Your research : 1 Results for քարակոփ

Քարակոփ, ի, ից, աց exact entry

See full entry →

adj. s.

made or built of stone;
stone-cutter, stone-mason;
sculptor, carver.

NBHL (7)

Արծաթագործն եւ պղնձագործ, եւ քարակոփ, բրուտ։ Ոչ էր կափարիչն արուեսիւ քարակոփաց մածեալ ի վերայ գրգզմանին Եզնիկ.։ Սկեւռ. յար. յորմէ եւ Երզն. մտթ.

Դնել կարգս երիքարակոփս. (՟Ա. Եզր. ՟Զ. 25։)

Շիրիմս քորակոփս յօրինէ։ Տեղին իսկ քարակոփ շինեալ. (Յհ. կթ. Ճ. ՟Ա.։)

Ետուն ցհիւսունս փայտից, եւ ցքարակոփս քարանց. (՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Բ. 12։)

Վասն հիւսան, եւ քարակոփ ճարտարաց Հրամայեաց կոչել քարակոփս։ Հրամայեա քարակոփացն բանալ զվէմն. (ՃՃ.։)

Եկն ի գերեզմանն քարակոփօք, եւ եբաց. (Վրք. հց ՟Ժ՟Ե. ձ։)

Սկսան քարակոփքն շինել եկեղեցի Պտմ. (վր.։)


Entries' title containing քարակոփ : 1 Results

Քարակոփութիւն, ութեան

See full entry →

s.

stone-cutter's calling or art.

NBHL (1)

Գիտեմ հիւսնութիւն եւ քարակոփութիւն. (Ճ. ՟Ա.։)


Definitions containing the research քարակոփ : 16 Results

Քարակուռ

See full entry →

s. adj.

cf. Քարակոփ.

NBHL (1)

ՔԱՐԱԿՈՒՌ. գ. Կռօղ քարանց. քարակոփ. գաղատոս.


Քարկոփ

See full entry →

cf. Քարակոփ.


Բրածոյ

See full entry →

adj. s.

hollowed;
—ք, fossil.

NBHL (1)

Շիրիմս քարակոփս, եւ տունս բրածոյս յօրինէ. (Յհ. կթ. (եթէ չիցէ գրելի՝ Բռածոյ։))


Կաւագործ, աց

See full entry →

s.

potter;
brick-maker;
bricklaying, brickwork, masonry;
ի —ի կալ, to make bricks.

NBHL (1)

՟հռ փայտակոփ, եւ ՟Ձռ քարակոփ ... զթիւ կաւագործին բաւանդակեաց. (Եփր. թագ.։)


Ճարտարապետ, աց

See full entry →

s. adj.

architect;
master, author;
skilled, well versed, very skilful.

NBHL (1)

ՃԱՐՏԱՐԱՊԵՏ. τεχνίτης artifex. Ճարտար. արուեստագէտ. նախ՝ զաստուծոյ ասի, որպէս Արարչագործ. Տե՛ս (Իմ. ՟Է. 21։ ՟Ը. 6։ ՟Ժ՟Գ. 1։ Եբր. ՟Ժ՟Ա. 10։) Եւ ապա զայլոց ճարտարապետաց յաշխարհի. վարպետ .... յն. պէսպէս որպէս Հիւսն կամ դարբին. քարակոփ. երաժիշտ. իմաստակ. եւ այլն.


Պղնձագործ, աց

See full entry →

s. adj.

coppersmith, brass-founder;
brazier, tinker;
copper, bronze.

NBHL (1)

Դարբինն, հիւսնն, արծաթագործ. եւ պղնձագործ, եւ քարակոփ եւ բրուտ. (Եզնիկ.։)


Ոսկերիչ, չի, չաց

See full entry →

s.

goldsmith.


Վիմափոր

See full entry →

adj. s.

hollowed in the rock;
cf. Քարահատ.

NBHL (1)

Եւ Փորօղ վիմի. քարագործ. քարակոփ.


Փայտակոփ

See full entry →

s.

carpenter, joiner.

NBHL (1)

Եօթանասուն հազար փայտակոփ, եւ ութսուն հազար քարակոփ ի լերինն. (Եփր. թագ.։)


Քարագործ, աց

See full entry →

adj. s. med.

stony, of stone, made of stone;
cf. Քարակոփ;
gravel, stone.


Քարադրօշ, ի, ից

See full entry →

cf. Քարակոփ.


Քարահատ, աց

See full entry →

s.

stone-cutter;
paviour's beetle or rammer.

NBHL (1)

λατόμος, λιθοτόμος lapicida, lapidarius. Որ հատանէ՝ կտրէ եւ կոփէ զքար. քարակոփ. քարակուռ. գաղատոս. քար կտրօղ.


Քարկուռ

See full entry →

s.

stone-cutter.

NBHL (1)

Քարակուռ. քարակոփ.


Գաղատոս, աց

See full entry →

s.

stone-cutter.

Etymologies (1)

, ի-ա հլ. «քարտաշ, քարակոփ որմնադիր» Ա. եզր. ե. 54, 58. Մծբ. 339. 372. Բուզ. ե. 4. Նիւս. Թէոդոր., որից գա-ղատոսաշէն «քարաշէն, քարուկիր» Ուռպ. ժ. խ.։


Կոփ

See full entry →

cf. Կուռ.

Etymologies (1)

«տաշելով բան շինելու արհեստը. 2. բուռն հարուած» Ոսկիփ. Անկ. գիրք նոր կտ. 187, 190. որից կոփել «կռանով՝ մուրճով ղարնել, ծեծել, փայտի՝ քարի՝ մետաղի վրայ աշխատիլ, կռել» ՍԳր. Ոսկ. ես. «ըմբշա-մարտութեան մէջ իրար զարնելը» Վրք. հց. «սրով զարնել» Վրք. հց. Բ. 461. «սպանել» Անկ. գիրք հին կտ. Ա. էջ 137. կոփած Եփր. ել. կոփածոյ ՍԳր. Կոչ. կոփիչ «թակ, ու-րագ» Մագ. Անկ. գիրք նոր կտ. 96. 213. անկոփ Ոսկ. կող. էջ 530. կոփիւն «զարնե-լու ձայն» Ոսկ. յհ. ա. 1. կոփուածոյ Յհ. կթ. կոփոն Մագ. թղ. 132. քարակոփ Սգր. Եզն. կամ քարկոփ Կոչ. 161. կռանակոփ Միխ. աս. փայտակոփ Եփր. թագ. 423. դրամա-կոփ Մխ. դտ. թակակոփ Վրդն. ծն. կարծ-րակոփ Նար. Մագ. կոկորդակոփ Մագ. թղ. 132. մայրակոփ, մայրակոփեայ «մայր փալ-տից շինուած» նորագիւտ Ա. մնաց. ժէ. 1 Z.-նոյն արմատից է նաև կուփուկ «բարակ տաշեղ», նորագիւտ բառ, որ մէկ անգամ գործածել է Ճառընտ. «Զկուփուկս տաշե-ոաց ուր և գտանէր կարկատունս գործէր մազեղինին» (Նորայր, Բառ. ֆր. 296բ, co-peau բառի տակ)։


Քար, ի, ամբ, ինք, անց

See full entry →

s. chem.

stone;
պատուական —, precious stone, jewel, gem;
— դժոխայինշ, infernal stone, caustic;
— կրային, limestone;
— ծանրակշիռ, ponderous, heavy spar, cawk;
— մանրիկ, small stone, pebble, gravel;
հարկանել —իւ, քար կոծել ամբք, to stone, to lapidate, to stone to death;
հալածել —ամբք, to pelt with stones;
չթողուլ, չմնալ, — ի —ի վերայ, not to leave, not to remain one stone standing;
հարկանել զոտն զ—ի, to strike the foot against a stone;
միով —ամբ զերկուս պարսաքարել (ընդ աջ եւ ընդ ահեակ յջողել), to kill two birds with one stone;

Etymologies (1)

(եզակին ի հլ. յոգնակին ն հլ. քա-րինք, -րանց, -րամբք. իսկ եզ. գրծ. քարիւ կամ քարամբ.-յգ. ուղ. քարքն ձևն ունի Եփր. մն. 477, բայց ձեռ. Վիեննայի կար-դում է քարն ՀԱ 1912, 555) «քար» ՍԳր. Վեցօր. «գոհար, ակունք» Սղ. ի. 3. Խոր. ա-23. Լմռ. իմ. որից քարկոծել ՍԳր. քարուրա-ռի Եփր. թգ. քարուտ Եւս. պտմ. Ոսև. ես. և Բ. թես. Բուզ. քարկոփ Ա. մկ. ժգ. 27. Կոչ. 161. քարակոփ ՍԳր. Եզն. քարընկէց ՍԳր. քարավէժ Ոսկ. Եւագր. Ագաթ. քարատաշ «քար տաշող» Օրբել, հրտ. Էմ. էջ 190. պար-սաքարել Ա. թագ. ժէ. 49. իե. 29. քարատել «տաշել, կոփել» Տիմոթ. կուզ, էջ 44, 48, 47. քարարկել «քարկոծել» Տիմոթ. կուզ, էջ 25. 119. բոնաքար Թուոց լե. 47. Ա. թագ. ժդ. 14. Բուզ. ռմբաքար ՍԳր. գետաքար Եւս. քր. եղնգնաքար Եզեկ. իր. 13. երկանաքար Ղկ. ժէ. 2. խճաքար Սիր. իբ. 21. խստաքար Մծբ. ոսկեքար Եզեկ. իը. 13. որձաքար Ա. մկ. ժ. 11. Մծբ. քարաքաղել «արտի մէջ թափուած քարերը հաւաքել» (չունի ԱԲ) Տաթև. ձմ. ձդ. կրկնութեամբ քարքռուտ «քարքարոտ» Մխ. բժշ. 51. նոր գրականում՝ քարահանք, քարածուխ, քարեգնդակ, քարե-գրիչ, քարետախտակ, քարիւղ ևն։