detesting malice or iniquity, benign, perfectly good, virtuous.
Վասն ոնեայ քահանայապետի բարեպաշտ չարատեաց սրբութեանն։ Ծուրացիքն չարատեացք առաւել եւս հանդերձեցին զնոսա. (՟Բ. Մակ. ՟Գ. 1։ ՟Դ. 49։)
Յայտյանդիման երեւէր՝ թէ չարատեաց է. (Վեցօր. ՟Ա։)
Յաղագս չարատեաց բարուցն դեղակուր եղեալ մեռանի յանաստուածից ոմանց։ Վստահանալով՝ թէ ոչ ունի ակն չարատեաց. (Վրդն. պտմ. եւ Վրդն. սղ.։)
Այր չարատեաց է նա ... զի՞նչ է ատել զչարն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)
cf. Չարատեաց.
Որ ատէ զվնաս կամ զվնասել. չարատեաց.
who loves virtue or bravery, virtuous.
hatred of vice or depravity, benignity, goodness, virtue.