s.

betrothal, betrothing.

s.

Իբր խօսողութիւն. խոսելն.

Մարդս ընկալաւ զորակս մարմնոյն խօսման. (Երզն. քեր.)

Մանաւանդ μνηστεία sponsalia. Հարսնախօսութիւն. խոստումն. նշանելն, իլն.

երդմնեցուցանել յաղագս խօսման կնոջ։ Երթալ ի խօսումն կնոջ. (Փիլ. լին.։)

Կոյսն որ ի խօսման կայ։ Նմանեալ են ճանապարհք մեր խօսման եւ զարդու հարսին, եւ հարսանեաց։ Մեք ի խօստման կամք քրիստոսի փեսային. (Եփր. օրին. եւ Եփր. աւետար.։)

Ե՛կ ասէի կնդրկէ. քանզի ո՛չ ես ի խօսման, այլ՝ հարսն ես. (Նիւս. երգ.։)

Այս ժամանակս խօսման ժամանակ է. գայ ապա եւ ժամանակ առագաստիցն, որ է արքայութիւնն երկնից. (Ոսկ. ՟բ. կոր. ՟Ի՟Ե։)

Համեմատեն զճանապարհ մեր խօսման հարսին. (Լմբ. պտրգ.։)

Կին եթէ իցէ ի խօսման. (Կանոն.։)

Առ կոյս (ասէ) խօսեցեալ առն. Զի ի խօսմանէն ցուցցէ զկոյսն մարիամ ճշմարիտ մարդ ըստ բնութեան մերում. (Աթ. թղթ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif խօսումն խօսմունք
accusatif խօսումն խօսմունս
génitif խօսման խօսմանց
locatif խօսման խօսմունս
datif խօսման խօսմանց
ablatif խօսմանէ խօսմանց
instrumental խօսմամբ խօսմամբք

Étymologie