adj.

որ եւ ԲԱՐՁՐԱՄՈՒՐ. Ամուր եւ բարձր. բարձրութեամբ ամրացեալ. անմատոյց. անառիկ. ապահով.

Իբր զպատնէշս ամրաբերձ. (Նար. ՂԲ։)

Étymologie