Your research : 1 Results for նախատիչ

Նախատիչ, չի, չաց exact entry

See full entry →

s.

insulter, offender, abuser, reviler, affronter, scoffer.

NBHL (2)

Զնախատիչ բարեկամաց զբանս ուղղէ. (Իսիւք.։)

Իբր զասր ցեցակեր՝ կա՛մ զնախատանսն ասէ, կամ զնախատիչսն. (Ոսկ. ես.։)


Definitions containing the research նախատիչ : 4 Results

Նախատորդ

See full entry →

cf. Նախատիչ.


Աղճատիչ

See full entry →

adj. s.

loquacious, chattering, prating;
putting into disorder, that spoils, ruinous, that causes the loss of reputation.


Թշնամանադիր

See full entry →

adj.

libellous, opprobrious, defamatory.

NBHL (1)

ὐβριστής injuriosus, contumeliosus ὐβρίζων, ἅδικος injurius Որ թշնամանս դնէ. թշնամանիչ. նախատիչ. հայհոյիչ.


Նախատ

See full entry →

s. adj.

insult, outrage, injury, opprobrium, shame, infamy;
infamous, ignominious, opprobrious, base, villainous;
despised, scorned, vile;
— լինել, to become an object of scorn or ignominy, to be infamous.

Etymologies (1)

«անարգուած» ՍԳր. Եփր. օրին. էջ 285. Եւս. պտմ. 618. «անարգանք» Լմբ. Մագ. Օրբել. որից նախատել ՍԳր. նախա-տանք Դան. ժա. 18. Ոսկ. բ. կոր. նախատինք ՍԳր. նախատիչ Սղ. կր. 19. Ոսկ. ես. ինք-նանախատ Նար. կրկնանախատ Նար. հրա-պարականախատ Շնորհ. ընդհ. յայտանա-խատ Ոսկ. մ. գ. 27 և ես. յայտնանախատ Կոչ. 326. յաւէտանախատ Համամ. առ-