s.

bond, conjunction, connexion;
coherence, relation, concatenation.

s.

δεσμός, σύνδεσμος nexus, colligatio, conjunctio, copula. Կապակից կամ կապակցեալն գոլ. լծակցութիւն. զօդ. կապ. շաղկապ. սերտ միաւորութիւն. միաբանութիւն.

Կենացս կապակցութիւնք՝ հոգւոյն շաղկապելով ընդ մարմնոյն, ի սմա (յուղեղն) բաշխին, եւ հաստատեն զմահկանացու սեռս. (Պղատ. տիմ.։)

Շարայարութիւն մեծամեծ քարանց եւ փոքունց, եւ կապակցութիւն խճիցն եւ այլոց նիւթոց զհաւատելոց ունի նշանակ. (Յհ. իմ. եկեղ.։)

Ամուսնութեան կապակցութեամբ. (Շ. ընդհ. եւ Շ. մտթ.։)

Հարսանիք հոգւոց, եւ առ աստուած կապակցութիւն. (Մարաթ.։)

Անճառ կապակցութիւն աստուծոյ ընդ մարդոյ. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Բ։)

Կապեալք միով հոգւով անխզելի կապակցութեամբ. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)

Կապակցութիւն ուխտի. (Արծր. ՟Բ. 5։ ՟Գ. 13։)

Կապակցութիւն սիրոյ. (Նանայ.։ Ճ. ՟Ը.։ Գագիկ առ ռոմանոս.։)

Ազատ ի մարմնոյ կապակցութենէ. (Ճ. ՟Ը.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif կապակցութիւն կապակցութիւնք
accusatif կապակցութիւն կապակցութիւնս
génitif կապակցութեան կապակցութեանց
locatif կապակցութեան կապակցութիւնս
datif կապակցութեան կապակցութեանց
ablatif կապակցութենէ կապակցութեանց
instrumental կապակցութեամբ կապակցութեամբք

Étymologie