hy    |   fr

Անպատուութիւն (ութեան)

s.

irreverence;
dishonour.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անպատուութիւն անպատուութիւնք
accusatif անպատուութիւն անպատուութիւնս
génitif անպատուութեան անպատուութեանց
locatif անպատուութեան անպատուութիւնս
datif անպատուութեան անպատուութեանց
ablatif անպատուութենէ անպատուութեանց
instrumental անպատուութեամբ անպատուութեամբք