adj.

correspondent, equal, unanimous;
joining in accord;

adv.

of one accord;
— գտանիլ, to come to terms, to agree, to be of one mind;

mus.

to be in tune.

adj.

σύμφωνος consonus Միաձայն. միաբան. համաձայն. ձայնակից.

Երբեմն անյարմար բերելով ի ձեռն աննմանութեանն, եւ երբեմն զուգաձայնք ի ձեռն նմանութեանն։ Զուգաձայն, եւ ընդդիմաձայն. (Պղատ. տիմ. եւ Պղատ. օրին. ՟Է։)

Արիոսի եղեալ գտանիս չարապաշտութեանն զուգաձայն. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Զուգաձայն եմք ամենայն քաղաքս. (Ճ. ՟Ա.։)

Փառաւորեսցո՛ւք արժանաւոր զուգաձայն սրբաձայնութեամբ զանսկիզբն հայր, եւ այլն. (Աթ. ի ստեփ.։)

Զսուրբ Երրորդութիւնն փառաւորելով ... զուգաձայն սրբաբանութեամբ. (Նար. ՟Լ՟Դ։)

Եւ ἁντίφωνος contra sonans, alternans Համաձայն ըստ փոխաձայնութեան. զուգաբարբառ.

Զուգաձայն յարմարութեամբ ... խնդալից զուարթանան. (Փիլ. տեսական.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Զուգաձայնեմ, եցի

Զուգաձայնիմ, եցայ

Զուգաձայնութիւն, ութեան

Voir tout