ԱՍՈՐԵԱԿ կամ ԱՍՈՐԵԿ εὕζωμον. eruca իտ. ruchetta (գրի եւ Սորեկ) Բանջար կծու եւ համեղ, ընտանի եւ վայրի՝ ի ձեւ թրթրոյ։ Գաղիան.։ Բժշկարան.։ ... Ոմանք շփոթեն եւ ընդ կոտեմ կամ ջոկոտեմն, որ է թթուաշ եւ կծու նոյնպէս, κάρδαμον, καρδάμωμον nasturtium եւ այլն։
Յաստեղագիտական եւ քաղդէաղանդն կարծեաց օրինեց։ Աբրամ թարգմանի հայր վերամբարձ, երեւեցուցանէ զաստեղագիհականն եւ զվերամբարձայածուն. (Փիլ. իմաստն.։)
Ճեմեցուցանեն զվէտս վէտս ալեացն, որ աշտիճանիցին ի ջուրցն ծիծաղելոյ։ Սկսանի արեգակն աստիճանել եւ ելս առնել ի հարաւակողմն, կողմանց։ Եղծանէ զաստիճանեալ կարգսն։ Դիրք եւ գնացք աստեղացն ի մէջ միմեանց աստիճանեալք. (Վեցօր.։)
Զգենու զգոյնս զանազանս, եւ ըստ երկնային գնդին երեւի ի տեսիլ կամարաձեւ. զոր եւ մարդիկք աստուածակամար կարդացին. (Շիր.։)
Կամարաձեւ կարակին, զոր առաջին իմաստասէրքն աստուածակամար կոչեն, յոյժ անմիտքն՝ գօտի աստուածական. (Տօնակ.։)
Յաստուածամարտութիւնն անկարացեալ (Կային՝) յեղբայրասպանութիւնն փոփոխեալ անկաւ. (Բրս. բարկ.։)
Հիւանդութիւն՝ կարճմտութեան եւ տրտմութեան արարող. (Շ. յկ. ՟Կ՟Ե։)
Եւ Շահեկանութիւն. օգտակարութիւն.
Մի՛ երկարութիւն համարելով ձանձրասցիս ի շահաւէտ բանցս արդիւնականութենէ. (Երզն. քեր.։)
Որպէս հատն ցորենոյ ոչ ի սիրտ երկրի թաղելով՝ չունի ինչ արդիւնաւորել առ ի պտղաբերութիւն. իսկ թաղելովն եւ մեռանելով՝ պտուղս եւ շահաւորութիւնս օգտակարս սերմանողին արդիւնաւորէ. (Նանայ.։)
Յաղագս շաղմանեսի, եւ արջառակաշեացն որոտմանց։ Չոր եւ կարծր արջառակաշիւք (կամ շիւք, իբր շիօք) եւ կարասեօք թնդմունս եւ հնչմունս գործէր. (Նոննոս.։)
Եւ զայս ասացեալ՝ քամահաբար ի ձիարձակարանէն արփայագնաց չինէր. (Խոր. ՟Գ. 55։)
Բազում վնասուու առիթ. վնասակար յոյժ.
Զի՞նչ է բամբասողութիւն. ամենայն բան կամօք անպատուութեամբ ասացեալ՝ բամբասանք են, թէպէտ նոյն ինքն բանն կարծիցի ոչ լինել թշնամանօղ. (Բրս. հց.։)
cf. Քերովբիմ.
ՔԵՐՈՎԲ ՔԵՐՕԲ ՔԵՐՈԲ ՔԵՐՈՒԲ ՔԵՐՈՎԲԷ ՔԵՐՈԲԷ ՔՐՈՎԲԷ ՔԵՐՈՎԲԻՄ ՔԵՐՈԲԻՄ. Բառ եբր. քերուպ. յոքնակի՝ քերօպիմ, քէրուպիմ. χερούβ, χερουβείμ, -βίμ, -βεῖν, -βίμ cherub, cherubim, -bin. Վերին դաս զուարթնոց զկնի Սրովբէից, քառակերպեան երեւեալ ի տեսիլս, եւ քառաթեւ եւ բազմաչեայ հրացայտ. եւ նկար կամ քանդակ գրուագաց նոցա ի նոյն նմանութիւն. ասի եւ զբանսարկութենէն՝ որ երբեմն գլուխ էր հրեշտակաց.
Դէմք քերովբիմացն ի միմեանց կողմ հային։ Կառս Աստուածոյ զքերոբիմսն նկարագրէ։ զսերովբիմն, եւ զկնի զքերով բիմն մերձաւոր սերովբէից։ Բազմակամբք քերովբէիւք։ Անպատում աթոռ ասիուածութեանն ասէ զքերովբէսն։ Քերովբէից, եւ մարմնաւոր քերովբէ. (Փիլ.։ Առ որս.։ Սարգ.։ Անյաղթ բարձր.։ Խոսր.։ Շար.։)
cherub;
cherubim.
ՔԵՐՈՎԲ ՔԵՐՕԲ ՔԵՐՈԲ ՔԵՐՈՒԲ ՔԵՐՈՎԲԷ ՔԵՐՈԲԷ ՔՐՈՎԲԷ ՔԵՐՈՎԲԻՄ ՔԵՐՈԲԻՄ. Բառ եբր. քերուպ. յոքնակի՝ քերօպիմ, քէրուպիմ. Վերին դաս զուարթնոց զկնի Սրովբէից, քառակերպեան երեւեալ ի տեսիլս, եւ քառաթեւ եւ բազմաչեայ հրացայտ. եւ նկար կամ քանդակ գրուագաց նոցա ի նոյն նմանութիւն. ասի եւ զբանսարկութենէն՝ որ երբեմն գլուխ էր հրեշտակաց.
Դէմք քերովբիմացն ի միմեանց կողմ հային։ Կառս Աստուածոյ զքերոբիմսն նկարագրէ։ զսերովբիմն, եւ զկնի զքերով բիմն մերձաւոր սերովբէից։ Բազմակամբք քերովբէիւք։ Անպատում աթոռ ասիուածութեանն ասէ զքերովբէսն։ Քերովբէից, եւ մարմնաւոր քերովբէ. (Փիլ.։ Առ որս.։ Սարգ.։ Անյաղթ բարձր.։ Խոսր.։ Շար.։)
belching, eructation.
Ոչ մարսելոյ նշան է զյաճախ քերքուրտս հանել. (Բժշկարան.։)
to belch, to eruct.
Եթէ քերքրտայ հիւանդն, բարի է. (Բժշկարան.։)
Զմարմին ոջլոտ խաւողախոտով շատ եփեա՛. (Բժշկարան.։)
Խոստովան լինել, եւ օրհնել զտէր աստուած իսրայէլ։ Խոստովան եղերուք տեառն, եւ կարդացէք զանուն նորա։ Խոստովան եղէց տեառն ըստ արդարութեան նորա։ Խոստովան եղէց քեզ տէր։ Խոստովան եղիցուք առ քեզ աստուած։ Խոստովան եղիցուկ անուան քում մեծի.եւ այլն։
Ուրխորշ կարկամութեան անկանեալ իցէ. խորշոմեալ. կնճռեալ. կանճմտած, թնթռկած, քաշուած.
Ի ծառսնհինօրեալքն կարկամեալ խորշանկեալ՝ քոսոտեալ՝ ցամաք երեւի կեղեւն. (Վեցօր. ՟Ե։)
Գոգցես խրոխտական իմն կարծեօքն եւ ձեւով մարմնոյն այսպէս ցուցանէր զինքն ամբարտաւանութեամբ լի փքացեալ. (Պիտ.։)
Կամ որ խօսօղն իցէ, կարիցէ. կամ կարծիցէ՞) բանիւք արդարանալ. (Յոբ. ԺԱ. 2.)
ԾԱՐԻՐ ՔԱՐ. ԾԱՐՐԱՔԱՐ. որ եւ ԾԱՐՈՒՐ ասի, եւ ԱՆԱՂԱԾ ԾԱՐՈՅՐ. նիւթ ծարրոյ. այս ինքն քարն չեւ աղացեալ. ... տե՛ս եւ ԹՈՒԹԻ ԱՉԱՑ։ (Գաղիան.։ Բժշկարան.։ Հին բռ.։)
Զգեցեալ էր կարճ կամաս. (Վրք. հց. ձ։)
Յաղագս միայնակեցաց, այսինքն կամարարացն կարգի։ Ասէ զգայիոս կամարար. եւ է կամարարդ անուն ի վերայ միայնակեցաց. (Մաքս. ի դիոն.։)
Բարեգութ, հզօր, կամարար, կարօղ։ Բարձրեալ անքնին, մերձաւոր կամարար։ Ստեղծիչ գոյից, եւ տէր կամարար. (Նար. ՟Խ՟Ե. ՟Ղ. ՟Ղ՟Գ։)
Առնելն զկամս տեառն. հնազանդութիւն, կամակար ծառայութիւն.
Ո՛վ իցէ, որ ոչ ցանկանայ մեծութեան, եւ կամ մարմնոյ առողջութեան, եւ կամ կամարարութեան կարօտիցի. (Բուզ. ՟Դ. 5.) թերեւս ըստ յն. ոճոյ նշանակէ՝ արբանեկութիւն, կամ բժշկութիւն. որպէս հոմաձայն է առ յոյնս θεραπεία.
Ոմանք չափ եւ կշիռ արդար ոչ ստանան. (Մանդ. կամ եփր. կարկտ.։)
Ոչ եթէ տկար կամ փոքր իցէ կոչիւն նորա (քրիստոսի ի յարութեանն). (Մծբ.։)
Առիթ կորստեան. Վասկար. զգուշալի.
Կղբու ձու, կամ կղբի ձուք, խունտուզ հայասի ասի։ Կղբու մորթի, որ է խունտուզն (այս ինքն մորթ նորա). (Բժշկարան.։)
ԿՏՐՈՒԿ ԽՈՏՈՅ. Մնացեալ խոտն ի գետնի յետ կարելոյ։ (Վստկ. ՟Ի՟Գ։)
Միոյ ճրագի, եւ կրակետեղ, եւ ամենեցուն այսպիսեացս յամենեսին բաւել կարացեալ. (Բրս. հց. ՟Լ՟Ա. (գրեալ էր, կրակատեղ։))
կրօնաւորական կարգօք, կամ պարկեշտութեամբ. (Նեղոս. Ժմ.։)
Ի կրօնաւորական կարգի։ Կրօնաւորական դասուին, կամ դասուց. (Յհ. կթ.։)
ἁνάλογον, ἁνάλογως proportione եւ pro captu. Ըստ համեմատութեան. բաղդատութեամբ. ըստ իւրաքաքնչիւր չափոյ եւ կարողութեան կամ վիճակի. նմանօրինակ. նոյնպէս.
(ի բառէս Համ. որպէս կէմ. սանձ) Որ ինչ է ընդ կանոնաւ. կանոնեալ. կարգաւոր. չափաւոր.
Ընդունող առնէ զնա հայեցական կարգաւորութեան. (Վրք. հց. ձ։)
Եւ ի ստորիցս աստեաց՝ անկարտիցն հանգունաւոր. (Նար. ՟Ղ՟Թ։)
Որում կարի անարժան հանդիպիմ. (Վրդն. լս.։)
Անդուստ հարթուցեալքն ի թակարդսն շաղեցան. (Պիտ.։)
ՀԱՒԱՆԵՑՈՒՑԱՆՈՂԱԿԱՆ ՀԱՒԱՆԵՑՈՒՑԻՉ. πειθανός persuasorius. Որ կարէ կամ օգտէ հաւանեցուցանել. ամոքիչ.
Պահելով դիւրաւ, եւ հեշտիւ հասուցանէ յօգտակարութեանցն տեղիս. (Պիտ.։)
Զոր ինչ աստուած իւր զօրութեամբն առնէ, սա իւր տկարութեամբն ոչ հետաքննեսցէ. (Վանակ. յոբ.։)
Հերձուածողական դաւանութիւն, կամ կարծիք, կամ չարափառութիւն, կամ պտոյտք. (Նար. մծբ.։ Սարգ. ՟ա. պետր. ՟Ը։ Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Ե։ Պրպմ. ձ։ Լծ. կոչ.։)
Իբրեւ զկարկառս եւ զհողակոյտս. (Գէ. ես.։)
Ունիմ եւ այլ վկայութիւնս՝ յոլովագոյն հոյլս, զորս համառօտել օգտակարագոյնք վարկաք. (անդ։)
ՄԱՀ ՏԱՐԱԺԱՄ կամ ՄԱՀՏԱՐԱԺԱՄ. λοιμός pestis, pestilntia. Յանկարծահաս կամ կանխահաս մահ. առաւելապէս՝ ժանտամահ, որ եւ ասի Սրածութիւն.
Յարձակումն թշնամեաց, կամ մահտարաժամ, կամ սով, կամ կարկուտ։ Եհաս մարդկան մահտարաժամ, սկիզբն արարեալ ի միւռոյ քաղաքէն. (Ճ. ՟Գ.։)
Եմ զակքէոս կարճահոգի, եւ բազում չարըս մաքսեցի։ Իսկ ի ծածուկ զոր կարացի՝ զայն յիմ ամբարըն մաքսեցի. (Ոսկիփոր.։)
Ոչ կարացին անփորձ մնալ ի չարէ ի գործելն զբարիս, այլ մաքսեցան սատանայի ընդ բարւոյն զմեղսն. (Լմբ. ժղ.։)