infringment, contravention, faithlessness.
Մի՛ այլոց դրժանք զմեզ վնասեսցեն. (Խոսր.։)
cf. Դրժանք.
cf. Դրժանք.
cf. Դրժանք.
cf. Դրժանք.
Մի՛ այլոց դրժանք զմեզ վնասեսցեն. (Խոսր.։)
denial;
recantation, refusal;
wrong.
Որպէս Զրկողութիւն, դրժանք.
cf. Զլացողութիւն.
Որպէս Զրկողութիւն, դրժանք.
cf. Զլացողութիւն.
Որպէս Զրկողութիւն, դրժանք.
to deform, to render ugly, to disfigure, to distort.
Ոսկեղէն ոմն էր բնութիւնս ... դրժանք չարին զպատկանութիւն մեղայն խառնեալ՝ տգեղացոյց զմաքուրն։ Զպատկեր արարչիդ զազրալի ախտիւք տգեղացուցի. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ի՟Դ։ Սկեւռ. աղ.։)
deprived, stripped of leaves, leafless;
stripping or despoiling of leaves;
— առնել, to pluck or strip off leaves;
— լինել, to shed or lose leaves.
Որպէս զծառս տերեւաթափս։ Ծառ տերեւաթափ եւ պտղակորոյս։ Որթք տերեւաթափ եղեալ՝ զարդարին ըստ ժամանակին։ Յաշունն տերեւաթափ լինին եւ ցամաքին տունկքն։ Այս դրժանք տերեւաթափ լինելոյ. (Մեսր. երեց։ Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ը։ Տօնակ.։ Փիլ. ել.։ Լմբ. սղ.։)