remarkable, considerable, conspicuous;
acoredited, authorized;
—ն իմաստունք, self-styled, would be or self dubbed wise men, pretended philosophers.
Կարծեալ զօրութիւն, կամ խաղաղութիւն. (Յճխ. ՟Ժ՟Դ։ Արծր. ՟Է. 4։)
Կարծեալ ճաճանչ լուսաւորացն. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
to believe, to think, to imagine, to judge, to reckon, to estimate, to repute, to hold as such;
to presume, to conjecture;
to suspect, to have a suspicion of;
— յանձն իւր, to believe or think oneself, to look upon oneself as, to think that one is;
կարծէ թէ, he believes that.
Զոր կարծէն՝ թէ ունիցի, բարձցի ի նմանէ։ Յորում ժամու ոչ կարծեցէք, գայ որդի մարդոյ։ Կարծեմ թէ եւ ոչ աշխարհս բավական էր տանել։ Զոր կարծէին, եթէ ի տաճար անդր եմոյծ պօղոս։ Կարծէին զնմանէ, թէ ընդ ուղեկիցսն իցէ։ Որպէս կարծեր, (այս ինքն կարծիւր՝) որդի յոսեփայ։ Մի կարծէք յանձինս ձեր։ Զօր է ճշմարտիւ կարծել յեղելոցն տեսլենէ.եւ այլն։
thought, believed, supposed, conjectured, imagined;
so called, so styled;
cf. Կարծեալ.
Կարծեցեալ ճաճանչ. (Շար.։ Անյաղթ բարձր.։)
to cause to believe, to persuade.
Ի թագաւորել ճշմարտութեան լռեսցէ կարծեցուցանօղ զօրութիւն. (Անյաղթ բարձր.։)
cf. Կարծական;
— զօրութիւն, imaginative faculty, power of thought.
Կարծողականբանիւ հակառակիլ ընդդեմ ամենայն ճշմարտութենէ. (Մխ. ապար.։)
hardness, firmness, solidity;
asperity, roughness, inflexibility.
bending, curvature;
retraction, retiring, contraction, shrivelling;
tenacity, sordid avarice, niggardliness;
— երեսաց, wrinkle.
յն. պէսպէս, եւ ῤυτίς ruga. Կարկամիլն. կնճռումն. կծկումն. խորշ կամ խորշոմութիւն մորթոյ. եւ պնդութիւն. խստութիւն. արատ. աղտ. եւ Յետնութիւն. տարտամութիւն. եւ ժլատութիւն. կծկըտիլը, քաշուիլը, կռնճմըտիլը, եւ կամկարութիւն, եւ ագահութիւն.
noise;
prate, chitchat, babble, chatter, tattle;
— ջուրց, murmur, gurgling, purling, babbling;
— թռչնոց, warbling, twittering, chirping;
— հաւուց, clucking, cackling;
— աքաղաղի, crowing;
— հնդկահաւու, gobbling;
— ագռաւուց, cawing;
— գորտոց, croaking, croak.
ԿԱՐԿԱՉ կամ ԿԱՐԿԱՋ. Որպէս թէ Ստեպ կանչ. ձայն թռչնոց, ջրոց, եւ շատախօսաց, եւ այլն. եւ արծարծումն աստեղաց. cf. ՔՐՔԻՋ։ Ճիվ ճիվ.
Յառաւօտինսն ճռուական երգովք, եւ բարձրաձայն կարկաչիւք զերկրագործսն ի քնոյն զարթուցեալ. (Լաստ. ՟Ժ՟Ը։)
to make a noise;
to cackle, to prattle, to chatter, to babble;
to burst out laughing, to roar with laughter;
to roar with laughter;
— ջուրց, to murmur, to purl, to gurgle, to babble;
— թռչնոց, to warble, to twitter, to chirrup, to pip, to chirp;
— հաւուց, to cackle, to cluck;
to crow;
to gobble;
— ագռաւուց, to caw;
— գորտոց, to croak.
Նման լինելով խաղալկացն եւ հացկատակաց եւ որք ի ծիծաղելն այլայլեն զդէմս, եւ կարկաջեն անմտաբար. (Շ. ընդհ.։ (Իծիծաղելն)կարկաջել ձայնիւ, եւ եռալ մարմնով առանց հաճոյից՝ ոչ առն փորձի է նա. Բրս. հց.։)
rushing or .running with a murmuring noise.
Եւ ջուրց (ասեմք ի գովութիւն), քաղցրաճաշակ, կարկաջասահ, ականակիտ. (Երզն. քեր.։)
cf. Կարկաջահոս.
Եւ ջուրց (ասեմք ի գովութիւն), քաղցրաճաշակ, կարկաջասահ, ականակիտ. (Երզն. քեր.։)
to cause to murmur;
to make a crackling noise.
Տալ կարկաչել. ճռնճեցուցանել. ճարճատել. խըշ խըշ, կամ խըշըր խըշըր ձան հանել տալ.
to hold out, to stretch forth, to tender, to offer, to present;
to heap up, to accumulate;
— զձեռն, to stretch forth the hand;
ձեռն, ձեռն օգնականութեան — ումեք, to offer a helping hand, to lend assistance, to help, to succour;
— զմիտս, զխօրհուրդսի, to fix one's mind on, to contemplate intently.
Իբրեւ ձեռն նորա ունայն կարկառաւ, ապա լցան գիրկք նորա առողջութեամբ։ Կարկառ ետ հաց։ Կարկառ ա՛ռ զգինս նորա, եւ վաճառեաց զնա ի սպանումն։ Յամենայն կողմանց պտուղ օրհնեալ կարկառու քեզ (Պատգամն աստուծոյ) (Եփր. համաբ.։)
Ի մեջ կարկառեալ ալեացն եղեւ ճանապարհ. (Լմբ. իմ.։)
to be presented, tendered, stretched out, to move, to bend or lean forward, to stand out, to project.
cf. Կարկատ.
Կարկատելն. եւ Կապերտ ի պէտս կարկատելոյ. եւ Զգեստ կարկատուն. եւ Կցկցումն պատճառանաց, կամ պատրուակ. կարկտանք, եւ կարկատած հագուստ.
to mend, to darn, to patch, to piece;
to unite, to join;
to invent, to imagine, to contrive, to fabricate.
Կարկատեաց դարձեալ զտաճարն տեառն. այսինքն է բեդեկ կազմել, նորոգել. (Եփր. մն.։)
Նենգութիւն եւ դաւաճանութիւն ի վերայ նացա կարկատեալ լինէր. (Բրս. ՟խ. մկ.։)
Բազում պատրողական կարկատելով պատճառս. (Փարպ.։)
Պաճարանս իւրումդ չար կարկատելով անձին. (Պիտ.։)
mended, repaired, pieced, patched;
botched;
ragged, tattered;
invented, fictitious, false.
to be disconcerted, put to silence, to hold one's peace, to keep silence;
— ծովու, to become appeased, to grow calm, tranquil;
կարկեաց, hold your tongue! silence! Hush!
Իբրեւ յայսցանէ կարճեալ կարկեցաւ (այսինքն կասեցաւ, արգելաւ). (Եւս. պտմ. ՟Դ. 7։)
causing, pregnant with or producing hail;
hailing, tempestuous.
Կարկտաբեր ամպք, կամ որոտմունք, ճայթիւնք, ժամանակ. (Նար. ՟Ղ՟Բ. եւ Նար. խչ.։ Շ. եդես.։ Եփր. պհ.։ Ուռհ.։ Արծր. ՟Գ. 11. 15։)
rubric.
Խնդրեսցես զնա ի ճակատ կանոնին, ընդ որ կարմրագրովն ներքնադրոշմնն իջուցանիցէ. (Եւս. նախ. աւետ.։)
red, reddish;
— ներկել, to dye red.
cf. Կարմրազգեստ.
Կարմրազգեաց մարմնոյն գեղեցիկ եւ անմեղն պատմուճանաւ. (Լմբ. սղ.։)
clothed in red
Կարմրազգեաց մարմնոյն գեղեցիկ եւ անմեղն պատմուճանաւ. (Լմբ. սղ.։)
trout.
ռմկ. կարմրախէտ. Ձուկն գեղեցիկ՝ կարմիր խայտուցիւք՝ որպէս մէրճան պալըղը.
cf. Կարմրազգեստ.
Ո՞վ է սա, դիմեալ գայ յեդովմայ, կարմրաձորձ ի բոսորայ, գեղեցիկ պճնեալ աստուածազարդ լուսով. (Նար. տաղ.։)
dyed red.
Կիսաներկ պատմուճանաւ մարմնոյ. (Լմբ. համբ.։)
red rose.
Որ կարմիր գունով արեան վարի, արեամբ չեփ ճգնեալ, վառ ի վառեան հնձան կոխեալ. (Տաղ.։)
nervous, muscular, vigorous, robust, strong, sturdy.
Զարեան առնելով յաճախութիւնս՝ բնաւորեցաւ զօրաւորս գործել եւ կարշնեղս։ Ուժեղագոյնս գործէ եւ կարշնողս։ Կարշնեղ զօրութիւնն կամակարաբար կտարի։ Զծանունս ինչ բեռինս ձգել զկնի իւր կարշնեղ կամակորութեամբ. (Պիտ.։)
powerful;
able, capable, clever;
healthy;
rich, wealthy;
— լինել, cf. Կարողանամ.
ԿԱՐՈՂ կամ ԿԱՐՕՂ. δυνατός, ἱσχύων potens, valens, validus, fortis . Որ կարէ. ունօղ զկար առնելոյ ինչ. բաւական. առողջ. զօրեղ. ուժեղ. հզօր. բաւական. առողջ. զօրեղ. ուժեղ. հզօր. զօրաւոր. եւ Ճոխ. կրցօղ, կարողութիւն կամ ճար ունեցօղ, ուժը տեղը. եւ ունեւոր.
Որք կարողք մանկագոյնք են հասակաւ, զգոյշ կացցեն ի միսոյ եւ ի գինւոյ. (Յճխ. ՟Թ։)
potential;
potentiality.
to be able, capable, to be in a state or a way to.
power, authority;
might, strength, force;
faculty, capacity, ability;
reach;
competence, means, resources, wealth;
—ք, faculties.
Ըստ կարողութեան հանդիսասցուք այսպիսի ճառիւ. (Պիտ.։)
Վստահացեալք ապա յիրացն կարողութիւն նոյնգունակ եւ զիրացն առնեն կամակորութեամբ վճարումն. (Պիտ.։)
shoe-maker;
cobbler;
կրպակ —ի, -'s shop, workshop, cobblers stall.
Արուեստիւ կարուակ։ Սիմոն սոկրատական եւ կարուակ ելով՝ ճշմարիտ է. եւ բարի՝ դարձեալ ճշմարիտ. այլ ոչ եւս ճշմարիտ, սիմոն կարուակ բարի. (Անյաղթ սահմ. ՟Ժ՟Բ. եւ Անյաղթ պերիարմ. ՟Ի։)
cf. Կարօտիմ.
կարօտանայ բժշկի։ Ոչ կարօտանան սեան եւ օգնականի եւ հիմանց երկինք եւ երկիր. (Յճխ. ՟Ժ՟Թ. ՟Ի՟Բ։)
սմին կարօտանայ իմաստասէրն եւ ճարտասանն։ Երկուց այսոցիկ կարօտանան պիտոյից։ Ցի կարօտասցին ազգն օգնականութեան նորին. (Պիտ.։)
cf. Կարօտութիւն.
Բարձրագոյն խոստմունք զիրողականի նոցա ճշմարտութեան անուանակոչութիւնն կարօտանօք ունին. այսինքն տկարանան յայտնել զիրն. (Դիոն. եկեղ.։)
to be in want of, to be in needy circumstances, to be indigent or necessitous;
to want, to need;
to desire, to wish, to long or sigh for, to pant after;
չ— իմիք, to want for nothing, to possess in plenty, to revel in abundance, to be in the enjoyment of every good thing;
ոչ եւս — ումեք, to dispense with one's aid or assistance, to do without one;
— հացի, ջրոյ, քնոյ, to be hungry, thirsty, sleepy.
Ի յունաց ճարտարութենէ անտի կարօտեալ կայցէ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։)
indigence, penury, want, necessity, poverty, misery, destitution;
desire, wish;
անհնարին, ծայրագոյն —, great need of;
extreme poverty, utter destitution;
փղձկիլ կարօտութեամբ, to desire eagerly, to long or sigh for, to pant after;
— կարօտութեամբ ուտել զհաց կամ ըմպել զջուր to fare hard, to live upon bad cheer;
to champ the bit.
Լիութիւն եւ կարօտութիւն միմեամբք յարգին. (Յճխ. ՟Է։)
Զփափաքումն կարօտութեան անձկոյն լցուցանէ. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)
axe, hatchet.
staying, standing up;
state, position.
στάσις statio. (զոր յետինք շփոթեցին ընդ status, որ է վիճակ կենաց, եւ այլն) Կալն. կայք. ոտնակացութիւն. եւ բաղկացութիւն.
solemn or general assembly;
reunion, popular gathering;
festival day, fair-day;
solemnity, pomp;
solemn games, spectacle;
hymn, canticle.
πανήγυρις, πομπή coetus publicus, pompa, festivitas, nundinae . Կացումն հանդիսական. (որ գրի եւ Կացորդ, եւ Կացարդ). Հանդէս տեսարանաց եւ տօնից. հասէմախմբութիւն. Ժողով. տօն ամենաժողով. տօնախմբութիւն. եւ տօնավաճառ. որպէս յն. բանի՛ղիրիս, յորմէ ռմկ. բանայիր, տօնանմա, աչա՛յ, զիննէթ.
զուարճանայ եւ տօնէ երկուս կացորդս. (Վրք. հց. ձ։)
concerning to general assemblies, or to solemn festivals, solemn, festive, pompous;
demonstrative (style).
ԿԱՑՐԴԱԿԱՆ. ἑπιδεικτικός demonstrativus. Ըստ ճարտասանից՝ ճառ ներբողական կամ պարսաւական ի հանդիսի, ճարտար փաստիւք. անտենախօսութիւն. վասն որոյ ըստ յն. ասի Ցուցական կամ Ապացուցական.
to assemble together, to feast;
to make merry.
πανηγυρίζω nundino. Ի կացուրդ ժողովիլ. գալ ի հանդէս տօնախմբութեան, տօնավաճառաց եւ այլն.
behaviour, conduct, tenour of life.
Ինքեանք ասէ օրինակ լիցին կացիւք գնացիւք՝ ամենայն առաքինութեան հանդիսիւք. (Յճխ. ՟Է։)
ruffian, pander, pimp, go-between;
կին —, procuress, bawd, go-between.
արաբ. գավվատ. interfeminium. իտ. ruffiano, -na. Միջնորդ ի մէջ հոմանեաց կամ բոզից. բանբեր ի մէջ սեղեխաց կամ պոռնկաց. գէշ ճամբու միջնորդ. քաղէն, քաղէնէք. (ուստի՝ քէղէվէնք, իբր բոզարած).
cf. Կաւեայ.
to gnash, to grind;
— զատամունս, to gnash one's teeth;
— ի ցրտոյ, to shake or shiver with cold, to shiver all over.
κροτέω, ἁράσσω crepito, pulso, illido, stridorem edo. Բաբախել. եւ ԿՐՃՏԵԼ զատամունս յերեսաց ցրտոյ. կճրտացնել, ակռա ակռայի զարնել.
gnashing, chattering of the teeth.
Կափկափելն, իլն. բաբախումն. կրճելն. կրճումն.
ատամանցն եւ կափկափումն՝ աճառացն պրկմամբ. (Բրս. ՟խ. մկ.։)
snare, trap;
pit-fall, foot-trap;
cloister.
Տեղի՝ ուր լինի կափուցանել ուլամբ կամ փակիլ, խփիլ, որպէս հաղբ. ծողակ. որոգայթ. թակարդ. եւ Արգելոց. փակարան. (լծ. թ. գափան, գափանճա. լտ. գա՛փիօ, ըմբռնել).
closing theeyes;
glueing, pasting;
creaking;
gnashing or grinding the teeth.
որպէս Կափկափումն, բաբախիւն. ճայթիւն. կըճըրտը, չաթըրտը.
Ո՛չ կափիւն լայնալիճ աղեղանց. (Պիտ.։)
to cover, to shut, to close;
— զաչս ուրուք, to close the eyes of;
— զաչս ի լոյս, to shut the eyes against conviction.
Կափուցին զաչս իւրեանց ի լուսոյն ճշմրտութենէ. (Եղիշ. մատն. տն.։ եւս եւ Նար. ՟Ե. ՟Հ՟Բ. ՟Հ՟Ե։ Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ա։ Յիսուս որդի.։)