s.

imperturbability, calm.

s.

τὸ ἁσύγχυτον, ἁσύμφυρτον. Անխառնակութիւն. զանազանութիւն անշփոթ.

Ցուցանելով զաստուածայնոցն ներգործութեանցն կարգաւորութիւն եւ անշփոթութիւն. (Դիոն. եկեղ. ՟Է։)

Վասն զանշփոթութիւնն ցուցանելոյ ընդդէմ չարափառացն։ Զանշփոթութիւն միութեանցն առաւելուն ցուցանել. (Շ. թղթ.։)

Եւ Անխռովութիւն. անվրդով եւ կարգաւոր վիճակ.

Որ սիրեսցէ զանշփոթութիւն, սիրել ստասցի զառանձին բնակութիւն. (Վրք. հց. ՟Բ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անշփոթութիւն անշփոթութիւնք
accusatif անշփոթութիւն անշփոթութիւնս
génitif անշփոթութեան անշփոթութեանց
locatif անշփոթութեան անշփոթութիւնս
datif անշփոթութեան անշփոթութեանց
ablatif անշփոթութենէ անշփոթութեանց
instrumental անշփոթութեամբ անշփոթութեամբք

Étymologie