եւ ընդ բարձունս։ Վերին բարձանց, եւ ստորին անդնդոց. (Ագաթ.։)
Յերկնային ուղւոյն՝ անդնդոց մատնեցայ. (Նար. ԾԵ։)
Վաղենտինոս յերեսուն աստուածս ձկտեաց (զաղանդ իւր), եւ ասէ անդունդս. զի վայել իսկ էր նմա՝ որ անդունդ չարեաց, յանդնդոց չարէ անտի սկիզբն առնել. (Կոչ. ՟Զ։)
Անծայր անդունդս անօրէնութեան, եւ աննկատելի խորխորատս վհին յաւիտենից. (Բենիկ.։)
Որպէս դժոխք. ճէհէննէմ տիպի.
Անդնդոց մատնին հրեշտակք օտարին։ Յաղթեաց անդնդոց. (Նար.։)
րպէս գերեզման.
Լո՛ւր ի խորոց անդնդոց մահուն գերեզմանի. (Նար.։)
cf. Կալում.
that thrashes or treads out corn, thrasher.
ἁλοῶν triturans. Կասօղ ի կալն. (եզն) ձդօղ զկամնասայլն. խըրմէնճի.
Մի կապեսցես զցռուկ եզին կալոտւոյ. (Օր. ՟Ի՟Ե. 4։ ՟Ա. Կոր. ՟Թ. 9։ ՟Ա. Տիմ. ՟Է. 28։)
Տպաւորէ զնոցայսն եզանց կալոտեաց. (Մեկն. ղեւտ.։)
barns, granaries.
իբր Կալք. οἰ ἄλω areae. կալերը. խըրմէնլէր.
Յափշտակեցին զկալորայն. (՟Ա. Թագ. ՟Ի՟Գ. 1։)
to take, to layhold of, to seize;
to arrest;
to subjugate, to rule over;
to succeed.
Ոչ կալլով զնա՝ չարանայ Մաքս. (ի դիոն.։)
Ցանկալի եղեալ օրինապահն կալեօք (այսինքն կալմամբ). (Ագաթ.։)
Դնէ զօրէնս ի քաղաքի յամենայն ժամ կալօղն ( այսինքն իշխօղն). (Պղատ. օրին. ՟Դ։)
κρατέω teneo, obtineo, prehendo κατέχω coerceo, cohibeo. որ եւ դրի ի յետնոց՝ ԿԱԼՆՈՒԼ. իբր Ունիմ, կալայ, ըմբռնել. տիրել. ունենալ, բռնել, արգիլել.
Յայնժամ սոքա կալեալք (կր), կալուլ կարծեն. (Պղատ. տիմ.։)
Եկալ զաթոռն աղեքսանդրի։ Չոգաւ կալ զդուռն քարամբք. (Սոկր.։ Վրք. հց. ձ։)
Բաքիդէս ոչ կարաց կալուլ զյովնաթան. (Նախ. ՟ա. մակ.։)
Կալու զշունչն եւ կապէ զրոյցն. (Հին քեր.։)
Օր մի ոչ կարէ կալուլ զորկորն։ Կալուլ կապել։ Կլուին եւ այլն. (Ոսկ. յհ. ձ. ուր տպ. կալնուլ։)
Ելէ՛ք կալէ՛ք զանցս լեռնային կողմանն. (Յուդթ. ՟Դ. 6։)
Բաւական լիցի ձեզ այսչափ, որ չափ կալէքդ. (Արծր. ՟Բ. 4։)
Կալուլ զոտից մանկանց նորին, եւ հարկանել պինդ ըզքարի. (Շ. եդես.։)
Ոչ իբրեւ զմի ինչ ի կալեցելոցն. այսինքն յընդ ձեռամբեղելոց եղականաց. (Կիւրղ. գանձ.։)
Կալնու, կալնուին, կալնուլ. զոր յաճախեցին յետինք։
to charm, to bewitch, to enchant, to fascinate;
to flatter, to allure.
ἑπᾴδω incanto. Կախարդական հնարիւք դիւթել, թովել, պատրել, հրապուրել, խարդախել, որսալ.
Կախարդիցէ կախարդանօք. (Օր. ՟Ժ՟Ը. 11։)
Զոր համարեցան կախարդել զսա կանանց. (Խոր. ՟Բ. 58։)
Բջջանօք ինչ յուռթից կախարդել. (Նար. ՟Կ՟Զ։)
Գինարբու հացկերութեամբ կախարդեալ։ Կախարդել արտօսրահոս ողորմելի գեղձմամբք. (Պիտ.։)
Մի՛ պատրեսցուք ի հեշտալեացս. որք կախարդեն զզգայութիւնս. (Սարգ. յկ. ՟Ե։)
Կախարդէ զնաձայինիւ տասնաղեացն, (Վրք.հց. ՟Ժ։)
to hang, to suspend;
to hang on, to attach to;
to hang up, to hook, to clasp;
— զբեւեռաց, to hang from a nail.
ԿԱԽԵՄ ԿԱԽԻՄ, կամ ԿԱԽԵԱԼ ԿԱՄ. ձ.չ. κρεμάω, ἑκκρεμάω, -ομαι , κρεμαννύω, -υμι suspendo, pendeo, dependeo եւ այլն. Կապեալ թողուլ կամ մնալ ի բարձր վայրի ընդ մէջ օդոյ. խեղդ արկանել. խաչել. եւ Ի կապ թողուլ կամ մնալ հաստատել, իլ. կապել, իլ. ունել զկապակցութիւն. յենուլ. յարիլ. կախել, կախուիլ, փակչիլ, կապուիլ. ... Ստէպ պատմական խնդրով՝ եւպէսպէս առմամբ. զոր օրինակ,
Կախել զոք, կամ կախիլ եւ կախեալ կալ ուրուք զփայտէ, զկաղնվոյ. զմիոյ ձեռանէն։ Զծերս խակեցին զբութաց. զմանկուսն զստեանց կամ զպարանոցէ մարցն։ Անօթ զչորեցունց տտնոց կախեալ յերկնից։ Տեսին կախեալ զգազանն զձեռանք նորա։ Խոյ մի կախեալ կայր զծառոյն սաբեկայ զեղջերացն։ Զմարմինս նոցա կախեցին զպարսպէն։ Կախեաց զնիկանովրայ զգլուխն զբարձրամուր աշտարակէն յանդիման ամենեցուն։ Ցից մի, կախել զնմանէ անօթ ինչ. եւ այլն։
Եւ նմանութեամբ.
Ժողովուրդն ամենայն կախեալ կային զնմանէ ի լսել։ Եղիցին կախեալք զնմանէ. (Ղկ. ՟Ժ՟Թ. 48։ Ես. ՟Ի՟Բ. 24։)
Նորա ոգին կախեալ կայ զդորա ոգւոյդ. (Ծն. ՟Խ՟Դ. 30։)
Փափաքանօք գորովոյ զմանկանէն կախեալ էր։ Զառասպելական սռեղծուածոցն կախեալք. (Փիլ.։)
Զնոցա կախին սիրոյ. (Պիտ.։)
Զծառոյդ օրհնութեան հաւատք յուսոյ իմոյ կախեսցի. (Նար. ՟Ղ՟Ա։)
Գիր զգրոյ կախելով՝ անաշխատ բերելով զհեգենայն. (Մանդ. ՟Ժ՟Ը։)
Եւ եւս յայլ եւ այլ հոլովս՝ իրական կամ նմանական նշանակութեամբ.
Կախեցին ի վերայ ջրբղխին։ Կախեաց զերկիր ի վերայ ոչնչի։ Կախեցաւ ընդ երկինս եւ ընդ երկիր։ Զկապարճս կախէին ի պարիսպս քո։ Կախեցին զգլուխն ի պարսպէ անտի։ Կախիցի երկան իշոյ ընդ պարանոց նորա։ Յայս երկուս պատուիրանս կախեալ կան։ Ի մեզ են կախեալ ոգիք նոցա։ Կախել ընդ պատուհանն, ընդ պարիսպն։ Ի ցուոցն կախեցին զնոսա.եւ այլն։
Առ ստորին կողմամբ պճղնաւորին կախէին ոսկի նռունք. (Փիլ.։)
Կախել ի բարձրավանդակ, ի խաչափայտն. (Ճ. ՟Ա.։ Սարգ.։)
Կախեաց զվիշապն յերկճեղն. (Կամրջ.։)
Յայսքան վտանգս կախէ զանհաւատսն։ Զանարգ զարդս կախիցես ի դեմս քո. (Ոսկ. յհ.։)
Ամենայն երանութիւնք ի կամս հօր իւրոյ կախեալ կան. (Բրսղ. մրկ.։)
Կախեցաւ ի վերայ փայտին. (Սարգ.։)
Զտախտակն դատաստանի ունին յաջակողմն կախեալ ի վերայ բարձիցն. (Լմբ. պտրգ.։)
Վարսք գլխոյն կախելով՝ վերջկոյս զուսովքն մարմնոյ. (Պիտ.։)
Կախեալ կայ զպարանոցաւն. (Նար. երգ.։)
Թողեալ զամենայն ինչ՝ զնովաւ կախեցան. (Լմբ. սղ.։)
Կախի զուսօքն մարիամու. (Տօնակ.։)
Ի ձեռանէ միոյ կախեալ։ Պատճառք նոցա յերկնից կախին. (Մագ. ոտ.։ Վեցօր. ՟Ղ։)
Ջահք ի բարձանց ի քեզ կախեալք անշիջական. (Երզն. ոտ. երկն.։)
Խարիսխն ի նաւէն ի խոնարհ կախիցի. (Եփր. եբր.։)
Կախեցաք զյոյս մեր յօծեալն աստուծոյ. (Եւս. պտմ. ՟Ժ. 2։)
Կախէին բեռն գրաստուց. (Նեեմ. ՟Ժ՟Գ. 15։)
Կարօղ է կախել նոցա բեռինս ծանրութեան. (Ագաթ.։)
to hang, to hang oneself;
to be hanged or held in suspense;
to suspend;
to be lowered;
to depend, to be dependant, in the power of;
to become attached to, to get fond of;
— զսիրոյ ուրուք, to love tenderly;
— զշրթանց ուրուք, to listen open-mouthed, to hang on the lips of a speaker;
— զառասպելեաց, to believe in fables;
ժողովուրն ամենայն կախեալ կային զնմանէ ի լսել, all the people hung on his lips.
tulip;
արքունի —, fritillary;
վայրի —, poppy, corn-poppy.
tender-fleshed;
mollusk
Ոյր կամ ուր միսն է կակուղ. (յն. τριφερότατος tenerissimus. փափուկ յոյժ).
Տախտակս պղնձիս շողացուցան էին, եւ դնէին ի վերայ մարմնոյ նորա ի կակղամիս տեղիսն. (Եւս. պտմ. ՟Բ. 1։)
furnished with flexible branches.
Որոյ ուղէշքն կամ ոստքն են կակուղ.
Եթէ ոչ էի կակղուղէշ, բառնալ ոչ կարէի. (Մխ. առակ.։)
workman;
labourer.
Բազում խաղաղութիւնս ետ տեղի կահակալաց. (որ ինչ այռուր լինի՝ փոխել տնկել ուր չլինէրն յառաջագոյն. Կիւրղ. ծն.։)
to prepare, to fit up, to provide with, to furnish, to stock.
ԿԱՀԱՒՈՐԵՄ ԿԱՀԱՒՈՐԻՄ, ԿԱՀԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ ՀԱՄԱՐԻՄ, ԿԱՀԵՄ ԿԱՀԻՄ. κατασκευάζω, -ομαι paro, instruo, -or. Հանդերձել կազմել՝ զիրս եւ զանձն իւր. Ճահաւոր եւ կարեւոր համարել. ջանալ. հնտրիլ. յարմարել. կազմել.
Ի պարոյկս բանին կահաւորելով. (Երզն. քեր.։)
Վասն զի բազում իրս պղատոն աստուածաբանէ, եւ վասն աստուածաբանութեանն կահաւորի. իսկ ուսումնականն կահաւորի վասն այնոցիկ, որք ենթակայութեամբ նիւթաւորք գոն. (Սահմ. ՟Ժ՟Զ։)
Կահաւորութիւն համարեցայ, մանաւանդ թէ օգուտ իսկ, եւ կարեւոր պէտս՝ համառօտիւք զամենեսին ի կիր արկանել. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Անտաղտուկ կահիցէ զիմաստութեան վարդապետութիւն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։)
Կահեմ զկարգս կահաւորելոց. (Երզն. քեր.։)
Լծորդութիւնք շեշտոլոր բայից. իններորդ հոյիւ, զոր օրինակ կահեմ. (Երզն. քեր.։)
cf. Կահաւորեմ.
ԿԱՀԱՒՈՐԵՄ ԿԱՀԱՒՈՐԻՄ, ԿԱՀԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ ՀԱՄԱՐԻՄ, ԿԱՀԵՄ ԿԱՀԻՄ. κατασκευάζω, -ομαι paro, instruo, -or. Հանդերձել կազմել՝ զիրս եւ զանձն իւր. Ճահաւոր եւ կարեւոր համարել. ջանալ. հնտրիլ. յարմարել. կազմել.
Ի պարոյկս բանին կահաւորելով. (Երզն. քեր.։)
Վասն զի բազում իրս պղատոն աստուածաբանէ, եւ վասն աստուածաբանութեանն կահաւորի. իսկ ուսումնականն կահաւորի վասն այնոցիկ, որք ենթակայութեամբ նիւթաւորք գոն. (Սահմ. ՟Ժ՟Զ։)
Կահաւորութիւն համարեցայ, մանաւանդ թէ օգուտ իսկ, եւ կարեւոր պէտս՝ համառօտիւք զամենեսին ի կիր արկանել. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Անտաղտուկ կահիցէ զիմաստութեան վարդապետութիւն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։)
Կահեմ զկարգս կահաւորելոց. (Երզն. քեր.։)
Լծորդութիւնք շեշտոլոր բայից. իններորդ հոյիւ, զոր օրինակ կահեմ. (Երզն. քեր.։)
cf. Կեղակարծ.
ԿԱՂԱԿԱՐԾ եւ ԿԱՂԱԿԱՐԾԵԼԻ. որ եւ ԿԵՂԱԿԱՐԾ. Կամ խեղ կարծեօք. կաղալով կարծեաց՝ կասկածանօք. խիթալի.
Հովիւքն կասկածք կաղակարծք. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
Կաղակարծ ընկալեալ. (Նար. ՟Խ՟Ը։)
Կաղակարծելի իմն ցուցանէ զոմանս անյայտաբար. (Ոսկ. ՟ա. կոր.։)
Պատիր պտղովն կաղակարծելի բաժամտութեամբն. (Թէոդոր. խչ.։)
to limp, to be or go lame, to halt, to hobble;
to hesitate, to water;
յերկուս հետս —, to halt between two opinions
ԿԱՂԱՄ որ եւ ԿԱՂԱՆԱԼ. χωλαίνω, ἑπισκάζω claudico. Կաղ լինել. որպէս զկաղ քայլել. տկարանալ յնթացս. յետնիլ. տատանիլ ոտիւք կամ մտօք.
Անկաւ, եւ կաղացաւ։ Մինչեւ ցե՞րբ կաղայք յերկուս հետս։ Կաղայր ի զըստէ անտի։ Կաղացան ի շաւղաց իւրեանց. (՟Բ. Թագ. ՟Դ. 4։ ՟Գ. Թագ. ՟Ժ՟Ը. 21։ Ծն. ՟Լ՟Բ. 31։ Սղ. ՟Ժ՟Է. 45։)
Յերկուս կողմանս եւ յերկուս միտս կաղաս. (Մանդ. ՟Ա։)
Ի յերկուս հետս երկմտութեան կրկին կաղացի. (Նար. ՟Կ՟Դ։)
Յարուեստիցս յայսցանէ կաղացեալ եմք. (Մագ. քեր.։)
Զի մի՛ կաղասցէ ի կատարելութենէ. (Շ. յկ. ՟Ի՟Զ։)
Կրկին հաւատս ցուցանէին, զի կաղալոց եւ սողալով եւս ի լեառնն ելանէին։ Վասն յարութեանն բան կաղայր առ նոսա. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 27։ եւ Ոսկ. ՟ա. կոր.։)
Որ ըստ հաւատոցն կաղայ. (Բրսղ. մրկ.։)
cf. Կաղամ.
cf. Կաղամ. յետս մնալ.
Զի որ ի ծերութեան այնպիսի կաղիցի, յայտ է թէ ի մանկութեանն եւս չար. (Ոսկ. եբր. ՟Է։)
cf. Կաղամախ.
ԿԱՂԱՄԱԽ ԿԱՂԱՄԱԽԻ. λεύκη populus alba. եբր. լիպնէք եւ αἵγειρος populus nigra, alnus. Ծառ բարձր ի ջրարբի վայրս, որոյ տերեւք դիւրաշարժ են ի հողմոյ, ի մի երես մթին կանաչ, եւ ի միւսն սպիտակ. որպէս եւ բունն՝ է՛ որ սպիտակ, եւ է որ մթնագոյն. փայտ միոյն թեթեւ, եւ միւսոյն ծանր.
Զսարոյն եւ զկաղամախն։ Ի ներքոյ կաղնեաց եւ կաղամախեաց. (Ես. ՟Խ՟Ա. 19։ Ովս. ՟Դ. 13։ որպէս եւ Գաղիան.։ Ագաթ.։ Մագ. ոտ.։ Սարփ. յուդ. ՟Բ։ Պիտ.։ Վեցօր. ՟Է։)
seller;
cf. Թթուուտ.
Որ վաճառէ զկաղամբս. բանջարավաճառ.
Ի շինականութեան կերպարանս ի կաղամբավաճառի օրինի մտանէր ի բանակն պարսից. (Բուզ. ՟Գ. 21։)
to remain torpid.
Բառ անյայտ, իբր թողուլ զկատաղութիւն, կամ կաղանալ, թուլանալ, դալարիլ եւ թմրիլ.
Կամ նոյն իսկ օձից ազգ, որ ի ջերին աւուրսն յար ի գազանութիւն յանդգնի, եւ արեգական ի հարաւ խոնարհեցելոյ (յաւուրս ձմեռան՝) կաղաւէ. (Անյաղթ հց. իմ.։)
academician, member of an academy.
συνόμιλος colloquens. Հանդիսակից. դասակից. կենակից. խօսակից. ընտանի.
Սամփսոն որպէս կաճառակից աստուծոյ երանի. (Ոսկ. ի կոյսն.։)
Աղօթք՝ հրեշտակաց դասակից առնէ, սերովբէից կաճառակից. (Խոսր.։)
Կաճառակիցք եւ կցորդք դասակցութեանցն վեհից. (Նար. առաք.։)
Եկն քրիստոս ի յովաննէ մկրտել, տէրն մարդկան առ անապատին կաճառակիցն. (Անթիպատր։)
(Միայնակեացք) նախամարգարէին կաճառակից գոլով՝ միշտ ընդ աստուծոյ խօսին. (Լաստ. ՟Ղ։)
to assemble, to reunite, to meet together.
ԿԱՃԱՌԻՄ եւ ԿԱՃԱՌԵՄ. ὀμιλέω, προσομιλέω versor, conversor. Ի մի կաճառ գալ. ի հանդէս մտանել. կենակից եւ խօսակից լինել. քաղաքավարիլ. գումարիլ. միաբանիլ.
Գործ է խոհեմութեան կաճառիլն ուղղապէս. (Արիստ. առաք.։)
Հրեշտակ ընդ կուսին խօսի. վասն զի ընդ կնոջ կաճառեցաւ օձն. (Ոսկ. ի կոյսն.։)
Ընդ առն թագաւորի տրամաբանեալ կաճառէ. (Ոսկ. գծ.։)
Կաճառի արդարութեամբ ընդ նմա. (Լմբ. առակ.։)
Եւ զմարմնոյն պարտ է հատուցանել շարժութիւնն՝ կաճառելով ընդ կրթականաւն. այսինքն ի հանդէս մրցական. (Պղատ. տիմ.։)
Տեսայ զհամբակս եւ զերիտասարդ աղջկունս կաճառելով ընդ միմեանս խոհեմասիրաբար. (Պղատ. օրին. ՟Ը։)
Կաճառելով ընդ միմեանս խոհեմասիրապէս բնակեսցեն. (անդ. ՟Թ։)
Զի ձեռն մարմնոյ կաճառելն (աստուծոյ ընդ քեզ) ոչ ընդունիս. (Բրս. ծն.։)
Որպէս երբեմն ընդ եւայի, նոյնպէս եւ աստ ընդ խորհրդական առնն կաճառէր բարեհամբոյր բանջւ. (Յհ. կթ.։)
մէջ յոգնախումբ հրապարակացն, եւ կաճառեալ ատենից. (Սարգ. յկ. ՟Ժ՟Ա։)
Պարկեշտ ամուսնութեամբ կաճառեալ, եւ ծնեալ որդիս. յն. միաբանիլ, զուգիլ. (Ոսկ. յաւետիս.։)
one aggregated to an academy, honorary member.
Ո՞ (տայ) շատ հայել ընդ ինքն կաճառորդացն. յն. որոց ի հրապարակս. (Ոսկ. եբր.։)
felt, made of felt.
ԿԱՃԵԱՅ կամ ԿԱՃԷ. πίλεος, πιλωτός pileus, coactus, pilosus Կազմեալն ի կաճէ. թաղեայ. եւ Զգեցեալն կաճիւ.
Անարի ոմն սկայ վառեալ, եւ թաղեաւ (կամ թաղիւ) կաճեայ բոլորով ամենեւիմբ պարածածկեալ ... հարեալ նիզակաւ ճախր առնոյր կաճեայն (կամ կաճիւ). (Խոր. ՟Գ. 9։)
Սքեմ է նոցա կաճէ դիպակաւ. եւ յորժամ վախճանի արքայն, նոքա են՝ որ զդագաղսն եւ զգահոյսն բառնան. (Մխ. դտ.։) (ուր ի լս. եդեալ է յումեմնէ, ապրիշում։)
to gnaw, to nibble;
to corrode, to canker;
to eat, to consume, to destroy;
to take or carry away.
ἁποκνίζω, διατρώγω carpo, rodo, vellico. Ատամբք կորզել շորթել զուտելի միսն յանուտելի ոսկերաց. ատամամբք քարշելով ուտել. կեղեքել. կրծել, փրցընել.
Կրծէին զմարմինս սրբոցն. (Ճ. ՟Բ.։)
Հանապազ կրծելով զշղթայսն. (Խոր. ՟Բ. 58։)
Նմանութեամբ՝ Բաժին ինչ կորզել.
Նախ ընդ երկուս բաժանել (զաշխարհն հայոց) երկու թագաւորօքս արշակունօք՝ զորս կացուցաք. ապա եւ ընդ նոսա կրծել ջանսցուք՝ աղքատացուցանել։ Բազում գաւառք կրծեալք հատեալք այսր անդր. (Բուզ. ՟Ե. 1։)
cf. Կրծեմ.
Բարձեալ ունէր ընկերն նորա զհացն, եւ ոչ կրծոյր ի նմանէ. (Եփր. թագ.։)
rapacious, ravenous, greedy.
ԿՐԾԼԻ կամ ԿԾԼԻ. Կրծօղ՝ որպէս զմուկն. յափշտակօղ. ագահ. գող. կծծի. կծուծ.
Գողակիցք են դողոց, կծծիք կրծելիք (կամ կծլիք), ժլատք, ագահք. (Խոր. ՟Գ. 68։)
to have the eyes starting from their sockets.
ԿՐԿՈՎԻՄ կամ ԿՈԿՈՎԻՄ. Բառ ռմկ. իբր ՇԼանալ. վնասիլ աչաց, կամ ի դուրս ցցուիլ.
առիւծն եհար ապտակ ի ծնօտս գայլուն, եւ կրկովեցան (կամ կոկովեցաւ) աչք նորա։ Աչք գայլոյն ուսոյց զիս, որ արտաքս կրկովեցան. (Ոսկիփոր.։)
constructed with twigs.
Կերտեալ ի կրկտէ, ի խռուոյ. չէօր չէօքէ շինած.
տատրակն զկրկտակերտ զդուզնաքեայ փայտակերտիկն ապաւէն ծննդոցն պատրաստէ. (Ագաթ.։)
gathering small wood.
Քարկոծել տայ զկրկտաքաղն ի շաբաթու. (Նախ. թուոց.։)
Զկրկնաքաղն ըմբռնեալ ի շաբաթու, եւ քարկոծեալ սպանին. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։ եւս եւ Վրդն. թուոց.։ Երզն. մտթ.։ Լծ. նար.։)
to seek, to search, to rummage;
to sift, to dive into, to examine, to explore.
Քաղել որպէս զկրկուտ, կամ կտել կտտել կրկին եւ կրկին զնոյն իրս. զի նշանակէ, Ի խնդիր ելանել կամ քաղել. հետազօտել. մանր զննել. փնտռտել, տնտղել.
Այլք զգերեզմանս կրկտեն. (յորմէ Գերեզմանակրկիտ) (Եզնիկ.։)
Ի գերեզմանաց կրկտեաց հան զնոսա. (Եփր. համաբ.։)
Մատուցեալ յայլոց ական զշիւղ կրկտեն. (Փարպ.։)
Զառակն քննել եւ մանր կրկտել. ((յն. մի բայ). Ոսկ. յհ. ՟Բ. 12։)
զինչ հարկ իցէ զայնպիսի իրս մանր կրկտել. (Եւս. քր. ՟Ա։)
frequenting shops;
tavern-haunting.
Որ ինչ լինի մտանելով ի կրպակս եւ ի կապելիոնս կամ ի պանդոկս.
Ի բա՛ց փախիջի՛ր յամենայն կրպակամուտ պղծութենէ. (Կոչ. ՟Դ.) յն. καπηλοδυτεῖν cauponas intrare.
cf. Կրպակաւետ.
κάπηλος tabernarius, caupo. որպէս իտ. bottegajo եւ oste. Ունօղ զկրպակ. նստօղ ի կրպակի. վաճառական. կրպակապետ, եւ պանդոկապան. խանութպան.
Սա տեղի ճգնողաց է, եւ ոչ է տեղի վաճառոյ կրպակաւորն փերեզակաց. (Վրք. հց. ՟Բ։)
Ճանապարհ արարեալ ի կրպակաւորսդ՝ շահաւորեցէ՛ք. (Զքր. կթ.։)
Գնեաց կտաւս ասուեաց, եւ համարէր զդրամն ի կրպակաւորն. (Վրք. հց. ձ։)
կրպակաւորն շահիցն աղագաւ զկրպակսն բազմացուցանէ. (Լմբ. պտրգ.։)
Զանարատ գինին զորոյ շնորհս կրպակաւորացն ջուր ոչ ժամացոյց։ Կաթն ընդ գինի խառնելով, ո՛չ ջուր ըստ կրպակաւորացն սովորութեան. (Նիւս. երգ.։)
Զօրէն կրպակաւորացն (գինոյ) խաբէութեամբ. (Ասող. ՟Գ. 21։)
Կրպակաւորք քո խառնեն ջուր ընդ գինի. (Եփր. աւետար.։)
Անիծէ զկրպակաւորսն. (Սանահն.։)
younger, junior;
minor;
inferior.
ԿՐՍԵՐ ԿՐՍԵՐԱԳՈՅՆ. cf. ԿՐՏՍԵՐ, եւ այլն։
having the wings tied together.
Որոյ կցեալ են թեւք, որպէս չղջիկան.
Ի միաթեւաց մինչեւ ի բազմաթեւս, եւ զատաթեւս. (Պիտառ.։)
sea-bisouit;
account, memorandum.
գրտակ հացի. նկանակ կամ պաքսիմատ ի ձեւ բռան կցելոյ, կամ որպէս ափկից մի.
Ա՛ռ ընդ քեզ զԽ կցակս հացի. (Վրք. հց. ձ.)
Ա՛ռ քեզ քառասուն կցակս հացից։
to kick, to kick out, to fling out the heels;
to be refractory, to kick against the pricks.
ԿՑԱՏԵՄ ԿՑԱՑԵՄ. λακτίζω calcitro, calce impeto. որ եւ գրի ԿՑԱԾԵՄ. Կիցս ընկենուլ կամ ածել. աքացել. աքսոտել.
Անկուշօղ, կցատող աստուածային օրինացն, որ աւետարանական շնորհացն կիցս ընկենոյր. (Սեբեր. ՟Ժ՟Ա։)
Յորժամ կցածիցես իբր զէշ, եւ եղջիւր ածիցես իբրեւ զցուլ։ Իշացուլք իսկ են ոմանք ի մարդկանէ, որք ... եղջիւր ածիցեն ... վազեն, եւ կցացեն։ Պակաս ի՞նչ իցեն ի մարտէ իշավայրիցն, զմիմեանս խածատելովն, կամ կցացելովն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4։ ՟Գ. 6։ եւ Ոսկ. յկ. ՟Ա. 3։)
cf. Կցատեմ.
ԿՑԱՏԵՄ ԿՑԱՑԵՄ. λακτίζω calcitro, calce impeto. որ եւ գրի ԿՑԱԾԵՄ. Կիցս ընկենուլ կամ ածել. աքացել. աքսոտել.
Անկուշօղ, կցատող աստուածային օրինացն, որ աւետարանական շնորհացն կիցս ընկենոյր. (Սեբեր. ՟Ժ՟Ա։)
Յորժամ կցածիցես իբր զէշ, եւ եղջիւր ածիցես իբրեւ զցուլ։ Իշացուլք իսկ են ոմանք ի մարդկանէ, որք ... եղջիւր ածիցեն ... վազեն, եւ կցացեն։ Պակաս ի՞նչ իցեն ի մարտէ իշավայրիցն, զմիմեանս խածատելովն, կամ կցացելովն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4։ ՟Գ. 6։ եւ Ոսկ. յկ. ՟Ա. 3։)
to conjoin, to bind together, to tie up;
to affect, to invent, to forge, to shuffle, to quibble, to quirk, to trump up, to borrow.
συνάπτω coapto συμπλάσσω, -ττω fingo, confingo. որ եւ ԿՑՈՏԵԼ. Կցելով կցել զկոտորակ ընդ կոտորակ. կարկատել. կապկապել. յօդել ըստ կամի ըստեղծուլ.
Զձորձ իւրեանց կցկցէին, առագաստ առնէին, անջրպետեալ զսեղանն. յն. կապէին չուանօք. (Կոչ. ՟Ժ՟Բ։)
Պատմուճան աղտեղի ի զանազան մեղաց ոստայնանկութենէ կցկցեալ. (Շ. յուդ. ՟Ի՟Բ։)
զի՞նչ առեալ, կամ զի՞նչ կցկցեալ, կամ ո՞յր բանիւ խօսին։ Յղութեամբ եւ ծննդեամբ զկրօնսն յարութեան կարկատիցեն. եւ ուստի՞ գոյր ի նոսա այնպիսի ինչ կցկցել. (Երզն. մտթ.։)
Արդ իմն յօդէք, արդ իմն կցկցէք, յորժամ իրքս եկին հասին ի վերայ. (Ոսկ. ես.)
Եւ ոչ իսկ դիտէիք կանուխ. այլ այժմ յիրացս կցկցէք։
patched up, botched, adventitious, forged, invented, contrived, fictitious, borrowed.
ἑπείσακτος advectitius, ascititius. Կցկցեալ. կարկատուն. յօգեալ. մուրացածոյ.
Յայսմ ի կցկցոտ պատութիւն աստ չի՛ք ինչ այն. ո՞րչափ եւսս առաւել յանարատ իսկութեանն յայնմիկ, ուր կցկցոտ ինչ ոչ կայ. տպ. կցկտուր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 10։)
cf. Կցորդ.
Կցորդակից լինին զօրաց երկնաւորաց առ սպասաւորութիւն մարդկան. (Յճխ. ՟Բ։)
Կցորդակից լինել փառաբանութեան։ Հրեշտականք եւ սուրբք կցորդակից լինին մերոց պաշտամանց. (Խոսր.։)
Յայլ իմն էութիւն յեղաշրջեն կցորդակից տարերաւն. (Լմբ. պտրգ.։)
joining, union, joint;
insertion, annex.
Կցումն. յարումն. զօդումն. յօդ.
Ի ջուրցն՝ որ պաղեալ խստանան մեծաւ հաստատուն կցուածով. (Վեցօր. ՟Գ։)
Ընդ մէջ կցուածի քարանց վարեսցի ցից. (Սիր. ՟Ի՟Է. 2։)
(Հուր) զատէ զնիւթս որպէս կապար յարծաթոյ, եւ զկցուածսն լուծանէ. (Մաքս. ի դիոն.։)
Կամարաձեւ կցուածք յունիցն. (Արծր. ՟Ե. 11։)
adventitious, additional.
Էութիւն նորա անեղ եւ միաւոր է, եւ ներհակ ոչ ունի. ներհակաւոր՝ եղականքն եւ կեցուածոյքն են. (Եւագր. ՟Ի՟Ը։)
anthem.
μέλος membrum եւ carmen ἁντίφωνον antiphona, responsio եւ այլն. կցուած երգոց կամ ռազմոսաց. տուն մի սաղմոսի կցեալ ի խորհուրդ աւուրն. որում կցի եւ սկիզբն նորին զկնի, եւ Յաւելուած երգոց. երգաբանութիւն. զի եւ Կցել՝ է նաեւ երգել. Կցուրդ ասելով. Ձայն տեառն ի վերայ ջուրց։ Կցուրդս գեղեցկանուագս։ Սաղմոսելն կցուրդիւ, Զգործս ձեռաց մերոց։ Սկսանիլ եպիսկոպոսին զսաղմոսն կցրդիւն, Տէր սիրեցի զվայելչութիւն։ Դարձեալ կրկնել կցրդիւ, Բա՛ց մեզ տէր բա՛ց, հառաչանք է սրտառուչ մարգարէիցն։ Զսուրբ աստուածն՝ հանդերձ սրբոյ աստուածածնին կցրդիւն. (Յհ. իմ. ատ. եւ եկեղ։)
Գերմանոս արար եւ կցուրդս եւ շարականս. (Հ=Յ. մայ. ՟Ժ.։)
ԿՑՈՒՐԴ, իբր Կացուրդ. հանդէս. պաշտօն.
Հանդիսաւոր կցուրդս տօնից կատարեն. (Ճ. ՟Ա.։)
որ ինչ միանգամ սոցին կցուրդ յաւետարանսն կայ. (Թէոդոր. մայրագ.։)
to curve, to bend, to bow.
ԿՔԵՄ ԿՔԵՑՈՒՑԱՆԵՄ ԿՔԻՄ. Ծեքել, թեքել, իլ, ծաւալել, ծռիլ, թիւրել, իլ, կորացուցանել. կորանալ, խոնարհիլ, կթոտիլ լքանիլ, վհատիլ, խոտորիլ, ընկճել, իլ, ճկել, ճկիլ, չոքիլ.
Որոյ կքեցուցեալ զծունկսն՝ երկիր պագանէր նմա. (Ճ. ՟Ա.։)
Իսկ աղեքսանդրի կքեցուցեալ զոտսն՝ վազեաց ի վերայ նորա. (Պտմ. աղեքս.։)
Կքեալ իջեալ ամենեւին յերկիր կործանեսցի. (Վեցօր. ՟Ը։)
ոչ խոնարհէր, եւ ոչ կըքէր (Եւս.պտմ. ՟Ե. 1։)
Ոչ թերեցայք ինչ, եւ ոչ կքեցէք մտօք. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Դ։)
Կքեաց աբեններ, եւ հար զսնակուշտն ասայէլի. (Եփր. թագ.։)
Եւ ի կքել մարմնոյն՝ գտանել հոգւոյն զվհատութեանն տարակուսանս. (Յհ. իմ. ատ.։)
Մի՛ զիջուսցես զկքեալն. (Նար. ՟Ձ՟Է։)
Երկբայելոցն եւ կքելոցն ի հաւատսն. (Սարգ. յկ. ՟Ժ։)
to be bent, folded;
to be humbled, dejected.
ԿՔԵՄ ԿՔԵՑՈՒՑԱՆԵՄ ԿՔԻՄ. Ծեքել, թեքել, ծաւալել, ծռիլ, թիւրել, իլ, կորացուցանել. կորանալ, խոնարհիլ, կթոտիլ լքանիլ, վհատիլ, խոտորիլ, ընկճել, իլ, ճկել, ճկիլ, չոքիլ.
Որոյ կքեցուցեալ զծունկսն՝ երկիր պագանէր նմա. (Ճ. ՟Ա.։)
Իսկ աղեքսանդրի կքեցուցեալ զոտսն՝ վազեաց ի վերայ նորա. (Պտմ. աղեքս.։)
Կքեալ իջեալ ամենեւին յերկիր կործանեսցի. (Վեցօր. ՟Ը։)
ոչ խոնարհէր, եւ ոչ կըքէր (Եւս.պտմ. ՟Ե. 1։)
Ոչ թերեցայք ինչ, եւ ոչ կքեցէք մտօք. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Դ։)
Կքեաց աբեններ, եւ հար զսնակուշտն ասայէլի. (Եփր. թագ.։)
Եւ ի կքել մարմնոյն՝ գտանել հոգւոյն զվհատութեանն տարակուսանս. (Յհ. իմ. ատ.։)
Մի՛ զիջուսցես զկքեալն. (Նար. ՟Ձ՟Է։)
Երկբայելոցն եւ կքելոցն ի հաւատսն. (Սարգ. յկ. ՟Ժ։)
to roar.
κράζω vociferor. որ եւ ԳՕՇԵԼ. Գոչել, մռնչել.
Գոչեսցէ առիւծ, եւ կորիւն առիւծու յորս՝ յոր հասանիցէ, կօչեսցէ ի վերայ, եւ լցցէ զլերինս բարբառով իւրով. (Ես. ՟Լ՟Ա. 4։)
boot-maker, cord-wainer, boot & shoe-maker.
ὐποδηματορράφων, σκυτοτόμος sutor, coriarius. Արհեստաւոր՝ որ կարէ զկօշիկ. կարուակ ասի ըստ յն. ոճոյ՝ եւ փոկաձեւ (այսինքն ձեւիչ փոկոյ). Կօշկար. փապուճճի, չիզմեճի.
Ետ զկօշիկսն ի կօշկակարն կարել. (ՃՃ.)
Ետ զկօշիկն ի կօշկարն։
Սոյնպէս եւ ամենայն արուեստք, եթէ կօշկակար իցէ, կամ ոստայնանկ, եւ կամ այլինչ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 24։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 16։)
Զերդ կօշկակարի չուան. (Վստկ.։)
hoot-shaped.
Ունօղ կամ ունելով զձեւ կօշկի. որ է ի ձեւ կօշկի.
Օդ ոտիցն կօշկաձեւ արուեստաւորեալ. (Արծր. ՟Գ. 3։)
aspiration, pronunciation.
Հնչումն ձայնից ընդ հագագն. արտաբերութիւն. տառ եւ վանկ եւ բառ հնչեալ.
Աշակերտեալ՝ ըստ հայեցէն հագագայս սիղոբայից զլեզուն նորոգէին. (Յհ. կթ.։)
pronounced, uttered from the throat.
ՀԱԳԱԳԱՍՓԻՒՌ կամ ՀԱԳԱԳԱՍՓԻՌ. προσφορικός prolativus Ընդ հագագ ի դուրս սփռեալ. եւ յայտնի կենդանի բարբառով կամ խոշոր ձանյիւ արտաբերեալ. արտաբերական, յօդաւոր. եւ կոկորդաձայն.
Մե՛ք քիտեմք զքրիստոս, թէ ծնաւ բան, եւ ո՛չ իբրեւ զհագագասփիւռ, այլ բան հաստատուն կենդանի. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)
Ոչ գրաւորական անձայն տառիւք, այլ հագագասփիւռ ձայնիւ աւանդեալ։ Ի հագագասփիւռ ձայնէ խօսիցն Հասանայ զնա ծանուցեալ. (Յհ. կթ.։)
Թռչունք բաժանեալ ի զանազան տարմս եւ յերամս. (ո՛չ հագագասփիւռ ոք ի նոցանէ արտաշնչեալ. Զքր. կթ.։)