adj.

cf. Անխախուտ.

adj.

cf. ԱՆԽԱԽՈՒՏ. իբր ռամկականն նորուն.

Կուսութիւն անխախտ։ Անխախտ վէմ. (Վրդն. յանթառամն.։)

Անխախտ պայմանաւ։ Անխախտ վճռիս. (Ուռպ.։)

Անխախտ մնալով կնքոյն. (Մխ. ապար.։)

Անշարժք են եւ անխախտք։ Նովաւ պահին աւանդք անխախտք. (Ոսկիփոր.։)

Ըստ Աստուածութեան բնութեանն անխախտ եւ անկարօտ. թերեւս գրելի էր՝ անախտ։ (Յհ. իմ. երեւութ.)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անխախտական, ի, աց

Անխախտելի, լւոյ, լեաց

Voir tout