adj.

unresisting;
resistless, irresistible.

adj.

Երբեմն նոյն ընդ վերնոյն.

Անընդդիմակ զօրութիւն, կամ հրաման. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։ Փարպ.։)

Եւ երբեմն՝ անհակառակ. միաբան.

Ցուցցէ զերկուսն անընդդիմակ. (Շ. խոստ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անընդդիմակայ

Անընդդիմակաց

Voir tout