s.

cf. Կատակ.

s.

γέλως risus, derisus. Կատականք. կատակ. ծաղր. խայտառակութիւն. ծանականք.

Ապականեսցին բագինք կատակութեան. (Ամովս. ՟Է. 9։)

Մի նորոգէք ի տանէ զկատակութեան. (Ամովս. ՟Է. 9։)

Մի նորոգէք ի տանէ զկատակութիւն, հող ի գլուխ լերուք ի վերայ կատակութեանց ձերոց. (Միք. ՟Ա. 10։)

Սիրեն զայպն կատակութան. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)

Զի յայտնի արասցէ զծածուկ կատակութիւնս նոցա։ Աստուած յայտնեաց զծածուկ կատակութիւն նոցա։ Ցուցին նոքա զայպն կատակութեան իւրեանց. (Եփր. համաբ.։)

Ոմանք կատակութեամբ աստուածս դնէին. (Փարպ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif կատակութիւն կատակութիւնք
accusatif կատակութիւն կատակութիւնս
génitif կատակութեան կատակութեանց
locatif կատակութեան կատակութիւնս
datif կատակութեան կատակութեանց
ablatif կատակութենէ կատակութեանց
instrumental կատակութեամբ կատակութեամբք

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Խեղկատակութիւն, ութեան

Հացկատակութիւն, ութեան

Voir tout